منوی اصلی
جنگها و تاریخ
  • پنجشنبه 19 فروردین 1395 06:46 ق.ظ نظرات ()
    F-117 canopy.jpg
    در افسانه ها آمده که در زمانهای قدیم کلاهی بود که هر کسی برسرش می گذاشت نامرئی می شد. داشتن چنین کلاهی همواره آرزوی تمام فرماندهان نظامی بوده است چرا که با وجود این کلاه می توانستند به راحتی به پشت خطوط دشمن نفوذ کنند و بدون هیچ تلفاتی او را شکست دهند... پیشرفت تکنولوژی در دهه های 60 و 70 سبب شد تا آمریکا بتواند در دهه ی 80 یک هواپیمای نامرئی بسازد: بمب افکن نامرئی اف-117 ملقب به شاهین شب . اما بر خلاف تصور طراحان آمریکایی این هواپیما چندان هم نامرئی نبود چرا که در طی جنگهای اسقلال کوزوو در سال 1999 صربها توانستند یک فروند اف-117 را توسط موشکهای زمین به هوای روسی سرنگون کنند. همانطور که در عکس بالا می بینید قسمتهایی از بدنه ی این هواپیما در موزه هوانوردی بلگراد به نمایش گذاشته شده است اما قسمتهایی از آن هم به روسیه و چین فرستاده شد. آمریکایی ها 9 سال بعد بمب افکن نامرئی را بازنشسته کردند.
    آخرین ویرایش: سه شنبه 17 فروردین 1395 11:10 ق.ظ
    ارسال دیدگاه
  • شنبه 14 فروردین 1395 01:51 ق.ظ نظرات ()
    قسمت اول
    قسمت دوم

    قسمت سوم

    قسمت چهارم

    فضاپیمای بمب افکن

    Sub-Orbital-Bomber-600x300

    پروژه ی ساخت بمب افکنهای مخوفی که دست کسی به آنها نمی رسید تنها به آرادو-234 محدود نمی شد. نازیها به دنبال ساخت یک فضاپیمای راکتی بمب افکن نیز بودند که "پرنده ی نقره ای" نام گرفت. این طرح در اواخر دهه ی 1930 توسط اوژن سانگر و ایرنه برت مطرح شد و در سال 1942 ساخت آن آغازشد تا بتواند پروازی یک سری تا آمریکا را انجام دهد.

    گزینه های دیگر برای این مأموریت بمب افکنهای مستراشمیت 264 و یونکرس 390 بودند. از میان این سه کاندیدا تنها پرنده ی نقره ای بود که سیمایی از تکنولوژیهای آینده را به نمایش می گذاشت: یک سفینه ی فضایی با بدنه ای که نیروی برا تولید می کرد.

    سالها بعد شاتل فضایی آمریکایی ها از همین ایده استفاده می کرد. درنهایت طرح این شاتل بمب افکن پیچیده تر و گرانقیمت تر از آنچه که برآورد شده بود درآمد و پروژه از ساخت یک مدل آزمایشی فراتر نرفت.

    قرار بود که پرنده ی نقره ای 4تن بمب را از فراز اقیانوس اطلس به خاک آمریکا حمل کند و پس از بمباران آنجا پروازش را در آن سوی اقیانوس آرام در ژاپن فرود می آمد یا اگر فرصت می شد حتا تا دورتر از اینها هم پر می کشید.

    مترجم: رضا کیانی موحد

    منبع

    https://www.warhistoryonline.com/war-articles/10-most-chilling-nazi-super-weapons-that-hitler-could-have-used-to-win-ww2.html

    آخرین ویرایش: جمعه 13 فروردین 1395 08:20 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • پنجشنبه 20 اسفند 1394 05:36 ق.ظ نظرات ()

    Anton Flettner 01.jpg

    فلتنر

    گرد آوری و تحقیق: رضا کیانی موحد

    قبلا به تلاشهای فوکه و همکارش آخلیس درباره ی ساخت انواع اتوژایرو و هلیکوپتر در زمان حکومت نازی ها در آلمان اشاره کردیم. هر چند که فوکه-آخلیس موفقیتهای بزرگی در این حوزه به دست آورد اما تنها کمپانی آلمان نبود که بر روی هلیکوپترها تحقیق می کرد. شرکت هواپیماسازی فلتنر نیز در ابتدای دهه ی 30 به ساخت اتوژایروها روی آورد.

    آنتون فلتنر در سال 1932 هلیکوپتری را به پرواز در آورد که بر روی هر پره ی آن یک موتور کوچک نصب شده بود. این ترتیب سبب می شد تا پره های این هلیکوپتر گشتاوری نداشته باشند و نیاز به ملخ دوم برای رفع این گشتاور رفع شود. این هلیکوپتر پس از پرواز موفقش توسط سازنده اوراق شد.

     قدم بعدی فلتنر، یک گام عملی تر بود. فلتنر اتوژایروی دو نفره ای با نام اف.ال-184 ساخت. اف.ال-184 ،برخلاف هماوردهایش، کابینی سرپوشیده داشت. پیشرانه ی آن یک دستگاه موتور ساخت زیمنس به توان 140 اسب بخار بود و یک ملخ دو پره ی چوبی را به حرکت درمی آورد. برنامه ی پرواز آزمایشی این اتوژایرو برای سال 1936 ریخته شده بود که با آتش گرفتن آن در اثر یک حادثه کل برنامه لغو شد.


    نتیجه تصویری برای ‪Flettner Fl 184‬‏

    اف.ال-184

     
    آخرین ویرایش: یکشنبه 23 اسفند 1394 10:02 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • یکشنبه 16 اسفند 1394 08:48 ق.ظ نظرات ()
    قسمت اول
    قسمت دوم

    قسمت سوم

    بمب افکن جت غیرقابل رهگیری

    Arado-234-nazi-jet-bomber-600x300

    نازیها برای تخریب بریتانیا تنها به توسعه ی موشک و ابرتوپ نپرداختند. لوفت وافه در روزهای آخر جنگ شروع کرد تا بمب افکنهای جتش را به سمت جزیره بفرستد و حقیقت این است که نیروی هوایی سلطنتی برای درگیر شدن با آنها سرعت کافی را نداشت.

    هواپیمایی که اینچنین بریتانیا را به دردسر انداخت جت بمب افکن آرادو-234 یا اولین جت بمب افکن عملیاتی تاریخ بود. این

    هواپیمای ترسناک در سال 1944 توسط هواپیماسازی آرادو ،اما در تعدادی اندک، ساخته شد. لوفت وافه آن را بیشتر برای پروازهای شناسایی استفاده می کرد و تنها چند باری عملا آن را در نقش بمب افکن بکار برد. به هرحال، آرادو-234 در آن زمان برای بریتانیا غیرقابل دسترس بود و ثابت کرد که چقدر می تواند خطرناک باشد.

    در حقیقت آرادو-234 آخرین هواپیمای آلمانی بود که بر فراز جزیره انگلستان به پرواز درآمد. اگر نازی ها منابع بیشتری برای ساخت آن دراختیار داشتند هیچ کس نمی توانست در برابر آنها بایستد.

    مترجم: رضا کیانی موحد

    منبع:

    https://www.warhistoryonline.com/war-articles/10-most-chilling-nazi-super-weapons-that-hitler-could-have-used-to-win-ww2.html

    آخرین ویرایش: جمعه 14 اسفند 1394 08:59 ق.ظ
    ارسال دیدگاه
  • دوشنبه 3 اسفند 1394 08:30 ق.ظ نظرات ()



    آرزوهای بشر را انتهایی نیست. پس از اینکه برادران رایت توانست آرزوی دیرینه ی انسان را ،پرواز با وسیله ای سنگین تر از هوا، برآورده کنند سازندگان هواپیما به فکر پرواز عمودی افتادند. پرواز کردن به صورت عمودی و بدون نیاز به باند فرود و نشست اولین بار در نوشته های لئوناردو داوینچی به صورت معنی داری مطرح شد. طرح داوینچی به سادگی یک پروانه بود که می توانست مانند پیچ که در چوب فرو می رود در هوا فرو برود و سبب کنده شدن وسیله ی پرنده از روی زمین بشود. قرنها طول کشید تا همین طرح اولیه توانست با امکانات پیشرفته ی فنی اجرایی شود.

    http://www.leonardodavincisinventions.com/wp-content/uploads/2012/02/leonardo-da-vinci-helicopter-operation-1.jpg

    هلیکوپتر داوینچی

    پس از پایان جنگ جهانی اول ،و کاربرد موفقیت آمیز هواپیما به عنوان یک سلاح نظامی، بسیاری از مهندسین و هوانوردان جهان به دنبال ساخت وسیله ای بودند که بتواند به صورت عمودی از زمین بلند شود. در سال 1923 یک مهندس اسپانیایی به نام خوان دلاسیِروا توانست اتوژایرو را اختراع کند. اتوژایرو در حقیقت هواپیمایی بود که به جای بال دارای ملخ گردانی در بالا بدنه بود ولی بر خلاف هلیکوپتر هیچ نیرویی از موتور اتوژایرو به این ملخ وارد نمی شد و در حقیقت این ملخ به صورت هرزگرد می چرخید. همین چرخش سبب ایجاد نیروی بالابرنده ی کافی برای پرواز اتوژایرو می گردید. البته ایراد اصلی اتوژایرو این بود که مانند هواپیما نیاز به باند پرواز داشت ،هرچند که کوتاه تر، و هنوز تا رسیدن به توانایی نشست و برخاست عمودی خیلی فاصله داشت.

     

    اتوژایروی ساخته شده توسط دلاسیروا


    آخرین ویرایش: دوشنبه 3 اسفند 1394 08:21 ق.ظ
    ارسال دیدگاه
  • یکشنبه 25 بهمن 1394 08:11 ق.ظ نظرات ()

    سالها قبل از اینکه بریتانیا جنگنده ی عمود پرواز هاریر را بسازد نازیها در حال طراحی و ساخته جنگنده های عمود پرواز بودند. این هواپیماها باید سرعت و قیمت ارزان جنگنده های عادی را با مزیتهای یک هلیکوپتر ترکیب می کردند. بزرگترین مزیت هلیکوپترها این است که برای نشست و برخواست به باند نیاز ندارند.

    این هواپیمای عمود پرواز
    فوکه-آخلیس اف.آ-269 نام داشت و در سال 1941 توسط طراح معروف آلمانی "فوکه" طراحی شد. این هواپیما دارای ملخهای گردانی بود که برای نشست و برخواست به سمت زمین می گردید و برای حرکت افقی در جهت بدنه ی هواپیما قرار می گرفت.
    فوکه-آخلیس از ساخت یک مدل در اندازه ی اصلی و نمایش توانایی های هواگرد خود خیلی فاصله داشتند. بازهم متفقین محل اجرای پروژه را بمباران کردند و کار را برای سالها به تعویق انداختند. این طرح در نهایت در سال 1944 متوقف شد چرا که کارخانه اعلام کرد که اولین نمونه را تا سال 1947 آماده نخواهدکرد.
    اگر بمباران متفقین نبود شاید این هواپیما تا انتهای جنگ به خدمت گرفته می شد. با توانایی نشست و برخواست در هر مکانی، این هواپیما می توانست به سرعت تجدید سوخت و مهمات کرده و برعلیه نیروهای متفقین به کار گرفته شود.
    با ترس از حمله ی دائمی لوفت وافه که هواپیماهایش معلق در آسمان قرار داشتند سرعت پیشروی متفقین کاهش پیدا می کرد البته به شرط اینکه هیتلر سوخت کافی برای پرواز این جنگنده ها در اختیار داشت.


    منبع
    https://www.warhistoryonline.com/war-articles/10-most-chilling-nazi-super-weapons-that-hitler-could-have-used-to-win-ww2.html
    آخرین ویرایش: جمعه 23 بهمن 1394 02:35 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
تعداد صفحات : 18 ... 3 4 5 6 7 8 9 ...