شنبه 14 اسفند 1389 03:35 ب.ظ نظرات ()

لویس جانسون گوشی اش را روی سرگذاشت و به آخرین آفریده اش خیره شد. کاراکتری ، که هدایت آن برعهده لویس بود، قدم زدن در گوشه و کنار یک شهر خیالی در عراق را بر روی صفحه مانیتور آغازکرد. اما بر خلاف بازی های معمولی اول شخص تیرانداز، این سرباز به هیچ سلاحی مسلح نبود. تنها سلاح این سرباز مجازی دانش او درباره زبان عربی و آداب و رسوم عراقی ها بود.

در این بازی کامپیوتری، با نام "آموزش تاکتیکی زبان عراقی" یا "تیلت"، پیشرفت به مراحل بالاتر بیشتر نیازمند هوش و تجربه فرهنگی است تا مهارتهای معمول هماهنگی بین چشم و دست. بازیگران درتعدادی صحنه غیررزمی قرارمی گیرند و باید برای رسیدن به اهداف هر مرحله با شخصیت های غیرنظامی درون بازی ارتباط برقرارکنند.


در طی رونمایی بازی تیلت در همایشی در شهر آرلینگتون، جانسون به مردان عربی که در خارج از یک کافه نشسته بودند نزدیک شد. قبل از سلام به زبان عربی، او از کلیدهای کی برد استفاده کرد تا عینک آفتابی شخصیت مورد هدایتش را بردارد و دست او را به نشانه تعظیم بر روی سینه اش گذاشت. در گوشه سمت راست و بالای صفحه یک نشانگر میزان صحیح بودن حرکات وی را نشان می داد.

پس از آن، جانسون عمدا از معرفی کامل خود چشم پوشی کرد و غیرنظامیان عرب را رنجاند. این امر سبب رنجیدن و افزایش عصبانیت آنها شد. در انتها، جانسون با استفاده مناسب از جملات صحیح و دانش فرهنگی توانست وضعیت را به حالت عادی برگرداند. هدف این مرحله پیداکردن یکی از مشایخ محلی ، به وسیله پرس و جو از مردم، بود و با موفقیت انجام شد.

جانسون، که از برنامه نویسان اصلی این بازی بوده است، می گوید:"این نمونه ای است که نشان می دهد چگونه با استفاده از بازیهای کامپیوتری می توانیم موقعیت های گوناگون را خلق کرده تا سربازانمان بتوانند با آنچه که بعدها در یک کشور خارجی با آن روبروخواهند شد مواجه شوند."

اکنون تکنولوژی های جدید آماده می شوند  تا به سربازان چگونگی ارتباط با اقوام دیگر و آداب و رسومشان را آموزش دهند. نیاز به خلق چنین بازیهایی حیاتی است. گروه مطالعاتی عراق در پنتاگون متوجه ضعف سربازان آمریکایی مستقر در عراق در زمینه زبان عربی و فهم صحیح آداب و رسوم عراقی ها شده است و از آن به عنوان یکی از نقاط ضعف اصلی آمریکا در عراق یاد می کند.

گزارش این گروه پیشنهاد می کندتا "بیشترین اولویت ممکن" برای آموزش زبان و آداب و رسوم مردم عراق به سربازانی که به این کشور اعزام می شوند در نظرگرفته شود. اما برای سرویسهای نظامی آمریکا گفتن این حرف ساده تر از عمل کردن به آن است.

ستوان یکم نانتان دموچوسکی ،مدیر سیستمهای آموزشی سودمند در مرکز آموزش سپاه تفنگداران دریایی، می گوید:"من نمی توانم سختی آموزش زبان و فرهنگ عربی را به سربازان 18-21 ساله شرح دهم."

او تا کنون دوبار به عراق اعزام شده است؛ اولین بار در سال2004  و دومین بار از جولای 2005 تا فوریه2006. در مأموریت اول واحد او قبل از اعزام یک دوره آموزشی متعارف درباره عربی را از سرگذرانده بود اما تازه در عراق بود که او و همقطارانش متوجه شدند که این دوره، آنها را برای انجام مأموریتهایشان به خوبی آماده نکرده است.

او در طی کنفرانسی در زمینه آموزش و شبیه سازی گفت:"فکر می کنم روش متعارف نشستن در سر کلاس و پشت میز برای آموزش زبان و فرهنگ راهی اشتباه باشد."حضور در عراق و تعامل با مردم آن ثابت کرده که روشهای متعارف آموزنده نیستند."من متوجه یک بهبود کلی در میان تفنگداران دریایی در زمینه فرهنگی شدم چرا که آنها انتخاب دیگری نداشتند."

شبیه سازی یک کشور قبل از آنکه سربازان به خاک آن پای گذارند برای پنتاگون هزینه زیادی در برخواهد داشت. باید میلیون ها دلار صرف ساخت روستاهای عراقی در آمریکا و اجیرکردن افراد عرب زبان و اقامت آنها شود تا این افراد بتوانند نقش اعراب واقعی عراقی را بازی کنند. برای آنکه آموزش های قبل از اعزام سریعتر و کم هزینه تر شوند پنتاگون به استفاده از تکنولوژی های جدید و از جمله بازیهای کامپیوتری روی آورده است.

بازی تیلت از سه روش برای آموزش زبان و فرهنگ عربی استفاده می کند: آموزش تعاملی، بازی آرکادی و بازی مرحله ای. بازی تعاملی به بازیگران کمک می کند تا کلمات جدیدی یادبگیرند و توانایی های مکالمه خود را بالا ببرند. در بازی آرکادی بازیکن وظیفه دارد با استفاده از دستورات کلامی، یک کاراکتر کوچک را در گوشه و کنار مانیتور هدایت کند. سپس بازیکنان به مرحله مأموریتی می روند که باید در آن توانایی درک مطلب و دانش فرهنگی خود را به وسیله شرکت کردن در سناریوهای متفاوت محک بزنند.

شرکت "ال ال سی" اولین نسخه از نرم افزار خود را در آگوست 2007 به سرویسهای نظامی تحویل داد. چند واحد نظامی ،از جمله لشکر اول پیاده نظام ،مستقر در فورت رایلی جایی که مستشاران نظامی آمریکا در آنجا تعلیم می بینند، این نرم افزار را دربرنامه آموزشی خود گنجانده اند. جانسون می گوید:"این تنها آغاز یک راه است. چند واحد نظامی دیگر به توانایی های این نرم افزار پی برده و در پی خرید آن هستند." او اضافه می کند:"تفنگداران دریایی این نرم افزار را در برنامه آموزشی خود بکار گرفته است. 33 دستگاه لپتاپ این نیرو به بازی تیلت مجهز شده و سپاه تفنگداران دریایی قصد دارد تا تعدادی از آنها را به پایگاه هایش در عراق ارسال کند. کشتی های نیروبر عازم به عراق نیز به این بازی مجهز می شوند تا تفنگداران در طول سفر به تمرینهای خود ادامه دهند.

دموچوسکی می گوید:"این راه طولانی خواهد بود. کاش این گونه بازیها هنگامی که قرار بود من به عراق فرستاده شوم در دسترس بودند." جانسون می گوید که شرکت ال ال سی بر روی یک نسخه توسعه یافته با مراحل پیشرفته تر کار می کند. این مراحل شامل مواردی مانند کنترل اغتشاشات شهری، ایجاد پستهای ایست-بازرسی، نگهبانی و... خواهدبود.

پس از آن، شرکت جانسون به سراغ یک بازی برای آموزش زبان فرانسه خواهد رفت. این بازی برای آموزش فرهنگ آفریقای شمالی و آماده سازی نیروهای ویژه ای که قرار است به آن منطقه اعزام شوند در نظرگرفته شده است. این بازی به ویژه بر روی کشور چاد تمرکز کرده و تأکید اصلی آن بر آموزش برقرارکردن رابطه با افراد بومی آن کشور است.

قرار بود نسخه آموزشی این بازی در سال 2007 آماده شود. به علاوه، یک نسخه به زبان پشتو نیز در حال آماده سازی است که نیروهای اعزامی سوم تفنگداران دریایی در افغانستان آن را به کار می گیرند. مرکز آموزش جنگهای کوهستانی این نیرو واقع در بریج پورت کالیفورنیا در حال ارزیابی مقدماتی این نسخه است. قرار است که بر اساس این ارزیابی اصلاحاتی بر روی بازی انجام گیرد.

جانسون اظهار می کند که تعدادی از کشورها نیز به داشتن این بازی تمایل دارند. ال ال سی به دنبال گرفتن مجوزهای لازم از وزارت دفاع است تا محصول خود را به متحدین آمریکا در ناتو و آسیا صادرکند. جانسون ادامه می دهد:"کشورهای عضو پیمان ناتو -به ویژه- به دنبال بازی ما به زبان پشتو هستند."

بازی تیلت در دانشگاه کالیفرنیای جنوبی و با پشتیبانی مالی "دارپا" زاده شد. جانسون می گوید:"یک احساس عمومی در دارپا وجود دارد که استفاده از بازی ها و آموزشهای تجربی را در این زمینه باارزش می داند."

نطفه این عقیده که از بازی های کامپیوتری به عنوان یک وسیله آموزشی استفاده شود زمانی بسته شد که یکی از مدیران برنامه ریزی آموزش دارپا داستانی درباره یک سرهنگ نیروهای ویژه شنید که در سال 2002  وارد شهری در افغانستان شده بود.

رالف چارتهام می گوید:"او نمی توانست با افغانها صحبت کند. او نتوانست از ژستها و حالات بدنی آنها به افکارشان ،خواه دوستانه یا دشمنان، پی ببرد. پس تنها کاری که کرد این بود که انگشتش را بر روی ماشه تفنگش نگه داشت. من از خود پرسیدم اگر امکان داشت تا مطمئن شویم که هیچ کس بدون فراگرفتن فرهنگ یک کشور خارجی به آنجا اعزام نشود چقدر عالی می شد؟"

پاسخ وی توسط گروه تحقیقاتی دانشگاه کالیفرنیای جنوبی با بازی تیلت داده شد. این بازی بر اساس بازی های تجاری موجود در بازار و یک نرم افزار تشخیص دهنده گفتار توسعه یافت. پس از توسعه تیلیت، دانشگاه آن رابه تفنگداران دریایی سپرد و آنها بر روی آن دست گذاشتند. پول مورد نیاز در اختیار برنامه نویسان قرارگرفت تا نسخه آزمایشی را به یک محصول کامل تبدیل کنند.

جانسون می گوید که نیروهای نظامی نیاز خود به نسخه های دیگری از این بازی با زبانهایی غیر از عربی و فرانسه نشان داده اند اما هنوز هیچ قراردادی با آنها بسته نشده است. همزمان، ال ال سی به دنبال مشتریان غیرنظامی برای بازی خود می گردد. شاید تجار، بانکدارها، دانش آموزان و دانشجویان، جهانگردان و افرادی مانند آنها مشتریان خوبی برای این گونه بازیهای آموزشی باشند.

مترجم:رضاکیانی موحد

منبع:ماهنامه جنگ افزار