منوی اصلی
جنگها و تاریخ
  • یکشنبه 17 تیر 1397 09:11 ب.ظ نظرات ()
    آخرین ویرایش: شنبه 9 تیر 1397 09:20 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • جمعه 15 تیر 1397 10:41 ق.ظ نظرات ()

    در آوریل 1942، ورماخت 44 قبضه پک-40 در خدمت داشت. این سلاح کاملا موفق بود و تا سال 1943 پک-40 بدنه ی اصلی توپخانه ضدتانک آلمان را تشکیل داد.پک-40 سلاح ضدتانک استاندارد آلمان تا پایان جنگ بود و توسط آلمان به متحدینش عرضه شد. برخی از توپهای غنیمتی حتی توسط ارتش سرخ مورد استفاده قرار گرفتند. پس از پایان جنگ، پک-40 در چندین ارتش اروپایی( از جمله آلبانی، بلغارستان، چکسلواکی، فنلاند، نروژ، مجارستان و رومانی) استفاده شد.

    در مجموع در حدود 23،500 قبضه پک-40 تولید شد و در حدود 6،000 قبضه ی دیگر برای مسلح کردن ادوات زرهی مورد استفاده قرارگرفتند. هزینه تولید هر واحد از آن در حدود 2200 نفر-ساعت و 12000 رایش مارک تخمین زده می شود. نمونه ی اتوماتیک و سبک تر، در حین حال سنگین ترین توپ نصب شده بر روی جنگنده های آلمانی، با نام BK 7،5 بر هواپیمای Henschel Hs129 نصب شد.

    پک-40 در برابر تقریبا تمام تانکهای متفقین تا پایان جنگ موثر بود. با این حال، پک-40 خیلی سنگین تر از پک-38 بود، جابجایی آن دشوار بود و تحرک آن اندک. جابجایی آن بدون کشنده ی موتوری بر روی زمین های ناهموار دشوار یا غیر ممکن بود.

    پک-40 در روسیه، جایی که برای مبارزه با جدیدترین تانکهای شوروی در آنجا مورد نیاز بود، آغاز به کار کرد. این توپ طراحی شده بود تا همان گلوله های زره شکاف، HE  و HL استاندارد در توپهای لوله بلندKwK 40  (مخصوص تانکها) را شلیک کند. علاوه بر این، یک گلوله ی زره شکاف مخصوص برای پک-40 وجود داشت که در نهایت بسیار کمیاب از کار آمد.

    تفاوت عمده در گلوله هایی که توسط توپهای آلمانی 75 میلیمتری شلیک می شدند، در طول و شکل پوکه ی آنها بود. پوکه ی گلوله یKwK  دو برابر طول پوکه یKwK 37  با لوله ی کوتاه، و پوکه ی پک-40 یک سوم بلندتر از پوکه ی KwK 40  است.


    آخرین ویرایش: یکشنبه 10 تیر 1397 12:38 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • دوشنبه 11 تیر 1397 09:06 ب.ظ نظرات ()
    به یاد گذشته این جا را ببینید
    آخرین ویرایش: دوشنبه 11 تیر 1397 09:07 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • یکشنبه 10 تیر 1397 08:59 ب.ظ نظرات ()
    چیزی را نگوید که از ارزش شما بکاهد. امام حسین (ع)
    آخرین ویرایش: چهارشنبه 6 تیر 1397 08:59 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • شنبه 9 تیر 1397 09:41 ق.ظ نظرات ()
    تصویر تخیلی از جت جنگنده هاینکل 162 که در انتهای جنگ جهانی دوم و در تعدادی اندک ساخته شد و تنها یک پیروزی به دست آورد.
    آخرین ویرایش: سه شنبه 5 تیر 1397 07:35 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • پنجشنبه 7 تیر 1397 10:40 ق.ظ نظرات ()


     

    تفنگهای ضد زره

    اولین سلاح ضدتانک آلمان تفنگهای نسبتا ضعیف ضدتانک (  Panzerbüchse) بود که از سال 1917 تا 1943 در خدمت ورماخت بودند. Panzerbüchse  به معنی "تفنگ ضد زره" بوده و سابقه ی آن به موزر T- Gewer (اولین تفنگ ضدتانک جهان) در سال 1917 بازمی گشت. این تفنگ به عنوان یک پاسخ فوری در برابر ظهور تانک های بریتانیایی در جبهه غربی ساخته شد. به عنوان یک تفنگ گلنگدنی و با تیراژ در حدود 15،800 قبضه، این تفنگ از موفقیت متوسطی برخوردار بود.  Panzerbüchse39 یا (PzB39) مهمترین تفنگ ضدتانک آلمانی در جنگ جهانی دوم بود. این تفنگ نسخه بهبود یافته ی Panzerbuche38 یا (PzB38) بود.

    سابقه ی آلمان در توسعه ی تفنگهای ضدتانک به اواخر دهه 1930 بازمی گشت. در تلاش برای ارائه ی یک اسلحه ضدتانک سبک وزن قابل حمل توسط پیاده نظام، این وظیفه به مهندس بی.بروئر، واگذارشد. PzB38 یک سلاح تک تیر با لوله ی عقب نشینی کننده بود. هنگامی که PzB38 شلیک می کرد، لوله در حدود 9 سانتیمتر عقب می آمد، شکاف گلوله گذاری باز می شد و پوکه بیرون می افتاد. شکاف گلوله گذاری همچنان باز می ماند تا تیرانداز یک فشنگ دیگر را در جان لوله قرار بدهد. سپس تیرانداز گلنگدن را به جلو حرکت می داد تا شکاف گلوله گذاری بسته شود و ماشه در وضعیت آماده برای شلیک قرار بگیرد. این مکانیسم پیچیده به آسانی گیر می کرد و در میدان جنگ موجب اشکال می شد.

    اگرچه PzB38 با قطعات فولاد فشرده ، که با جوش نقطه ای به یکدیگر متصل می شدند، ساخته شد به علت مکانیسم پیچیده ی گلنگدن، ساخت آن بسیار دشوار بود و تنها تعداد کمی از آنها (1408 قبضه) در سالهای 1939 و 1940 در کارخانه Gustloff Werke  ساخته شد و تنها 62 قبضه از این سلاح توسط نیروهای آلمانی در حمله به لهستان در سال 1939 مورد استفاده قرار گرفت.

    PzB39 قدم بعدی در توسعه ی PzB38 بود، و بهبودهای اساسی که در طرح آن داده شد سبب شد که ساخت PzB38 لغو شده و تولید PzB39 بلافاصله آغازگردد. با این حال آن نیز از همان مکانیسم پیچیده ی گلنگدن و فشنگ PzB38استفاده می کرد. PzB39 لوله ی PzB38 را حفظ کرد و تنها طول آن اندکی افزایش یافت و وزنش به 12.6 کیلوگرم کاسته شد. عملکرد PzB39 اساسا مشابه PzB38 بود. برای افزایش عملی نرخ آتش، دو خشاب، هر کدام حاوی 10 گلوله به هر دو طرف سلاح در نزدیکی گلنگدن متصل بود، هرچند که PzB39 اساسا یک تفنگ خشاب خور نبود. فشنگ گذار بازهم باید گلوله ها را از این خشابها به صورت دستی خارج کرده و فشنگ گذاری می کرد. 568 قبضه PzB39 توسط ارتش آلمان در حمله به لهستان استفاده شد. دو سال بعد، در آغاز جنگ علیه روسیه، 25998 قبضه PzB39 توسط نیروهای آلمانی مورد استفاده قرار گرفت. تولید کل PzB39 از مارس 1940 تا نوامبر 1941، زمانی که تولید آن متوقف شد، 39،232 قبضه بود. PzB39  تا سال 1944 در خدمت باقی ماند. در آن زمان PzB39 دیگر حتی در برابر خودروهای سبک تر  زرهی نیز حرفی برای گفتن نداشت.


     

    آخرین ویرایش: چهارشنبه 6 تیر 1397 08:53 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
تعداد صفحات : 237 ... 4 5 6 7 8 9 10 ...