جنگها و تاریخ

آرشیو موضوعی

آرشیو

لینکستان

جنگ مدیا

← آمار وب سایت

  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :


Think,Befor We Act

/ساعتی در خود نگر تا كیستی/ از كجائی وز چه جائی چیستی/ در جهان بهر چه عمری زیستی/ جمع هستی را بزن بر نیستی

غوغاسالاری در عصر هژمونی شبکه های اجتماعی

 

دو روز است که روزنامه ی قانون ،و بسیاری از سایتهای اینترنتی، دهانه ی توپخانه ی خود را به سمت مدیر عامل محترم چسب هل ،آقای خلیل نظری، گرفته اند. ماجرا از آنجا آغاز شد که عکسی از صحنه ی نماز جماعت در این کارخانه در فضای مجازی منتشر شد که در پلاکاردی در پس زمینه اقامه ی نماز جماعت را اجباری اعلام کرده بود و تخطی از آن را مشمول جریمه ی نقدی....

واکنش اولیه ،مطابق معمول، در شبکه های مجازی شروع شد. تجربه ی شخصی من نشان داده که حتی تحصیل کرده ترین افراد هم در شیر کردن و فوروارد کردن اخبار ،وقتی که به مزاجشان خوش نیاید/بیاید، کوچکترین تعللی نمی کنند. تکثیر وسیع این عکس ،و عکسهای بعدی از محیط این کارخانه، پای سایتهای خبری و روزنامه ها را هم به این معرکه بازکرد تا جایی که دل رسانه های معاند هم از این همه ظلم که به جامعه ی کارگری ایران می شود به درد آمد. از سوی دیگر قسمتی از یک نوشته در فضای مجازی دست به دست می شد که ادعا شده بود که آیین نامه ی انضباطی این کارخانه است.

من به شخصه تا دیروز آشنایی با این کارخانه ومحصولاتش نداشتم. امروز که قضایا را برای یکی از دوستان فنی مطرح کردم ایشان تأیید کردند که محصولات این کارخانه کیفیت بالایی دارند و عنقریب است که بازار ایران را قبضه کنند. دوستانی که از دور/نزدیک دستی در آتش دارند می دانند که رقابت در بازار آشفته ی ایران تا چه حد سخت و دشوار است. کسی که می توانست/می تواند به راحتی پولهایش را تبدیل به دلار کند و به دبی و ترکیه ببرد در این وانفسای اقتصادی شروع کرده تا کسب و کاری را راه بیندازد. طبق آمارهایی که از اینترنت و روزنامه ها گرفته ام در این کارخانه در حدود 380 نفر مشغول به کار هستند. یعنی آقای نظری در حال حاضر نان در حدود 700 خانواده را تأمین می کند. همّت ایشان ستودنی است و شایسته ی تقدیر. ازدیگر سو باید بدانیم که اداره کردن این تعداد افراد نیاز به سختگیری های خاص خود را دارد و بدون این سختگیری ها مطمئن باشید که نام چسب هل را در کنار برندهایی مانند ارج خواهید یافت.

حال غوغایی برپاشده که چه نشسته اید که ایشان حقوق کارگرانش را زیر پا گذاشته و با اجباری کردن نماز جماعت به حق آنان تعدی کرده است. به نظر من آقای نظری ،به عنوان یک فعال اقتصادی، این حق را داشته تا کارگرانش را بر اساس استانداردهای ذهنی خود گلچین کند. این حق در تمام دنیا برای تمام کارفرمایان محفوظ است. همان کشورهای غربی ،که دوستان وطنی چوبشان را دائم بر سر ما می کوبند، نیز به هر کسی اجازه ی هر کاری را نمی دهند. هفته ی پیش بی بی سی گزارشی منتشر کرد که در بعضی از شرکتهای غربی زنان موظف هستند ،به عنوان قسمتی از یونیفرم کاریشان، کفش پاشنه بلند بپوشند. این مسئله حتی در شرکتهایی که رنگ و بوی مذهبی دارند نیز صادق است. بسیاری از شرکتهای آمریکایی ،که متعلق به افراد مذهبی هستند، از دادن کار به آته ایستها خودداری می کنند. بسیاری از صاحبخانه ها از اجاره دادن خانه به غیرهمکیشانشان خودداری می کنند. حال ما به جای اینکه لحظه ای به ملاحظات مذهبی آقای نظری توجه کنیم شروع کرده ایم به خرده گیری که چنین است و چنان.... ایشان در مصاحبه ای اظهار کرده اند که اصلا این کارخانه را برای برپاداشتن نماز تأسیس کرده است. خوب واضح است که چنین کارفرمایی با چنین روحیه ای نمی تواند فرد بی نماز را تحمل کند. اگر از کارگران ایشان کسی اهل نماز نیست چه اجباری دارد که در این کارخانه بماند؟ از دید من آقای نظری ،تا جائیکه قانون را زیرپا نگذارند، می توانند در درون کارخانه ی خود هر آیین نامه ی انضباطی را اجرا کنند و هیچ کارگر ،یا مسئولی، تا زمانی که حقی از کسی ضایع نشده است حق دخالت در امور داخلی کارخانه ی ایشان ،و دیگر کارگاه های بخش خصوصی را ندارد. و البته واضح است که ملاک ضایع شدن/نشدن حق هم نه من هستم و نه شما بلکه قانون است و دادگاه و مراجع قانونی صالح.

از سوی دیگر تمام کسانی که به این قضیه پرداخته اند تنها از یک جهت به داستان نگاه کرده اند. فی المثل روزنامه ی قانون  با یک روانشناس اجتماعی!!! به نام آقای عماری در این باره به بحث نشسته است ولی زحمت نداده تا صحت و سقم این قضیه را دست کم با یکی از کارکنان این کارخانه بررسی کند تا ببیند این کارخانه واقعا مانند کره ی شمالی اداره می شود یا خیر! نه در شبکه های اجتماعی، نه در سایتهای اینرنتی و نه در روزنامه ها خبری از کارکنان این کارخانه دیده نمی شود. علت هم بسیار ساده است. مصاحبه با کسی که در تهران نشسته است و از روی چند عکس و چند شایعه درباره ی دیگران قضاوت می کنند بسیار ساده تر است تا رنج سفر تا تبریز را به جان خریدن و مصاحبه با کارگران و کارمندان کارخانه ی چسب هل.

از همه خنده دار تر آیین نامه ی انضباطی کذایی است که به قدری خنده دار است که جا داشت توسط مرحوم کیومرث صابری در ستون دو کلمه حرف حساب روزنامه ی اطلاعات منتشر می شد. و البته جالبتر اینکه روانشناس اجتماعی و روزنامه نویسان عزیز قانون همین آیین نامه ی تقلبی را معیار و اساس تجزیه و تحلیل های روانکاوانه ی خود از آقای نظری کرده اند.

به هرحال.... خوشبختانه چند عکسی از این کارخانه و فضای داخلی آن منتشر شده است که من شما را به دیدن آنها و قضاوت ضخصیت آقای خلیل نظری از روی این عکسها دعوت می کنم. به نظر من برای قضاوت کرده روحیه ی آقای نظری همین عکسها کفایت می کند با این توضیح که فضای این کارخانه ،بر خلاف فضای تهوع آور و منفور بیشتر کارخانجات، شرکتها و ادارات دولتی، فضایی است زیبا، تمیز، منظم، آراسته و آرایش شده.... من مطمئن هستم این فضا بیشتر از فضای اتاقهایی که خبرهای مخالف خلیل نظری را هدایت می کنند موجب آرامش روحی افراد است. آیا روزنامه ها و سایتهایی که دو-سه روز است بی امان به خلیل نظری تاخته اند چنین فضایی برای کارکنانشان فراهم کرده اند؟ کسانی که بدون کوچکترین تحقیقی و بدون کوچکترین پرسشی دستشان را  بر روی دکمه ی فوروارد فشرده اند و سربازان بی جیره و مواجب این جنگ روانی شده اند اتاقهای منزلشان را به این زیبایی تزئین کرده اند؟ کدام اداره ی دولتی چنین آرایشی و محیطی را برای ارباب رجوعش تهیه دیده است؟

من در این کشاکش نه طرفدار خلیل نظری هستم و نه طرفدار کارگرانش... اما به عنوان کسی که زمانی بیش از 20 کارگر در زیر دستم داشته ام می دانم که کار خلیل نظری و خلیل نظری ها سخت است و دشوار... اگر بوسه ای بر دستان چنین افرادی نمی زنیم دست کم چوب لای چرخشان نگذاریم.

زنبور درشت بی مروت راگوی

 باری چو عسل نمی‌دهی نیش مزن

رضا کیانی موحد

30 مرداد 96

 

 

 

 

 

 

باگی های رزمی در ارتش آمریکا



جنگ جهانی دوم که آغاز شد کمپانی فولکس واگن در ابتدای واردکردن فولکس غورباقه ای به بازار بود. اما آغاز جنگ سبب شد تا اولویتها در راستای جنگ قرار بگیرند و به پورشه دستور داده شد تا یک نمونه ی رزمی از خودروی معروفش برای ورماخت تهیه کند. این خودروی جنگی سبک ،که کوبل واگن نام گرفت، در حقیقت از موتور و قطعات فولکس واگن بهره می گرفت با این تفاوت که دارای بدنه ای متفاوت بود.



File:Vwkybelwagen2.jpg

کوبل واگن یا فولکس جنگی

طرح موفق کوبل واگن سبب شد تا پس از پایان جنگ و با به راه افتادن مجدد خط تولید فولکس غورباقه ای بسیاری از علاقمندان خودروهای ورزشی با استفاده از قطعات فولکس واگن و بر اساس طرح کوبل واگن خودروهای همه جا رو بسازند. این خودروهای تفریحی باگی نام گرفتند و خصوصیات خوب آنها در بیرون از جاده سبب شد تا توجه نظامیان نیز به استفاده از آنها جلب بشود.

نمونه ای از خودروهای تفریحی همه جا رو

در آغاز دهه ی 80 لشکر نهم پیاده نظام خواستار یک خودروی رزمی با سرعت بالا بود که بتواند در خارج از جاده از هر عارضه ی زمینی عبور کند. در سال 1982 شرکت خودروسازی چینوث (Chenowth Racing Products) بر اساس طرح باگی های غیرنظامی یک باگی رزمی طراحی کرد و تعداد 120 دستگاه از این خودروهای سبک را برای آزمایش در اختیار ارتش ایالات متحده قرار داد. این خودروها ،که خودروی گشت صحرایی یا دی.وی.پی نام گرفت، ابتدا در اختیار واحدهای پیاده نظام قرار گرفتند اما بعدتربا ورود جیپهای هاموی آنها را به نیروهای مخصوص واگذار کردند. این خودروها مزیت زیادی برای نیروهای مخصوص داشت. نیروهای مخصوص می توانستند این خودروهای سبک را درون هلیکوپترهایی چون شینوک یا سی استالیون قرار بدهند و به سادگی جابجا کنند. توانایی عبور آنها از موانع ،به ویژه در صحرا و بیابان، فوق العاده بود و به نیروهای کماندویی اجازه می داد تا به سادگی در پشت خطوط دشمن نفوذ کنند. دی.وی.پی ها در جنگ اول خلیج فارس بر علیه عراق بکاربرده شدند.

دی.وی.پی از یک موتور فولکس واگن در قسمت عقب خودرو بهره می گیرد. این خودرو به صورت استاندارد دارای هیچ زرهی نیست و هیچگونه حفاظتی را برای سرنشینانش تأمین نمی کند. سلاحی که برای دی.پی.وی در نظرگرفته شده بود تفنگهای بدون عقب نشینی و موشکهای تاو بودند. تفنگهای بدون عقب نشینی در همان آزمایشهای اولیه کنار گذاشته شدند چرا که آنقدر عقب نشینی داشتند که بتوانند این خودروهای سبک را واژگون کنند. موشکهای تاو هم به دلیل اینکه به 3 نفر خدمه نیاز داشتند ،و دی.پی.وی تنها می توانست 2 نفر را در خود جای دهد، کنار گذاشته شد. در نتیجه مسلسل کالیبر 50 برونینگ تبدیل به سلاح استاندارد این خودروها شد. البته 2 مسلسل سبکتر ام-60 یا دو موشک انداز ام-136 یا یک قبضه نارنجک انداز خودکار نیز می توانست بر روی آن نصب شود. این خودروها عاقبت با خودروی هجومی سبک جایگزین شدند.


File:US Navy 020413-N-5362A-013 U.S. Navy SEALs (SEa, Air, Land) operate Desert Patrol Vehicles (DPV) while preparing for an upcoming mission.jpg

نیروهای ویژه ی نیروی دریایی آمریکا ،موسوم به سیل، در حال سوار شدن بر دی.وی.پی

خودروی هجومی سبک نسل دوم باگی های رزمی بود که توسط شرکت چینوث تولید شدند. این خودرو ،برخلاف نمونه ی قبلی، می توانست 3 نفر را حمل کند: راننده، کمک راننده و مسلسل چی. صندلی مسلسل چی در پشت خودرو و جلوتر از موتور قرارگرفته بود و یک قبضه مسلسل چندمنظوره ام-60 ،درحالی که به سمت پشت خودرو نصب شده است، به وی اختصاص داده شده بود. با حذف جایگاه مسلسل چی امکان نصب یک قبضه موشک انداز تاو بر روی این خودروها وجود داشت. این خودروی همه جا رو بازار خارجی خوبی پیدا کرد و کشورهای زیادی ،از جمله بریتانیا، مکزیک، پرتغال و اسپانیا، آن را خریداری کردند.


File:Fast-Attack-Vehicle-1.jpg

خودروی هجومی سبک

در اکتبر سال 1996 شرکت خودروسازی چینوث فاش کرد که در حال طراحی و توسعه ی نسل سوم از خودروهای سبک شناسایی رزمی است. این خودرو نمونه ی پیشرفته تری از خودروی هجومی سبک بود و به همین دلیل خودروی هجومی سبک پیشرفته (ALSV) نام گرفت. خودروی هجومی سبک پیشرفته می توانست تا 4 نفر را در خود جای دهد و از هر گونه عارضه ی زمینی عبور کند. پیشرانه ی آن عبارت بود از یک موتور دیزل به توان 160 اسب بخار ،که توسط پورشه ساخته شده بود، و نیروی محرکه ی آن به هر 4 چرخ منتقل می شد. خریدار می توانست به صورت اختیاری از موتور بنزینی استفاده کند.

یک خودروی هجومی سبک پیشرفته می تواند درون یک هلیکوپتر شینوک یا سی استالیون جای بگیرد. هواپیمای باری هرکولس می تواند 3 دستگاه از آنها را در خود جای دهد و 2 دستگاه از آنها را با چترهای مخصوص به بیرون پرتاب کند. تنها حفاظ خدمه لوله های نصب شده در بالای خودرو هستند هر چند که خریدار می تواند یک زره سبک نیز سفارش بدهد.

جایگاه نصب سلاح در قسمت پشتی خودرو نصب شده و می تواند تا 360 درجه در سمت بچرخد. این جایگاه برای نصب سلاحهایی چون مسلسل برونینگ یا نارنجک انداز خودکار بکار برده شود. یک مسلسل سبک یا موشک انداز ضدتانک می تواند سلاح ثانویه ی خودروی هجومی سبک باشد. این سلاح ها را می توان به صورت کنترل از راه دور هدایت کرد یا برای دقت بیشتر به تثبیت کننده مجهز کرد.

کماندوهای نیروی دریایی ایالات متحده (موسوم به سیل) در عراق و افغانستان از این خودروها استفاده کرده اند. این خودرو به غیر از سیل ها و تفنگداران دریایی آمریکا در اختیار اردن و امارات متحده ی عربی هم قرار گرفته اند و چینوث ادعا می کند که بعضی از کشورهای عضو ناتو و چند کشور در آمریکای مرکزی و خاورمیانه هم آن را در زرادخانه ی خود دارند


File:Chenowth Advanced Light Strike Vehicle.jpg

خودروی هجومی سبک پیشرفته

رضا کیانی موحد

منتشر شده در ماهنامه جنگ افزار شماره 151 مرداد 96

مشخصات

دی.وی.پی

خودروی هجومی سبک

خودروی هجومی سبک پیشرفته

سال

1991

؟

؟

خدمه(نفر)

2

3

تا 4

طول

؟

4.08

4.1

عرض

؟

2.11

2.1

ارتفاع

؟

2.01

2

وزن(کیلوگرم)

؟

960

1600

بار(کیلوگرم)

؟

 

 

پیشرانه

1 دستگاه موتور بنزینی فولکس واگن خنک شونده با هوا

1 دستگاه موتور دیزل

1 دستگاه موتور دیزل ساخت پورشه خنگ شونده با هوا

حجم موتور(سی.سی)

2000

؟

؟

توان(اسب بخار)

200

؟

160

حداکثر سرعت در جاده(کیلومتر/ساعت)

130

130

؟

برد(کیلومتر)

338

500

؟

شتاب(0تا50کیلومتر/ساعت)

4

؟

4

عبور از شیب از جلو(%)

؟

؟

75

عبور از شیب از پهلو(%)

؟

؟

50

سلاح

1 قبضه مسلسل

1 قبضه مسلسل سبک ام-60 یا ام-2

توانایی حمل موشکهای ضدزره آ.تی-4 و تاو

1 قبضه مسلسل 12.7میلیمتری ام-2 یا 1 قبضه نارنجک انداز خودکار مارک-19

جنگها

عملیات طوفان صحرا

جنگ با تروریسم

عملیات طوفان صحرا

جنگ افغانستان

جنگ عراق

 

زیردریایی های کلاس ژوتلند

Swedish attack submarine HMS Gotland.jpg

 

هر چند که سوئد از نظر استعداد و بودجه ی نظامی در میان کشورهای اروپایی جایی ندارد اما این ضعف خود را با تکیه بر تکنولوژی پیشرفته و صنایع نظامی خود جبران می کند. پیشگامی سوئدی ها در عرصه ی صنعت سبب شده تا این کشور بتواند بهترین تجهیزات را برای نیروهای مسلح خود فراهم کند. از جمله ی این تجهیزات زیردریایی های پیشرفته ی کلاس ژوتلند می باشند. این زیردریایی ها اولین زیردریایی هایی هستند که به پیشرانه ی مستقل از هوای استرلینگ مجهز شدند و از همین رو می توان آنها را نقطه ی عطفی در تاریخ طراحی زیردریایی ها به شمار آورد. توانایی حرکت در زیر آب با این پیشرانه ی پیشرفته تا چند هفته افزایش یافته است، توانایی که تا پیش از این تنها در اختیار زیردریایی هایی با پیشرانه ی هسته ای بود.

کارخانه ی کشتی سازی کوکامس (اکنون قسمتی از شرکت سآب است) در سال 1990 برنده ی مناقصه ی ساخت زیردریایی های جدید نیروی دریایی سوئد شد. اولین نمونه از این زیردریایی مدرن زیردریایی ژوتلند بود که در فوریه ی 1996 رسما به نیروی دریایی سوئد پیوست. پس از آن دو فروند زیردریایی دیگر از این کلاس ساخته شدند که آپلند و هالند نام گرفتند و آخرین آنها در سال 1997 عملیاتی شد.

پیشرانه

هنگامی که ژوتلند در سطح آب حرکت می کند پیشرانه ی آن توسط دو دستگاه موتور دیزل ساخت شرکت ام.تی.یو تأمین می شود اما در زیرآب دو موتور استرلینگ ساخت شرکت کوکامس یک ژنراتور را به حرکت در می آورند و می توانند سبب رانش زیردریایی یا شارژ باتری های آن شوند. موتور استرلینگ یکی از بهترین گزینه های برای زیردریایی هاست چرا که تقریبا بی صدا کار می کند و برای خنک شدن می تواند آب دریا را بکار بگیرد. مدت زمانی که زیردریایی می تواند در زیر آب بماند به مقدار اکسیژن مایع ذخیره شده بستگی دارد و می تواند تا 2 هفته به طول انجامد.

طراحی

بدنه ی پیشرفته ی زیردریایی های کلاس ژولتند به همراه سکان X شکل آن قدرت مانوردهی آنها را بالا برده تا جائیکه می توانند در نزدیکی بستر دریا به راحتی تغییر مسیر بدهند. هدایت خودکار نصب شده در عرشه ی زیردریایی خدمه ی مورد نیاز را به یک نفر کاهش داده که سبب می شود تعداد خدمه ی زیردریایی به صورت معنی داری کاهش بیابد.

زیردریایی های کلاس ژوتلند ویژگی های کافی برای حرکت پنهانی دارند. تمامی تجهیزات نصب شده در موتورخانه مجهز به عایقهای صوتی هستند و بر روی لرزش گیر نصب شده اند تا لرزش و سر و صدای کمتری تولید کنند. طراحی بدنه در راستای کاهش امضای صوتی، امضای حرارتی،امضای الکترومغناطیسی و کم کردن امواج سونار دشمن بوده است. تمامی بدنه از یک پوشش جذاب امواج سونار پوشیده شده است تا کشف آن برای کشتی ها و زیردریایی های دشمن سخت تر شود. بدنه ی برجک نیز از یک پوشش ضد رادار پوشیده شده تا در زمانی که زیردریایی در سطح آب حرکت می کند امضای راداری کمتری داشته باشد. پروانه ی زیردریایی نیز با سرعت اندکی می گردد تا با از ایجاد حباب و در نتیجه سر و صدا جلوگیری شود.

تسلیحات

سلاح اصلی زیردریایی های کلاس ژوتلند اژدرهای 533 میلیمتری و 400 میلیمتری هستند. این زیردریایی ها توانایی شلیک اژدرهای تایپ-613 و تایپ-40 (هر دو ساخت بوفورس) را دارد.

اژدر تایپ-613 یک اژدر سنگین ضدسطحی است که توسط سیم و سونار آشیانه یاب غیرفعال هدایت می شود. وزن کلاهک آن به 240 کیلوگرم می رسد و با سرعت 40 گره ی دریایی 20 کیلومتر برد دارد. بوفورس در حال طراحی یک اژدر جدیدتر برای نیروی دریایی سوئد می باشد که زیردریایی 2000 نام گرفته است. این اژدر هم بر علیه اهداف سطحی بکار می رود و هم بر علیه اهداف زیرسطحی و با سرعت 40 گره 2 برابر اژدر تایپ-613 برد دارد. هر زیردریایی کلاس ژوتلند می تواند تا 16 تیر اژدر 2000 در خود جای دهد.

اژدر تایپ-40 یک اژدر سبک ضد زیردریایی است که قرار است با اژدرهای مدرنتر تایپ-43اکس2 جایگزین شود. اژدر ،به مانند اژدر 2000، هم برعلیه کشتی ها و هم بر علیه زیردریایی ها استفاده می شود و هدایت آن با سیم صورت می گیرد. هر لوله ی اژدرافکن 400 میلیمتری می تواند 2 تیراژدر در خود جای دهد.

علاوه بر اژدر، زیردریایی های کلاس ژوتلند می تواند برای مین گذای نیز بکار برود. این زیردریایی می تواند توسط لوله های اژدرافکن خود اقدام به مین ریزی کند. به علاوه، می تواند 48 مین را در کنار بدنه ی خارجی خود جای دهد.


ادامه مطلب

 
  • تعداد صفحات :438
  • 1  
  • 2  
  • 3  
  • 4  
  • 5  
  • 6  
  • 7  
  • ...  
 

درباره وب سایت

Wars & History
رضا کیانی موحد - محمدحسین پاز
مدیر وب سایت :

آخرین پست ها

جستجو

نویسندگان