جنگها و تاریخ

آرشیو موضوعی

آرشیو

لینکستان

جنگ مدیا

← آمار وب سایت

  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :


Think,Befor We Act

/ساعتی در خود نگر تا كیستی/ از كجائی وز چه جائی چیستی/ در جهان بهر چه عمری زیستی/ جمع هستی را بزن بر نیستی

آتشبار سریع 17 پوندی

QF-17-pounder-batey-haosef-1.jpg

رضاکیانی موحد

آتشبار سریع 17 پوندی (توپ 17 پوندی) یک توپ با کالیبر 76.2 میلیمتر بود که توسط بریتانیا و در طول جنگ جهانی دوم ساخته شد. این توپ در اصل به عنوان یک توپ ضد تانک ساخته شد اما پس از چندی بر روی تعداد زیادی از ادوات زرهی ساخت این کشور نصب گردید. توپ 17 پوندی مؤثرترین توپ ضد تانک متنفقین در طی جنگ جهانی دوم بود. این توپ با استفاده از مهمات APDS می توانست در زره تمام تانکهای ساخت آلمان نفوذ کند. همچنین این توپ برای بهینه سازی بسیاری از تانکهای غیر انگلیسی ،به ویژه تانکهای شرمنی که آمریکا در اختیار این کشور قرار داده بود، بکار برده شد. حاصل این برنامه بهینه سازی تانک شرمن فایرفلای بود که می توانست در برابر رقبای آلمانی خود به راحتی سربلند کند.

تاریخچه

قبل از اینکه توپ 6 پوندی وارد خدمت شود بریتانیایی ها پیش بینی کرده بودند که این توپ با افزایش زره تانکهای آلمانی به زودی منسوخ خواهد شد. در اواخر سال 1940 برنامه طراحی توپی برای جایگزینی توپ 6 پوندی آغازشد. در انتهای سال بعد این توپ تقریبا کامل شده بود. یک خط تولید آزمایشی در بهار آن سال به راه افتاد و اولین سری 100 تایی توپهای 17 پوندی با ظاهر شدن تانکهای آلمانی تایگر در شمال آفریقا به این جبهه فرستاده شدند. در فرستادن این توپها به قدری شتاب وجود داشت که مسئولان منتظر اتمام طراحی شاسی آن نشدند و توپهای ساخته شده را بر روی شاسی هویتزرهای 25 پوندی نصب کردند. این توپها اولین بار در فوریه 1943 در نبرد بکارگرفته شدند. تولید کامل توپ 17 پوندی در سال 1943 آغازشد و  در جبهه ایتالیا بکارگرفته شدند.

توپ 17 پوندی تمام توپهای ضدتانک قبلی متفقین را از رده خارج کرد و بلافاصله برنامه نصب آن بر روی تانکهای بریتانیایی آغازشد. به هرحال، تنها تعداد محدودی از تانکهای آن زمان توانایی حمل چنین توپ بزرگی بر روی برجکهای خود را داشتند.

در نهایت، بریتانیایی ها پس از امتحان کردن چند تانک مختلف نتوانستند در میان تانک های خود تانک مناسبی برای نصب توپ 17 پوندی پیدا کنند و نصب آن را بر روی شرمنهای آمریکایی آغازکردند. این شرمنها در روز تهاجم متفقین به نرماندی وارد کارزار شدند. در حدود نیمی از شرمنهایی که انگلیسی ها در دست داشتند به شرمن فایرفلای ارتقا یافتند.

فایر فلای

بریتانیایی ها همچنین تعدادی از شکارچی تانکهای ام-10 آمریکایی خود را نیز به توپ 17 پوندی مجهز کردند و آن را آشیل نام نهادند.

توپ 17 پوندی پس از پایان جنگ جهانی دوم در جنگ کره هم بکارگرفته شد. این توپ به عنوان توپ تانک با توپ 20 پوندی و به عنوان توپ ضد تانک با توپ بدون خان 120 میلیمتری BAT جایگزین شد.

مهمات

توپ 17 پوندی از دو نوع مهمات ضدتانک استفاده می کرد. اول مهمات ضدزره APCBC که می توانست در صورت شلیک از فاصله 457 متری در زرهی به قطر 140 میلیمتر نفوذکند. دوم مهمات ضدزره APDS که می توانست از همان فاصله در زرهی به ضخامت 208 میلیمتر نفوذ کند و حتی می توانست زره کینگ تایگر را هم در هم بشکند. به هرحال این مهمات دقت کمتری نسبت به گلوله های APCBC داشت و به همین دلیل گلوله APCBC به مهمات استاندارد این توپ تبدیل شد.

توپ ضد تانک 17 پوندی

مشخصات

وزن

3تن

طول لوله

4.191 متر

کالیبر

76.2 میلیمتر

ارتفاع

6- تا 16.5+ درجه

سمت

60 درجه

سرعت دهانه

880 متر بر ثانیه بر مهمات با قدرت انفجاری بالا

1200 متر بر ثانیه برای مهمات APDS

 

فیل تانک کش


رضاکیانی موحد


پیشینه ی تاریخی

در ابتدای جنگ جهانی دوم ورماخت با معضلی اساسی مواجه بود. مصاف دادن با تانکهای حریف در نبردهای زرهی نیاز به ادواتی مناسب این کار داشت که ارتش آلمان فاقد آنها بود. بزرگترین رقبای آلمان در حوزه ی زرهی کشورهای فرانسه و روسیه ی شوروی بودند. زرهی فرانسوی ها (با تانک سنگین بی-1) و روسها (با تانک سنگین کا.وی-1) با زرهی نوپای آلمانها قابل مقایسه نبودند. عمده تانکهایی که در آن زمان در اختیار آلمانها بود تانکهای سبک و متوسطی بود که توپ اصلی با کالیبر پایین داشتند و سرعت دهانه ی این توپها آنقدر نبود که گلوله های آنها بتوانند در غولهای زرهی فرانسه و روسیه کارگر شوند. سلاح اصلی ضدتانک آلمان توپهای کششی ضد تانک بود که جابجایی و استقرار آنها در هیاهوی صحنه ی نبرد کند و دست و پا گیر بود.

آلمانها به عنوان طلایه دار توسعه ی ادوات زرهی با تکیه بر آزمون و خطا شروع به کار کردند تا به بهترین ماشین برای مقابله با تانکهای دشمن دست پیداکنند. قدم اول آنها حذف برجک متحرک تانک پانزر-1 و نصب برجک ثابت به همراه یک قبضه توپ ضدتانک 47 میلیمتری ساخت چک به جای آن بود. این خودروی جدید زرهی از طرف آلمانها "شکارچی تانک" نام گرفت.

http://wars-and-history.persiangig.com/%D8%B2%D8%B1%D9%87%DB%8C/%D9%81%D8%B1%D8%AF%DB%8C%D9%86%D8%A7%D9%86%D8%AF/Panzerj%C3%A4ger_1.jpg

پانزریاگر-1؛ اولین شکارچی تانک دنیا

قیمت کمتر (نسبت به تانکهای متعارف) و کارایی بالا (در نقش توپ ضدتانک خودکششی) سبب شد تا ساخت چنین ادواتی در دستور کار قرار بگیرد. با شکست ارتش فرانسه و به غنیمت گرفته شدن تانکهای فرانسوی به دست آلمان، تعداد زیادی از تانکهای فرانسوی با تغییر ساختار تبدیل به شکارچی تانک شدند. این نسل جدید از شکارچیان تانک "ماردر" (سمور) نام گرفتند. ماردرها به توپ 75 میلیمتری مجهز شدند تا بتوانند در برابر توپ 76 میلیمتری تی-34 های روسی حرفی برای گفتن داشته باشند. اندکی بعد ماردر-2 (بر اساس شاسی پانزر-2) و ماردر-3 (بر اساس شاسی پانزر-38) ساخته شده و به جبهه ی شرق ارسال شدند اما در حقیقت ماردرها یک راه حل موقتی بودند تا ورماخت بتواند شکارچی تانک مناسبی را برای مقابله با تانکهای روسی به دست آورد.

http://wars-and-history.persiangig.com/%D8%B2%D8%B1%D9%87%DB%8C/%D9%81%D8%B1%D8%AF%DB%8C%D9%86%D8%A7%D9%86%D8%AF/Marder-I.jpg

ماردر1

http://wars-and-history.persiangig.com/%D8%B2%D8%B1%D9%87%DB%8C/%D9%81%D8%B1%D8%AF%DB%8C%D9%86%D8%A7%D9%86%D8%AF/marder-2.jpg

ماردر-2

http://wars-and-history.persiangig.com/%D8%B2%D8%B1%D9%87%DB%8C/%D9%81%D8%B1%D8%AF%DB%8C%D9%86%D8%A7%D9%86%D8%AF/773px-MarderIII.jpg

ماردر-3

راه حل موقتی بعدی شکارچی تانک "نشورن" نام داشت که ترکیبی از قطعات و بدنه ی پانزر-3 ،پانزر-4 و توپ ضدتانک معروف 88 میلیمتری آلمانها بود. نشورن در سال 1942 ساخته شد و در نبرد کورسک سابقه ی خوبی از خود بجای گذاشت. گام بعدی ورماخت ساخت شکارچی تانک "فردیناند" بود. قرار بود که فردیناند آخرین تیر در ترکش ورماخت باشد.

http://wars-and-history.persiangig.com/%D8%B2%D8%B1%D9%87%DB%8C/%D9%81%D8%B1%D8%AF%DB%8C%D9%86%D8%A7%D9%86%D8%AF/Nashorn.jpg

نشورن

ادامه مطلب

وی.زی-551

رضاکیانی موحد

وی.زی-551 نوعی نفربر زرهی چرخدار است که در ارتش خلق چین با دو کد تایپ-90 و تایپ-92 شناخته می شود و بیشتر در واحدهای پیاده مکانیزه مورد استفاده قرار می گیرد. این زرهپوش تا کنون بازار خارجی خوبی داشته است.

تایپ-90

تایپ-90 اولین بار در رژه ی 1984 ارتش خلق چین دیده شده و مدل پایه ی وی.زی-551 محسوب می شود. تایپ-90 توسط شرکت نورنیکو ساخته شده است. این خودرو به عنوان خودروی پایه برای ساخت انواع تجهیزات زرهی دیگر بکاربرده شد. طرح بدنه ی وی.زی-551 زرهپوشهای روسی بی.تی.آر و فرانسوی وی.آ.بی را به خاطر می آورد. البته طرح چینی ها بزرگتر و سنگین تر از نفر بر روسها است و برجک آن در قسمت عقب بدنه منتقل شده است. در ضمن ابعاد و وزن آن هم با زرهپوش فرانسوی ها متفاوت است.

شاسی وی.زی-551 کپی چینی کامیونهای مرسدس بنز 2060 می باشد. خدمه ی آن 3 نفر بوده و کاملا آبی-خاکی است. تایپ-92 به یک قبضه توپ 25 میلیمتری و یک مسلسل 7.62 میلیمتری هم محور مسلح شده است و می تواند 9 نفر سرباز را در خود جای دهد. نمونه ی نفربر آن تنها یک قبضه مسلسل 12.7 میلیمتری دارد و می تواند 11 سرباز را حمل کند. نمونه های ضدتانک، پست فرماندهی، توپ خودکششی، توپ ضدهوایی،آمبولانس و خودروی تعمیراتی نیز از روی وی.زی-551 ساخته شده اند.

در طی خدمت این خودرو مشاهده شده که توان پیشرانه ی آن نابسنده و توانایی خروج از جاده ی آن نارساست. در نتیجه، ساخت نمونه های 4 چرخ و 8 چرخ آن لغو شد و تمرکز بر روی بهبود وضعیت نمونه ی 6 چرخ آغازشد. نمونه های بهبود یافته ی این خودروی زرهی در سال 1995 با نامهای تایپ-92 (در نقش زرهپوش) و تایپ-92آ (در نقش نفربر) وارد خدمت شده اند.

ان.جی.وی-1

ان.جی.وی-1 نسل بعدی تایپ-90 محسوب می شود. چینی ها بعد از مدتی متوجه شدند که توپ 25 میلیمتری نصب شده بر روی تایپ-90 در درگیری با زرهپوشهای ساخت روسیه شانسی ندارد و در نتیجه برای کمک گرفتن به کشورهای غربی روی آوردند.

در قراردادی با شرکت فرانسوی جیات قرار شد که توپ 25 میلیمتری خودکار جیات بر روی تایپ-90 نصب شود و کار بر روی طراحی مجدد برجک آن آغازشد. کار بر روی خودروی جدید در سال 1988 به پایان رسید و این زرهپوش ان.جی.وی-1 نام گرفت. فرانسه در سال 1989 از این پروژه کنار کشید و چینی ها دست بکار مهندسی معکوس توپ 25 میلیمتری جیات شدند. این توپ بعدتر در تایپ-92 بکارگرفته شد.

تایپ-92

با طراحی تایپ-92 مشکلات تایپ-90 حل شدند. تایپ-92 اولین بار در سال 1986 دیده شد و از همان شاسی تایپ-90 بهره گیری می کرد. بهترین راه تشخیص تایپ-90 از تایپ-92 دقت به وضعیت چرخهای آنها است. در تایپ-90 فاصله ی محورهای اول و دوم با فاصله ی محورهای دوم و سوم فرق دارد در صورتی که در تایپ-92 این فواصل یکسان هستند.

ادعا می شود که تایپ-92 در برابر گلوله های 12.7 میلیمتری کاملا مقاوم است به سیستم مقابله با حملات ش.م.ه مجهز شده است. قابلیت حمل آن با انواع هواپیماهای باری وجود دارد.

شاسی تایپ-92 نیز مانند تایپ-90 برای ساخت انواع و اقسام ادوات زرهی استفاده شد. پس از مدتی پروژه های ساخت خودروی 4 چرخ و 8 چرخ بر اساس تایپ-92 دوباره به جریان افتاد. در حال حاضر انواع توپهای 105،120 و 122 میلیمتری و انواع برجکهای مسلح به موشک انداز زمین به زمین و زمین به هوا بر روی تایپ-92 نصب شده است.

کاربران انواع مختلف وی.زی-551 در جهان عبارتند از:

آرژانتین، بلغارستان، چاد، اندونزی، کنیا، پاکستان، چین، نپال، عمان، سریلانکا، سودان و ایران.

تایپ-92

 

وزن

15.5 تن

طول

6.63متر

عرض

2.8 متر

ارتفاع

2.8 متر

خدمه

3نفر+ 9 سرباز

سلاح اصلی

توپ اتوماتیک 25 میلیمتری

سلاح فرعی

مسلسل 12.7 میلیمتری

مسلسل 7.62 میلیمتری هم محور با توپ اصلی

پیشرانه

موتور دیزل 8 سیلندر مجهز به توربوشارژ

سیستم تعلیق

مستقل برای هر چرخ

توان

320 اسب بخار

سرعت

90 کیلومتر/ساعت

سرعت در آب

10-11 کیلومتر/ساعت

برد عملیاتی

800 کیلومتر

عبور از شیب

30%

عبور از خندق

1.2متر

عبور از مانع عمودی

0.5متر

Chinese wheeled APC (2008).jpg

زرهپوش پلیس

File:HJ-9 mounted on WZ550.jpg

زرهپوش 4 چرخ مسلح به موشک ضدتانک



تایپ-92 با توپ 25 میلیمتری

 

 

 
  • تعداد صفحات :23
  • ...  
  • 2  
  • 3  
  • 4  
  • 5  
  • 6  
  • 7  
  • 8  
  • ...  
 

درباره وب سایت

Wars & History
رضا کیانی موحد - محمدحسین پاز
مدیر وب سایت :

آخرین پست ها

جستجو

نویسندگان