جنگها و تاریخ

آرشیو موضوعی

آرشیو

لینکستان

جنگ مدیا

← آمار وب سایت

  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :


Think,Befor We Act

/ساعتی در خود نگر تا كیستی/ از كجائی وز چه جائی چیستی/ در جهان بهر چه عمری زیستی/ جمع هستی را بزن بر نیستی

فیل تانک کش


رضاکیانی موحد


پیشینه ی تاریخی

در ابتدای جنگ جهانی دوم ورماخت با معضلی اساسی مواجه بود. مصاف دادن با تانکهای حریف در نبردهای زرهی نیاز به ادواتی مناسب این کار داشت که ارتش آلمان فاقد آنها بود. بزرگترین رقبای آلمان در حوزه ی زرهی کشورهای فرانسه و روسیه ی شوروی بودند. زرهی فرانسوی ها (با تانک سنگین بی-1) و روسها (با تانک سنگین کا.وی-1) با زرهی نوپای آلمانها قابل مقایسه نبودند. عمده تانکهایی که در آن زمان در اختیار آلمانها بود تانکهای سبک و متوسطی بود که توپ اصلی با کالیبر پایین داشتند و سرعت دهانه ی این توپها آنقدر نبود که گلوله های آنها بتوانند در غولهای زرهی فرانسه و روسیه کارگر شوند. سلاح اصلی ضدتانک آلمان توپهای کششی ضد تانک بود که جابجایی و استقرار آنها در هیاهوی صحنه ی نبرد کند و دست و پا گیر بود.

آلمانها به عنوان طلایه دار توسعه ی ادوات زرهی با تکیه بر آزمون و خطا شروع به کار کردند تا به بهترین ماشین برای مقابله با تانکهای دشمن دست پیداکنند. قدم اول آنها حذف برجک متحرک تانک پانزر-1 و نصب برجک ثابت به همراه یک قبضه توپ ضدتانک 47 میلیمتری ساخت چک به جای آن بود. این خودروی جدید زرهی از طرف آلمانها "شکارچی تانک" نام گرفت.

http://wars-and-history.persiangig.com/%D8%B2%D8%B1%D9%87%DB%8C/%D9%81%D8%B1%D8%AF%DB%8C%D9%86%D8%A7%D9%86%D8%AF/Panzerj%C3%A4ger_1.jpg

پانزریاگر-1؛ اولین شکارچی تانک دنیا

قیمت کمتر (نسبت به تانکهای متعارف) و کارایی بالا (در نقش توپ ضدتانک خودکششی) سبب شد تا ساخت چنین ادواتی در دستور کار قرار بگیرد. با شکست ارتش فرانسه و به غنیمت گرفته شدن تانکهای فرانسوی به دست آلمان، تعداد زیادی از تانکهای فرانسوی با تغییر ساختار تبدیل به شکارچی تانک شدند. این نسل جدید از شکارچیان تانک "ماردر" (سمور) نام گرفتند. ماردرها به توپ 75 میلیمتری مجهز شدند تا بتوانند در برابر توپ 76 میلیمتری تی-34 های روسی حرفی برای گفتن داشته باشند. اندکی بعد ماردر-2 (بر اساس شاسی پانزر-2) و ماردر-3 (بر اساس شاسی پانزر-38) ساخته شده و به جبهه ی شرق ارسال شدند اما در حقیقت ماردرها یک راه حل موقتی بودند تا ورماخت بتواند شکارچی تانک مناسبی را برای مقابله با تانکهای روسی به دست آورد.

http://wars-and-history.persiangig.com/%D8%B2%D8%B1%D9%87%DB%8C/%D9%81%D8%B1%D8%AF%DB%8C%D9%86%D8%A7%D9%86%D8%AF/Marder-I.jpg

ماردر1

http://wars-and-history.persiangig.com/%D8%B2%D8%B1%D9%87%DB%8C/%D9%81%D8%B1%D8%AF%DB%8C%D9%86%D8%A7%D9%86%D8%AF/marder-2.jpg

ماردر-2

http://wars-and-history.persiangig.com/%D8%B2%D8%B1%D9%87%DB%8C/%D9%81%D8%B1%D8%AF%DB%8C%D9%86%D8%A7%D9%86%D8%AF/773px-MarderIII.jpg

ماردر-3

راه حل موقتی بعدی شکارچی تانک "نشورن" نام داشت که ترکیبی از قطعات و بدنه ی پانزر-3 ،پانزر-4 و توپ ضدتانک معروف 88 میلیمتری آلمانها بود. نشورن در سال 1942 ساخته شد و در نبرد کورسک سابقه ی خوبی از خود بجای گذاشت. گام بعدی ورماخت ساخت شکارچی تانک "فردیناند" بود. قرار بود که فردیناند آخرین تیر در ترکش ورماخت باشد.

http://wars-and-history.persiangig.com/%D8%B2%D8%B1%D9%87%DB%8C/%D9%81%D8%B1%D8%AF%DB%8C%D9%86%D8%A7%D9%86%D8%AF/Nashorn.jpg

نشورن

ادامه مطلب

وی.زی-551

رضاکیانی موحد

وی.زی-551 نوعی نفربر زرهی چرخدار است که در ارتش خلق چین با دو کد تایپ-90 و تایپ-92 شناخته می شود و بیشتر در واحدهای پیاده مکانیزه مورد استفاده قرار می گیرد. این زرهپوش تا کنون بازار خارجی خوبی داشته است.

تایپ-90

تایپ-90 اولین بار در رژه ی 1984 ارتش خلق چین دیده شده و مدل پایه ی وی.زی-551 محسوب می شود. تایپ-90 توسط شرکت نورنیکو ساخته شده است. این خودرو به عنوان خودروی پایه برای ساخت انواع تجهیزات زرهی دیگر بکاربرده شد. طرح بدنه ی وی.زی-551 زرهپوشهای روسی بی.تی.آر و فرانسوی وی.آ.بی را به خاطر می آورد. البته طرح چینی ها بزرگتر و سنگین تر از نفر بر روسها است و برجک آن در قسمت عقب بدنه منتقل شده است. در ضمن ابعاد و وزن آن هم با زرهپوش فرانسوی ها متفاوت است.

شاسی وی.زی-551 کپی چینی کامیونهای مرسدس بنز 2060 می باشد. خدمه ی آن 3 نفر بوده و کاملا آبی-خاکی است. تایپ-92 به یک قبضه توپ 25 میلیمتری و یک مسلسل 7.62 میلیمتری هم محور مسلح شده است و می تواند 9 نفر سرباز را در خود جای دهد. نمونه ی نفربر آن تنها یک قبضه مسلسل 12.7 میلیمتری دارد و می تواند 11 سرباز را حمل کند. نمونه های ضدتانک، پست فرماندهی، توپ خودکششی، توپ ضدهوایی،آمبولانس و خودروی تعمیراتی نیز از روی وی.زی-551 ساخته شده اند.

در طی خدمت این خودرو مشاهده شده که توان پیشرانه ی آن نابسنده و توانایی خروج از جاده ی آن نارساست. در نتیجه، ساخت نمونه های 4 چرخ و 8 چرخ آن لغو شد و تمرکز بر روی بهبود وضعیت نمونه ی 6 چرخ آغازشد. نمونه های بهبود یافته ی این خودروی زرهی در سال 1995 با نامهای تایپ-92 (در نقش زرهپوش) و تایپ-92آ (در نقش نفربر) وارد خدمت شده اند.

ان.جی.وی-1

ان.جی.وی-1 نسل بعدی تایپ-90 محسوب می شود. چینی ها بعد از مدتی متوجه شدند که توپ 25 میلیمتری نصب شده بر روی تایپ-90 در درگیری با زرهپوشهای ساخت روسیه شانسی ندارد و در نتیجه برای کمک گرفتن به کشورهای غربی روی آوردند.

در قراردادی با شرکت فرانسوی جیات قرار شد که توپ 25 میلیمتری خودکار جیات بر روی تایپ-90 نصب شود و کار بر روی طراحی مجدد برجک آن آغازشد. کار بر روی خودروی جدید در سال 1988 به پایان رسید و این زرهپوش ان.جی.وی-1 نام گرفت. فرانسه در سال 1989 از این پروژه کنار کشید و چینی ها دست بکار مهندسی معکوس توپ 25 میلیمتری جیات شدند. این توپ بعدتر در تایپ-92 بکارگرفته شد.

تایپ-92

با طراحی تایپ-92 مشکلات تایپ-90 حل شدند. تایپ-92 اولین بار در سال 1986 دیده شد و از همان شاسی تایپ-90 بهره گیری می کرد. بهترین راه تشخیص تایپ-90 از تایپ-92 دقت به وضعیت چرخهای آنها است. در تایپ-90 فاصله ی محورهای اول و دوم با فاصله ی محورهای دوم و سوم فرق دارد در صورتی که در تایپ-92 این فواصل یکسان هستند.

ادعا می شود که تایپ-92 در برابر گلوله های 12.7 میلیمتری کاملا مقاوم است به سیستم مقابله با حملات ش.م.ه مجهز شده است. قابلیت حمل آن با انواع هواپیماهای باری وجود دارد.

شاسی تایپ-92 نیز مانند تایپ-90 برای ساخت انواع و اقسام ادوات زرهی استفاده شد. پس از مدتی پروژه های ساخت خودروی 4 چرخ و 8 چرخ بر اساس تایپ-92 دوباره به جریان افتاد. در حال حاضر انواع توپهای 105،120 و 122 میلیمتری و انواع برجکهای مسلح به موشک انداز زمین به زمین و زمین به هوا بر روی تایپ-92 نصب شده است.

کاربران انواع مختلف وی.زی-551 در جهان عبارتند از:

آرژانتین، بلغارستان، چاد، اندونزی، کنیا، پاکستان، چین، نپال، عمان، سریلانکا، سودان و ایران.

تایپ-92

 

وزن

15.5 تن

طول

6.63متر

عرض

2.8 متر

ارتفاع

2.8 متر

خدمه

3نفر+ 9 سرباز

سلاح اصلی

توپ اتوماتیک 25 میلیمتری

سلاح فرعی

مسلسل 12.7 میلیمتری

مسلسل 7.62 میلیمتری هم محور با توپ اصلی

پیشرانه

موتور دیزل 8 سیلندر مجهز به توربوشارژ

سیستم تعلیق

مستقل برای هر چرخ

توان

320 اسب بخار

سرعت

90 کیلومتر/ساعت

سرعت در آب

10-11 کیلومتر/ساعت

برد عملیاتی

800 کیلومتر

عبور از شیب

30%

عبور از خندق

1.2متر

عبور از مانع عمودی

0.5متر

Chinese wheeled APC (2008).jpg

زرهپوش پلیس

File:HJ-9 mounted on WZ550.jpg

زرهپوش 4 چرخ مسلح به موشک ضدتانک



تایپ-92 با توپ 25 میلیمتری

 

 

اس-35

Char 1935 S Somua 1.jpg

نویسنده دومینیک لومایر

مترجم رضاکیانی موحد

سوما اس-35 احتمالا بهترین تانک فرانسه در دهه40 بوده است. اس-35 سریع بود، توپی قوی داشت و زرهی مناسب. ضعف اصلی آن تک صندلی بودن برجک بود که فرمانده مستقر در آن را از بکار انداختن مناسب توپ باز می داشت. اس-35ها تا جائیکه توانستند در جبهه غرب جنگیدند ولی  بدون اینکه  بتوانند سرنوشت نبرد را عوض کنند، تلفات زیادی دادند.

پس از شکست فرانسه، بعضی از آنها دوباره توسط آلمانها -مخصوصا برای آموزش- استفاده شدند. تعدادی تا سال 1944 باقیمانده بودند. یکی از آنها را پارتیزانهای یوگوسلاوی غنیمت گرفتند و جنگ با آن را در مقابل متحدین ادامه داد. نهضت مقاومت برنامه ریزی کرده بود تا چند دستگاه  اس-35 را برای زمان آزاد سازی نگه دارد. ایتالیا از متحد خود آلمان تعدادی از اس-35 ها تحویل گرفت و آنها را به صورت یک گردان در جزیره ساردنیا در سپتامبر 1943 سازماندهی کرد. این اس-35ها چند ساعتی در برابر کودتای آلمانها -پس از متارکه ایتالیا- مقاومت کردند تا دوباره به دست آلمانها افتادند.

مشخصات

جایگاه فرمانده بزرگتر و توپ بلندتر از تانک دی2 و بدنه بلندتر.

ساخته شده توسط سوما

مدلهای دیگر:پانزر 739

نیروی محرکه

قدرت:190اسب بخار

قدرت ویژه:10 اسب بخار /تن

سرعت در جاده:40کیلومتر برساعت

برد:225 کیلومتر

موتور: 8 سیلندر وی شکل رنو

متفرقه

وزن:20000 کیلوگرم

طول:5.45 متر

عرض:2.12متر

ارتفاع:2.69متر

خدمه:راننده، توپچی/فرمانده، گلوله گذار

تولید

تعداد:416 دستگاه

از:1936

تا:ژوئن 1940

تسلیحات و زره

تسلیحات: 1قبضه توپ 47 میلمیتری مدل35با 118 گلوله

1قبضه مسلسل کالیبر75 میلیمتری با 3000 تیر

حداکثر زره:55 میلیمتر

حداقل زره:20 میلیمتر

 

اس-35 در خدمت ارتش هیتلر

تانک آلتای

Altay MBT Mock-up.jpg

رضاکیانی موحد


منبع : ماهنامه جنگ افزار شماره 119 آبان 1393

ISSN 1735251-7

آلتای از نام ژنرال آلتای ،یکی از سرداران سواره نظام ترکیه، گرفته شده است. آلتای اولین تانک بومی ترکیه از سال 1943 بدین سو است. در سال 2007 شرکت اوتوکار برنده ی مناقصه ی طراحی و ساخت 4 پیش نمونه ی اصلی برای نیروی زمینی ترکیه شد و اولین پیش نمونه ی تولید شده از تانک جدید در سال 2011 رونمایی شد. اوتوکار شرکت کره ای هیوندای را به عنوان شریک و الگوی خود انتخاب کرده است و کره ای ها در طراحی بسیاری از قسمتهای آلتای به تیم طراحی ترکها کمک کرده اند. البته شرکتهای کره ای به صورت رسمی مقاطعه کاران دست دومی هستند که اوتوکار آنها را به خدمت گرفته است. دولت ترکیه 500 میلیون دلار برای ساخت 4 نمونه ی اولیه ی آلتای بودجه در نظرگرفته است و گفته می شود که 330 میلیون دلار از این بودجه را ترکها برای انتقال تکنولوژی پرداخت کرده اند. مدیرعامل اوتوکار در مصاحبه ای ادعا کرده است که 550 نفر مهندس در ساخت این پروژه شرکت داشته اند که از این تعداد 260 نفر در خود اوتوکار و 100 نفر در شرکتهای مقاطعه کار دست دوم کار می کنند.



K2 black panther3.jpg

تانک کره ای پلنگ سیاه

پس از به پایان رسیدن انواع آزمایشها قرار است که تا سال 2016 ارتش ترکیه 250 دستگاه از این تانکهای جدید را تحویل بگیرد. گفته می شود که اولین نمونه ی تانک آلتای تا کنون 2000 کیلومتر مسافت را در آزمایشهای ارتش این کشور طی کرده و نمونه ی دوم برای آزمایش شلیک و هدفگیری بکارگرفته شده است. نیاز کلی ارتش ترکیه به این تانک جدید در حدود 1000 دستگاه برآورد می شود.

طرح بدنه ی آلتای یک طرح سنتی ،موتور عقب/خدمه وسط، محسوب می شود. آلتای از بسیاری اجزای تانک پلنگ سیاه کره ای ها استفاده کرده است اما ظاهری متفاوت ،به ویژه در برجک، با تانک کره ای ها دارد. سلاح اصلی آلتای یک قبضه توپ بدون خان ال-55 با کالیبر 120 میلیمتر می باشد. نمونه ی اصلی این توپ توسط راینمتال آلمان ساخته شده است و می تواند انواع گلوله های استاندارد ناتو را شلیک کند. قرار است که این توپ در داخل ترکیه و تحت لیسانس ساخته شود. علاوه بر توپ اصلی، یک قبضه  مسلسل 7.63 میلیمتری به صورت هم محور با توپ اصلی در داخل برجک نصب شده است و یک قبضه مسلسل 12.7 میلیمتری هم برای مقابله با پیاده نظام و هواگردهای ارتفاع پست بر روی سقف تانک قرار دارد.

آلتای از یک سیستم هدایت آتش و مدیریت صحنه ی نبرد ولکان بهره گیری می کند که توسط آسلسان ساخته شده است. این شرکت قبلا هم در پروژه ی بهینه سازی تانکهای لئوپارد-1 ارتش ترکیه در زمینه ی نصب سیستمهای هدایت آتش فعالیت داشته است. فرمانده و توپچی دارای دستگاه نشانه روی جداگانه هستند و به همین خاطر سیستم هدایت آتش ولکان به تانک آلتای این امکان را می دهد که بتواند نقش شکارچی-قاتل را برعهده بگیرد.

خدمه ی آلتای عبارتند از 4 نفر: فرمانده، توپچی، بارگذار و راننده. هرچند که عدم استفاده از گلوله گذار خودکار سبب می شود که ،نسبت به تانکهای مدرن امروزی، یک نفر به خدمه ی این تانک اضافه شود اما همین امر سبب می شود تا تیم طراحی ترکها از دست و پنجه نرم کردن با پیچیدگی های فنی یک گلوله گذار اتوماتیک معاف شوند و در نتیجه تانکی ارزان تر را بسازند. مزیت دیگر این طرح در این است که تعمیرات و نگهداری تانک در صحنه ی نبرد ساده تر می گردد. برای حفاظت بیشتر خدمه قسمت ذخیره ی مهمات از کابین خدمه جدانگه داشته شده است تا در اثر انفجار مهمات در داخل تانک خدمه آسیب کمتری ببینند. فرمانده و توپچی در سمت راست و گلوله گذار در سمت چپ برجک جای گرفته اند. صندلی راننده هم در سمت راست و جلوی بدنه ی تانک قرار دارد. مانند تمام تانکهای مدرن امروزی آلتای نیز به سیستم دفاع در برابر حملات ش.م.ه و تجهیزاتی مانند دستگاه دید در شب، مسافت یاب لیزری و تثبیت کننده ی توپ اصلی مجهز می باشد.


ادامه مطلب

کمین در کراسنویارسک

رضاکیانی موحد

در روز 14 آگوست 1941 طلایه داران لشکر هشتم پانزر در سر راه خود به سوی لنینگراد به حومه ی کراسنویارسک  رسیدند. فرمانده ی ستون زرهی آلمانی نمی دانست که آنها به سوی یک کمین به خوبی تدارک دیده شده گام بر می دارند. در حقیقت، تنها واحد روسی که بر سر راه آلمانها قرار داشت عبارت بود از یک گروهان تانک به استعداد 7 دستگاه تانک سنگین کا.وی-1. فرمانده ی روسها ،ستوان کولوبانوف یک روز قبل منطقه را به دقت مطالعه کرده بود و موضع کمین خود را به دقت انتخاب کرده بود. وی در جنگ زمستانی با فنلاند خلع درجه شده بود و اکنون تصمیم گرفته بود که با انجام دادن یک حمله ی متهورانه موقعیت سابق خود را در ارتش سرق بدست آورد. او دستور داد تا در کناره ی مردابی که تنها راه عبور آلمانها از میان آن می گذشت زمین را بکنند و تانکها را در درون سنگرهای کنده شده استتار کنند.

کولوبانوف به خدمه ی تانکهایش دستورداد که دو برابر معمول مهمات بزنند و بیشتر این مهمات از گلوله های ضدتانک انتخاب کنند. او دستور داد تا تانکها از تیراندازی خودداری کنند و منتظر دستور وی باقی بمانند. نقشه ی او این بود که برای گیج کردن آلمانها تمام تانکها با هم حمله نکنند و هر زمان تنها یک تانک با دشمن درگیر بشود تا آلمانها نتوانند تعداد دقیق تانکهای او را حدس بزنند. او 2 دستگاه از تانکهایش را به عنوان ذخیره نگه داشته بود تا در موقعی که وضعیت وخیم شد وارد کارزار شوند.

هنگامی که ستون زرهی آلمانها به برد مؤثر تانک کولوبانوف رسید او با اولین شلیک خود تانک فرمانده ی ستون را منهدم کرد. تانکهای آلمانی گمان کردند که این تانک بر روی مین رفته به همین دلیل ستون زرهی متوقف شد. این بهترین فرصت برای کولوبانوف بود تا تانک دوم را هم هدف قراردهد. پس از آن بود که آلمانها فهمیدند در کمین افتاده اند و چون تانکهای روسی به خوبی مخفی شده بودند ناچار شدند به صورت کور به اطراف شلیک کنند.

کولوبانوف ستون زرهی آلمان ها را به توپ بست. تانکهای آلمانی از جاده خارج شدند تا آرایش دشتبان بگیرند اما در زمینهای نرم منطقه گرفتار شدند و به طعمه ی آسانتری برای تانکهای روسی تبدیل شدند. قبل از اینکه مهمات کولوبانوف به انتها برسد 22 دستگاه تانک آلمانی و 2 قبضه توپ کششی آلمان طعمه ی او شده بودند. کولوبانوف به تانکهای دیگر فرمان حمله داد و 21 دستگاه تانک آلمانی دیگر در طی نیم ساعت بعدی هدف قرارگرفتند. در مجموع تعداد 43 دستگاه تانک آلمانی توسط 5 دستگاه تانک کا.وی-1 روسی  منهدم شدند(2 دستگاه تانک ذخیره وارد نبرد نشدند).

خدمه ی تانک کولوبانوف پس از نبرد جای 135 گلوله ی تانک را بر روی بدنه ی تانک خود شمردند که هیچ کدام به زره ضخیم کا.وی-1 اثر نکرده بودند. تانکهای آلمانی در این نبرد اغلب پانزر-2 و پانزر-3 بودند که توپهای (20 میلیمتری و 37 میلیمتری) آنها هیچ اثری بر روی کا.وی-1 نداشت. در عوض توپ 76 میلیمتری کا.وی-1 می توانست از فاصله ای به مراتب دورتر و با دقت بیشتر در زره تانکهای آلمانی نفوذ کند.

این نبرد به عنوان یک نقطه ی عطف توسط دستگاه تبلیغاتی استالین بکار گرفته شد. ستوان کولوبانوف  دوباره به درجه ی سروانی رسید و به مدال "رتبه ی لنین" دست پیداکرد. راننده ی او نیز "نشان پرچم سرخ" گرفت. در سال 1980 به درخواست اهالی منطقه در محلی که تانکهای گروهان کولوبانوف به آلمانها حمله کردند بنای یادبودی ساخته شد و چون نتوانستند نمونه ای از تانکهای کا.وی-1 را بیابند به جای آن یک دستگاه تانک ژوزف استالین-2 را در آنجا قراردادند.

منبع

http://en.wikipedia.org/wiki/KV-1

 
  • تعداد صفحات :15
  • ...  
  • 2  
  • 3  
  • 4  
  • 5  
  • 6  
  • 7  
  • 8  
  • ...  
 

درباره وب سایت

Wars & History
رضا کیانی موحد - محمدحسین پاز
مدیر وب سایت :

آخرین پست ها

جستجو

نویسندگان