منوی اصلی
جنگها و تاریخ
  • دوشنبه 6 بهمن 1393 02:06 ق.ظ نظرات ()


    دومنیک لومایر

    رضاکیانی موحد

    در میان تانکهای آلمانی تنها تایگر است که می تواند آوازه پانتر را تحت شعاع قرار دهد. پانتر تقریبا یک سال پس از پسرعموی بزرگتر خود به خط مقدم اعزام شد و ثابت کرد که کاملترین تانکی است که صنایع نظامی آلمان در زمان جنگ تولید کرده اند. با وجود وزن 45 تن، به سادگی می توانست در جاده به سرعت بالای 50 کیلومتر در ساعت برسد و همپای تانکهای بسیار سبکتری مانند تی-34 قرار گیرد. پانتر پاسخ آلمانها به تی-34 روسها بود. بهتر از آن مسلح شده بود و زرهی بسیار قوی تر اشت. تانک آلمانها یک سرو گردن بالاتر از رقبا قرار می گرفت. در جبهه غرب و در برابر شرمنها پانتر یک بلا بود.

    http://wars-and-history.persiangig.com/%D8%B2%D8%B1%D9%87%DB%8C/panter/normandy44.jpg

    نرماندی-1944

    http://wars-and-history.persiangig.com/%D8%B2%D8%B1%D9%87%DB%8C/panter/easternfront1943.jpg

    جبهه شرق-1943

    http://wars-and-history.persiangig.com/%D8%B2%D8%B1%D9%87%DB%8C/panter/102007919.jpg

    پانتر در کنار نارنجک انداز در دشتهای روسیه


    پانتر امتیازی برای حریف نیز بود چرا که از نظر مکانیکی بسیار ضعیف بود و در طی عقب نشینی ها تعداد زیادی تلفات داشت و در لحظات وخیم تعداد تانکهای قابل استفاده بسیار کاهش می یافت. وزن زیاد، حمل و نقل و جابجا کردن آن را سخت و گران می ساخت و در انتها پیچیدگی آن تعداد تولید شده را کاهش داد. 6000 دستگاه که به معنی یک دستگاه پانتر در برابر 7 دستگاه تی-34 یا 8 دستگاه شرمن است. در جمع، با نسبت 1 به15 پانتر شانسی برای پیروزی نداشت. به صورت رسمی پانتر یک تانک متوسط است ولی در عرف آن زمان تانکی با وزن 45 تن را در رده تانکهای سنگین می شناختند.

     

    پانتردی

    بر خلاف آنچه ترتیب الفبا ممکن است نشان دهند، مدل دی اولین سری پانتر بود. پانترآ بعد از آن آمد. این تانک برای اولین بار درصحنه نبرد کورسک -جاییکه به علت کاستی ها، متحمل تلفات وحشتناکی شد- عملیاتی شد. با وجود این، پانتر به زودی نشان داد که یکی از بهترین تانکهای جنگ جهانی دوم است. پانتر به مقدار زیادی از تی-34 های مهیب از نظر سلاح و زره سر بود. نقطه ضعف اساسی آنها آسیب پذیری شان از پهلوها بود و شکنندگی مکانیکی آنها. وقتی پانتر که در مکانی نامناسب و در زمانی نامناسب از کار می افتاد، اگر یدک کشی وجود نداشت باید از دست رفته به شمار می آمد چرا که تعمیر آن در محل غیرممکن بود.

    مشخصات: سه مدل اصلی پانتر مانند همدیگر هستند. جایگاه فرمانده در مدلها متفاوت هستند. به غیر از توپ، دو دریچه برای دید فرمانده وجود داشت. در مدلهای بعدی دوربین دید یک چشمی شد و تنها یک سوراخ ایجاد شد. (با شکاف مسلسل هم محور در سمت راست توپ اشتباه نشود.) دریچه های دوطرف برجک در مدلهای بعدی برداشته شدند.

    http://wars-and-history.persiangig.com/%D8%B2%D8%B1%D9%87%DB%8C/panter/panter-d.jpg

    پانترآ

    تولید دومین سری از پانترها در سپتامبر1943، پس از اینکه پانتردی ارزش خود را نشان داد، شروع شد. بین این دو مدل تنها چند تفاوت کوچک وجود داشت. از سال 1944 به بعد پانترها ،به همراه پانزر-4، ستون فقرات لشکرهای زرهی ورماخت را تشکیل دادند. از تابستان سال1944 تیپهای زرهی به همراه پانزرها-به عنوان نیروی متحرک هجومی- تشکیل شدند. بعدتر ثابت شد که این تغییرات سازماندهی بیهوده است و تانکهای گرانبها را به لشکرهای کلاسیک زرهی بازگشت دادند.

    مشخصات: جایگاه فرمانده و دریچه های جانبی بر روی برجک اجازه می دهد تا به سادگی تفاوت بین مدلهای آ و دی آشکار شود.(باید متوجه بود که آخرین مدلهای دی به جایگاه فرمانده مدل آ مجهز شدند.) به غیر از توپ، تنها یک سوراخ برای دید فرمانده وجود داشت. شکاف دیدبانی در بدنه فرورفته بود تا راننده دیده نشود. در مدل جی آن را با پریسکوپ عوض کردند. محل نصب توپ در مدلهای جی اصلاح شد. در مدل آ، ورقهای زره قسمت عقب تانک در بالای شنی پله پله بودند و در مدل جی مستقیم.

    http://wars-and-history.persiangig.com/%D8%B2%D8%B1%D9%87%DB%8C/panter/Panther_CanadianWarMuseum.jpg

     

     
    آخرین ویرایش: یکشنبه 5 بهمن 1393 06:18 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • دوشنبه 22 دی 1393 11:36 ق.ظ نظرات ()

    QF-17-pounder-batey-haosef-1.jpg

    رضاکیانی موحد

    آتشبار سریع 17 پوندی (توپ 17 پوندی) یک توپ با کالیبر 76.2 میلیمتر بود که توسط بریتانیا و در طول جنگ جهانی دوم ساخته شد. این توپ در اصل به عنوان یک توپ ضد تانک ساخته شد اما پس از چندی بر روی تعداد زیادی از ادوات زرهی ساخت این کشور نصب گردید. توپ 17 پوندی مؤثرترین توپ ضد تانک متنفقین در طی جنگ جهانی دوم بود. این توپ با استفاده از مهمات APDS می توانست در زره تمام تانکهای ساخت آلمان نفوذ کند. همچنین این توپ برای بهینه سازی بسیاری از تانکهای غیر انگلیسی ،به ویژه تانکهای شرمنی که آمریکا در اختیار این کشور قرار داده بود، بکار برده شد. حاصل این برنامه بهینه سازی تانک شرمن فایرفلای بود که می توانست در برابر رقبای آلمانی خود به راحتی سربلند کند.

    تاریخچه

    قبل از اینکه توپ 6 پوندی وارد خدمت شود بریتانیایی ها پیش بینی کرده بودند که این توپ با افزایش زره تانکهای آلمانی به زودی منسوخ خواهد شد. در اواخر سال 1940 برنامه طراحی توپی برای جایگزینی توپ 6 پوندی آغازشد. در انتهای سال بعد این توپ تقریبا کامل شده بود. یک خط تولید آزمایشی در بهار آن سال به راه افتاد و اولین سری 100 تایی توپهای 17 پوندی با ظاهر شدن تانکهای آلمانی تایگر در شمال آفریقا به این جبهه فرستاده شدند. در فرستادن این توپها به قدری شتاب وجود داشت که مسئولان منتظر اتمام طراحی شاسی آن نشدند و توپهای ساخته شده را بر روی شاسی هویتزرهای 25 پوندی نصب کردند. این توپها اولین بار در فوریه 1943 در نبرد بکارگرفته شدند. تولید کامل توپ 17 پوندی در سال 1943 آغازشد و  در جبهه ایتالیا بکارگرفته شدند.

    توپ 17 پوندی تمام توپهای ضدتانک قبلی متفقین را از رده خارج کرد و بلافاصله برنامه نصب آن بر روی تانکهای بریتانیایی آغازشد. به هرحال، تنها تعداد محدودی از تانکهای آن زمان توانایی حمل چنین توپ بزرگی بر روی برجکهای خود را داشتند.

    در نهایت، بریتانیایی ها پس از امتحان کردن چند تانک مختلف نتوانستند در میان تانک های خود تانک مناسبی برای نصب توپ 17 پوندی پیدا کنند و نصب آن را بر روی شرمنهای آمریکایی آغازکردند. این شرمنها در روز تهاجم متفقین به نرماندی وارد کارزار شدند. در حدود نیمی از شرمنهایی که انگلیسی ها در دست داشتند به شرمن فایرفلای ارتقا یافتند.

    فایر فلای

    بریتانیایی ها همچنین تعدادی از شکارچی تانکهای ام-10 آمریکایی خود را نیز به توپ 17 پوندی مجهز کردند و آن را آشیل نام نهادند.

    توپ 17 پوندی پس از پایان جنگ جهانی دوم در جنگ کره هم بکارگرفته شد. این توپ به عنوان توپ تانک با توپ 20 پوندی و به عنوان توپ ضد تانک با توپ بدون خان 120 میلیمتری BAT جایگزین شد.

    مهمات

    توپ 17 پوندی از دو نوع مهمات ضدتانک استفاده می کرد. اول مهمات ضدزره APCBC که می توانست در صورت شلیک از فاصله 457 متری در زرهی به قطر 140 میلیمتر نفوذکند. دوم مهمات ضدزره APDS که می توانست از همان فاصله در زرهی به ضخامت 208 میلیمتر نفوذ کند و حتی می توانست زره کینگ تایگر را هم در هم بشکند. به هرحال این مهمات دقت کمتری نسبت به گلوله های APCBC داشت و به همین دلیل گلوله APCBC به مهمات استاندارد این توپ تبدیل شد.

    توپ ضد تانک 17 پوندی

    مشخصات

    وزن

    3تن

    طول لوله

    4.191 متر

    کالیبر

    76.2 میلیمتر

    ارتفاع

    6- تا 16.5+ درجه

    سمت

    60 درجه

    سرعت دهانه

    880 متر بر ثانیه بر مهمات با قدرت انفجاری بالا

    1200 متر بر ثانیه برای مهمات APDS

     

    آخرین ویرایش: شنبه 20 دی 1393 11:04 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • پنجشنبه 18 دی 1393 09:55 ب.ظ نظرات ()


    رضاکیانی موحد


    پیشینه ی تاریخی

    در ابتدای جنگ جهانی دوم ورماخت با معضلی اساسی مواجه بود. مصاف دادن با تانکهای حریف در نبردهای زرهی نیاز به ادواتی مناسب این کار داشت که ارتش آلمان فاقد آنها بود. بزرگترین رقبای آلمان در حوزه ی زرهی کشورهای فرانسه و روسیه ی شوروی بودند. زرهی فرانسوی ها (با تانک سنگین بی-1) و روسها (با تانک سنگین کا.وی-1) با زرهی نوپای آلمانها قابل مقایسه نبودند. عمده تانکهایی که در آن زمان در اختیار آلمانها بود تانکهای سبک و متوسطی بود که توپ اصلی با کالیبر پایین داشتند و سرعت دهانه ی این توپها آنقدر نبود که گلوله های آنها بتوانند در غولهای زرهی فرانسه و روسیه کارگر شوند. سلاح اصلی ضدتانک آلمان توپهای کششی ضد تانک بود که جابجایی و استقرار آنها در هیاهوی صحنه ی نبرد کند و دست و پا گیر بود.

    آلمانها به عنوان طلایه دار توسعه ی ادوات زرهی با تکیه بر آزمون و خطا شروع به کار کردند تا به بهترین ماشین برای مقابله با تانکهای دشمن دست پیداکنند. قدم اول آنها حذف برجک متحرک تانک پانزر-1 و نصب برجک ثابت به همراه یک قبضه توپ ضدتانک 47 میلیمتری ساخت چک به جای آن بود. این خودروی جدید زرهی از طرف آلمانها "شکارچی تانک" نام گرفت.

    http://wars-and-history.persiangig.com/%D8%B2%D8%B1%D9%87%DB%8C/%D9%81%D8%B1%D8%AF%DB%8C%D9%86%D8%A7%D9%86%D8%AF/Panzerj%C3%A4ger_1.jpg

    پانزریاگر-1؛ اولین شکارچی تانک دنیا

    قیمت کمتر (نسبت به تانکهای متعارف) و کارایی بالا (در نقش توپ ضدتانک خودکششی) سبب شد تا ساخت چنین ادواتی در دستور کار قرار بگیرد. با شکست ارتش فرانسه و به غنیمت گرفته شدن تانکهای فرانسوی به دست آلمان، تعداد زیادی از تانکهای فرانسوی با تغییر ساختار تبدیل به شکارچی تانک شدند. این نسل جدید از شکارچیان تانک "ماردر" (سمور) نام گرفتند. ماردرها به توپ 75 میلیمتری مجهز شدند تا بتوانند در برابر توپ 76 میلیمتری تی-34 های روسی حرفی برای گفتن داشته باشند. اندکی بعد ماردر-2 (بر اساس شاسی پانزر-2) و ماردر-3 (بر اساس شاسی پانزر-38) ساخته شده و به جبهه ی شرق ارسال شدند اما در حقیقت ماردرها یک راه حل موقتی بودند تا ورماخت بتواند شکارچی تانک مناسبی را برای مقابله با تانکهای روسی به دست آورد.

    http://wars-and-history.persiangig.com/%D8%B2%D8%B1%D9%87%DB%8C/%D9%81%D8%B1%D8%AF%DB%8C%D9%86%D8%A7%D9%86%D8%AF/Marder-I.jpg

    ماردر1

    http://wars-and-history.persiangig.com/%D8%B2%D8%B1%D9%87%DB%8C/%D9%81%D8%B1%D8%AF%DB%8C%D9%86%D8%A7%D9%86%D8%AF/marder-2.jpg

    ماردر-2

    http://wars-and-history.persiangig.com/%D8%B2%D8%B1%D9%87%DB%8C/%D9%81%D8%B1%D8%AF%DB%8C%D9%86%D8%A7%D9%86%D8%AF/773px-MarderIII.jpg

    ماردر-3

    راه حل موقتی بعدی شکارچی تانک "نشورن" نام داشت که ترکیبی از قطعات و بدنه ی پانزر-3 ،پانزر-4 و توپ ضدتانک معروف 88 میلیمتری آلمانها بود. نشورن در سال 1942 ساخته شد و در نبرد کورسک سابقه ی خوبی از خود بجای گذاشت. گام بعدی ورماخت ساخت شکارچی تانک "فردیناند" بود. قرار بود که فردیناند آخرین تیر در ترکش ورماخت باشد.

    http://wars-and-history.persiangig.com/%D8%B2%D8%B1%D9%87%DB%8C/%D9%81%D8%B1%D8%AF%DB%8C%D9%86%D8%A7%D9%86%D8%AF/Nashorn.jpg

    نشورن

    آخرین ویرایش: چهارشنبه 10 دی 1393 08:36 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • دوشنبه 8 دی 1393 02:26 ق.ظ نظرات ()

    رضاکیانی موحد

    وی.زی-551 نوعی نفربر زرهی چرخدار است که در ارتش خلق چین با دو کد تایپ-90 و تایپ-92 شناخته می شود و بیشتر در واحدهای پیاده مکانیزه مورد استفاده قرار می گیرد. این زرهپوش تا کنون بازار خارجی خوبی داشته است.

    تایپ-90

    تایپ-90 اولین بار در رژه ی 1984 ارتش خلق چین دیده شده و مدل پایه ی وی.زی-551 محسوب می شود. تایپ-90 توسط شرکت نورنیکو ساخته شده است. این خودرو به عنوان خودروی پایه برای ساخت انواع تجهیزات زرهی دیگر بکاربرده شد. طرح بدنه ی وی.زی-551 زرهپوشهای روسی بی.تی.آر و فرانسوی وی.آ.بی را به خاطر می آورد. البته طرح چینی ها بزرگتر و سنگین تر از نفر بر روسها است و برجک آن در قسمت عقب بدنه منتقل شده است. در ضمن ابعاد و وزن آن هم با زرهپوش فرانسوی ها متفاوت است.

    شاسی وی.زی-551 کپی چینی کامیونهای مرسدس بنز 2060 می باشد. خدمه ی آن 3 نفر بوده و کاملا آبی-خاکی است. تایپ-92 به یک قبضه توپ 25 میلیمتری و یک مسلسل 7.62 میلیمتری هم محور مسلح شده است و می تواند 9 نفر سرباز را در خود جای دهد. نمونه ی نفربر آن تنها یک قبضه مسلسل 12.7 میلیمتری دارد و می تواند 11 سرباز را حمل کند. نمونه های ضدتانک، پست فرماندهی، توپ خودکششی، توپ ضدهوایی،آمبولانس و خودروی تعمیراتی نیز از روی وی.زی-551 ساخته شده اند.

    در طی خدمت این خودرو مشاهده شده که توان پیشرانه ی آن نابسنده و توانایی خروج از جاده ی آن نارساست. در نتیجه، ساخت نمونه های 4 چرخ و 8 چرخ آن لغو شد و تمرکز بر روی بهبود وضعیت نمونه ی 6 چرخ آغازشد. نمونه های بهبود یافته ی این خودروی زرهی در سال 1995 با نامهای تایپ-92 (در نقش زرهپوش) و تایپ-92آ (در نقش نفربر) وارد خدمت شده اند.

    ان.جی.وی-1

    ان.جی.وی-1 نسل بعدی تایپ-90 محسوب می شود. چینی ها بعد از مدتی متوجه شدند که توپ 25 میلیمتری نصب شده بر روی تایپ-90 در درگیری با زرهپوشهای ساخت روسیه شانسی ندارد و در نتیجه برای کمک گرفتن به کشورهای غربی روی آوردند.

    در قراردادی با شرکت فرانسوی جیات قرار شد که توپ 25 میلیمتری خودکار جیات بر روی تایپ-90 نصب شود و کار بر روی طراحی مجدد برجک آن آغازشد. کار بر روی خودروی جدید در سال 1988 به پایان رسید و این زرهپوش ان.جی.وی-1 نام گرفت. فرانسه در سال 1989 از این پروژه کنار کشید و چینی ها دست بکار مهندسی معکوس توپ 25 میلیمتری جیات شدند. این توپ بعدتر در تایپ-92 بکارگرفته شد.

    تایپ-92

    با طراحی تایپ-92 مشکلات تایپ-90 حل شدند. تایپ-92 اولین بار در سال 1986 دیده شد و از همان شاسی تایپ-90 بهره گیری می کرد. بهترین راه تشخیص تایپ-90 از تایپ-92 دقت به وضعیت چرخهای آنها است. در تایپ-90 فاصله ی محورهای اول و دوم با فاصله ی محورهای دوم و سوم فرق دارد در صورتی که در تایپ-92 این فواصل یکسان هستند.

    ادعا می شود که تایپ-92 در برابر گلوله های 12.7 میلیمتری کاملا مقاوم است به سیستم مقابله با حملات ش.م.ه مجهز شده است. قابلیت حمل آن با انواع هواپیماهای باری وجود دارد.

    شاسی تایپ-92 نیز مانند تایپ-90 برای ساخت انواع و اقسام ادوات زرهی استفاده شد. پس از مدتی پروژه های ساخت خودروی 4 چرخ و 8 چرخ بر اساس تایپ-92 دوباره به جریان افتاد. در حال حاضر انواع توپهای 105،120 و 122 میلیمتری و انواع برجکهای مسلح به موشک انداز زمین به زمین و زمین به هوا بر روی تایپ-92 نصب شده است.

    کاربران انواع مختلف وی.زی-551 در جهان عبارتند از:

    آرژانتین، بلغارستان، چاد، اندونزی، کنیا، پاکستان، چین، نپال، عمان، سریلانکا، سودان و ایران.

    تایپ-92

     

    وزن

    15.5 تن

    طول

    6.63متر

    عرض

    2.8 متر

    ارتفاع

    2.8 متر

    خدمه

    3نفر+ 9 سرباز

    سلاح اصلی

    توپ اتوماتیک 25 میلیمتری

    سلاح فرعی

    مسلسل 12.7 میلیمتری

    مسلسل 7.62 میلیمتری هم محور با توپ اصلی

    پیشرانه

    موتور دیزل 8 سیلندر مجهز به توربوشارژ

    سیستم تعلیق

    مستقل برای هر چرخ

    توان

    320 اسب بخار

    سرعت

    90 کیلومتر/ساعت

    سرعت در آب

    10-11 کیلومتر/ساعت

    برد عملیاتی

    800 کیلومتر

    عبور از شیب

    30%

    عبور از خندق

    1.2متر

    عبور از مانع عمودی

    0.5متر

    Chinese wheeled APC (2008).jpg

    زرهپوش پلیس

    File:HJ-9 mounted on WZ550.jpg

    زرهپوش 4 چرخ مسلح به موشک ضدتانک



    تایپ-92 با توپ 25 میلیمتری

     

     

    آخرین ویرایش: شنبه 6 دی 1393 10:43 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • پنجشنبه 20 آذر 1393 05:55 ق.ظ نظرات ()

    Char 1935 S Somua 1.jpg

    نویسنده دومینیک لومایر

    مترجم رضاکیانی موحد

    سوما اس-35 احتمالا بهترین تانک فرانسه در دهه40 بوده است. اس-35 سریع بود، توپی قوی داشت و زرهی مناسب. ضعف اصلی آن تک صندلی بودن برجک بود که فرمانده مستقر در آن را از بکار انداختن مناسب توپ باز می داشت. اس-35ها تا جائیکه توانستند در جبهه غرب جنگیدند ولی  بدون اینکه  بتوانند سرنوشت نبرد را عوض کنند، تلفات زیادی دادند.

    پس از شکست فرانسه، بعضی از آنها دوباره توسط آلمانها -مخصوصا برای آموزش- استفاده شدند. تعدادی تا سال 1944 باقیمانده بودند. یکی از آنها را پارتیزانهای یوگوسلاوی غنیمت گرفتند و جنگ با آن را در مقابل متحدین ادامه داد. نهضت مقاومت برنامه ریزی کرده بود تا چند دستگاه  اس-35 را برای زمان آزاد سازی نگه دارد. ایتالیا از متحد خود آلمان تعدادی از اس-35 ها تحویل گرفت و آنها را به صورت یک گردان در جزیره ساردنیا در سپتامبر 1943 سازماندهی کرد. این اس-35ها چند ساعتی در برابر کودتای آلمانها -پس از متارکه ایتالیا- مقاومت کردند تا دوباره به دست آلمانها افتادند.

    مشخصات

    جایگاه فرمانده بزرگتر و توپ بلندتر از تانک دی2 و بدنه بلندتر.

    ساخته شده توسط سوما

    مدلهای دیگر:پانزر 739

    نیروی محرکه

    قدرت:190اسب بخار

    قدرت ویژه:10 اسب بخار /تن

    سرعت در جاده:40کیلومتر برساعت

    برد:225 کیلومتر

    موتور: 8 سیلندر وی شکل رنو

    متفرقه

    وزن:20000 کیلوگرم

    طول:5.45 متر

    عرض:2.12متر

    ارتفاع:2.69متر

    خدمه:راننده، توپچی/فرمانده، گلوله گذار

    تولید

    تعداد:416 دستگاه

    از:1936

    تا:ژوئن 1940

    تسلیحات و زره

    تسلیحات: 1قبضه توپ 47 میلمیتری مدل35با 118 گلوله

    1قبضه مسلسل کالیبر75 میلیمتری با 3000 تیر

    حداکثر زره:55 میلیمتر

    حداقل زره:20 میلیمتر

     

    اس-35 در خدمت ارتش هیتلر

    آخرین ویرایش: چهارشنبه 19 آذر 1393 10:11 ق.ظ
    ارسال دیدگاه
  • یکشنبه 16 آذر 1393 04:01 ق.ظ نظرات ()

    Altay MBT Mock-up.jpg

    رضاکیانی موحد


    منبع : ماهنامه جنگ افزار شماره 119 آبان 1393

    ISSN 1735251-7

    آلتای از نام ژنرال آلتای ،یکی از سرداران سواره نظام ترکیه، گرفته شده است. آلتای اولین تانک بومی ترکیه از سال 1943 بدین سو است. در سال 2007 شرکت اوتوکار برنده ی مناقصه ی طراحی و ساخت 4 پیش نمونه ی اصلی برای نیروی زمینی ترکیه شد و اولین پیش نمونه ی تولید شده از تانک جدید در سال 2011 رونمایی شد. اوتوکار شرکت کره ای هیوندای را به عنوان شریک و الگوی خود انتخاب کرده است و کره ای ها در طراحی بسیاری از قسمتهای آلتای به تیم طراحی ترکها کمک کرده اند. البته شرکتهای کره ای به صورت رسمی مقاطعه کاران دست دومی هستند که اوتوکار آنها را به خدمت گرفته است. دولت ترکیه 500 میلیون دلار برای ساخت 4 نمونه ی اولیه ی آلتای بودجه در نظرگرفته است و گفته می شود که 330 میلیون دلار از این بودجه را ترکها برای انتقال تکنولوژی پرداخت کرده اند. مدیرعامل اوتوکار در مصاحبه ای ادعا کرده است که 550 نفر مهندس در ساخت این پروژه شرکت داشته اند که از این تعداد 260 نفر در خود اوتوکار و 100 نفر در شرکتهای مقاطعه کار دست دوم کار می کنند.



    K2 black panther3.jpg

    تانک کره ای پلنگ سیاه

    پس از به پایان رسیدن انواع آزمایشها قرار است که تا سال 2016 ارتش ترکیه 250 دستگاه از این تانکهای جدید را تحویل بگیرد. گفته می شود که اولین نمونه ی تانک آلتای تا کنون 2000 کیلومتر مسافت را در آزمایشهای ارتش این کشور طی کرده و نمونه ی دوم برای آزمایش شلیک و هدفگیری بکارگرفته شده است. نیاز کلی ارتش ترکیه به این تانک جدید در حدود 1000 دستگاه برآورد می شود.

    طرح بدنه ی آلتای یک طرح سنتی ،موتور عقب/خدمه وسط، محسوب می شود. آلتای از بسیاری اجزای تانک پلنگ سیاه کره ای ها استفاده کرده است اما ظاهری متفاوت ،به ویژه در برجک، با تانک کره ای ها دارد. سلاح اصلی آلتای یک قبضه توپ بدون خان ال-55 با کالیبر 120 میلیمتر می باشد. نمونه ی اصلی این توپ توسط راینمتال آلمان ساخته شده است و می تواند انواع گلوله های استاندارد ناتو را شلیک کند. قرار است که این توپ در داخل ترکیه و تحت لیسانس ساخته شود. علاوه بر توپ اصلی، یک قبضه  مسلسل 7.63 میلیمتری به صورت هم محور با توپ اصلی در داخل برجک نصب شده است و یک قبضه مسلسل 12.7 میلیمتری هم برای مقابله با پیاده نظام و هواگردهای ارتفاع پست بر روی سقف تانک قرار دارد.

    آلتای از یک سیستم هدایت آتش و مدیریت صحنه ی نبرد ولکان بهره گیری می کند که توسط آسلسان ساخته شده است. این شرکت قبلا هم در پروژه ی بهینه سازی تانکهای لئوپارد-1 ارتش ترکیه در زمینه ی نصب سیستمهای هدایت آتش فعالیت داشته است. فرمانده و توپچی دارای دستگاه نشانه روی جداگانه هستند و به همین خاطر سیستم هدایت آتش ولکان به تانک آلتای این امکان را می دهد که بتواند نقش شکارچی-قاتل را برعهده بگیرد.

    خدمه ی آلتای عبارتند از 4 نفر: فرمانده، توپچی، بارگذار و راننده. هرچند که عدم استفاده از گلوله گذار خودکار سبب می شود که ،نسبت به تانکهای مدرن امروزی، یک نفر به خدمه ی این تانک اضافه شود اما همین امر سبب می شود تا تیم طراحی ترکها از دست و پنجه نرم کردن با پیچیدگی های فنی یک گلوله گذار اتوماتیک معاف شوند و در نتیجه تانکی ارزان تر را بسازند. مزیت دیگر این طرح در این است که تعمیرات و نگهداری تانک در صحنه ی نبرد ساده تر می گردد. برای حفاظت بیشتر خدمه قسمت ذخیره ی مهمات از کابین خدمه جدانگه داشته شده است تا در اثر انفجار مهمات در داخل تانک خدمه آسیب کمتری ببینند. فرمانده و توپچی در سمت راست و گلوله گذار در سمت چپ برجک جای گرفته اند. صندلی راننده هم در سمت راست و جلوی بدنه ی تانک قرار دارد. مانند تمام تانکهای مدرن امروزی آلتای نیز به سیستم دفاع در برابر حملات ش.م.ه و تجهیزاتی مانند دستگاه دید در شب، مسافت یاب لیزری و تثبیت کننده ی توپ اصلی مجهز می باشد.


    آخرین ویرایش: شنبه 15 آذر 1393 09:57 ق.ظ
    ارسال دیدگاه
تعداد صفحات : 14 ... 2 3 4 5 6 7 8 ...