شنبه 14 مرداد 1391 12:54 ب.ظ نظرات ()


در ساعت 2:30 بعد از ظهر روز 26 مه 1941 پرسنل نیروی دریایی سلطنتی بریتانیا بدترین لحظات را می گذرانند. در حدود 58 ساعت قبل، نبردناو بیسمارک به همراه رزمناو پرنس اوجین با دو فروند از بزرگترین کشتی های جنگی نیروی دریایی سلطنتی درگیر شده بودند و با موفقیت توانسته بود نبرد ناو 41000 تنی هود را غرق کرده و نبردناو شاهزاده ولز را وادار به فرار کند. بیسمارک توانسته بود با موفقیت از دامی که کشتی های رزمی بریتانیا برایش گذاشته بودند فرار کند و تنها امید سرفرمانده ناوگان بریتانیا ،دریاسالار تووی، این بود که با حمله هوایی بتواند از سرعت بیسمارک بکاهد تا کشتی هایش بتوانند به سروقت بیسمارک بروند. دریاسالار تووی بیشتر شناورهای سنگینش را به دلیل کمبود سوخت از دست داده بود و تنها ناوسرفرماندهی خودش ،نبردناو جورج پنجم، نبردناو قدیمی ریناون، ناو هواپیمابر آرک رویال و چند فروند ناوشکن را در اختیار داشت که قدرت آتش تمامی آنها به پای بیسمارک نمی رسید.



بیسمارک


شاهزاده اوجین

بسیمارک پس از غرق شدن هود در حال شلیک به سمت شاهزاده ولز می باشد. عکس از روی عرشه رزمناو شاهزاده اوجین گرفته شده است.

اولین درگیری بین بیسمارک و نیروی دریایی سلطنتی

در ساعت 3:00 پانزده فروند هواپیمای دوباله سواردفیش از عرشه پرواز آرک رویال به هوا برخواستند تا بتوانند با اژدرهای به بیسمارک حمله کنند و از سرعت آن بکاهند. به خلبانهای سواردفیش گفته شد که در حدد 64 کیلومتری جنوب می توانند بیسمارک را بیابند اما درباره ناوچه شفیلد که یک ساعت و نیم قبل در همین مسیر به راه افتاده بود تا سواردفیشها را بهتر به سمت هدفشان هدایت کند چیزی به آنها گفته نشده بود. سواردفیشها در مسیرشان به شفیلد برخورد کردند و به دلیل دید کمی که داشتند ناوچه خودی را با نبردناو دشمن اشتباه گرفتند. سوارد فیشها به سمت شفیلد شیرجه زدند و اژدرهایشان را شلیک کردند. فرمانده شفیلد ،ناخدا لارکوم، سعی کرد که به هواپیماها اخطار دهد اما دیگر برای هرگونه اخطاری دیر شده بود. لارکوم دستور داد تا برای فرار از اژدرها ناوچه شروع به حرکت مارپیچ کند اما در نهایت تعجب متوجه شد تمامی اژدرها بلافاصله در هنگام برخورد با سطح آب منفجر شدند و همین مسئله اسرار آمیز شفیلد و خدمه آن را نجات داد. لارکوم بلافاصله به ناخدا ماند ،فرمانده ناوهواپیمابر آرک رویال، اطلاع داد که هیچ یک از اژدرهای شلیک شده توسط هواپیماهای بریتانیایی به هدف اصابت نکرده اند و همین حمله اشتباهی و پیام پس از آن بود که سبب شد کار بیسمارک تمام شود.

شفیلد

تا چند ساعت دیگر بیسمارک می توانست خود را در تاریکی شب پنهان کند و ازچنگ تعقیب کنندگانش فرار کند. 3 ساعت از حمله ی هوایی اشتباه به بیسمارک گذشته بود که به دریاسالار تووی اطلاع داده شد که حمله هوایی بی نتیجه بوده است اما از علت شکست حمله هوایی به وی خبری نرسید. ناخدا ماند به خلبانانش دلداری داد که تا شب نشده فرصتی دیگر برای حمله به بیسمارک به آنها خواهد داد. اما چیزی که فکر او را مشغول کرده بود منفجر شدن اژدرها در اثر اصابت به سطح دریا بود. ماند متوجه شد که اژدرها را به فیوزهای مجاورتی مغناطیسی مجهز کرده اند تا در صورتی که اژدر از نزدیکی سطح بدنه کشتی دشمن عبور کرد خودبه خود فیوز عمل کرده و اژدر را منفجر کند. ناخدا ماند گمان می کرد که علت منفجر شدن اژدرها اشکال در فیوزهای جدید باشد و دستور داد تا فیوزهای جدید را از روی اژدرها پیاده کرده و فیوزهای تماسی قدیمی را بر روی اژدرها ببندند. در این صورت اژدر تنها در زمانی منفجر می شدند که مستقیما به بدنه کشتی دشمن اصابت می کردند. این بار به خلبانها تذکر داده شد که اول بر فراز شفیلد پرواز کنند و بعد به سوی بیسمارک بروند.

شفیلد دورتر از برد توپهای بیسمارک مشغول تعقیب نبردناو سهمگین دشمن بود. چیزی که انگلیسی ها نمی دانستند این بود که بیسمارک در نبرد اول با هود و شاهزاده ولز آسیب دیده بود و به دلیل کمبود شدید سوخت ناچار بود هر چه زودتر خود را به یک بندر برساند. اگر شب می رسید بیسمارک می توانست با موفقیت خود را به حوزه برد هواپیماهای دورپرواز آلمانی برساند و با اسکورت آنها و زیردریایی های آلمانی نجات پیداکند و به بندر سن نازار یا برست در فرانسه اشغالی برسد. چهل دقیقه پس از برخواستن، سواردفیشها به فراز شفیلد رسیدند. شفیلد علامت داد که 19 کیلومتر جلوتر می توانند بیسمارک را بیابند. در ساعت 8:54 عصر آژیر حمله هوایی در بیسمارک به صدا درآمد. آخرین اژدر در ساعت 9:25 دقیقه به طرف بیسمارک شلیک شد اما در تاریکی غروب و هوای بد هیچ کدام از خلبانها نتوانسته بود اصابت اژدر به هدف را تأییدکند. پیامی که برای دریاسالار تووی ارسال شد این بود:«تقریبا بدون هیچ ضربه ای!» این خبر روحیه انگلیسی ها را کاملا از بین برد و آنها را ناامید کرد. اما ناگهان پیامی از شفیلد شنیده شد که از تغییر مسیر بیسمارک خبر می داد. بیسمارک 180 درجه تغییر مسیر داده بود و به سوی کشتی های تعقیب کننده اش حرکت می کرد. ظاهرا یکی از اژدرها سکان بیسمارک را از کار انداخته بود و ناخدای بیسمارک نتوانسته بود مسیرش را به سمت جنوب ادامه دهد.

ارک رویال به همراه سواردفیش هایش

جای تووی فرمانده ناوگان بریتانیا


در ساعت 10:38 شب پنج فروند ناوشکن تحت فرماندهی ناخدا ویان به سمت بیسمارک حرکت می کردند که زیر آش توپهای کالیبر 380 میلیمتری بیسمارک قرارگرفتند. ناوشکنها مانند گله ای سگ شکاری به گرد خرس حلقه زدند و بدون توجه به آتشباری بیسمارک سعی می کردند تا آن را با اژدرهایشان مورد اصابت قرار دهند اما به دلیل تاریکی شب هیچ کدام نتوانستند بیسمارک را هدف قرار دهند. بیسمارک با سکان ازکار افتاده در ساعت 11:40شب این پیام را ارسال کرد:« کشتی بیش از این قادر به ادامه عملیات نیست. تا آخرین گلوله می جنگیم. زنده باد پیشوا!» در ساعت 4 صبح 27 مه ناوشکنها دیگر در اطراف بیسمارک نمی چرخیدند. در ساعت 6:25 بیسمارک پیامی را ارسال کرد که مبدل به آخرین پیام آن شد:« زیردریایی بفرستید تا کتابچه ثبت وقایع کشتی حفظ شود.»

بیسمارک در حال غرق شدن عکس از روی عرشه دورستشایر گرفته شده است.

آخرین سفر بیسمارک

با فرارسیدن صبح وضعیت هوا بدتر شده بود. ابرهای ضخیم آسمان را پوشانده بود و باران بی وقفه می بارید. در ساعت 8:15 دیده بانهای نبردناو جورج پنجم بیسمارک را در 13 کیلومتری خود دیدند. به فرمانده نبردناو رودنی دستور داده شد تا آزادانه حرکت کند و هر جور که صلاح می داند شلیک کند. در ساعت 8:47 رودنی به سوی بیسمارک آتش گشود و یک دقیقه بعد جورج پنجم گلوله باران بیسمارک را شروع کرد. همزمان دو ناوشکن سبکتر انگلیسی که به محل حادثه رسیده بودند نیز بیسمارک را به توپ بستند. بیسمارک به مقابله برخواست اما دیگر توان مقابله با این همه کشتی را نداشت. یک ساعت بعد تمام توپهای بیسمارک از کار افتاده بودند. رودنی از فاصله 27 کیلومتری اژدری شلیک کرد که به بدنه بیسمارک اصابت کرد. ناوچه نورفک هم چهار اژدر شلیک کرد که یکی از آنها اصابت کرد اما بیسمارک همچنان شناور مانده بود و در برابر غرق شدن مقاومت می کرد. در ساعت 10:15 دریاسالار تووی ،که از کمبود سوخت رنج می برد، دستور بازگشت داد و به ناوهای حاضر در صحنه اجازه داد تا آخرین اژدرهایشان را به سوی بیسمارک شلیک کنند. ناوچه  دورست شر در ساعت 10:20 یک اژدر و یک ربع ساعت بعد اژدر دیگری به سمت بیسمارک شلیک د. اژدر آخری شکاف بزرگی در پهلوی بیسمارک ایجاد کرد و بیسمارک پس از چرخش به پهلو شروع به غرق شدن کرد. در ساعت 10:40 بیسمارک غرق شده بود. از 2400 نفر خدمه این نبردناو نها 118 نفر نجات پیداکردند. اما حقیقت این است که اگر حمله اشتباهی هواپیماهای سوارد فیش به شفیلد اتفاق نمی افتاد و ناخدای شفیلد منفجر نشدن اژدرها را گزارش نمی داد شاید بریتانیایی ها هیچگاه نمی توانستند جلوی فرار بیسمارک را بگیرند.

نجات یافتگان بیسمارک

لاشه بیسمارک در اعماق آب


رضا کیانی موحد

در صورت استفاده در سایر وبلاگها و سایتها لینک مطلب در Wars and history و نام نویسنده و یا مترجم را ذکر کنید.


کارل دونیتس بی گناه یا گناهکار؟ قضاوت با شما.


گانتر پرین؛ هیولایی در اعماق آب


نبرد دریایی ریورپلات؛The Battle of the River Plate


نبرد دریایی کورال سی؛به روایت تصویر


حمله به کشورهای اسکاندیناوی،نروژ/ عملیات فورتیتود شمالی / نمونه ای از عملیات فریب استراتژیکی در جنگ جهانی دوم