پنجشنبه 9 آبان 1392 08:28 ب.ظ نظرات ()

رضاکیانی موحد

اسمارت 155 یک نوع گلوله ی توپ باهوش ساخت آلمان است که برای شلیک غیرمستقیم در برابر تجهیزات زرهی طراحی شده است. این گلوله دارای دو بچه بمب باهوش است که پس از رسیدن به بالای سر هدف جدا شده و به اهداف خود حمله می کنند. در صورت عدم اصابت بچه بمب ها به هدف هر کدام از آنها دارای چاشنی زمانی هستند که پس از مدتی به صورت خودکار سبب انفجار آن می گردند.

گلوله ی 155 میلیمتری اسمارت توسط کارخانه ی جی.آی.و. اس ام.بی.اچ طراحی شده است. سرمایه ی این شرکت به شرکتهای راین متال و دیهل بی.جی.تی دینفز تعلق دارد.

این گلوله برای اولین بار در سال 2000 در توپخانه ی ارتش آلمان بکارگرفته شد و اکنون در توپخانه ی کشورهای سوئیس، یونان، استرالیا و بریتانیا بکاربرده می شود.

طراحی

 

 


طرح شماتیک درون گلوله ی اسمارت

اسمارت 155 یک نوع گلوله  با کالیبر استاندارد ناتو می باشد که می توان آن را با انواع توپهای خودکششی ساخت غرب ،ازجمله هویتزر ام.109 و پانزرهابتز-2000، شلیک کرد. وزن این گلوله به 47 کیلوگرم می رسد و دارای دو بچه بمب مجهز به حسگر می باشد. بچه بمبها دارای سرجنگی با قدرت نفوذ بالا هستند و می توان آنها را برعلیه انواع ادوات زرهی بکارگرفت.

پس از رسیدن گلوله با بالای سر هدف بچه بمبها از آن رها می شوند و توسط یک چتر کوچک سرعت آنها گرفته می شوند. در حین پایین آمدن بچه بمبها می چرخند و با استفاده از حسگرهای مادون قرمز و راداری که در درون آنها تعبیه شده است اطراف خود را پویش می کنند. این حسگرها بدون توجه به شرایط آب و هوایی می توانند اطلاعات اهداف موجود در منطقه ی نبرد را جمع آوری کرده و پردازش کنند.

بکارگیری

 

مراحل شلیک اسمارت تا رسیدن به هدف

گلوله های هوشمند اسمارت از زمان شلیک شدن تا رسیدن به هدف 6 مرحله را طی می کنند:

1.     شلیک .

2.     طی کردن یک مسیر سهمی شکل با حداکثر برد 27.5 کیلومتر.

3.     در میانه ی مسیر پرواز یک فیوز زمانی یک خرج انفجاری کوچک را در دماغه ی گلوله منفجر می کند که سبب جدا شدن بچه بمب ها از بدنه ی گلوله می شود.

4.     بدنه و دماغه ی گلوله جدا می شوند.

5.     چترهای هر کدام از بچه بمب ها باز می شود و بچه بمبها شروع به چرخش و پویش محیط اطرافشان می کنند.

6.     هنگامی که یکی از بچه بمبها هدفی را در زیر خود یافت خرج آن منفجر می شود و به صورت یک پرتابه ی داغ از بالا به هداف اصابت می کند. سرعت بالای این پرتابه و حرارت آن سبب نفوذ در زره و کشته یا زخمی شدن خدمه ی هدف می شود.

سیستمهای مشابه

امروزه نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا به صورتی گسترده از گلوله های هدایت لیزری کوپرهد اسفتاده می کند. به غیر از آن آمریکایی ها گلوله های ام.898 سادارم را نیز طراحی کرده اند اما آن را به دلیل طرح گلوله های هدایت شونده ی اکسکالیبور کنار گذاشتند.

شرکت بی.آ.ئی سیستمز هم گلوله های بونوس-155 را طراحی کرده است که شباهت زیادی با اسمارت-155 آلمانها دارد. بونوس-155 به جای چتر از بالچه استفاده می کند.

آلمانها امیدوارند که بتوانند این گلوله ها را به کشورهای آمریکا، امارات عربی متحده، پرو و هندوستان صادرکنند.

منتشر شده در ماهنامه جنگ افزار شماره 106 مهر 1392