جنگها و تاریخ

آرشیو موضوعی

آرشیو

لینکستان

جنگ مدیا

← آمار وب سایت

  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :


Think,Befor We Act

/ساعتی در خود نگر تا كیستی/ از كجائی وز چه جائی چیستی/ در جهان بهر چه عمری زیستی/ جمع هستی را بزن بر نیستی

دوباله ها در جنگ جهانی دوم؛ قسمت اول


Henschel Hs 123 in flight.jpg

رضا کیانی موحد

هنگامی که جنگ جهانی دوم شروع شد هواپیماهای دوباله مدتها بود که منسوخ شده بودند. اما با وجود این، تعداد زیادی از این گونه هواپیماها در کشورهای مختلف خدمت می کردند. با شروع جنگ تعداد زیادی از هواپیماهای دوباله در عملیات رزمی بکارگرفته شدند و در بعضی موارد نشان دادند که نه تنها هواپیماهایی عاجز بلکه سلاح هایی رعب انگیز می باشند. در این سری مقالات به تعدادی از این هواپیماهای دوباله ،که در طی جنگ جهانی دوم، عملکرد بالایی داشته اند اشاره می کنیم.

با به قدرت رسیدن هیتلر نیروی هوایی آلمان ،لوفت وافه، جانی دوباره گرفت. این نیرو در سال 1933 برای دراختیار گرفتن یک بمب افکن شیرجه رو مناقصه ای برگذار کرد که شرکت هنشل با طرح هنشل-123 برنده ی این مناقصه شد. در زمانی که نه سلاح های هوشمند امروزی وجود داشتند و نه دستگاه های نشانه روی مدرنی بر روی هواپیماها نصب بود بهترین راه برای بمباران دقیق اهداف این بود که خلبان به سمت هدف شیرجه برود و با رها کردن بمب در آخرین لحظه دماغه ی هواپیمایش را بالابکشد. اگر خلبان می توانست از چنگال دفاع ضدهوایی دشمن فرار کند با این روش می توانست با دقت بالایی هدف خود را مورد اصابت قرار بدهد. تقریبا تمامی کشورهای صاحب نام دنیا در زمینه ی هوانوردی چنین بمب افکنهایی را در اختیار داشتند و آنها را با نام "بمب افکنهای شیرجه رو" می شناختند.

هنشل-123 یک هواپیمای دوباله تک سرنشینه بود. اولین پرواز آزمایشی آن در سال 1935 صورت گرفت. بال زیرین هنشل-123 کوچکتر از بال بالایی بود و چرخهای آن به زیر بال زیرین متصل شده بودند. بدنه ی هنشل-123 فلزی بود و موتور رادیال آن توسط یک پوشش فلزی پوشیده شده بود. با اینکه در طی آزمایشهای پروازی ثابت شد هنشل-123 می تواند خود را از یک شیرجه ی تقریبا عمودی بالا بکشد اما دو فروند از هواپیماها در طی آزمایش به خاطر ضعف سازه بالها از بین رفتند. در نمونه ی چهارم این اشکال برطرف شد و با ادامه ی آزمایشها سفارش تولید انبوه این هواپیما با موتور 880 اسب بخار بی.ام.و داده شد.

ادامه مطلب

هلیکوپتر کامان

قبلا در این مطلب به هلیکوپترهای ساخت شرکت کامان اشاره کردیم. فیلم زیر در ایران گرفته شده و پرواز این هلیکوپتر رو نشان می دهد. یک فروند از این هلیکوپترها را شخصا در موزه هواپیمای روبروی پارک ارم در ابتدای اتوبان تهران و کرج دیده ام. فکر کنم کماکان همانجا باشد.
[http://www.aparat.com/v/kQ3fS]

ساحره های شب

رضا کیانی موحد

ساحره های شب نام مستعاری است که آلمانها بر روی خلبانهای هنگ 588ام بمب افکن های شبروی نیروی هوایی شوروی [سابق] گذاشته بودند. این واحد بعدتر به نام هنگ بمب افکنهای شب روی 46ام تامان نامیده شد. تمامی خلبانان این واحد را زنان جوانی تشکیل می دادند که سنی در حدود اوایل بیست سالگی داشتند. هنگ ساحره های شب توسط سرهنگ مارینا راسکووآ سازماندهی شد و بعدتر هدایت آن به سرگرد یودوکیا برشانسکایا واگذار شد.

عملیات این واحد متمرکز بر بمباران بزن در رو و دقیق به صورت شبانه از سال 1942 تا انتهای جنگ جهانی دوم بود. این واحد در بهترین حالت دارای 40 فروند بمب افکن دو نفره بود. ساحره های شب در طی جنگ 24 هزار سورتی پرواز کردند و 23 هزار تن بمب بر سر دشمن ریختند. این واحد پرافتخارترین واحد هوایی نیروی هوایی شوروی بود که خلبانان آن تمامشان زن بودند. هر کدام از ساحره های شب تا انتهای جنگ به طور متوسط 800 سورتی پرواز جنگی داشتند و 23 نفر از آنها به مدال "قهرمان اتحاد جماهیر شوروی" دست یافتند. 30 نفر از اعضای این واحد در طی رزم از دست رفتند.


سلاح اصلی ساحره های شب بمب افکن دو باله ی پولیکارپوف پی.او-2 بود. پی.او-2 یک هواپیمای قدیمی متعلق به انتهای دهه ی 30 میلادی بود و نقش اصلی آن هواپیمای آزمایشی بود و بیشتر به عنوان هواپیمای سمپاش بکار برده می شد. پی.او-2 پر تعداد ترین هواپیمای دوباله ای است که تا به امروز در تاریخ هوانوردی ساخته شده است. نقطه ضعف اصلی پی.او-2 این بود که مقدار کمی بمب حمل می کرد و برای انجام عملیات ناچار بودند که بارها و بارها تجدید مهمات کنند. اما نقطه ی قوت آن این بود که سرعت آن آنقدر پایین بود که جنگنده های مدرن آلمانی اگر می خواستند در پشت سر آنها قرار بگیرند به سرعت واماندگی می رسدیدند و خودشان سقوط می کردند. خلبانهای لوفت واقه ساقط کردن این هواپیماهای کهنه را بسیار سخت یافتند. روسها برای غافلگیری بیشتر در نزدیکی هدف موتور هواپیما را خاموش می کردند و به صورت هواسر به سمت دشمن حمله می کردند. استفاده از این تاکتیک ساده در بمباران شبانه بسیار کارآمد بود. صدای سوت کشیدن کابلهای نگهدارنده ی بالهای پی.او-2 سبب شد تا سربازان ورماخت نام ساحره های شب را بر روی این خلبانها بگذارند.

 منبع

https://en.wikipedia.org/wiki/Night_Witches

ناوهای آبی-خاکی کلاس فودره


http://www.naval-technology.com/projects/foudre/images/foudre10.jpg

رضاکیانی موحد

دو فروند کشتی آبی-خاکی قدیمی اوراگان و ارواژ تا سالها ستون فقرات نیروی آبی-خاکی فرانسه را تشکیل می دادند. این کشتی ها متعلق به دهه 60 بودند و در میانه ی دهه ی 80 نیروی دریایی فرانسه تصمیم گرفت تا دو کشتی جدید و بزرگتر برای جایگزینی آنها به خدمت بگیرد. این شناورهای جدید ناوهای آبی-خاکی کلاس فودره نام گرفتند و از نظر شکل ظاهری شباهت زیادی با ناوهای آبی-خاکی نسل ماقبل خود داشتند. فودره (ال-9011) در سال 1990 و سیروکو(ال-9012) در سال 1998 به خدمت نیروی دریایی فرانسه درآمدند. این کشتی ها در حوضچه ی خشک شرکت دی.سی.ان.اس در برست ساخته و به آب انداخته شدند.

طراحی

وظایف اصلی ناوهای کلاس فودره عبارتند از تخلیه کردن سربازان و خودروهایشان در ساحل، حمل تجهیزات و ملزومات برای دیگر ناوها و کمکهای بشر دوستانه به غیرنظامیان در مواقعی که حوادث طبیعی روی می دهند.

ناوهای آبی-خاکی کلاس فودره برای جابجایی یک گردان مکانیزه ی واکنش سریع فرانسه طراحی شده اند. به علاوه، فودره می تواند به عنوان یک ناو لجستیکی ملزومات لازم برای دیگر کشتی های یک ناوگان را حمل کند. بدنه ی کشتی بر اساس یک عرشه ی تخلیه ساخته شده است که سه چهارم طول کشتی را در برگرفته است.

کشتی های آبی-خاکی کلاس فودره می توانند 467 نفر سرباز و 1880 تن ملزومات و مهمات آنها را در خود جای دهند و در مواقع اضطراری می توانند تا 1600 نفر سرباز را حمل کنند. توانایی دریاپیمایی این کشتی ها به همراه 700 نفر خدمه تا 30 روز می باشد. فودره می تواند تا 10 تانک سبک آ.ام.اکس-10 و 50 خودروی رزمی دیگر را در عرشه ی خودروی خود جای دهد.

عرشه ی تخلیه ی فودره با فضای 13هزار متر مکعب می تواند تا 10 دستگاه لندینگ کرافت متوسط یا یک دستگاه لندینگ کرافت بزرگ به علاوه ی 4 دستگاه لندینگ کرافت متوسط را در خود جای دهد. این فضا را می توان به عنوان پارکینگ برای خودرو و یا تانک استفاده کرد. اگر لندینگ کرافتهای آن را بردارند فضای کافی برای حمل 200 دستگاه خودرو در درون فودره محیا می شود. عرشه ی تخلیه ی این کشتی ها در قسمت پاشنه واقع شده و با 122 متر طول و 14 متر عرض می توانند پذیرای شناورهایی با وزن 400 تن شود. در کنار عرشه ی تخلیه برای جابجایی بارهای سنگین یک جرثقیل بزرگ نصب شده است.

هر دو کشتی دارای تجهیزات فرماندهی و کنترل برای هدایت نیروهای پیاده شده در ساحل دشمن می باشند. علاوه بر این هر کشتی دارای تجهیزات پزشکی کافی، 2 اتاق عمل و 47 تخت بیمارستانی است. فودره و سیروکو به گونه ای طراحی شده اند که می توان یک بیمارستان ماجولار را در آنها جای داد.

 

ادامه مطلب

آمریکا هیچ غلطی نمی تواند بکند

بدون شرح
[http://www.aparat.com/v/u2L8y]

 
  • تعداد صفحات :21
  • 1  
  • 2  
  • 3  
  • 4  
  • 5  
  • 6  
  • 7  
  • ...  
 

درباره وب سایت

Wars & History
رضا کیانی موحد - محمدحسین پاز
مدیر وب سایت :

آخرین پست ها

جستجو

نویسندگان