جمعه 30 مرداد 1394 10:23 ق.ظ نظرات ()


مترجم:رضاکیانی موحد

پیشینه

بر اساس برخی گزارشها، ماهیگیران چینی در اواخر دهه 70 یا اوایل دهه 80 توانسته اند دست کم یکی از اژدرهای آمریکایی مارک-48 را به دست آورده اند. امکان دارد که چینی ها برنامه مهندسی معکوس این اژدر را در همان سالها شروع کرده باشند. به هرحال، به دلیل بی تجربگی چینی ها در این حوزه ،علاوه بر تمرکز بر روی توسعه اقتصادی، بیشتر این برنامه پس از اینکه تحقیقات درباره پیشرانه، سیستم هدایت سیمی و بعضی از دیگر قطعات کامل شد متوقف شد هرچند که تحقیقات بر روی بعضی قطعات کوچکتر ادامه پیداکرد.

چین تا به آن روز چندین نوع اژدر ساخته بود که بعضی ها برای نبردهای سطحی و بعضی برای نبردهای زیرسطحی طراحی شده بودند. درنهایت، چینیها فهمیدند آموزه ی قدیمی آنها درباره ساخت اژدرهای جداگانه برای نبردهای سطحی و زیر سطحی برای نبردهای دریایی امروزی مناسب نمی باشد و نیروی دریایی چین نیاز به اژدری دارد که در هر دو موقعیت مورد استفاده قرار بگیرد. در نتیجه، برنامه تولید وای.یو-6 در سال 1995 دوباره از سرگرفته شد. انیستیتو 705 به عنوان مقاطعه کار اصلی و دونگ چانپنگ به عنوان سرطراح پروژه انتخاب شدند.

توسعه

یکی از مشکلات چینی ها این بود که اژدر جدید در عمق بیشتری نسبت به اژدرهای قدیمی ساخت چین حرکت می کرد و چین توانایی ساخت بدنه ی جدیدی برای آن نداشت. برای ساخت بدنه خارجی وای.یو-6 نیاز به آلیاژ جدید بود. چینی ها تحت هدایت پروفسور دینگ وینجیانگ آلیاژ جدیدی را بدین منظور ساختند که در بدنه خارجی اژدر جدید بکارگرفته شد.

پرفسور هه یویائو مسئول طراحی یک منبع تغذیه پیشرفته برای کامپیوتر داخلی وای.یو-6 شد. ساخت این منبع تغذیه پیشرفته سه سال به طول انجامید.

یکی دیگر از موانعی که بر سر راه چینی ها بود ساخت محفظه آنتن برای سونار داخلی اژدر بود. این محفظه نیاز به مواد جدیدی داشت که چینی ها در ساخت آن تجربه ای نداشتند. خوشبختانه این قسمت از کار تحقیقاتی در دهه هشتاد متوقف نشده بود و یک انیستیتوی تحقیقاتی در تیانجین مسئول توسعه پلاستیک مورد نیاز محفظه آنتن شده بود. در سال 1994 ،یک سال قبل از آغاز دوباره پروژه، یک تیم 7 نفره توانستند مواد لازم برای ساخت محفظه آنتن سونار را بسازند.

اما بزرگترین مشکل چینی ها در ساخت سیستم پیشرانه اژدر بود. تیمی از دانشمندان موسسه تحقیقاتی الکتروکربن هاربین برای ساخت مواد گرافیتی مورد نیاز دریچه های موتور مأمور شدند. در سپتامبر 1998 ماده جدید ساخته شد و در اژدر وای.یو-6 بکارگرفته شد. 5 سال بعد رینگ های پیستون موتور ساخته شدند. وانگ گویژی مسئول کم کردن امضای صوتی اژدر بود و موفقیت وی سبب شد تا در سال 1998 به دریافت جایزه اول علوم و تکنولوژی چین دست بیابد.

یکی از ویژگی های منحصر به فرد وای.یو-6 سرعت بالای پردازنده داخلی آن است. در حالیکه اغلب اژدرهای غربی از ریزپردازنده های موتورولا 68000 یا اینتل 8086 استفاده می کنند ریزپردازنده نصب شده در وای.یو-6 را می توان معادل اینتل 80486 دانست. این اژدر اولین اژدر ساخت چین است که از طراحی ماژولار و معماری باز در نرم افزارهایش بهره می برد. به همین دلیل با پیشرفت فنون برنامه نویسی می توان به راحتی نرم افزارهایش وای.یو-6 را ارتقا داد.


در آنتن آرایه ای وای.یو-86 دست کم از 55 فرستنده-گیرنده(تعداد واقعی اعلام نشده است) استفاده شده که بیشتر از 52 فرستنده-گیرنده بکار رفته در مارک-48 آمریکایی هاست.

در مقایسه با اولین نسل اژدرهای هدایت سیمی ساخت چین ،وای.یو-5، مه در مرحله نهایی از هدایت صوتی استفاده می کرد، در وای.یو-6 می توان در هر مرحله ای از شلیک هر دو نوع هدایت را بکارگرفت. به علاوه، هنگامی که وای.یو-6 از هدایت سیمی استفاده می کند، اطلاعات هدفگیری ذخیره شده در حافظه ی آن کامپیوتر داخلی اژدر را قادر می کند تا مکان جدید هدف را محاسبه کند و با افزایش قدرت سونار احتمال برخورد را زیادتر کند.

بیش از دو سوم تکنولوژی بکار رفته در وای.یو-6 برای چینی ها تازگی داشت و بسیاری شک داشتند که آنها بتوانند چنین پروژه ای را به سرانجام برسانند. پس از 10 سال کار مداوم در سال 2005 اژدر وای.یو-6 با موفقیت به خدمت نیروی دریایی خلق چین درآمد. در سال 2006 دونگ چانپنگ ،سرطراح پروژه، به رتبه اول علوم و تحقیقات چین دست پیدا کرد.

وای.یو-6

مشخصات

قطر

533 میلیمتر

هدایت

سیمی+ سونار فعال/غیرفعال

پیشرانه

اتوفیول-2

حداکثر سرعت

65 گره دریایی

حداکثر برد

بیش از 45 کیلومتر