منوی اصلی
جنگها و تاریخ
  • پنجشنبه 11 مرداد 1397 10:36 ق.ظ نظرات ()


    Schneider CA1

    اشنایدر سی آ1 اولین تانک فرانسوی بود. الهام بخش ساخت آن، احتیاج به چیره شدن بر وحشت حاصل از جنگهای خندقی در جنگ اول جهانی بود.

    کمپانی اشنایدر یک کمپانی تسلیحاتی بزرگ در فرانسه بود. با داشتن سفارشهای از توسعه تراکتورهای توپخانه سنگین ، در ژانویه سال 1915 شرکت سر طراح خود "بریلی" را برای تحقیق در مورد تراکتورهای زنجیردار به شرکت آمریکایی "هالت" فرستاد و در همان زمان شراکتی در یک برنامه آزمایشی در انگستان داشت. بریلی که قبلا در اسپانیا درگیر طراحی خودروهای زرهی بود -در بازگشت مدیریت شرکت را  متقاعد کرد که مطالعه و توسعه تراکتورهای مسلح زرهی را  براساس شاسی "بیبی هالت" بنیان گذارند. 2 عدد از آنها سفارش داده شد. در جولای سال 1915 این برنامه سرّی ترکیب شد با یک برنامه رسمی که توسعه یک پاره کننده سیم خاردار توسط مهندس "ژان لوئیس برتون" بود.

    آخرین ویرایش: دوشنبه 15 مرداد 1397 09:12 ق.ظ
    ارسال دیدگاه
  • پنجشنبه 4 مرداد 1397 08:15 ق.ظ نظرات ()
    Char D11936.jpg
    اینجا را بخوانید.
    آخرین ویرایش: سه شنبه 2 مرداد 1397 07:00 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • پنجشنبه 28 تیر 1397 10:29 ق.ظ نظرات ()


    Japanese Type 90 Tank - 1.jpg 

     

    توسعه تانک ژاپنی تایپ90 از سال 1977 شروع شد و این  تانک در سال 1990 وارد خدمت شد. تایپ 90 توسط صنایع سنگین میتسوبیشی ساخته شده است و قرار است جانشین تمام تانکهای تایپ61 و قسمتی از تانکهای تایپ74 نیروی دفاعی ژاپن شود. هر عراده از این تانک برای مالیات دهنده های ژاپنی 790 میلیون ین -معادل 6600000 دلار- هزینه دارد. قیمت بالا تایپ90 را در میان گرانترین تانکهای مدرن جهان قرارداده است.

     

    تاریخچه

    پس از ساخت تایپ 74، فرماندهی عالی ارتش ژاپن در فکر طراحی یک تانک کاملا بومی بود که بتواند از پس تی72 های روسی برآید. پروژه تانک جدید در سال 1977 آغاز شد و آزمایش و اصلاح نمونه های آزمایشی تا سال 1989 به طول انجامید. تیم طراحی میتسوبیشی در این پروژه با طراحان لئوپارد2 آلمانی همکاری نزدیک داشتند. 1سال پس از آن، تایپ 90 رسما متولد شد. در سال 1998 مجله "میلیتاری اردونانس" این تانک را در جدول رده بندی بهترین تانکهای جهان، در رده سوم جدول قرارداد. تولید انبوه این تانک در سال 1992 شروع شد و رویهمرفته در حدود 600 عراده از این تانک ساخته شده است. این تانک نیز مانند دیگر تانکهای ساخت ژاپن بازار فروش خارجی ندارد.

    زره

    بدنه و شکل ظاهری تایپ90 شبیه لئوپارد2 می باشد. صرف نظر از شباهت ظاهری، تایپ90 از تمام تانکهای غربی کوچکتر می باشد.

    زره این تانک مانند زره ام1آبرامز آمریکایی و چالنجر انگلیسی مرکب بوده و مقاومت زیادی در برابر پرتابه های ضدتانک دارد. این زره، در برابر گلوله توپ بدون خان 120 میلیمتری -که از جلو به آن اصابت کرده اند- امتحان خود را به خوبی پس داده است.


    آخرین ویرایش: چهارشنبه 27 تیر 1397 08:40 ق.ظ
    ارسال دیدگاه
  • شنبه 23 تیر 1397 10:34 ق.ظ نظرات ()

    SU-76i self-propelled gun was armed with a 76.2 mm (3 in) S-1 anti-tank gun

    با شروع سال 1941، روسها شروع به استفاده از تعدادی از تانکهای غنیمت گرفته شده از آلمانها بر علیه خود آلمانها کردند. بعضی وقتها توپ این ماشینها را با توپهای روسی عوض کرده بودند. این ابتکاری برای واحدهای خط مقدم بود تا کمبود تجهیزات خود را که ناشی از تلفات سنگین بود جبران کنند. در سال1942، با شروع پروژه اس.جی-122آ وضعیتی متهوارانه پدیدار شد. آن پروژه موفقیت آمیز نبود و در انتهای سال 1942 -که نبرد استالینگراد به روسها اجازه داد که صدها تانک آلمانی را غنیمت بگیرند- آن پروژه رها شد. در ابتدای سال1943 روسها سعی کردند تا از این غنیمتها استفاده کنند. شاسی آنها بدون تغییر ماند اما قسمتهای ثابت خدمه بزرگتر شد و توپهایی مانند آنکه در تی-34 /76 نصب شده بود بر روی آنها کارگذاشته شد.

    Battle of Kursk SU-76i attached to the 5th Guards.

    سلاح جدید اولین بار در ماس1943 آزمایش شد و در نبرد کورسک در برابر صاحبان پیشینش بکاررفت. آنها را در هنگهای توپهای خودکششی –درکنار اس.یو-76 ها- جای دادند. اگرچه قسمت خدمه آنها فراخ بود آما این ماشینها ایرادی مشترک داشتند که تمام تانکهای آلمانی که توسط روسها مورد استفاده قرارمی گرفتند از آن رنج می کشیدند؛ انها بسیار شکننده بودند. از جمله شکایتهای خدمه آنها این بود که اس.یو- 76آی باید در هوای سرد به سختی روشن می شد. در تحت این شرایط، ماشین به سرعت در وضعیتی گرفتار میش د که نیاز به تعمیر پیدا می کرد و بلااستفاده می شد حتی بدون اینکه صاحبان سابقش دخالتی کرده باشند. زمانی که اس.یو-76 در تعدادی معنی دار در سال1943 تولید شد اس.یو- 76آی را در سال1944 برای وظایف آموزشی در نظرگرفتند و از سال1945 آنها را بازنشسته کردند. بعضی از آنها دوباره توسط آلمانها غنیمت گرفته شدند و دوباره بر علیه روسها وارد خدمت شدند.

    نویسنده دومینیک لومایر

    مترجم رضا کیانی موحد

    نیروی محرکه

    قدرت: 300اسب بخار

    قدرت ویژه:14 اسب بخار /تن

    سرعت در جاده:50 کیلومتر برساعت

    برددر جاده:180کیلومتر

    موتور: 1مایباخ

    متفرقه

    وزن:22000 کیلوگرم

    خدمه:4نفر

    تولید

    تعداد:201عراده

    از:مارس1943

    تا:نوامبر1943

    تسلیحات و زره

    1قبضه توپ 76.2میلیمتری با 98گلوله

     

     

    آخرین ویرایش: شنبه 23 تیر 1397 01:14 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • پنجشنبه 7 تیر 1397 10:40 ق.ظ نظرات ()


     

    تفنگهای ضد زره

    اولین سلاح ضدتانک آلمان تفنگهای نسبتا ضعیف ضدتانک (  Panzerbüchse) بود که از سال 1917 تا 1943 در خدمت ورماخت بودند. Panzerbüchse  به معنی "تفنگ ضد زره" بوده و سابقه ی آن به موزر T- Gewer (اولین تفنگ ضدتانک جهان) در سال 1917 بازمی گشت. این تفنگ به عنوان یک پاسخ فوری در برابر ظهور تانک های بریتانیایی در جبهه غربی ساخته شد. به عنوان یک تفنگ گلنگدنی و با تیراژ در حدود 15،800 قبضه، این تفنگ از موفقیت متوسطی برخوردار بود.  Panzerbüchse39 یا (PzB39) مهمترین تفنگ ضدتانک آلمانی در جنگ جهانی دوم بود. این تفنگ نسخه بهبود یافته ی Panzerbuche38 یا (PzB38) بود.

    سابقه ی آلمان در توسعه ی تفنگهای ضدتانک به اواخر دهه 1930 بازمی گشت. در تلاش برای ارائه ی یک اسلحه ضدتانک سبک وزن قابل حمل توسط پیاده نظام، این وظیفه به مهندس بی.بروئر، واگذارشد. PzB38 یک سلاح تک تیر با لوله ی عقب نشینی کننده بود. هنگامی که PzB38 شلیک می کرد، لوله در حدود 9 سانتیمتر عقب می آمد، شکاف گلوله گذاری باز می شد و پوکه بیرون می افتاد. شکاف گلوله گذاری همچنان باز می ماند تا تیرانداز یک فشنگ دیگر را در جان لوله قرار بدهد. سپس تیرانداز گلنگدن را به جلو حرکت می داد تا شکاف گلوله گذاری بسته شود و ماشه در وضعیت آماده برای شلیک قرار بگیرد. این مکانیسم پیچیده به آسانی گیر می کرد و در میدان جنگ موجب اشکال می شد.

    اگرچه PzB38 با قطعات فولاد فشرده ، که با جوش نقطه ای به یکدیگر متصل می شدند، ساخته شد به علت مکانیسم پیچیده ی گلنگدن، ساخت آن بسیار دشوار بود و تنها تعداد کمی از آنها (1408 قبضه) در سالهای 1939 و 1940 در کارخانه Gustloff Werke  ساخته شد و تنها 62 قبضه از این سلاح توسط نیروهای آلمانی در حمله به لهستان در سال 1939 مورد استفاده قرار گرفت.

    PzB39 قدم بعدی در توسعه ی PzB38 بود، و بهبودهای اساسی که در طرح آن داده شد سبب شد که ساخت PzB38 لغو شده و تولید PzB39 بلافاصله آغازگردد. با این حال آن نیز از همان مکانیسم پیچیده ی گلنگدن و فشنگ PzB38استفاده می کرد. PzB39 لوله ی PzB38 را حفظ کرد و تنها طول آن اندکی افزایش یافت و وزنش به 12.6 کیلوگرم کاسته شد. عملکرد PzB39 اساسا مشابه PzB38 بود. برای افزایش عملی نرخ آتش، دو خشاب، هر کدام حاوی 10 گلوله به هر دو طرف سلاح در نزدیکی گلنگدن متصل بود، هرچند که PzB39 اساسا یک تفنگ خشاب خور نبود. فشنگ گذار بازهم باید گلوله ها را از این خشابها به صورت دستی خارج کرده و فشنگ گذاری می کرد. 568 قبضه PzB39 توسط ارتش آلمان در حمله به لهستان استفاده شد. دو سال بعد، در آغاز جنگ علیه روسیه، 25998 قبضه PzB39 توسط نیروهای آلمانی مورد استفاده قرار گرفت. تولید کل PzB39 از مارس 1940 تا نوامبر 1941، زمانی که تولید آن متوقف شد، 39،232 قبضه بود. PzB39  تا سال 1944 در خدمت باقی ماند. در آن زمان PzB39 دیگر حتی در برابر خودروهای سبک تر  زرهی نیز حرفی برای گفتن نداشت.


     

    آخرین ویرایش: چهارشنبه 6 تیر 1397 08:53 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • جمعه 4 اسفند 1396 04:04 ب.ظ نظرات ()

    خبرنگار نظامی ،آلکساندر خارولنکو، به گذشته می نگرد، زمانی که یک تانک متوسط تی-28 روسی به تنهایی تصمیم گرفت که جلوی پیشروی نازی ها را در مینسک بگیرد.

    روز ملی تانک سوارها در سال 1946 توسط ارش سرخ مسکو به عنوان قدردانی از نیروهای زرهی و مکانیزه در نبرد میهنی تعطیل رسمی شد. در سالگرد این روز خارولنکو مقاله ای درباره ی یکی از قهرمانهای زرهی در طی جنگ نوشت، کسی که یک تنه در برابر حمله ی سراسری تانکهای نازی در مینسک در جولای 1941 ایستادگی کرد.

    امروز روز دوازدهم از آغاز جنگ است.

    در ابتدای جولای 1941 یک دستگاه تانک تی-28 به فرماندهی سرگروهبان دمیتری مالکو در حال عقب نشینی با یک ستون مکانیزه در نزدیک برزینو (90 کیلومتری شرق مینسک که پس از جنگ به اشغال درآمد) بود که مورد حمله ی هواپیماهای نازی قرار می گیرد. موتور تانک آسیب می بیند. مالکو خودش از مکانیکی سررشته داشت و دست به کار می شود تا موتور را تعمیر کند اما از ستون خود عقب می افتد. مالکو و خدمه اش به جای اینکه به دنبال ستون خود بگردند تصمیم می گیرند تا به سمت غرب چرخش کنند و با آلمانها در مینسک روبرو شوند. آنها از یک انبار متروکه مهمات برمی دارند و به سمت پایتخت بلوروس به ر اه می افتند.

    نیروهای زرهی گودریان قبلا به شرق مینسک نفوذ کرده بودند و حرکت تی-28 تنها به سمت مینسک توجه آنها را به خود جلب نکرد.

    zl8gp

    تی-28 یکی از اولین تانکهای متوسط تاریخ که در سال 1932 ساخته شد.

    صف شکنی آتشین

    مالکو و همراهانش در حالیکه به سمت غرب می رفتند در 40 کیلومتری مینسک و در کنار پل رودخانه سویسلاخ به یک ستون از موتور سیکلتهای نظامی آلمانی برخورد کردند. آنها به میان ستون زدند و شروع کردند تا با توپ و 4 قبضه مسلسل تانک به نیروهای دشمن شلیک کنند. پس از آن، آنها دو دستگاه کامیون، یک دستگاه نفربر زرهی نیم شنی و یک دوجین از سربازان آلمانی را در برابر یک کارخانه ی مشروب سازی از بین بردند. 

    آنها به سمت شهر پیشروی کردند و در خیابان های شهر هرجا که به سربازی برخورد می کردند وی را به گلوله می بستند. آنها در طی حمله ی خود به مینسک در حدود 10 دستگاه تانک یا خودروی زرهی، 14 دستگاه کامیون و 3 قبضه توپ را نابود کردند. تلفات آلمانی ها به 360 نفر سرباز و افسر می رسید.

    قبل از اینکه فرماندهان آلمانی بفهمند که چه اتفاقی افتاده است، خدمه ی تی-28 به سمت مرکز شهر حرکت کردند و به تیراندازی خود ادامه دادند تا مهماتشان تمام شد. یک قبضه توپ ضد تانک آلمانی به تانک روسی شلیک کرد اما زره جلویی تانک ضربه ی گلوله را گرفت و با توپ آلمانی با آتش متقابل منهدم شد.

    تی-28 به سمت بیرون شهر حرکت کرد اما با شلیک توپهای دشمن از پهلو آسیب دید و آتش گرفت. خدمه ی آن سعی کردند تا از تانک در حال سوختن فرار کنند.

    سرنوشت خدمه

    راننده ی تانک سرگرد واسچکین از دهلیز فرمانده فرار کرد و قبل از اینکه توسط نازی ها مورد اصابت قرار بگیرد سعی کرد تا با هفتیر خود به آنها شلیک کند. دو خدمه ی دیگر نیز در تبادل آتش با دشمن کشته شدند. نیکولای پادن اسیر شد و 4 سال در اردوگاه اسارت ماند. او پس از جنگ آزاد شد و به ارتش پیوست اما در سال 1946 از خدمت معاف شد. فئودور نائوموف سعی کرد پنهان شود. او به پارتیزانهای بلوروس پیوست و در سال 1943 زخمی شد.

    4585243955420132f07d7f228f0dedbe--soviet-army-military-tank

    مالکو سعی کرد تا به مینسک فرار کند و خود را به نیروهای روس برساند. او به عنوان فرمانده ی تانک تا آخر جنگ به نبرد خود ادامه داد و 16 بار تانکش مورد اصابت قرار گرفت. زمانی که جنگ تمام شد مالکو به فرماندهی یک گروهان تانک رسیده بود. او در آزادی مینسک شرکت داشت و وقتی که وارد شهر شد توانست لاشه ی سوخته ی تانکش را در خیابانهای شهر شناسایی کند.

    در بهار 1945 نیروهای ضداطلاعات آمریکایی سرگرد رودولف هال را در اطارف روهر دستگیر کردند. او به آمریکایی ها گفت که در تابستان 1941 تقریبا تمامی گروهانش را در حمله ی غافلگیرکننده ی یک دستگاه تی-28 روسی در مینسک از دست داده است. آمریکایی ها بازجویی های او را به روسها دادند اما هیچ کس داستان مالکو و سرگرد هال را باور نمی کرد. تنها در سال 1966 نیکولای پادن این داستان را تأیید کرد و در نتیجه مالکو به مدال درجه ی جنگ میهنی دست یافت.

    CepRSGcXEAE4Biz

    مالکو

    تی-28 یکی از بهترین تانکهای روسی در مراحل ابتدایی جنگ بود. زره آن از روبرو به 80 میلیمتر و از پهلو و کنار به 40 میلیمتر می رسید. پیکربندی غیرعادی چند برجک یک قبضه توپ 76 میلیمتری و 4 قبضه مسلسل 7.62 میلیمتری را شامل می شد. توپ اصلی می توانست در فاصله ی هزار متری به زرهی به قطر 50 میلیمتر نفوذ کند. موتور آن با توان 500 اسب بخار می توانست به تانک سرعتی برابر با 40 کیلومتر بر ساعت بدهد. تی-28 می توانست به سادگی از خندقها، خاکریزها و دیگر موانع عبور کند. بیسیم تی-28 اجازه می داد تا شعاع 60 کیلومتر ارتباط تانک با نیروهای خودی برقرار بماند. خدمه ی تانک تی-28 به صورت استاندارد 6 نفر بودند. زمانی که جنگ آغاز شد ارتش سرخ در حدود 250 دستگاه تی-28 عملیاتی در اختیار داشت. آخرین نبردی که تی-28 ها در آن شرکت کردند در سال 1944 اتفاق افتاد.

    direct

    رژه ی تانکهای تی-28 در میدان سرخ مسکو در هفتم نوامبر 1939

    ترجمه و تلخیص

    رضا کیانی موحد

    منبع

    https://weaponsandwarfare.com/2017/12/25/the-unbelievable-true-story-of-a-lone-soviet-tanks-raid-on-nazi-occupied-minsk/

    آخرین ویرایش: سه شنبه 15 اسفند 1396 11:45 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
تعداد صفحات : 13 1 2 3 4 5 6 7 ...