جنگها و تاریخ

آرشیو موضوعی

آرشیو

لینکستان

جنگ مدیا

← آمار وب سایت

  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :


Think,Befor We Act

/ساعتی در خود نگر تا كیستی/ از كجائی وز چه جائی چیستی/ در جهان بهر چه عمری زیستی/ جمع هستی را بزن بر نیستی

زیردریایی برقی



جنگ جهانی اول که به پایان رسید آلمان شکست خورده ناچار شد تا پیمان ورسای را بپذیرد. این پیمان ،که به این قصد تهیه شده بود که جلوی به قدرت گیری مجدد آلمان را بگیرد، اجازه ی داشتن هیچ گونه زیردریایی را به آلمان نمی داد. اما هنگامی که هیتلر به قدرت رسید تجدید سلاح ارتش آلمان را در رأس برنامه هایش گذاشت و در نتیجه، طراحی و ساخت زیردریایی برای نیروی دریایی آلمان از سرگرفته شد. اولین تلاش آلمانها پس از جنگ جهانی اول منجر به ساخت زیردریایی های کلاس-1 شد. این زیردریایی در اصل از یک طرح فنلاندی گرفته شده بود و تنها 2 فروند از آن ساخته شد. اولین نمونه ی آن در 14 فوریه 1936 به آب انداخته شد و یو-25 نام گرفت. هر چند که این زیردریایی ها بیشتر جنبه ی آزمایشی داشتند اما می توانستند اهداف تبلیغاتی نازی ها را برآورده کنند. هر دو زیردریایی در طی جنگ به عملیات نظامی فرستاده شده و هر دو فروند غرق شدند.

تجربه ی ساخت زیردریایی های کلاس-1 سبب شد تا ساخت نمونه ی بهتری از آن در دستور کار قرار بگیرد. نتیجه زیردریایی ها کلاس-8 بود که با تعداد 703 فروند ساخته شده تبدیل به اسب بارکش نیروی زیرسطحی هیتلر در طی جنگ جهانی دوم شد. زیردریایی ها کلاس-9 هم در حقیقت نمونه ی بزرگتر کلاس-7 برای گشتهای طولانی تر بود. بعضی از کلاس-9 های آلمانی در طی جنگ به سواحل ژاپن رسیدند و بعضی حتی با عبور از اقیانوس آرام به سواحل شرقی آمریکا رسیدند.

بزرگترین اشکال این زیردریایی ها در این بود که بدنه ی آنها بیشتر برای حرکت بر روی سطح آب ساخته شده بودند تا زیر آب. زیردریایی های کلاس-7 و کلاس-9 در زیر آب کند و غیرقابل هدایت بودند. این زیردریایی ها پیشرانه ی دیزل-الکتریک داشتند و ناچار بودند تا ساعاتهای زیادی را در سطح آب با موتور دیزل حرکت کنند و تنها برای حمله به کشتی های دشمن و یا فرار از حملات دشمن به زیر آب می رفتند. برای شارژ مجدد باتری هایشان باید این زیردریایی ها به سطح آب می آمدند که در این صورت تبدیل می شدند به یک اردک نشسته در کنار برکه. تجربه ی غرق شدن زیردریایی های آلمانی توسط کشتی ها و هواپیماهای مجهز به رادار سبب شد تا آلمانها به فکر ساخت زیردریایی هایی بیفتند که بتواند زمان بیشتری را در زیر آب به سر ببرد. طرح جدید زیردریایی های کلاس-21 نام گرفت که بعدها نام مستعار زیردریایی برقی را برایش انتخاب کردند. کلاس-21 را می توان اولین زیردریایی واقعی جهان دانست و بدنه ی آن به گونه ای طراحی شده بود که بیشتر به درد حرکت زیر آب می خورد تا حرکت بر روی سطح آب. کلاس-21 یک طرح کاملا متفاوت و انقلابی در دنیای زیردریایی ها بود و می توانست در عمقی بیشتر از هر زیردریایی معاصر خود غوطه ور شود. زیردریایی های کلاس-21 با وجود طرح انقلابی خود اشکالات زیادی داشتند که فرصتی برای رفع آنها نبود. در نهایت تنها 4 فروند از آنها ساخته شد و 2 فروند از آنها به گشتهای نظامی فرستاده شدند.

طراحی

بدنه ی کلاس-21 ،مانند زیردریایی های مدرن امروزی، شبیه به سیگار برگ بود. طراحی جدید بدنه سبب می شد تا کلاس-21 ها در زیر آب سرعت بیشتری داشته باشند و در زمان کمتری به زیرآب بروند. طراحی بهتر بدنه سبب شده بود تا امضای صوتی زیردریایی کمتر بشود و کشف آن توسط سونارهای دشمن سخت تر بشود. بدنه ی جدید به گونه ای بود که کشف زیردریایی از دور دست توسط کشتی ها یا هواپیماهای گشتی دشمن را سخت می کرد. سبب می شد بالارفتن سرعت آن در هنگام شیرجه زدن نیز شناسایی آن را سخت می کرد. در بدنه ی جدید دیگر جایی برای توپ عرشه نبود و این توپ از زیردریایی های کلاس-21 حدف شد. تمام قطعات اضافی ،مانند هواکش، آنتن و...، در زمانی که استفاده نمی شدند در بدنه ی اصلی زیردریایی فرومی رفتند. بدنه ی آلومینیومی آن اجازه می داد تا به عمق 280 متری هم برسد.

برجک کلاس-21 هم طرحی انقلابی داشت و دیگر مشابه زیردریایی های قدیمی تر دارای جایگاه نفرات دیده بان نبود. به جای آن 3 دیدگاه بر روی پل زیردریایی تعبیه شد.

خدمه ی کلاس-21 نسبت به زیردریایی های قبلی آسایش بیشتری داشتند و حتی برای آنها یک فریزر هم در زیردریایی نصب شده بود. بیشتر آنها دارای اتاقکهای کوچک مخصوص خود بودند. چون قرار بود که زیردریایی زمان بیشتری را در زیر آب بگذراند آن را به سیستم تهویه مطبوع هوا مجهز کرده بودند. کلاس-21 دارای 3 توالت و یک دستگاه آب شیرین کن بود.

پیشرانه

سطح مقطع بدنه ی کلاس-21 ها شبیک 8 انگلیسی بود که قسمت بالایی قطر بیشتری نسبت به قسمت پایین داشته باشد. باتریهای زیردریایی در قسمت پایینی بدنه تعبیه شده بودند. یک نوع موتور الکتریکی کم صدا برای آن ساخت شد که حرکت آن را در زیر آب بسیار کم صداتر از زیردریایی های قبلی می کرد.  صدای کلاس-21 در سرعت 15 گره ی دریایی به اندازه ی صدای یک زیردریایی آمریکایی کلاس بالائو در سرعت 8 گره بود.

بدنه ی زیردریایی های برقی بسیار بزرگتر از زیردریایی های قبلی بود تا بتواند تعداد بیشتری باتری را در خود جای دهد. کلاس-21 تقریبا 3 برابر کلاس-8 باتری داشت. قرار بود که این زیردریایی بتواند با تکیه بر باتری های خود چند روز در زیر آب حرکت کند و برای شارژ آنها موتور دیزل از طریق یک هواکش هوا را تنفس کند. کلاس-21 قبل از اینکه باتریهایش تمام بشود می توانست تا 3 روز با سرعت 5 گره در زیرآب حرکت کند. با آمدن به سطح آب در عرض 3 تا 5 ساعت می توانستند این باتریها را شارژ کنند و دوباره به عمق اقیانوس بازگردند.

پیشرانه ی اصلی کلاس-21 دو دستگاه موتور دیزل 6 سیلندر ساخت شرکت مان بودند. این موتورها به ژنراتورهایی وصل می شدند که وظیفه ی شارژ باتریها را برعهده داشتند.


ادامه مطلب

جنگهای ایرانیان و اعراب

یک کتاب سوپرقدیمی بخوانید و لذت ببرید.

داعش در تهران

این حمله ی ناجوانمردانه داعش باعث شدچند عکس خوب بدست بیاوریم.
http://wars-and-history.persiangig.com/image/daesh-attack/photo_2017-06-07_20-41-52.jpg

http://wars-and-history.persiangig.com/image/daesh-attack/photo_2017-06-07_20-42-01.jpg
http://wars-and-history.persiangig.com/image/daesh-attack/photo_2017-06-07_20-41-37.jpg

http://wars-and-history.persiangig.com/image/daesh-attack/photo_2017-06-07_20-40-20.jpg
http://wars-and-history.persiangig.com/image/daesh-attack/photo_2017-06-07_20-40-09.jpg

 
  • تعداد صفحات :433
  • ...  
  • 2  
  • 3  
  • 4  
  • 5  
  • 6  
  • 7  
  • 8  
  • ...  
 

درباره وب سایت

Wars & History
رضا کیانی موحد - محمدحسین پاز
مدیر وب سایت :

آخرین پست ها

جستجو

نویسندگان