منوی اصلی
جنگها و تاریخ
  • چهارشنبه 12 تیر 1398 10:05 ق.ظ نظرات ()
    با اجازه دوستان ما دیروز بعد از ظهر از پایان نامه مون دفاع کردیم و حالا فرصت بیشتری داریم که سلسله درسهای رمضان رو پیگیری کنیم.
    تا حالا دوزاده قسمت قبلی این سلسله درسها درس واقعی نبودند بلکه ما فرصت گذاشتیم و 5 مرحله ی انجام گرفته از این عملیات رو در تابستان 61 خلاصه وار مرور کردیم. از امروز قصد داریم تا بازهم خلاصه وار ببینیم که این عملیات برای نیروهای نظامی ما چه درسهایی دربرداشته و چه مقدار از این درسها عبرت گرفته شده است.
    هدف
    ضرب المثل معروفی هست که میگه معما چو حل گشت آسان شود. اکنون که پس از 37 سال به پشت سر نگاه می کنیم شاید خیلی از ما اجرای عملیات رمضان رو اشتباه بدانیم اما یک بررسی تاریخی منصفانه ما رو ملزم می کنه که خودمون رو جای سیاستگذاران و برنامه ریزان اون موقع ایران قرار بدهیم. با توجه به اوضاع اون روز منطقه و ایران این عملیات نه تنها اشتباه نبود بلکه تنها انتخاب منطقی ایران بود. فقط این انتخاب یک اشکال اساسی داشته که در انتها به آن اشاره می کنم.
    شرایط آن روز ایران وضعیتی بود که فرماندهان ایرانی (هم سپاه و  هم بیشتر فرماندهان عالی رتبه ارتش) مست از غرور شکستهای متوالی عراق شده بودند. ایران در یک سلسله عملیات زنجیر وار که از عملیات شکست حصر آبادان شروع شد و با تصرف مجدد خرمشهر به پایان رسید چندین و چند بار ماشین نظامی صدام را در هم کوبید و تقریبا تمامی زمینهایی را که ارتش عراق در ابتدای جنگ در منطقه ی جنوب اشغال کرده بود بازپس گرفت. همین شکستها منطقا فرماندهان ما را به سوی این نکته راهنمایی کرد که دیگر کار صدام تمام است و تنها یک فشار کوچک لازم است تا نظام سیاسی حاکم بر عراق سرنگون شود. شما حتی اگر به درسهای اول و نقشه های آن دقت بکنید می بینید که هدف عملیات رمضان نه فتح بصره بلکه محاصره ی بصره بوده است و برای فتح شهر برنامه ریزی نشده بود. هم سیاسیون و هم نظامیان ایرانی گمان می کردند به مجرد اینکه نیروی نظامی ایران وارد حومه بصره بشود خود مردم شیعه ی این شهر قیام خواهند کرد و شهر را به برادران شیعی خود واگذار خواهند کرد. به همین دلیل بود که امام خمینی (ره) همزمان با آغاز عملیات اطلاعیه ای خطاب به مردم بصره و شیعیان عراق صادر کرد و خواستار حمایت آنها از عملیات نظامی ایران و شورش بر علیه حکومت عراق شد.
    از طرفی دیگر سیاست خارجی اشتباه ایران سبب شده بود تا سازمانهای بین المللی در برابر جنگ ایران و عراق به انفعال کشیده بشوند و کشورهای عرب منطقه هم (جز سوریه و لیبی) پشت صدام قرار بگیرند. قطعنامه های سازمان ملل و سازمانهایی مثل سازمان همکاری کشورهای اسلامی و .... درباره ی جنگ برای طرف ایرانی راضی کننده نبود چرا که ایران خود را مورد تجاوز نظامی عراق می دانست و ادعا داشت که این سازمانهای بین المللی باید تجاوز صدام به خاک ایران را به شدت محکوم کرده و در جهت محاکمه ی رسمی صدام و گرفتن خسارتهای مادی ایران از عراق گام بردارند. از طرف دیگر ایران حمایت کشورهای عرب منطقه (مخصوصا عربستان سعود و کویت) را دلیل دشمنی و کینه ی اعراب از انقلاب اسلامی می دانست و گمان می کرد که این کشورها صدام را تشویق می کنند تا به جنگ به ایران ادامه بدهد. این دیدگاه سبب می شد تا از دید ایران برای رسیدن ما به حق و حقوقمان هیچ چاره ی سیاسی باقی نمانده باشد و تنها توسل به نیروی نظامی چاره و انتخاب ایران باشد. درباره ی اینکه این دیدگاه سیاسی نسبت به سیاست بین المللل و گروه بندی های منطقه ای درست بوده یا غلط اینجا بحثی نمیکنم اما به هرحال این دیدگاهی بود که در آن زمان هم در میان مسئولان و هم در میان مردم عادی غالب بود و در نتیجه اقدام نظامی ایران در تهاجم خاک عراق را به جهت گرفتن حقوق از دست رفته ی ایران در جنگ توجیه و مشروع می کرد.
    از دید آمادگی نظامی هم شرایط آن زمان برای حمله به خاک عراق مناسب بود چرا که همان طور که ذکر شد بسیاری از مردم عادی فکر می کردند که صدام حق و حقوق ایران را نخواهد داد مگر با توسل به زور و هم اینکه بسیاری از رزمندگانی که در حدود یک ماه پیش در آزادسازی خرمشهر شرکت کرده بودند روحیه ی بالایی داشتند و دوست داشتند که زودتر کار جنگ را فیصله بدهند. جمع این دو فاکتور (ناامیدی مردم از اینکه صدام حق و حقوق ایران را بدهد و روحیه ی بالای رزمندگان) وضعیت آمادگی روحی را برای حمله به خاک عراق در بهترین حالت گذاشته بود.

    آخرین ویرایش: جمعه 25 مرداد 1398 09:56 ق.ظ
    ارسال دیدگاه
  • جمعه 7 تیر 1398 08:51 ب.ظ نظرات ()
    ببینید دوستان! قضیه دو شق بیشتر ندارد. یعنی اگر هم بیشتر داشته باشد من از شق سوم و چهارم و... خبر ندارم....
    یا (مثل قیصر) ما می خواهیم خودمان حقمان را از جامعه بگیریم... که در این صورت یک تنه باید نقش قانون گذار و مجری قانون و قاضی و جلاد و زندان بان را به دوش بکشیم و لازم به گفتن نیست که اندک زمانی نگذشته جامعه به چیزی تبدیل می شود که اصطلاحا آن را قانون جنگل می گویم و خوب ته ش هم معلوم است که به کجا می کشد....
    و یا اینکه تمام نقشهای بالا را برعهده ی دولت (منظور مجموع سه قوای حاکمیتی است) بگذاریم و مانند یک انسان متمدن زندگی کنیم و اگر هم حقی از ما ضایع شد مثل بچه ی آدم برویم کلانتری و دادگاه شکایت و یک پروسه ی زمان بر و کمرشکن را دنبال کنیم که آن هم ته ش منجر می شود به یک جامعه ی مدرن و مدنی حتی اگر در اوایل ظلمی هم به ناروا بر ما وارد بشود و یا حقی توسط دستگاه قضا ناحق بشود.
    چندی است که فضای مجازی پر شده از تصاویر دختر خانمی که به دلیل سرپیچی از دستور پلیس و درگیری فیزیکی با نیروهای مجری قانون دچار شتم و متم می شود. شاید بسیاری بگویند که این چه برخورد است؟ به قول قدیمی ها مگر دزد گرفته اند؟ 
    ببینید دوستان این دختر خانم چه به حق و چه به ناحق اگر جلب شده باید در برابر نیروی های مجری قانون و ضابطین قضایی تمکین می کرد و مثل بچه ی آدم می رفت و سوار می شد..... در هر جای دیگر دنیا هم اگر کسی از دستور پلیس سرپیچی کند با رفتار های خشن پلیس مواجه می شود. نمونه اش را می توانید در ویدئوی زیر ببینید. این خانم محترم علی رغم چند بار اخطار پلیس حاضر به پیاده شدن از خودروی خود نیست که در نتیجه پلیس دست به شوکر می شود (و به قول فیلم متری شش و نیم ) خانم محترم شروع می کند به شیهه کشیدن مانند اسب. در فیلم دوم دختر خانم دانشجو در برابر پلیس مقاومت می کند که بازهم با برخورد خشن پلیس مواجه می شود. جالب این است که کارشناس برنامه هم حرف من را می زند و می گوید حتی اگر که پلیس اشتباه کرده باشد این دختر حق نداشته در برابر پلیس مقاومت کند.
    نگذارید که احساسات چشمان عقل شما را کور کنند که با این وضعیتی که من می بینم و با نفتی که مسیح علی نژادها و امثال او بر این آتش می ریزند آن روز دور نیست.
    دوستان توجه کنند که اگر ویدئو ها قابل دیدن نبود در کامنتها اعلام کنند تا در جای دیگری آنها را بارگذاری کنم.

    آخرین ویرایش: یکشنبه 9 تیر 1398 08:52 ق.ظ
    ارسال دیدگاه
  • چهارشنبه 5 تیر 1398 07:35 ب.ظ نظرات ()
    Last Knights poster.jpg
    داستان 47 سامورایی بی ارباب(یا 47 رونین) از حماسه های مشهور و مهم ژاپنی هاست. آنچه که برای من عجیب است این نکته است که چرا باید هزینه ی ساخت فیلمی بر اساس این داستان را وزارت ارشاد کره ی جنوبی بپردازد؟
    آخرین ویرایش: چهارشنبه 5 تیر 1398 07:39 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • دوشنبه 3 تیر 1398 10:15 ق.ظ نظرات ()

     قبل از اینکه مرحله ی پنجم عملیات رمضان را مرور کنیم بد نیست که نگاهی دوباره به سازمان رزم نیروی تک ور بیاندازیم. همان طور که دیده می شود بارعمده ی این مرحله از عملیات بر عهده ی لشکر 3 فتح سپاه به فرماندهی حجت الاسلام ردانی پور گذاشته می شود. مسئول طرح و برنامه ی لشکر حسین خرازی بود که بعدتر درباره ی وی مفصل تر صحبت خواهیم کرد. از واحدهای سازمانی این لشکر تیپ25 کربلا کنار گذاشته شده بود و 4 تیپ دیگر این لشکر قرار بود در جبهه ای به عرض حدودا 12 کیلومتر از شمال پاسگاه زید عراق (که الان در دست نیروهای ایرانی بود) در جهت شرقی-غربی به مثلثیهای اول تا سوم ضربه وارد کنند. تیپ 33 لشکر7 سپاه هم قرار بود که از شمال نیروهای لشکر فتح و به موازات آنها حمله کرده و تا فاصله ی خاکریز خودی تا مثلثی چهارم را پاکسازی کند. جمع نیروی تک ور ایرانی در حدود 30 گردان پیاده بوده است.

    طرح اصلی مرحله ی پنجم عملیات این بود که در محور جنوبی (یعنی از شمال پاسگاه زید) تیپ17 علی بن ابی طالب(ع) تا ابتدای مثلثی اول را پاکسازی کند. این تیپ باید پس از رسیدن به انتهای مثلثی اول اقدام به زدن یک خاکریز در جنوب خود به صورت شرقی-غربی می کرد. هدف این بود که پس از اتمام این خاکریز شرقی-غربی نفرات تیپ 17 به پشت آن منتقل شده و در برابر پاتکهای عراق از سمت جنوب مقاومت کنند. در محور شمالی تیپ8 نجف اشرف و تیپ14 امام حسین(ع) به ترتیب تا مثلثی های دوم و سوم می رفتند و آنها را پاکسازی می کردند. واحد مهندسی تیپ8 نجف باید با ایجاد یک خاکریز جنوبی-شمالی سر مثلثی اول را به مثلثی دوم می چسباند تا شکاف بین آن دو از بین برود  و بتوانند در پشت آن خاکریز به سمت غرب موضع بگیرند. تیپ14 امام حسین(ع) هم باید یک خاکریز جنوبی-شمالی بین مثلثی دوم و سوم احداث می کرد و در پشت آن به سمت غرب موضع می گرفت. در شمال تیپ14 تیپ27 حضرت  رسول(ص) تا انتهای مثلثی سوم را پاکسازی می کرد و با تیپ 14 امام حسین(ع) دست به دست می داد. همزمان با پاکسازی محور شمالی تیپ27 حضرت رسول(ص) توسط تیپ33 المهدی(عج)، تیپ 27 حضرت رسول باید خاکریزی به موازات خاکریز جنوبی تا انتهای مثلثی سوم می کشید و نفرات تیپ33 نیز به پشت آن آمده تا در برابر پاتک عراق از سمت شمال خود مقاومت کنند. قرار بود تا 2 تیپ از ارتش هم به همراه تیپ33 وارد عمل بشوند. در مجموع قرار بود تا مستطیلی به عرض تقریبی 12 کیلومتر و عمق تقریبا 10 کیلومتر از شمال پاسگاه زید پاکسازی و تأمین بشود. در این صورت تأمین نیروی تک ور توسط مثلثی های اول و سوم از سمت غرب و خاکریزهای جنوبی و شمالی در جناحین انجام می شد.

    http://s8.picofile.com/file/8359871918/%D8%B0_004.jpg

    با تجربیات حاصل شده از مراحل قبلی قرار شد که دستگاه های راهسازی بکار گرفته شده در این مرحله توسط نفرات پیاده محافظت بشوند تا در هنگامی که برای زدن خاکریز اقدام می کنند این نفرات بتوانند امنیت لودرها را حفظ کنند و پاتک زرهی عراقی ها را عقب بزنند تا لودرها بتوانند تا انتهای خاکریز را به مثلثی های عراق بچسابنند. در شبهای قبل از آغاز عملیات این واحدها به همراه نفرات محافظانشان به عقب جبهه برده شدند و در یک عملیات شبیه سازی شروع کردند به زدن خاکریز به صورت شبانه تا شرایط احداث خاکریز و سرعت اجرای آن برای رضا حبیب اللهی (مسئول عملیات لشکر فتح که احداث خاکریزها به وی سپرده شده بود) معلوم شود.

    در برابر نیروهای تک ور ایران سپاه سوم عراق در حدود 2 تیپ پیاده، 2 تیپ مکانیزه و 2 تیپ زرهی مستقر کرده بود.  قسمتی از زرهی عراق (تیپ50زرهی) در جلوی این خاکریزهای مثلثی موضع گرفته بودند تا به صورت بازدارند تک نیروهای ایرانی را به تحلیل ببرند.

    در ساعت 21:30 شامگاه چهارشنبه ششم مرداد 61 مرحله نهایی عملیات رمضان آغاز می شود. دو گردان از سه گردان عملیاتی تیپ33 المهدی (عج) با موفقیت خطوط عراقی ها را شکستند و پیشروی کردند. تیپ27 حضرت رسول (ص) با مقاومت اندکی مواجه شد و توانست با موفقیت تیپ50 زرهی عراق را شبانه محاصره و و تقریبا تمامی تانکهای آن را منهدم کند و به در نهایت به مثلثی ها برسد. در محور جنوب تیپ27 حضرت رسول (ص) تیپ 14 امام حسین(ع) هم با موفقیت خطوط عراقی ها را شکست و حتی وارد مثلثی سوم شد. در محور جنوب تیپ14 امام حسین (ع) تیپ8 نجف اشرف نرسیده به مثلثیها وارد یک میدان مین شد و ناچار شد تا در شب عملیات معبری از میان میدان مین عراقی ها بازکند. در جنوبی ترین محور هم تیپ 17 علی ابن ابی طالب(ع) توانست تا نزدیکی مثلثی اول پیشروی کند. همزمان با حرکت نیروی تک ور عملیات احداث خاکریزهای شرقی-غربی در محور شمال توسط تیپ27 حضرت رسول(ص) و در محور جنوب توسط تیپ علی بن ابی طالب(ع) و به صورت شبانه آغازشد. عملیات احداث خاکریز شمالی تقریبا تا صبح به طول انجامید ولی چون در جنوب تیپ27 حضرت رسول(ع) هنوز عناصری از مدافعین عراقی وجود داشتند که پاکسازی نشده بودند همت دستور داد تا واحد مهندسی-رزمی این تیپ سرخاکریز را به صورت عصایی برگرداند و احداث خاکریز را این باراز سمت عراق به سمت ایران ادامه دهد. در نتیجه خاکریز محور شمالی به صورت درمیامد که سرعصایی آن در غرب و دو سرباز آن در شرق قرار می گرفتند. با اتمام این خاکریز نیروهای این تیپ و تیپ44 المهدی(عج) باید در میان این دو خاکریز موازی موضع می گرفتند. اما خاکریز جنوبی به روشنایی صبح خورد در حدود 100 متر آن باقی ماند. عراقی ها با مستقر کردند چند تانک در مقابل این شکاف 100 متری هر دستگاه راهسازی که قصد ادامه ی احداث خاکریز را داشت می زدند و در نتیجه کار احداث باقیمانده ی این خاکریز تا 5 ساعت به طول انجامید و در نهایت نفرات تیپ17 علی بن ابی طالب توانستند در پشت آن قرار بگیرند و در جهت جنوب آماده ی مقابله با پاتک های عراق بشوند.

    اما مشکل اصلی این مرحله از عملیات این بود که با وجود اینکه نیروهای پیشروی هر 3 تیپ محور میانی توانسته بودند به مثلثی ها نفوذ کنند نمی توانستند همدیگر را پیدا کنند و در نتیجه تیپهای 27 حضرت رسول(ص) ، تیپ14 امام حسین(ع) و تیپ 8 نجف اشرف نتوانستند در کنار مثلثی ها با هم دست به دست بدهند. با روشن شدن هوا و استفاده از برج دیدبانی عراقی ها در کنار مثلثی ها اشکال کار معلوم شد. تیپ 14 امام حسین (ع) و تیپ 27 حضرت رسول(ص) به تدریج در حین حرکت به سمت شمال منحرف شده بودند و در نتیجه تیپ 27 حضرت رسول در عوض اینکه به مثلثی سوم برسد به مثلثی چهارم رسیده بود. در نتیجه ی فاصله ی ایجاد شده بین نیروی تک ور در بین مثلثیهای سوم و چهارم عراق یک واحد زرهی خود را از این شکاف وارد کرده بود مانند گوه در این شکاف فرو رفته بود. زرهی عراق با ورود به محوطه ی پاکسازی نشده ی بین تیپ27 و تیپ14 در جهت شمال نیرویهای تیپ27 و در جهت جنوب تیپ14 را تحت فشار گذاشته بود. با وجود اینکه 2 گردان از تیپ جواد الأئمه (ع) نیز وارد این شکاف شدند و دست به حمله به زرهی عراق زدند نتوانستند اشکال فاصله ی بین نیروهای خودی را از بین ببرند. از سوی دیگر شکاف بین نیروهای طلایه دار تیپ14امام حسین(ع) و تیپ 8 نجف اشرف هم مشکل زا شده بود و چون این دو نیرو نتوانستند دست به دست بدهند یک رخنه ی دیگر بوجود آمده بود که زرهی عراق وارد آن شده و از آن برای تحت فشار قرار دادن این دو تیپ استفاده می کرد. در بعد از ظهر روز هفتم مرداد با معلوم شدن شکاف بین نیروهای خودی قرارشد تا تیپهای بعثت و امام حسین از سپاه و تیپ های 1و2 لشکر77 نیروی زمینی وارد این شکاف شده و با پاکسازی آن واحدهای تک ور دست به دست بدهند. تاخیر به وجود آمده توسط لشکر77 که در نهایت پس از چند ساعت فقط 2 گردان را وارد منطقه کرد سبب شد تا این تک به جایی نرسد و در نهایت شکاف بین نیروهای خودی بازبماند. در نهایت فرماندهان میدان که دیدند توان بستن این شکاف را ندارند در روز هشتم مرداد دستور عقب نشینی دادند. عراق که نتوانسته بود از طریق شنود مخابرات خودی از عقب نشینی ایران آگاه شود نیروی زرهی خود را آماده ی حمله به خاکریزها کرده بود که نیروهای ایرانی بدون سر و صدا به پشت خاکریزهای خود عقب نشستند و پاتک عراقی ها پس از آتش تهیه سنگین در نهایت بر روی خاکریزی اجرا شد که کسی در پشت آن وجود نداشت. در نهایت پس از مرحله ی پنجم عملیات می توان تنها موفقیت ایران را پس از 5مرحله عملیات تسخیر پاسگاه زید عراق و وارد کردن یک ضربه ی سنگین به زرهی عراق دانست.

    http://s8.picofile.com/file/8359871926/%D8%B0_005.jpg

    پس از بررسی کوتاه 5 مرحله ی این عملیات در درسهای بعدی تازه مواردی که باید از این نبرد آموخت را مرور می کنیم.

    آخرین ویرایش: چهارشنبه 30 مرداد 1398 06:59 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • شنبه 1 تیر 1398 09:14 ق.ظ نظرات ()
    مثلثی ها چه بودند؟
    بارها و بارها در طی این سلسله درسها از مثلثی ها صحبت کردیم. امروز به صورت یک پرانتز می خواهیم درباره ی ماهیت این استحکامات صحبت کنیم:

    دژهای مثلثی عراق به صورتی قرار داشتند که قاعده ی آنها به سمت ایران و رأس آنها به سمت داخل خاک عراق ساخته شده بود. طول هر ضلع این مثلثها تقریبا 2200 متر و فاصله ی هر مثلث تا مثلث بعدی در حدود 1000 متر بوده است. ارتفاع این خاکریز مثلثی در حدود 4 متر از زمین بوده و در هر رأس این مثلثها یک تانک قرار می گرفت به صورتی که وقتی به یکی از این تانکها حمله می شد تانکهای دو طرف دیگر مثلث می توانستند از آن دفاع کنند. در مجموع در هر یک از این مثلثی ها در حدود 27 دستگاه تانک قرار موضع می گرفتند. تصویر زیر آرایش کلی این استحکامات را که به صورت یک L وارونه بود نشان می دهد.


    http://s9.picofile.com/file/8359871850/%D8%B0_001.jpg


    تصویر زیر هم نمای داخل مثلثی ها را نشان می دهد


    http://s8.picofile.com/file/8359871934/%D8%B0_006.jpg
    آخرین ویرایش: چهارشنبه 30 مرداد 1398 07:00 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • جمعه 31 خرداد 1398 09:20 ق.ظ نظرات ()
    سندی که در زیر می بینید توسط مرکز اسناد دفاع مقدس منتشر شده و مهر این مرکز را نیز دارد و نشان می دهد که وقتی سردار باقری عزیز می فرمایند که ما اگر بخواهیم به نفتکشها حمله کنیم اعلام می کنیم که کار ما بوده (نقل به مضمون) چقدر در ادعای خود صداقت دارند. برای عزیزانی که در سال 66 سن و سالی نداشتند خاطر نشان می کنم که تعدادی از کشتی های نفتکش کویت برای حفاظت از حملات ایران با پرچم آمریکا و شوروی در خلیج فارس تردد می کردند که طبق این سند یکی از آنها مورد اصابت موشکهای کرم ابریشم شلیک شده از ایران قرار می گیرد. اگر به روزنامه های آن زمان رجوع کنید ایران هیچ گاه این حملات را گردن نگرفت و همیشه از واژه ی تیر غیب یا موشکهای سرگردان برای اشاره به چنین حملاتی استفاده می کرد.

    http://s3.picofile.com/file/8363928618/s_29456.JPG
    آخرین ویرایش: جمعه 25 مرداد 1398 09:57 ق.ظ
    ارسال دیدگاه
تعداد صفحات : 256 ... 2 3 4 5 6 7 8 ...