منوی اصلی
جنگها و تاریخ
  • چهارشنبه 11 شهریور 1394 03:08 ق.ظ نظرات ()

    Harbin Z-19 helicopter.jpg

    رضاکیانی موحد

    هلیکوپتر زی-19 یک هلیکوپتر سبک چینی است که برای مأموریتهای شناسایی مناسب می باشد. این هلیکوپتر توسط شرکت هلیکوپترسازی هاربین طراحی و ساخته شده است اما کل پروژه در هاله ای از پنهانکاری قرارگرفته است. این هلیکوپتر دارای دو نفر خدمه به صورت پشت سرهم می باشد اما طرح بدنه ظاهرا از طرح هلیکوپتر دولفین ،که تحت لیسانس در چین ساخته می شود، الهام گرفته شده است. موتور این هلیکوپتر نیز نمونه ای از موتور توربومکای ساخت فرانسه است که تحت لیسانس در چین تولید می شود. اولین پرواز آزمایشی زی-19 در سال 2011 انجام شد و یک سال بعد این هلیکوپتر به نمایش عموم درآمد. زی-19 در کنار هلیکوپترهای هجومی زی-10 در هوانیروز ارتش خلق چین به خدمت گرفته شده است.

    زره به کار رفته در زی-19 سبک می باشد. خلبانها در صندلی های مقاوم در برابر سقوط قرار دارند. در دماغه ی آن سنسورهای مادون قرمز، تلویزیونی و فاصله یاب لیزری نصب شده است. علاوه بر عملیات شناسایی و جستجو زی-19 مجهز به 4 جایگاه حمل سلاح است و می توان از آن به عنوان یک سکوی پرتاب موشک استفاده کرد. زی-19 را می توان به موشکهای هوا به هوای تی.وای-90 یا ضد تانک اچ.جی-8 مسلح کرد. همچنین می توان جایگاه های سلاح را به توپهای 23 میلیمتری یا راکت انداز اختصاص داد. زی-19 توانایی پرواز در هوای بد و شب را نیز دارا است.

    زی-19 ،مانند هلیکوپتر دولفین، از طرح فن داخل دم استفاده می کند که سبب می شود از صدای تولید شده توسط هلیکوپتر کاسته شود. همچنین برای کاهش امضای حرارتی هلیکوپتر گازهای خروجی اگزوز به نحو شایسته ای پراکنده ای شوند. این امر حفاظت زی-19 در برابر موشکهای مادون قرمز افزایش می دهد.

    در سال 2014 زک نمونه ی زی-19 مجهز به یک رادار بزرگ نصب شده بر بالای ملخ اصلی مشاهده شده است. ظاهرا این نمونه برای شلیک موشکهای ضدتانک شلیک کن-فراموش کن بهینه سازی شده است.

    زی-19

    مشخصات

    سال ورود به خدمت

    2012

    طول

    12متر

    پروانه اصلی

    11.9 متر

    ارتفاع

    4 متر

    وزن خالی

    2350 کیلوگرم

    بیشترین وزن عملیاتی

    4500 کیلوگرم

    پیشرانه

    دو دستگاه موتور توربوشافت هر یک به توان 848 اسب بخار

    حداکثر سرعت

    280 کیلومتر/ساعت

    سرعت پیمایش

    245 کیلومتر/ساعت

    سقف پرواز عملیاتی

    5000 متر

    برد

    700 کیلومتر

    تسلیحات

    موشک هوا به هوای تی.وای-90

    موشک ضدتانک اچ.جی-8

    پد مسلسل 23 میلیمتری

    راکت انداز

     

    منتشر شده در ماهنامه جنگ افزار
    آخرین ویرایش: سه شنبه 10 شهریور 1394 08:52 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • دوشنبه 9 شهریور 1394 07:19 ب.ظ نظرات ()
    http://wars-and-history.persiangig.com/image/1111111111%20%28791%29.JPG
    آخرین ویرایش: دوشنبه 9 شهریور 1394 07:25 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • چهارشنبه 24 تیر 1394 07:19 ق.ظ نظرات ()

    Canberra berthed at Fleet Base East in June 2015

    رضاکیانی موحد

    طراحی

    ناو هلیکوپتربر کانبرا بر اساس ناوهواپیمابر اسپانیایی خوان کارلوس ساخته شده است. در سال 2004 کشتی سازی اسپانیایی ناوانتیا برنده ی مزایده ی ساخت این ناو شد و قرار شد که با همکاری شرکت استرالیایی تنیکس دیفنس (که بعدتر توسط بی.آ.ئی سیستمز استرالیا خریداری شد) کار طراحی و ساخت این شناور را به پایان برساند. رقیب اصلی طرح کانبرا در این مقاطعه شناور کلاس میسترال فرانسوی بود. کانبرا ابعادی برابر با ناوهواپیمابر خوان کارلوس دارد اما طرح جزیره و پیکربندی داخل آن برای رسیدن به نیازهای نیروی دریایی استرالیا متفاوت با خوان کارلوس می باشد.


     

     

    آخرین ویرایش: شنبه 27 تیر 1394 06:50 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • یکشنبه 10 اسفند 1393 10:04 ق.ظ نظرات ()
    P-3F IRIAF
    تصویر زیبایی از یک فروند هواپیمای شناسایی دریایی اوریون متعلق به نیروی دریایی ارتش جمهوری اسلامی ایران در حال عبور از کنار یک فرود ناوهواپیمابر آمریکایی در تنگه ی هرمز.
    منبع
    http://theaviationist.com/2014/02/01/photo-iriaf-p3f-orion/
    آخرین ویرایش: یکشنبه 10 اسفند 1393 12:44 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • دوشنبه 20 بهمن 1393 08:00 ب.ظ نظرات ()




    با
    توجه به کمبود مواد سازنده و فلزات ویژه که برای تحمل دما و گرمای بسیار بالا در تولید موتورهای جت  مورد نیاز بود و همچنین گسترده شدن روز افزون بمباران های استراتژیک مناطق صنعتی آلمان همچون روهر والی، سرعت تولید جتها کاهش پیدا کرده بود. با این حال آلمانها توانستند 100 فروند جت Me 262 را در سال 1944 تولید کنند. اگر چه این تعداد خیلی کم و خیلی دیر برای برگرداندن ورق جنگ بود.
    این جتها بالاخره توانستند در سال 1944 برای نخستین بار علیه بمب افکنهای متفقین وارد نبرد شوند..



    آخرین ویرایش: شنبه 18 بهمن 1393 10:35 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • جمعه 17 بهمن 1393 10:43 ق.ظ نظرات ()

    حکومت ویشی

    دی-520 در موزه ی لابورژه

    در آوریل 1941 هیتلر با ساخت 1000 فروند دی-520 برای نیروی هوایی ویشی موافقت کرد با این شرط که 2000 فروند جنگنده ی آلمانی در کارخانجات هواپیماسازی فرانسه ساخته شود و به لوفت وافه واگذار گردد. در راستای این موافقتنامه قرار شد تا 550 فروند دی-520 ساخت شود تا جایگزین تمام جنگنده های تک سرنشین فرانسه شود. قرار بود که هواپیماهای جدید با همان تجهیزات دی-520 استاندارد ساخته شوند اما پس از چندی از موتورهای قوی تری برای آنها استفاده شد.

    در سال 1941 دی-520 های نیروی هوایی و دریایی ویشی درگیر مبارزه با خلبانان متفقین بر سر کنترل لبنان و سوریه شدند. دی-520 ها تنها جنگنده های فرانسوی بودند که می توانستند بدون دردسر تا سوریه پرواز کنند. آنها در مسیر خود به سوریه در خاک ایتالیا و جزیره ی رودس (تحت کنترل ایتالیا) توقف می کردند.

     در روز 8 جولای 1941 دی-520 ها برای اولین بار با فیری فیلمارس های نیروی هوایی سلطنتی روبرو شدند و به قیمت از دست دادن یک فروند دی-520 توانستند 3 فروند هواپیمای بریتانیایی را سرنگون کنند. در روز 9 ژوئن دو فروند هاریکن به ازای یک فروند دی-520 شکار شدند.

    در طی این نبردها در کل 266 سورتی پرواز توسط نیروی هوایی ویشی انجام شد که 99 سورتی متعلق به دی-520 ها بود. خلبانان فرانسوی ادعا می کردند که توانسته اند 31 هواپیمای بریتانیایی و استرالیایی را شکار کنند در حالیکه 11 فروند دی-520 را در رزمهای هوایی و 24 فروند را در اثر آتش توپخانه ی ضدهوایی یا حوادث دیگر از دست داده اند.

    در روز دهم جولای دی-520 ها به تعدادی بمب افکن بلنهایم که توسط 7 فروند کورتیس توماهاوک همراهی می شدند حمله کردند. فرانسوی ها ادعا کردند که 3 فروند بلنهایم را به زیرکشیده اند اما دست کم 4 فروند دی-520 نیز شکار شدند. یک روز بعد یک فروند دی-520 توانست یک فروند پی-40 را ساقط کند. خود این جنگنده توسط تکخال استرالیایی بابی گیبز شکار شد.

    به تدریج برتری فرانسوی ها محو شد چرا که فقدان توپخانه ی ضدهوایی سبب شد آنها بسیاری از هواپیماهایشان را بر روی باند فرودگاه از دست بدهند. در روز 26 ژوئن توماهاوکها به فرودگاه حمص حمله کردند و 5 فروند دی-520 را بر روی زمین منهدم کرده و 3 فروند دیگر را ناکار کردند.

    در انتهای این نبرد حکومت ویشی 179 فروند از 289 فروند هواپیماهایش را در منطقه از دست داد. بقیه ی هواپیماها به جزیره ی رودس فرارکردند. آنها در کل 26 هواپیما را در نبردهای هوایی از دست دادند و 27 فروند از هواپیماهای دشمن را نیز شکار کردند.

    در طی پیاده شدن متفقین در آفریقا باردیگر خلبانهای فرانسوی با هواپیماهی متفقین درگیر شدند. آمریکایی ها ادعا می کند که 14 پیروزی هوایی در این عملیات داشته اند که تنها یک فروند آنها دی-520 بوده است. نیروی هوایی ویشی در شمال آفریقا 173 فروند دی-520 داشت که 13 فروند آنها را از دست داد. نیروی دریایی ویشی هم 19 فروند دی-520 خود را از دست داد. در میان 44 فروند هواپیمایی که فرانسوی ها شکارکردند یک اسکادران کامل از جنگنده های ناوهواپیمابر اچ.ام.اس فوریوس تنها توسط دی-520 ها شکار شدند.

    نیروی هوایی فرانسه ی آزاد(مارشال دوگل)

    تعداد اندکی از دی-520 ها توسط خلبانان فرانسه ی آزاد برای آموزش بکاربرده می شدند. در کنار 3 فروندی که در زمان تسلیم شدن فرانسه به بریتانیا فرارکردند 2 فروند دیگر نیز هنگام عقب نشینی رژیم ویشی از لبنان به دست متفقین افتاد. این هواپیماها توسط خلبانان اسکادران نورماندی-نیمن به پرواز در می آمد. این اسکادران در نهایت به روسیه فرستاده شد و با یاک-1 های روسی تجهیز گردید.

    متفقین

    در دسامبر 1942 و پس از اینکه نیروهای تحت فرمان حکومت ویشی در شمال آفریقا به متفقین پیوستند آنها 153 فروند دی-520 در اختیار داشتند. خلبانهای فرانسوی در طی عملیات نظامی در تونس از هواپیماهایشان برای گشت هوایی استفاده می کردند اما عدم تطابق با بسیمهای متفقین ارزش نظامی هواپیماهای آنها را کاهش می داد. از اوایل سال 1943 این هواپیماها به عنوان هواپیمای آموزش بکار گرفته شدند و به تدریج با اسپیتفایر و پی-39 جایگزین شدند.

    در طی عملیات آزادسازی فرانسه تعداد اندکی از دی-520 ها که از دست آلمانها نجات پیداکرده بودند برای حمله بر علیه مواضع آلمانها بکاربرده شدند.

    ایتالیا

    در حدود 60 فروند دی-520 در اختیار نیروی هوایی سلطنتی ایتالیا قرارگرفت. خلبانهای ایتالیایی دست کم تا سال 1941 از توانایی های پروازی دی-520 و قدرت توپ اصلی آن تعریف می کردند.

    در ابتدای سال 1943 لوئیجی گورینی ،تکخال ایتالیایی ها، ده ها فروند دی-520 را از فرانسه جمع آوری کرده و به ایتالیا آورد و در میان اسکادرانهای نیروی هوایی ایتالیا پخش کرد. وی در اینباره می گوید:

    "زمانی که بهترین هواپیمای ما جنگنده ی ماچی سی-200 بود، دی-520 یک هواپیمای خوب ،اگرچه نه خیلی خوب، بود. در مقایسه با سی-200 برتری آن در توپ 20 میلیمتری اش بود."

     خلبانهای ایتالیایی از این توپ، کابین مدرن، بیسیم عالی و توانایی کنترل هواپیما در مانور اسپین تعریف می کردند اما از ارابه های فرود و ظرفیت کم مسلسلهای آن گله داشتند. از طرف دیگر گلوله های توپ اصلی آن با گلوله های 20 میلیمتری ساخت ایتالیا تفاوت داشت و ایتالیایی ها ناچار بودند تا گلوله های مورد نیازشان را از فرانسه تهیه کنند. ایتالیایی ها از این جنگنده های برای مقابله با بمبارانهای دائمی آمریکایی ها استفاده می کردند.

    در روز اول مارس 1943 ماگیوره مینگوزی ادعا کرد که با  دی-520 خود یک فروند بی-24 آمریکایی را ساقط کرده است. این ادعا بعدتر تأیید شد. احتمالا این اولین شکار ایتالیایی ها توسط دی-520 بود. در 31 جولای 1943 ایتالیایی ها هنوز 47 فروند دی-520 عملیاتی در اختیار داشتند. پس از تسلیم شدن ایتالیایی ها این هواپیماها به عنوان هواپیمای آموزشی توسط هواداران موسیلینی بکار برده شدند.

    کشورهای دیگر

    زمانی که آلمانها در نوامبر 1942 تمام خاک فرانسه را اشغال کردند 246 فروند دی-520 را غنیمت گرفتند و 62 فروند نیز تحت نظارت آنها ساخته شد. تعدادی از این جنگنده ها در لوفت وافه برای مقاصد آموزشی بکار برده شد و تعدادی از آنها نیز به متحدین آلمان بخشیده شد. همانطور که ذکر شد در حدود 60 فروند دی-520 به ایتالیای ها رسید. نیروی هوایی بلغارستان نیز 96 یا 120 فروند دی-520 از آلمانها دریافت کرد. در روز 24 نوامبر 1943 تعداد 24 فروند دی-520 به رهگیری 60 فروند بی-24  آمریکایی و 35 فروند پی-38 اسکورت شان ،که برای بمباران صوفیه اعزام شده بودند، پرداختند. خلبانهای بلغاری ادعا کردند که 4 هواپیمای آمریکایی را به زیرکشیده اند و 3 فروند را مجبور به فرود کرده اند درحالیکه تلفات خودشان تنها یک فروند جنگنده بوده است. در دهم دسامبر  1943 تعداد 31 فروند بی-24 ،که توسط پی-38 ها همراهی می شدند، توسط 22 فروند دی-520 مورد حمله قرار گرفتند. آمریکایی ها ادعا کردند که 11 فروند دی-520 را به ازای یک فروند پی-38 از دست داده اند. بعدتر مشخص شد که در طی این نبرد تنها یک فروند دی-520 از دست رفته است.

    در روز 30 مارس 1944 جنگنده های بلغاری با 450 فروند بمب افکن آمریکایی و 150 فروند پی-38 همراهشان مصاف دادند. آنها در کل 39 فروند جنگنده را برای رهگیری بمب افکنها اعزام کردند که 34 فروند آنها دی-520 بودند. در این نبرد دستکم 8 بمب افکن و 2 فروند پی-38 سرنگون شدند در حالیکه بلغارستان 5 فروند جنگنده و 3 خلبان از دست داد. 2 جنگنده ی دیگر بلغاری ناچار شدند فرود بیایند. در آخرین حمله متفقین به صوفیه در روز 17 آوریل 1944  نیروی هوایی بلغارستان 7 فروند بی-520 و 16 فروند بی.اف-109 را به مصاف 350 فروند بمب افکن آمریکایی ،که 100 فروند موستانگ آنها را همراهی می کرد، فرستاد. خلبانهای بلغاری ،که تا به آن روز موستانگ را از نزدیک ندیده بودند موستانگها، را با بی.اف-109 های خود اشتباه کردند. در اثر این اشتباه خسارت سنگینی به نیروی هوایی بلغارستان وارد شد و آنها 12 فروند جنگنده ی خود را از دست دادند. در روز 28 سپتامبر 1944، 22 روز بعد از تغییر جبهه دادن بلغارستان، هنوز 12 فروند دی-520 عملیاتی در اختیار آنها بود.

    بعضی از منابع اظهار می کنند که نیروی هوایی رومانی هم تعدادی دی-520 در اختیار داشته است هر چند که هیچ مدرکی بر ادعایشان ارائه نمی کنند.

    پس از جنگ

    پس از پایان گرفتن جنگ جهانی دوم دی-520 به عنوان هواپیمای آموزشی در اختیار نیروی هوایی فرانسه باقی ماند. یکی از آنها با بهینه سازی به دو کابین مجهز شد. در مارس 1946نیروی هوایی فرانسه 13 فروند دیگر را به هواپیمای آموزش تبدیل کرد. آخرین پرواز این جنگنده توسط این نیرو در روز سوم سپامبر 1953 صورت گرفت. در حال حاضر 43 نمونه از دی-520 های ساخته شده در موزه های اروپا موجود است.

    بکاربرندگان

    بلغارستان، نیروی هوایی و دریایی فرانسه (قبل از جنگ)، فرانسه ی آزاد (به عنوان هواپیمای آموزشی)، لوفت وافه، نیروی هوایی ایتالیا

    دوویتین دی-520

    مشخصات

    خدمه

    1 نفر

    طول

    8.6 متر

    عرض بالها

    10.2 متر

    ارتفاع

    2.57متر

    سطح بالها

    15.87 مترمربع

    وزن خالی

    2123 کیلوگرم

    حداکثر وزن هنگام برخواست

    2785 کیلوگرم

    پیشرانه

    یک دستگاه موتور 12 سیلندر

    توان

    930 اسب بخار

    بیشینه سرعت

    560 کیلومتر بر ساعت

    برد

    1250 کیلومتر

    سقف پرواز عملیاتی

    33 هزار پا

    نرخ صعود

    14.3 متر بر ثانیه

    تسلیحات

    1 قبضه توپ 20 میلیمتری (60 گلوله)

    4 قبضه مسلسل 7.5 میلیمتری (هر یک 675 گلوله)

    تجهیزات الکترونیکی

    1 دستگاه بیسیم

    آخرین ویرایش: سه شنبه 14 بهمن 1393 08:43 ق.ظ
    ارسال دیدگاه
تعداد صفحات : 18 ... 5 6 7 8 9 10 11 ...