جنگها و تاریخ Wars & History رضا کیانی موحد - محمدحسین پاز tag:http://www.wars-and-history.com 2017-09-26T19:05:24+01:00 mihanblog.com گاهشمار حکومتهای معاصر با عباسیان در ایران 2017-09-25T20:40:29+01:00 2017-09-25T20:40:29+01:00 tag:http://www.wars-and-history.com/post/1710 ]]> دارالفنون و نقش و جایگاهش در آموزش علوم و فنون نوین نظامی در عصر ناصری 2017-09-24T00:28:53+01:00 2017-09-24T00:28:53+01:00 tag:http://www.wars-and-history.com/post/1738 دارالفنون همواره نقطه ی عطفی در تاریخ معاصر ایران محسوب می شود. در اینجا می توانید مقاله ای درباره ی این نهاد آموزشی مدرن در زمینه ی آموزش علوم نظامی مدرن بخوانید. این مقاله خلاصه ای است از تز دکترای دکتر اکبر فلاحی. امیدوارم که مورد توجه دوستداران و علاقمندان به تاریخ معاصر قرار بگیرد. دارالفنون همواره نقطه ی عطفی در تاریخ معاصر ایران محسوب می شود. در اینجا می توانید مقاله ای درباره ی این نهاد آموزشی مدرن در زمینه ی آموزش علوم نظامی مدرن بخوانید. این مقاله خلاصه ای است از تز دکترای دکتر اکبر فلاحی. امیدوارم که مورد توجه دوستداران و علاقمندان به تاریخ معاصر قرار بگیرد. ]]> زیردریایی های کلاس لادا 2017-09-18T12:23:30+01:00 2017-09-18T12:23:30+01:00 tag:http://www.wars-and-history.com/post/1737 تاریخچه پس از موفقیت بی نظیر روسها در طراحی و ساخت زیردریایی های کلاس کیلو، نیروی دریایی روسیه تصمیم گرفت تا نمونه ی پیشرفته تری از این زیردریایی ها را در اختیار بگیرد. این زیردریایی های جدید کلاس سنت پیترزبورگ (یا کلاس لادا در ناتو) نام گرفتند و می توان آنها را نسل چهارم زیردریایی های دیزل الکتریک روسیه ،و البته یک شکست بزرگ، به حساب آورد. پروژه ی ساخت سنت پیترزبورگ در سال 1989 ،و در دفتر طراحی روبین، کلید خورد. زیردریایی سنت پیترزبورگ در سال 2004 به آب انداخته شد و اولین Image result for Lada-class submarine


تاریخچه

پس از موفقیت بی نظیر روسها در طراحی و ساخت زیردریایی های کلاس کیلو، نیروی دریایی روسیه تصمیم گرفت تا نمونه ی پیشرفته تری از این زیردریایی ها را در اختیار بگیرد. این زیردریایی های جدید کلاس سنت پیترزبورگ (یا کلاس لادا در ناتو) نام گرفتند و می توان آنها را نسل چهارم زیردریایی های دیزل الکتریک روسیه ،و البته یک شکست بزرگ، به حساب آورد.

پروژه ی ساخت سنت پیترزبورگ در سال 1989 ،و در دفتر طراحی روبین، کلید خورد. زیردریایی سنت پیترزبورگ در سال 2004 به آب انداخته شد و اولین آزمایش خود را در دریا در نوامبر سال بعد آغاز کرد. پس از اتمام آزمایشها، سنت پیترزبورگ در بهار 2010 رسما به نیروی دریایی روسیه تحویل داده شد. طبق برنامه ریزیهای اولیه قرار بود تا جمعا 8 فروند از این زیردریایی ها تا سال 2015 به خدمت گرفته شوند اما اشکالات موجود سبب شد تا در سال 2011 نیروی دریایی این کشور از تصمیم خود پشیمان بشود. نیروی دریایی روسیه اعلام کرد که سنت پیترزبورگ در بعضی موارد انتظارات آنها را برآورده نکرده است و ساخت بقیه ی زیردریایی ها عملا متوقف شد. روزنامه ی ایزوستیا دو عامل اصلی این تصمیم را قدرت پایین پیشرانه و ضعف سونارها اعلام کرده است.

در سال 2012 ،پس از یک سری تغییرات گسترده، ساخت بقیه ی زیردریایی ها از سرگرفته شد ولی تنها 2 فروند زیردریایی دیگر از این کلاس ساخته شد. روسها توقف این پروژه را اولویت بالای ساخت زیردریایی های هسته ای موشک انداز و شکارچی عنوان کردند.

مشخصات

توسعه ی زیردریایی های کلاس سنت پیترزبورگ در اواخر دهه 90 قرن گذشته آغازشد. قرار بر این بود که این زیردریایی ها نقش شکارچی دیگر زیردریایی ها ،و همچنین دیگر شناورهای سطحی، را برعهده بگیرند. نقش فرعی زیردریایی های کلاس سنت پیترزبورگ حفاظت از بنادر، سواحل، خطوط کشتی رانی و عملیات اکتشافی بود. علاوه بر اینها، سنت پیترزبورگ می توانست در عملیات مین ریزی یا پیاده کردن کماندو در سواحل دشمن نیز بکارگرفته شود.

گفته می شود که این زیردریایی ها امضای صوتی کمتر و اتوماسیون بیشتری نسبت به زیردریایی های دیزل الکتریک قبلی روسها دارند. بدنه ی سنت پیترزبورگ از پوشش جاذب صدای جدیدی پوشیده شده است.

سنت پیترزبورگ به طرز معناداری کوچک تر از زیردریایی های کلاس کیلو است. ظرفیت جابجایی سنت پیترزبورگ 25% کمتر از زیردریایی های کلاس کیلو می باشد. این زیردریایی می تواند تا 34 خدمه را در خود جای دهد و بدون تجدید آذوغه و سوخت به یک سفر 45 روزه برود. سنت پیترزبورگ می تواند در طی این مدت با سرعت اقتصادی 3 گره ی دریایی تا 500 مایل دریایی را بپیماید.


]]>
زیپلن هواپیمابر 2017-09-08T12:06:41+01:00 2017-09-08T12:06:41+01:00 tag:http://www.wars-and-history.com/post/1735 رضا کیانی موحد   در فیلمهای علمی-تخیلی سفینه ها/کشتی های فضایی و یا فضاپیماهایی دیده می شوند که در هنگام لزوم از دل آنها تعداد زیادی هواپیما یا فضاپیمای کوچک بیرون می آید. نمونه ی معروف این سفینه های هواپیمابر را می توان در فیلمهایی چون روز استقلال یا فراموشی دید. اما حقیقت این است که اندیشه داشتن سفینه ای که بتواند تعدادی هواپیما را در خود جای بدهد تنها به فیلمهای علمی-تخیلی محدود نمی شود. برد کوتاه هواپیماهای اولیه و نیاز عملیاتی به اینکه آنها در ZRS-5.JPG

رضا کیانی موحد

 

در فیلمهای علمی-تخیلی سفینه ها/کشتی های فضایی و یا فضاپیماهایی دیده می شوند که در هنگام لزوم از دل آنها تعداد زیادی هواپیما یا فضاپیمای کوچک بیرون می آید. نمونه ی معروف این سفینه های هواپیمابر را می توان در فیلمهایی چون روز استقلال یا فراموشی دید. اما حقیقت این است که اندیشه داشتن سفینه ای که بتواند تعدادی هواپیما را در خود جای بدهد تنها به فیلمهای علمی-تخیلی محدود نمی شود.

برد کوتاه هواپیماهای اولیه و نیاز عملیاتی به اینکه آنها در فواصلی بسیار دور از ساحل به گشت و نگهبانی بپردازند سبب شد تا کشورهای صاحب نیروی دریایی به استفاده از ناوهای هواپیمابر روی بیاورند. یک ناو بزرگ ،با برد عملیاتی عملا نامحدود، به یک هواپیما ،با برد عملیاتی بسیار محدود، اجازه می داد تا فراتر از توانایی هایش پرواز کند. اما توسعه ی بالنهایی که از گازهای سبک تر از هوا پر می شدند در اواخر جنگ جهانی اول سبب شد تا نیروی دریایی آمریکا به فکر استفاده از آنها به عنوان یک بالن/سفینه هواپیمابر بیفتد. این بالنها ،که در ایران بیشتر با نام زیپلن شناخته می شوند، کشتی های هوایی بزرگی بودند که با استفاده از گاز هیدروژنیا هلیوم می توانستند تا ارتفاع زیادی صعود کنند و بارهای نسبتا بزرگی را در درون خود جای دهند. دو فروند ناوهواپیمابر آزمایشی که بر اساس زیپلنها ساخته شدند از بدنه ای سخت ساخته شدند و با نامهای آکرون و ماکون شناخته می شدند.

آزمایشهای اولیه برای بررسی امکان پذیری چنین طرح جاه طلبانه ای با پرواز و فرود یک هواپیمای کوچک از زیپلن یو.اس.اس لوس آنجلس صورت گرفت. پس از آن آکرون و ماکون با آشیانه ی داخلی بزرگی ساخته شدند تا چند فروند جنگنده دوباله را در خود جای دهند. قرار بود تا پرواز و فرود این هواپیماها به وسیله ی یک بازوی مکانیکی صورت بگیرد.

File:F9C-2 Sparrowhawk fighter.jpg

آکرون و ماکون از بزرگترین پرنده هایی هستند که تا کنون بشر به پرواز درآورده است و هنوز هم رکورد بزرگترین زیپلن پر شده از هلیوم را در اختیار دارند. آنها تنها 6 متر از زیپلن معروف آلمان ،هیندربرگ، کوتاه تر بودند. هردو کشتی پرنده توسط شرکت گودیر ساخته شدند اما از آنجا که تا آن زمان چنین زیپلنهای بزرگی در آمریکا ساخته نشده بودند یک تیم مستشاری آلمانی به کمک آنها آمد. پیشرانه ی آنها 8 دستگاه موتور 12 سیلندر بنزینی ساخت مایباخ آلمان بود.

File:F9C in USS Akron hangar1932.jpg

درون آشیانه ی آکرون

آکرون اولین پرواز خود را در سال 1931 و ماکون اولین پروازش را دو سال بعد انجام داد. آکرون در سال 1934 و ماکون یک سال بعد منهدم شدند. آکرون در اثر یک طوفان در سواحل نیوجرسی در هم شکست و در اثر سقوط آن 73نفر از 76 نفر خدمه اش کشته شدند. این حادثه خونین ترین سقوط یک زیپلن بشمار می رود.

ماکون نیز مانند آکرون دچار یک طوفان شد و در سواحل خلیج کالیفرنیا سقوط کرد اما این بار بیشتر خدمه اش نجات یافتند. ماکون قبل از سقوط 50 نوبت پرواز انجام داد.

]]>
رمی جمرات 2017-09-07T04:36:40+01:00 2017-09-07T04:36:40+01:00 tag:http://www.wars-and-history.com/post/1733 رمی جمرات در سال 1952... به تابلوی کوکاکولا دقت کنید.
رمی جمرات در سال 1952... به تابلوی کوکاکولا دقت کنید.
]]>
به یاد ابراهیم یزدی 2017-08-30T15:08:52+01:00 2017-08-30T15:08:52+01:00 tag:http://www.wars-and-history.com/post/1732 ملی ـ مذهبی. ملغمه‌ای است از بلاهت و وقاحت.آرامش دوستدار در مصاحبه با مجله‌ی آرش  Image result for یزدی کاسترو
ملی ـ مذهبی. ملغمه‌ای است از بلاهت و وقاحت.
آرامش دوستدار در مصاحبه با مجله‌ی آرش 
]]>
3 قدم پایین تر از جهنم 2017-08-26T13:09:25+01:00 2017-08-26T13:09:25+01:00 tag:http://www.wars-and-history.com/post/1731  من تا به امروز فکر می کردم توی ایران رسمه که دختر حسابیان می رن با اراذل و اواباش محله شون رفیق میشن. امروز با دیدن این فیلم فهمیدم که همه جا آسمون آبیه.واقعا که... Image result
 
من تا به امروز فکر می کردم توی ایران رسمه که دختر حسابیان می رن با اراذل و اواباش محله شون رفیق میشن. امروز با دیدن این فیلم فهمیدم که همه جا آسمون آبیه.
واقعا که...
]]>
به گل نشسته 2017-08-25T04:49:40+01:00 2017-08-25T04:49:40+01:00 tag:http://www.wars-and-history.com/post/1730 یو-118 یک زیردریایی مین گذار بود که پس از پایان جنگ جهانی قرار شد توسط انگلیسیها اوراق شود. از بخت بد، به هنگام عبور از کانال مانش طوفانی برخواست و در نتیجه کابل یدک کش زیردریایی پاره شد و این زیردریایی در ساحل شهر هستنیگز به گل نشست.ابتدا تلاشهایی شد تا آن را دوباره به دریا بازگردانند اما با هجوم مردم به ساحل برای تماشای این غول آهنین مقامات شهر یو-118 را تبدیل به یک موزه ی ناخواسته کردند. قرار شد تا درآمد حاصل از بازدید مردم خرج بازگشت کهنه سربازانی بشود که به شهر باز می گشتند. دو نفر

یو-118 یک زیردریایی مین گذار بود که پس از پایان جنگ جهانی قرار شد توسط انگلیسیها اوراق شود. از بخت بد، به هنگام عبور از کانال مانش طوفانی برخواست و در نتیجه کابل یدک کش زیردریایی پاره شد و این زیردریایی در ساحل شهر هستنیگز به گل نشست.

ابتدا تلاشهایی شد تا آن را دوباره به دریا بازگردانند اما با هجوم مردم به ساحل برای تماشای این غول آهنین مقامات شهر یو-118 را تبدیل به یک موزه ی ناخواسته کردند. قرار شد تا درآمد حاصل از بازدید مردم خرج بازگشت کهنه سربازانی بشود که به شهر باز می گشتند. دو نفر از افراد گارد ساحلی مأمور شدند تا بازدیدکنندکان مهم را به درون زیردریایی ببرند اما هر دو به فاصله ی کمی مردند. علت مرگ این دو را استنشاق گازهای سمی ناشی از شکسته شدن باتریهای یو-118 می دانند.

هرچند که بازدید از داخل زیردریایی متوقف شد اما مردم زیادی برای عکس گرفتن در کنار آن می آمدند. در نهایت، یو-118 در دسامبر 1919 اوراق شد. توپ روی عرشه آن را تا 2 سالی در محل نگه داشتند اما آنهم در سال 1921 برداشته شد.

ترجمه و تلخیص

رضا کیانی موحد

منبع

https://en.wikipedia.org/wiki/SM_U-118

 

 

 

 

]]>
غوغاسالاری در عصر هژمونی شبکه های اجتماعی 2017-08-21T12:43:02+01:00 2017-08-21T12:43:02+01:00 tag:http://www.wars-and-history.com/post/1729   دو روز است که روزنامه ی قانون ،و بسیاری از سایتهای اینترنتی، دهانه ی توپخانه ی خود را به سمت مدیر عامل محترم چسب هل ،آقای خلیل نظری، گرفته اند. ماجرا از آنجا آغاز شد که عکسی از صحنه ی نماز جماعت در این کارخانه در فضای مجازی منتشر شد که در پلاکاردی در پس زمینه اقامه ی نماز جماعت را اجباری اعلام کرده بود و تخطی از آن را مشمول جریمه ی نقدی.... واکنش اولیه ،مطابق معمول، در شبکه های مجازی شروع شد. تجربه ی شخصی من نشان داده که حتی تحصیل کرده ترین افراد هم در شیر کردن و

 

دو روز است که روزنامه ی قانون ،و بسیاری از سایتهای اینترنتی، دهانه ی توپخانه ی خود را به سمت مدیر عامل محترم چسب هل ،آقای خلیل نظری، گرفته اند. ماجرا از آنجا آغاز شد که عکسی از صحنه ی نماز جماعت در این کارخانه در فضای مجازی منتشر شد که در پلاکاردی در پس زمینه اقامه ی نماز جماعت را اجباری اعلام کرده بود و تخطی از آن را مشمول جریمه ی نقدی....

واکنش اولیه ،مطابق معمول، در شبکه های مجازی شروع شد. تجربه ی شخصی من نشان داده که حتی تحصیل کرده ترین افراد هم در شیر کردن و فوروارد کردن اخبار ،وقتی که به مزاجشان خوش نیاید/بیاید، کوچکترین تعللی نمی کنند. تکثیر وسیع این عکس ،و عکسهای بعدی از محیط این کارخانه، پای سایتهای خبری و روزنامه ها را هم به این معرکه بازکرد تا جایی که دل رسانه های معاند هم از این همه ظلم که به جامعه ی کارگری ایران می شود به درد آمد. از سوی دیگر قسمتی از یک نوشته در فضای مجازی دست به دست می شد که ادعا شده بود که آیین نامه ی انضباطی این کارخانه است.

من به شخصه تا دیروز آشنایی با این کارخانه ومحصولاتش نداشتم. امروز که قضایا را برای یکی از دوستان فنی مطرح کردم ایشان تأیید کردند که محصولات این کارخانه کیفیت بالایی دارند و عنقریب است که بازار ایران را قبضه کنند. دوستانی که از دور/نزدیک دستی در آتش دارند می دانند که رقابت در بازار آشفته ی ایران تا چه حد سخت و دشوار است. کسی که می توانست/می تواند به راحتی پولهایش را تبدیل به دلار کند و به دبی و ترکیه ببرد در این وانفسای اقتصادی شروع کرده تا کسب و کاری را راه بیندازد. طبق آمارهایی که از اینترنت و روزنامه ها گرفته ام در این کارخانه در حدود 380 نفر مشغول به کار هستند. یعنی آقای نظری در حال حاضر نان در حدود 700 خانواده را تأمین می کند. همّت ایشان ستودنی است و شایسته ی تقدیر. ازدیگر سو باید بدانیم که اداره کردن این تعداد افراد نیاز به سختگیری های خاص خود را دارد و بدون این سختگیری ها مطمئن باشید که نام چسب هل را در کنار برندهایی مانند ارج خواهید یافت.

حال غوغایی برپاشده که چه نشسته اید که ایشان حقوق کارگرانش را زیر پا گذاشته و با اجباری کردن نماز جماعت به حق آنان تعدی کرده است. به نظر من آقای نظری ،به عنوان یک فعال اقتصادی، این حق را داشته تا کارگرانش را بر اساس استانداردهای ذهنی خود گلچین کند. این حق در تمام دنیا برای تمام کارفرمایان محفوظ است. همان کشورهای غربی ،که دوستان وطنی چوبشان را دائم بر سر ما می کوبند، نیز به هر کسی اجازه ی هر کاری را نمی دهند. هفته ی پیش بی بی سی گزارشی منتشر کرد که در بعضی از شرکتهای غربی زنان موظف هستند ،به عنوان قسمتی از یونیفرم کاریشان، کفش پاشنه بلند بپوشند. این مسئله حتی در شرکتهایی که رنگ و بوی مذهبی دارند نیز صادق است. بسیاری از شرکتهای آمریکایی ،که متعلق به افراد مذهبی هستند، از دادن کار به آته ایستها خودداری می کنند. بسیاری از صاحبخانه ها از اجاره دادن خانه به غیرهمکیشانشان خودداری می کنند. حال ما به جای اینکه لحظه ای به ملاحظات مذهبی آقای نظری توجه کنیم شروع کرده ایم به خرده گیری که چنین است و چنان.... ایشان در مصاحبه ای اظهار کرده اند که اصلا این کارخانه را برای برپاداشتن نماز تأسیس کرده است. خوب واضح است که چنین کارفرمایی با چنین روحیه ای نمی تواند فرد بی نماز را تحمل کند. اگر از کارگران ایشان کسی اهل نماز نیست چه اجباری دارد که در این کارخانه بماند؟ از دید من آقای نظری ،تا جائیکه قانون را زیرپا نگذارند، می توانند در درون کارخانه ی خود هر آیین نامه ی انضباطی را اجرا کنند و هیچ کارگر ،یا مسئولی، تا زمانی که حقی از کسی ضایع نشده است حق دخالت در امور داخلی کارخانه ی ایشان ،و دیگر کارگاه های بخش خصوصی را ندارد. و البته واضح است که ملاک ضایع شدن/نشدن حق هم نه من هستم و نه شما بلکه قانون است و دادگاه و مراجع قانونی صالح.

از سوی دیگر تمام کسانی که به این قضیه پرداخته اند تنها از یک جهت به داستان نگاه کرده اند. فی المثل روزنامه ی قانون  با یک روانشناس اجتماعی!!! به نام آقای عماری در این باره به بحث نشسته است ولی زحمت نداده تا صحت و سقم این قضیه را دست کم با یکی از کارکنان این کارخانه بررسی کند تا ببیند این کارخانه واقعا مانند کره ی شمالی اداره می شود یا خیر! نه در شبکه های اجتماعی، نه در سایتهای اینرنتی و نه در روزنامه ها خبری از کارکنان این کارخانه دیده نمی شود. علت هم بسیار ساده است. مصاحبه با کسی که در تهران نشسته است و از روی چند عکس و چند شایعه درباره ی دیگران قضاوت می کنند بسیار ساده تر است تا رنج سفر تا تبریز را به جان خریدن و مصاحبه با کارگران و کارمندان کارخانه ی چسب هل.

از همه خنده دار تر آیین نامه ی انضباطی کذایی است که به قدری خنده دار است که جا داشت توسط مرحوم کیومرث صابری در ستون دو کلمه حرف حساب روزنامه ی اطلاعات منتشر می شد. و البته جالبتر اینکه روانشناس اجتماعی و روزنامه نویسان عزیز قانون همین آیین نامه ی تقلبی را معیار و اساس تجزیه و تحلیل های روانکاوانه ی خود از آقای نظری کرده اند.

به هرحال.... خوشبختانه چند عکسی از این کارخانه و فضای داخلی آن منتشر شده است که من شما را به دیدن آنها و قضاوت ضخصیت آقای خلیل نظری از روی این عکسها دعوت می کنم. به نظر من برای قضاوت کرده روحیه ی آقای نظری همین عکسها کفایت می کند با این توضیح که فضای این کارخانه ،بر خلاف فضای تهوع آور و منفور بیشتر کارخانجات، شرکتها و ادارات دولتی، فضایی است زیبا، تمیز، منظم، آراسته و آرایش شده.... من مطمئن هستم این فضا بیشتر از فضای اتاقهایی که خبرهای مخالف خلیل نظری را هدایت می کنند موجب آرامش روحی افراد است. آیا روزنامه ها و سایتهایی که دو-سه روز است بی امان به خلیل نظری تاخته اند چنین فضایی برای کارکنانشان فراهم کرده اند؟ کسانی که بدون کوچکترین تحقیقی و بدون کوچکترین پرسشی دستشان را  بر روی دکمه ی فوروارد فشرده اند و سربازان بی جیره و مواجب این جنگ روانی شده اند اتاقهای منزلشان را به این زیبایی تزئین کرده اند؟ کدام اداره ی دولتی چنین آرایشی و محیطی را برای ارباب رجوعش تهیه دیده است؟

من در این کشاکش نه طرفدار خلیل نظری هستم و نه طرفدار کارگرانش... اما به عنوان کسی که زمانی بیش از 20 کارگر در زیر دستم داشته ام می دانم که کار خلیل نظری و خلیل نظری ها سخت است و دشوار... اگر بوسه ای بر دستان چنین افرادی نمی زنیم دست کم چوب لای چرخشان نگذاریم.

زنبور درشت بی مروت راگوی

 باری چو عسل نمی‌دهی نیش مزن

رضا کیانی موحد

30 مرداد 96

 

 

 

 

 

 

]]>
باگی های رزمی در ارتش آمریکا 2017-08-18T10:51:34+01:00 2017-08-18T10:51:34+01:00 tag:http://www.wars-and-history.com/post/1727 جنگ جهانی دوم که آغاز شد کمپانی فولکس واگن در ابتدای واردکردن فولکس غورباقه ای به بازار بود. اما آغاز جنگ سبب شد تا اولویتها در راستای جنگ قرار بگیرند و به پورشه دستور داده شد تا یک نمونه ی رزمی از خودروی معروفش برای ورماخت تهیه کند. این خودروی جنگی سبک ،که کوبل واگن نام گرفت، در حقیقت از موتور و قطعات فولکس واگن بهره می گرفت با این تفاوت که دارای بدنه ای متفاوت بود. کوبل واگن یا فولکس جنگی طرح موفق کوبل واگن سبب شد تا پس از پایان جنگ و با به راه افتادن مجدد خط تولید فولکس


جنگ جهانی دوم که آغاز شد کمپانی فولکس واگن در ابتدای واردکردن فولکس غورباقه ای به بازار بود. اما آغاز جنگ سبب شد تا اولویتها در راستای جنگ قرار بگیرند و به پورشه دستور داده شد تا یک نمونه ی رزمی از خودروی معروفش برای ورماخت تهیه کند. این خودروی جنگی سبک ،که کوبل واگن نام گرفت، در حقیقت از موتور و قطعات فولکس واگن بهره می گرفت با این تفاوت که دارای بدنه ای متفاوت بود.



File:Vwkybelwagen2.jpg

کوبل واگن یا فولکس جنگی

طرح موفق کوبل واگن سبب شد تا پس از پایان جنگ و با به راه افتادن مجدد خط تولید فولکس غورباقه ای بسیاری از علاقمندان خودروهای ورزشی با استفاده از قطعات فولکس واگن و بر اساس طرح کوبل واگن خودروهای همه جا رو بسازند. این خودروهای تفریحی باگی نام گرفتند و خصوصیات خوب آنها در بیرون از جاده سبب شد تا توجه نظامیان نیز به استفاده از آنها جلب بشود.

نمونه ای از خودروهای تفریحی همه جا رو

در آغاز دهه ی 80 لشکر نهم پیاده نظام خواستار یک خودروی رزمی با سرعت بالا بود که بتواند در خارج از جاده از هر عارضه ی زمینی عبور کند. در سال 1982 شرکت خودروسازی چینوث (Chenowth Racing Products) بر اساس طرح باگی های غیرنظامی یک باگی رزمی طراحی کرد و تعداد 120 دستگاه از این خودروهای سبک را برای آزمایش در اختیار ارتش ایالات متحده قرار داد. این خودروها ،که خودروی گشت صحرایی یا دی.وی.پی نام گرفت، ابتدا در اختیار واحدهای پیاده نظام قرار گرفتند اما بعدتربا ورود جیپهای هاموی آنها را به نیروهای مخصوص واگذار کردند. این خودروها مزیت زیادی برای نیروهای مخصوص داشت. نیروهای مخصوص می توانستند این خودروهای سبک را درون هلیکوپترهایی چون شینوک یا سی استالیون قرار بدهند و به سادگی جابجا کنند. توانایی عبور آنها از موانع ،به ویژه در صحرا و بیابان، فوق العاده بود و به نیروهای کماندویی اجازه می داد تا به سادگی در پشت خطوط دشمن نفوذ کنند. دی.وی.پی ها در جنگ اول خلیج فارس بر علیه عراق بکاربرده شدند.

دی.وی.پی از یک موتور فولکس واگن در قسمت عقب خودرو بهره می گیرد. این خودرو به صورت استاندارد دارای هیچ زرهی نیست و هیچگونه حفاظتی را برای سرنشینانش تأمین نمی کند. سلاحی که برای دی.پی.وی در نظرگرفته شده بود تفنگهای بدون عقب نشینی و موشکهای تاو بودند. تفنگهای بدون عقب نشینی در همان آزمایشهای اولیه کنار گذاشته شدند چرا که آنقدر عقب نشینی داشتند که بتوانند این خودروهای سبک را واژگون کنند. موشکهای تاو هم به دلیل اینکه به 3 نفر خدمه نیاز داشتند ،و دی.پی.وی تنها می توانست 2 نفر را در خود جای دهد، کنار گذاشته شد. در نتیجه مسلسل کالیبر 50 برونینگ تبدیل به سلاح استاندارد این خودروها شد. البته 2 مسلسل سبکتر ام-60 یا دو موشک انداز ام-136 یا یک قبضه نارنجک انداز خودکار نیز می توانست بر روی آن نصب شود. این خودروها عاقبت با خودروی هجومی سبک جایگزین شدند.


File:US Navy 020413-N-5362A-013 U.S. Navy SEALs (SEa, Air, Land) operate Desert Patrol Vehicles (DPV) while preparing for an upcoming mission.jpg

نیروهای ویژه ی نیروی دریایی آمریکا ،موسوم به سیل، در حال سوار شدن بر دی.وی.پی

خودروی هجومی سبک نسل دوم باگی های رزمی بود که توسط شرکت چینوث تولید شدند. این خودرو ،برخلاف نمونه ی قبلی، می توانست 3 نفر را حمل کند: راننده، کمک راننده و مسلسل چی. صندلی مسلسل چی در پشت خودرو و جلوتر از موتور قرارگرفته بود و یک قبضه مسلسل چندمنظوره ام-60 ،درحالی که به سمت پشت خودرو نصب شده است، به وی اختصاص داده شده بود. با حذف جایگاه مسلسل چی امکان نصب یک قبضه موشک انداز تاو بر روی این خودروها وجود داشت. این خودروی همه جا رو بازار خارجی خوبی پیدا کرد و کشورهای زیادی ،از جمله بریتانیا، مکزیک، پرتغال و اسپانیا، آن را خریداری کردند.


File:Fast-Attack-Vehicle-1.jpg

خودروی هجومی سبک

در اکتبر سال 1996 شرکت خودروسازی چینوث فاش کرد که در حال طراحی و توسعه ی نسل سوم از خودروهای سبک شناسایی رزمی است. این خودرو نمونه ی پیشرفته تری از خودروی هجومی سبک بود و به همین دلیل خودروی هجومی سبک پیشرفته (ALSV) نام گرفت. خودروی هجومی سبک پیشرفته می توانست تا 4 نفر را در خود جای دهد و از هر گونه عارضه ی زمینی عبور کند. پیشرانه ی آن عبارت بود از یک موتور دیزل به توان 160 اسب بخار ،که توسط پورشه ساخته شده بود، و نیروی محرکه ی آن به هر 4 چرخ منتقل می شد. خریدار می توانست به صورت اختیاری از موتور بنزینی استفاده کند.

یک خودروی هجومی سبک پیشرفته می تواند درون یک هلیکوپتر شینوک یا سی استالیون جای بگیرد. هواپیمای باری هرکولس می تواند 3 دستگاه از آنها را در خود جای دهد و 2 دستگاه از آنها را با چترهای مخصوص به بیرون پرتاب کند. تنها حفاظ خدمه لوله های نصب شده در بالای خودرو هستند هر چند که خریدار می تواند یک زره سبک نیز سفارش بدهد.

جایگاه نصب سلاح در قسمت پشتی خودرو نصب شده و می تواند تا 360 درجه در سمت بچرخد. این جایگاه برای نصب سلاحهایی چون مسلسل برونینگ یا نارنجک انداز خودکار بکار برده شود. یک مسلسل سبک یا موشک انداز ضدتانک می تواند سلاح ثانویه ی خودروی هجومی سبک باشد. این سلاح ها را می توان به صورت کنترل از راه دور هدایت کرد یا برای دقت بیشتر به تثبیت کننده مجهز کرد.

کماندوهای نیروی دریایی ایالات متحده (موسوم به سیل) در عراق و افغانستان از این خودروها استفاده کرده اند. این خودرو به غیر از سیل ها و تفنگداران دریایی آمریکا در اختیار اردن و امارات متحده ی عربی هم قرار گرفته اند و چینوث ادعا می کند که بعضی از کشورهای عضو ناتو و چند کشور در آمریکای مرکزی و خاورمیانه هم آن را در زرادخانه ی خود دارند


File:Chenowth Advanced Light Strike Vehicle.jpg

خودروی هجومی سبک پیشرفته

رضا کیانی موحد

منتشر شده در ماهنامه جنگ افزار شماره 151 مرداد 96

مشخصات

دی.وی.پی

خودروی هجومی سبک

خودروی هجومی سبک پیشرفته

سال

1991

؟

؟

خدمه(نفر)

2

3

تا 4

طول

؟

4.08

4.1

عرض

؟

2.11

2.1

ارتفاع

؟

2.01

2

وزن(کیلوگرم)

؟

960

1600

بار(کیلوگرم)

؟

 

 

پیشرانه

1 دستگاه موتور بنزینی فولکس واگن خنک شونده با هوا

1 دستگاه موتور دیزل

1 دستگاه موتور دیزل ساخت پورشه خنگ شونده با هوا

حجم موتور(سی.سی)

2000

؟

؟

توان(اسب بخار)

200

؟

160

حداکثر سرعت در جاده(کیلومتر/ساعت)

130

130

؟

برد(کیلومتر)

338

500

؟

شتاب(0تا50کیلومتر/ساعت)

4

؟

4

عبور از شیب از جلو(%)

؟

؟

75

عبور از شیب از پهلو(%)

؟

؟

50

سلاح

1 قبضه مسلسل

1 قبضه مسلسل سبک ام-60 یا ام-2

توانایی حمل موشکهای ضدزره آ.تی-4 و تاو

1 قبضه مسلسل 12.7میلیمتری ام-2 یا 1 قبضه نارنجک انداز خودکار مارک-19

جنگها

عملیات طوفان صحرا

جنگ با تروریسم

عملیات طوفان صحرا

جنگ افغانستان

جنگ عراق

 

]]>
زیردریایی های کلاس ژوتلند 2017-08-13T22:41:51+01:00 2017-08-13T22:41:51+01:00 tag:http://www.wars-and-history.com/post/1726   هر چند که سوئد از نظر استعداد و بودجه ی نظامی در میان کشورهای اروپایی جایی ندارد اما این ضعف خود را با تکیه بر تکنولوژی پیشرفته و صنایع نظامی خود جبران می کند. پیشگامی سوئدی ها در عرصه ی صنعت سبب شده تا این کشور بتواند بهترین تجهیزات را برای نیروهای مسلح خود فراهم کند. از جمله ی این تجهیزات زیردریایی های پیشرفته ی کلاس ژوتلند می باشند. این زیردریایی ها اولین زیردریایی هایی هستند که به پیشرانه ی مستقل از هوای استرلینگ مجهز شدند و از همین رو می توان آنها را نقطه ی عطفی در تار Swedish attack submarine HMS Gotland.jpg

 

هر چند که سوئد از نظر استعداد و بودجه ی نظامی در میان کشورهای اروپایی جایی ندارد اما این ضعف خود را با تکیه بر تکنولوژی پیشرفته و صنایع نظامی خود جبران می کند. پیشگامی سوئدی ها در عرصه ی صنعت سبب شده تا این کشور بتواند بهترین تجهیزات را برای نیروهای مسلح خود فراهم کند. از جمله ی این تجهیزات زیردریایی های پیشرفته ی کلاس ژوتلند می باشند. این زیردریایی ها اولین زیردریایی هایی هستند که به پیشرانه ی مستقل از هوای استرلینگ مجهز شدند و از همین رو می توان آنها را نقطه ی عطفی در تاریخ طراحی زیردریایی ها به شمار آورد. توانایی حرکت در زیر آب با این پیشرانه ی پیشرفته تا چند هفته افزایش یافته است، توانایی که تا پیش از این تنها در اختیار زیردریایی هایی با پیشرانه ی هسته ای بود.

کارخانه ی کشتی سازی کوکامس (اکنون قسمتی از شرکت سآب است) در سال 1990 برنده ی مناقصه ی ساخت زیردریایی های جدید نیروی دریایی سوئد شد. اولین نمونه از این زیردریایی مدرن زیردریایی ژوتلند بود که در فوریه ی 1996 رسما به نیروی دریایی سوئد پیوست. پس از آن دو فروند زیردریایی دیگر از این کلاس ساخته شدند که آپلند و هالند نام گرفتند و آخرین آنها در سال 1997 عملیاتی شد.

پیشرانه

هنگامی که ژوتلند در سطح آب حرکت می کند پیشرانه ی آن توسط دو دستگاه موتور دیزل ساخت شرکت ام.تی.یو تأمین می شود اما در زیرآب دو موتور استرلینگ ساخت شرکت کوکامس یک ژنراتور را به حرکت در می آورند و می توانند سبب رانش زیردریایی یا شارژ باتری های آن شوند. موتور استرلینگ یکی از بهترین گزینه های برای زیردریایی هاست چرا که تقریبا بی صدا کار می کند و برای خنک شدن می تواند آب دریا را بکار بگیرد. مدت زمانی که زیردریایی می تواند در زیر آب بماند به مقدار اکسیژن مایع ذخیره شده بستگی دارد و می تواند تا 2 هفته به طول انجامد.

طراحی

بدنه ی پیشرفته ی زیردریایی های کلاس ژولتند به همراه سکان X شکل آن قدرت مانوردهی آنها را بالا برده تا جائیکه می توانند در نزدیکی بستر دریا به راحتی تغییر مسیر بدهند. هدایت خودکار نصب شده در عرشه ی زیردریایی خدمه ی مورد نیاز را به یک نفر کاهش داده که سبب می شود تعداد خدمه ی زیردریایی به صورت معنی داری کاهش بیابد.

زیردریایی های کلاس ژوتلند ویژگی های کافی برای حرکت پنهانی دارند. تمامی تجهیزات نصب شده در موتورخانه مجهز به عایقهای صوتی هستند و بر روی لرزش گیر نصب شده اند تا لرزش و سر و صدای کمتری تولید کنند. طراحی بدنه در راستای کاهش امضای صوتی، امضای حرارتی،امضای الکترومغناطیسی و کم کردن امواج سونار دشمن بوده است. تمامی بدنه از یک پوشش جذاب امواج سونار پوشیده شده است تا کشف آن برای کشتی ها و زیردریایی های دشمن سخت تر شود. بدنه ی برجک نیز از یک پوشش ضد رادار پوشیده شده تا در زمانی که زیردریایی در سطح آب حرکت می کند امضای راداری کمتری داشته باشد. پروانه ی زیردریایی نیز با سرعت اندکی می گردد تا با از ایجاد حباب و در نتیجه سر و صدا جلوگیری شود.

تسلیحات

سلاح اصلی زیردریایی های کلاس ژوتلند اژدرهای 533 میلیمتری و 400 میلیمتری هستند. این زیردریایی ها توانایی شلیک اژدرهای تایپ-613 و تایپ-40 (هر دو ساخت بوفورس) را دارد.

اژدر تایپ-613 یک اژدر سنگین ضدسطحی است که توسط سیم و سونار آشیانه یاب غیرفعال هدایت می شود. وزن کلاهک آن به 240 کیلوگرم می رسد و با سرعت 40 گره ی دریایی 20 کیلومتر برد دارد. بوفورس در حال طراحی یک اژدر جدیدتر برای نیروی دریایی سوئد می باشد که زیردریایی 2000 نام گرفته است. این اژدر هم بر علیه اهداف سطحی بکار می رود و هم بر علیه اهداف زیرسطحی و با سرعت 40 گره 2 برابر اژدر تایپ-613 برد دارد. هر زیردریایی کلاس ژوتلند می تواند تا 16 تیر اژدر 2000 در خود جای دهد.

اژدر تایپ-40 یک اژدر سبک ضد زیردریایی است که قرار است با اژدرهای مدرنتر تایپ-43اکس2 جایگزین شود. اژدر ،به مانند اژدر 2000، هم برعلیه کشتی ها و هم بر علیه زیردریایی ها استفاده می شود و هدایت آن با سیم صورت می گیرد. هر لوله ی اژدرافکن 400 میلیمتری می تواند 2 تیراژدر در خود جای دهد.

علاوه بر اژدر، زیردریایی های کلاس ژوتلند می تواند برای مین گذای نیز بکار برود. این زیردریایی می تواند توسط لوله های اژدرافکن خود اقدام به مین ریزی کند. به علاوه، می تواند 48 مین را در کنار بدنه ی خارجی خود جای دهد.


]]>
عملیات کرونا 2017-08-07T21:45:19+01:00 2017-08-07T21:45:19+01:00 tag:http://www.wars-and-history.com/post/1724 مترجم: رضا کیانی موحد در طی جنگ جهانی دوم نیروی هوایی سلطنتی برای منحرف کردن جنگنده های شبانه ی لوفت وافه طرح جدیدی با نام عملیات کرونا ارائه کرد. بر اساس این طرح قرار شد تا از کسانی که زبان آلمانی را بدون اشکال صحبت می کردند خودشان را جای اپراتورهای رادار دفاع هوایی آلمان جا بزنند. اگر حیله ی بریتانیایی ها می گرفت آنها می توانستند جنگنده های شبانه ی آلمانی را بازگردند یا به جایی بفرستند تا بمب افکنهای خودشان بتوانند به راحتی اهدافشان را بمباران کنند. افرادی که قرار بود نقش نازیها

مترجم: رضا کیانی موحد

در طی جنگ جهانی دوم نیروی هوایی سلطنتی برای منحرف کردن جنگنده های شبانه ی لوفت وافه طرح جدیدی با نام عملیات کرونا ارائه کرد. بر اساس این طرح قرار شد تا از کسانی که زبان آلمانی را بدون اشکال صحبت می کردند خودشان را جای اپراتورهای رادار دفاع هوایی آلمان جا بزنند. اگر حیله ی بریتانیایی ها می گرفت آنها می توانستند جنگنده های شبانه ی آلمانی را بازگردند یا به جایی بفرستند تا بمب افکنهای خودشان بتوانند به راحتی اهدافشان را بمباران کنند. افرادی که قرار بود نقش نازیها را بازی کنند عمدتا از یهودیها و آلمانهایی بودند که به انگلستان فرار کرده بودند.

این عملیات اولین بار در شب 22-23 اکتبر 1943 برای بمباران مناطق صنعتی کاسل اجرا شد که در نتیجه 90% شهر تخریب، 10 هزار نفر کشته و 150 هزار نفر آواره شدند.

وقتی لوفت وافه به حیله ی بریتانیایی ها پی برد سعی کردند با جایگزین کردن اپراتورهای زن به جای مرد نقشه ی دشمن را خنثی کنند. بریتانیا هم سعی کرد تا از زنانی که زبان آلمانی می دانستند در این نقش استفاده کند.

منبع

https://en.wikipedia.org/wiki/Operation_Corona

]]>
کلامات قصار 2017-08-06T09:55:37+01:00 2017-08-06T09:55:37+01:00 tag:http://www.wars-and-history.com/post/1725 گالیله: آنکه حقیقت را نمی داند فقط بی شعور است. اما آنکه حقیقت را می داند و آن را دروغ می نامد، تبهکار است. (نمایشنامه ی زندگی گالیله از برتولت برشت) گالیله: آنکه حقیقت را نمی داند فقط بی شعور است. اما آنکه حقیقت را می داند و آن را دروغ می نامد، تبهکار است. (نمایشنامه ی زندگی گالیله از برتولت برشت) ]]> پی.آ-97 2017-08-05T00:58:28+01:00 2017-08-05T00:58:28+01:00 tag:http://www.wars-and-history.com/post/1723 عکس بالا را که ببینید گمان می برید که به  یکی از زیپلن (بالن) های دوران جنگ جهانی دوم یا قبل از آن نگاه می کنید. حقیقت این است که این عکس متعلق است به یکی از مخلوقات عجیب تاریخ هوانوردی که نه در سال 1936 بلکه در سال 1986 ساخته شده است. زیپلن پی.آ-97 ،ساخت شرکت هلیکوپترسازی پیاسکی، یک نمونه ی آزمایشی از ترکیب زیپلن و هلیکوپتر بود. اگر با دقت به پایین زیپلن نگاه کنید (بر روی عکس کلیک کنید)متوجه می شوید که 4 عدد بدنه ی هلیکوپتر به زیر آن بسته شده اند. این طرح آزمایشی با هزینه ی 40 میلیون USN Piasecki Helistat 1985.jpg
عکس بالا را که ببینید گمان می برید که به  یکی از زیپلن (بالن) های دوران جنگ جهانی دوم یا قبل از آن نگاه می کنید. حقیقت این است که این عکس متعلق است به یکی از مخلوقات عجیب تاریخ هوانوردی که نه در سال 1936 بلکه در سال 1986 ساخته شده است. زیپلن پی.آ-97 ،ساخت شرکت هلیکوپترسازی پیاسکی، یک نمونه ی آزمایشی از ترکیب زیپلن و هلیکوپتر بود. اگر با دقت به پایین زیپلن نگاه کنید (بر روی عکس کلیک کنید)متوجه می شوید که 4 عدد بدنه ی هلیکوپتر به زیر آن بسته شده اند. این طرح آزمایشی با هزینه ی 40 میلیون دلار قرار بود تا یک کشتی هوایی کلاس اِن را با 4 عدد هلیکوپتر سیکورسکی اچ-34 ترکیب کند تا یک جرثقیل قدرتمند هوابرد بسازد. قرار بود تا پی.آ-97 مزیتهای های هر دو طرح را در خود جمع کند: مصرف سوخت کمتر (برای هلیکوپترها) و قدرت بلندکردن بیشتر(برای زیپلن). برای نصب بدنه ی هلیکوپترها در زیر زیپلن ابتدا دم آنها حذف شد و سپس از یک چارچوب آلومینیومی برای اتصال آنها به یکدیگر و زیپلن استفاده شد.
اولین پرواز آزمایشی پی.آ-97 از یک سایت پروازی در نیوجرسی در روز 26 آوریل 1986 انجام شد. در پرواز روز اول جولای همان سال پی.آ-97 از کنترل خارج شد و پس از اصابت به زمین یکی از خلبانانش کشته شد و با این پرواز شوم یکی دیگر از طرحهای بی سرانجام هوانوردی روانه ی زباله دان تاریخ شد.

ترجمه و تلخیص : رضا کیانی موحد
منبع
https://en.wikipedia.org/wiki/Piasecki_PA-97
]]>
طلایه دار 2017-07-31T11:08:03+01:00 2017-07-31T11:08:03+01:00 tag:http://www.wars-and-history.com/post/1722 برنامه ی هسته ای ترایدنتدر انتهای دهه ی 60 میلادی نیروی دریایی سلطنتی دارای 4 فروند زیردریایی هسته ای کلاس رزولوشن بود. هر یک از این زیردریایی ها می توانست تا 16 تیر موشک هسته ای پولاریس را در خود جای دهد. ده سال بعد دولت بریتانیا در فکر تعویض زیردریایی های کلاس رزولوشن با زیردریایی های مدرنتر و موشکهای قوی تر بود. در ابتدا تصمیم گرفته شد تا برای زیردریایی های جدید موشکهای بومی ساخته شود اما به دلیل اینکه بریتانیا برنامه های موشک سازی خود را از دهه ی 60 به بعد تعطیل کرده بود این راهکار Vanguard at Faslane 03.jpg


برنامه ی هسته ای ترایدنت

در انتهای دهه ی 60 میلادی نیروی دریایی سلطنتی دارای 4 فروند زیردریایی هسته ای کلاس رزولوشن بود. هر یک از این زیردریایی ها می توانست تا 16 تیر موشک هسته ای پولاریس را در خود جای دهد. ده سال بعد دولت بریتانیا در فکر تعویض زیردریایی های کلاس رزولوشن با زیردریایی های مدرنتر و موشکهای قوی تر بود. در ابتدا تصمیم گرفته شد تا برای زیردریایی های جدید موشکهای بومی ساخته شود اما به دلیل اینکه بریتانیا برنامه های موشک سازی خود را از دهه ی 60 به بعد تعطیل کرده بود این راهکار غیرممکن تشخیص داده شد. راه حل بعدی استفاده از موشکهای پولاریس در زیردریایی های جدید بود که در کوتاه مدت هزینه ی کمتری داشت اما پس از یک دهه هزینه های نگهداری این موشکهای قدیمی سربه فلک می کشید. بهترین گزینه خرید موشکهای جدید بالستیک ترایدنت از آمریکا بود. این موشکها قیمتی معقول و توانایی مناسبی داشتند و خود آمریکا نیز صدها تیر از آنها را به خدمت گرفته بود تا در برابر موشکهای پرتعدادتر روسها صف آرایی کند. در نهایت، در روز دهم جولای 1980 مارگارت تاچر در نامه ای به جیمی کارتر درخواست کرد که موشکهای ترایدنت را با همان شرایط موشکهای پولاریس از آمریکا خریداری کند. با موافقت اولیه ی  آمریکا در سال 1982 تاچر از ریگان درخواست کرد که موشکهای مدرنتر ترایدنت-2 را در اختیار بریتانیا قرار بدهد. قرارداد نهایی در مارس سال 1982 بین دو کشور امضا ضد و قرار شد تا بریتانیا با پرداخت 5% از هزینه های تحقیقاتی ترایدنت لیسانس ساخت این موشکها را به دست آورد.

طراحی

در سال 1985 بریتانیا در حال تهیه ی زیرساختهای لازم برای هر دو پروژه بود: زیردریایی های جدید کلاس ونگارد و موشکهای هسته ای ترایدنت. این هزینه های اولیه شامل ساخت انبار، حوضچه های خشک، مهندسی، آموزش و... می شد و تقریبا به550 میلیون پوند رسید.

طراحی زیردریایی های کلاس ونگارد در ابتدای دهه ی 80 توسط شرکت ویکرز ،امروزه بی.آ.ئی. سیستمز دریایی، آغاز شد. قسمت حمل و شلیک موشکها برای حمل موشکهای ترایدنت طراحی شد و مشابه زیردریایی های آمریکایی کلاس اوهایو ازکار درآمد. در نتیجه، زیردریایی های کلاس ونگارد بسیار بزرگتر از زیردریایی های کلاس رزولوشن درآمدند و با وزن تقریبا 16هزارتن بزرگترین زیردریایی های ساخته شده در بریتانیا محسوب می شوند.

ساخت ونگارد در سال 1986 توسط شخص تاچر کلید خورد و این زیردریایی در سال 1992 به آب انداخته شد و یک سال بعد رسما به خدمت نیروی دریایی سلطنتی درآمد. طبق برنامه ی ترایدنت قرار شد تا 4 فروند از این زیردریایی ها ساخته شوند.

اکنون این 4 فروند زیردریایی همگی به صورت عملیاتی در اختیار نیروی دریایی سلطنتی هستند و با توجه به اینکه بریتانیا بمب های هواپرتاب هسته ای خود را از رده خارج کرده است این کشور برای یک رویارویی هسته ای تنها می تواند بر روی زیردریایی هایش تکیه کند. تصور می رود که زیردریایی های کلاس ونگارد تا انتهای دهه ی 20 قرن حاضر در خدمت باقی بمانند.

تسلیحات

زیردریایی های کلاس ونگارد به 16 دستگاه موشک انداز عمودی مجهز هستند. البته در بازبینی برنامه ی هسته ای بریتانیا در سال 2010 قرار شده است تا هر کدام از آنها را تنها به 8 تیر موشک مسلح کنند. هر موشک ترایدنت دارای 8 کلاهک هسته ای بوده که هر کدام می توانند هدف جداگانه ای را مورد اصابت قراربدهند.

سلاح متعارف ونگارد اژدرهای 533 میلیمتری هستند که برای شلیک آنها 4 لوله ی اژدر افکن در جلوی دماغه ی زیردریایی تعبیه شده است. این زیردریایی می تواند از اژدرهای سنگین اسپیرفیش برای مقابله با اهدافی در فاصله ی 65 کیلومتری بهره گیری کند.

تجهزات الکترونیکی

زیردریایی های کلاس ونگارد از سونارهای مرکب تایپ-2054 استفاده می کنند. این سونار یک سونار چند کاره با چند فرکانس کاری است که سونارهای 2046، 2043 و 2082 را یکپارچه می کند. سونار تایپ-2043 یک سونار جستجوی فعال/غیرفعال نصب شده در داخل بدنه ی زیردریایی است. تایپ-2082 یک سونار غیرفعال رهگیری و تعیین فاصله و تایپ2046 یک سونار یدک کش آرایه ای است که در فرکانس پایین و به صورت غیرفعال کار می کند. در این زیردریایی ها از معماری باز پردازش با استفاده از تکنولوژیهای غیرنظامی استفاده شده است.

ناوبری زیردریایی توسط یک دستگاه رادار تایپ-1007 در باند آی صورت می گیرد. یک سیستم کنترل صحنه ی جنگ این تجهیزات را تکمیل می کند که در ابتدا برای زیردریایی های کلاس ونگارد طراحی شد و بعدتر بر روی زیردریایی های کلاس ترافالگار هم بکارگرفته شد. ونگاردها دارای دو پریسکوپ جداگانه برای جستجوی سطح آب و حمله هستند. هر دو پریسکوپ علاوه بر تصویر عادی دارای دوربین تلویزیونی و دید در شب هستند.

علاوه بر اینها دو دستگاه پرتاب گر مارک 10 به ونگارد اجازه می دهند تا اقدام به شلیک اهداف دروغین تایپ-2066 و تایپ-2071 بکنند و یک دستگاه جنگ الکترونیک مارک-3 وظیفه ی حفاظت زیردریایی را دربرابر تهدیدات دشمن برعهده دارد.


]]>