منوی اصلی
جنگها و تاریخ
  • پنجشنبه 20 آذر 1393 05:55 ق.ظ نظرات ()

    Char 1935 S Somua 1.jpg

    نویسنده دومینیک لومایر

    مترجم رضاکیانی موحد

    سوما اس-35 احتمالا بهترین تانک فرانسه در دهه40 بوده است. اس-35 سریع بود، توپی قوی داشت و زرهی مناسب. ضعف اصلی آن تک صندلی بودن برجک بود که فرمانده مستقر در آن را از بکار انداختن مناسب توپ باز می داشت. اس-35ها تا جائیکه توانستند در جبهه غرب جنگیدند ولی  بدون اینکه  بتوانند سرنوشت نبرد را عوض کنند، تلفات زیادی دادند.

    پس از شکست فرانسه، بعضی از آنها دوباره توسط آلمانها -مخصوصا برای آموزش- استفاده شدند. تعدادی تا سال 1944 باقیمانده بودند. یکی از آنها را پارتیزانهای یوگوسلاوی غنیمت گرفتند و جنگ با آن را در مقابل متحدین ادامه داد. نهضت مقاومت برنامه ریزی کرده بود تا چند دستگاه  اس-35 را برای زمان آزاد سازی نگه دارد. ایتالیا از متحد خود آلمان تعدادی از اس-35 ها تحویل گرفت و آنها را به صورت یک گردان در جزیره ساردنیا در سپتامبر 1943 سازماندهی کرد. این اس-35ها چند ساعتی در برابر کودتای آلمانها -پس از متارکه ایتالیا- مقاومت کردند تا دوباره به دست آلمانها افتادند.

    مشخصات

    جایگاه فرمانده بزرگتر و توپ بلندتر از تانک دی2 و بدنه بلندتر.

    ساخته شده توسط سوما

    مدلهای دیگر:پانزر 739

    نیروی محرکه

    قدرت:190اسب بخار

    قدرت ویژه:10 اسب بخار /تن

    سرعت در جاده:40کیلومتر برساعت

    برد:225 کیلومتر

    موتور: 8 سیلندر وی شکل رنو

    متفرقه

    وزن:20000 کیلوگرم

    طول:5.45 متر

    عرض:2.12متر

    ارتفاع:2.69متر

    خدمه:راننده، توپچی/فرمانده، گلوله گذار

    تولید

    تعداد:416 دستگاه

    از:1936

    تا:ژوئن 1940

    تسلیحات و زره

    تسلیحات: 1قبضه توپ 47 میلمیتری مدل35با 118 گلوله

    1قبضه مسلسل کالیبر75 میلیمتری با 3000 تیر

    حداکثر زره:55 میلیمتر

    حداقل زره:20 میلیمتر

     

    اس-35 در خدمت ارتش هیتلر

    آخرین ویرایش: چهارشنبه 19 آذر 1393 10:11 ق.ظ
    ارسال دیدگاه
  • یکشنبه 16 آذر 1393 04:01 ق.ظ نظرات ()

    Altay MBT Mock-up.jpg

    رضاکیانی موحد


    منبع : ماهنامه جنگ افزار شماره 119 آبان 1393

    ISSN 1735251-7

    آلتای از نام ژنرال آلتای ،یکی از سرداران سواره نظام ترکیه، گرفته شده است. آلتای اولین تانک بومی ترکیه از سال 1943 بدین سو است. در سال 2007 شرکت اوتوکار برنده ی مناقصه ی طراحی و ساخت 4 پیش نمونه ی اصلی برای نیروی زمینی ترکیه شد و اولین پیش نمونه ی تولید شده از تانک جدید در سال 2011 رونمایی شد. اوتوکار شرکت کره ای هیوندای را به عنوان شریک و الگوی خود انتخاب کرده است و کره ای ها در طراحی بسیاری از قسمتهای آلتای به تیم طراحی ترکها کمک کرده اند. البته شرکتهای کره ای به صورت رسمی مقاطعه کاران دست دومی هستند که اوتوکار آنها را به خدمت گرفته است. دولت ترکیه 500 میلیون دلار برای ساخت 4 نمونه ی اولیه ی آلتای بودجه در نظرگرفته است و گفته می شود که 330 میلیون دلار از این بودجه را ترکها برای انتقال تکنولوژی پرداخت کرده اند. مدیرعامل اوتوکار در مصاحبه ای ادعا کرده است که 550 نفر مهندس در ساخت این پروژه شرکت داشته اند که از این تعداد 260 نفر در خود اوتوکار و 100 نفر در شرکتهای مقاطعه کار دست دوم کار می کنند.



    K2 black panther3.jpg

    تانک کره ای پلنگ سیاه

    پس از به پایان رسیدن انواع آزمایشها قرار است که تا سال 2016 ارتش ترکیه 250 دستگاه از این تانکهای جدید را تحویل بگیرد. گفته می شود که اولین نمونه ی تانک آلتای تا کنون 2000 کیلومتر مسافت را در آزمایشهای ارتش این کشور طی کرده و نمونه ی دوم برای آزمایش شلیک و هدفگیری بکارگرفته شده است. نیاز کلی ارتش ترکیه به این تانک جدید در حدود 1000 دستگاه برآورد می شود.

    طرح بدنه ی آلتای یک طرح سنتی ،موتور عقب/خدمه وسط، محسوب می شود. آلتای از بسیاری اجزای تانک پلنگ سیاه کره ای ها استفاده کرده است اما ظاهری متفاوت ،به ویژه در برجک، با تانک کره ای ها دارد. سلاح اصلی آلتای یک قبضه توپ بدون خان ال-55 با کالیبر 120 میلیمتر می باشد. نمونه ی اصلی این توپ توسط راینمتال آلمان ساخته شده است و می تواند انواع گلوله های استاندارد ناتو را شلیک کند. قرار است که این توپ در داخل ترکیه و تحت لیسانس ساخته شود. علاوه بر توپ اصلی، یک قبضه  مسلسل 7.63 میلیمتری به صورت هم محور با توپ اصلی در داخل برجک نصب شده است و یک قبضه مسلسل 12.7 میلیمتری هم برای مقابله با پیاده نظام و هواگردهای ارتفاع پست بر روی سقف تانک قرار دارد.

    آلتای از یک سیستم هدایت آتش و مدیریت صحنه ی نبرد ولکان بهره گیری می کند که توسط آسلسان ساخته شده است. این شرکت قبلا هم در پروژه ی بهینه سازی تانکهای لئوپارد-1 ارتش ترکیه در زمینه ی نصب سیستمهای هدایت آتش فعالیت داشته است. فرمانده و توپچی دارای دستگاه نشانه روی جداگانه هستند و به همین خاطر سیستم هدایت آتش ولکان به تانک آلتای این امکان را می دهد که بتواند نقش شکارچی-قاتل را برعهده بگیرد.

    خدمه ی آلتای عبارتند از 4 نفر: فرمانده، توپچی، بارگذار و راننده. هرچند که عدم استفاده از گلوله گذار خودکار سبب می شود که ،نسبت به تانکهای مدرن امروزی، یک نفر به خدمه ی این تانک اضافه شود اما همین امر سبب می شود تا تیم طراحی ترکها از دست و پنجه نرم کردن با پیچیدگی های فنی یک گلوله گذار اتوماتیک معاف شوند و در نتیجه تانکی ارزان تر را بسازند. مزیت دیگر این طرح در این است که تعمیرات و نگهداری تانک در صحنه ی نبرد ساده تر می گردد. برای حفاظت بیشتر خدمه قسمت ذخیره ی مهمات از کابین خدمه جدانگه داشته شده است تا در اثر انفجار مهمات در داخل تانک خدمه آسیب کمتری ببینند. فرمانده و توپچی در سمت راست و گلوله گذار در سمت چپ برجک جای گرفته اند. صندلی راننده هم در سمت راست و جلوی بدنه ی تانک قرار دارد. مانند تمام تانکهای مدرن امروزی آلتای نیز به سیستم دفاع در برابر حملات ش.م.ه و تجهیزاتی مانند دستگاه دید در شب، مسافت یاب لیزری و تثبیت کننده ی توپ اصلی مجهز می باشد.


    آخرین ویرایش: شنبه 15 آذر 1393 09:57 ق.ظ
    ارسال دیدگاه
  • یکشنبه 25 آبان 1393 08:02 ق.ظ نظرات ()

    رضاکیانی موحد

    در روز 14 آگوست 1941 طلایه داران لشکر هشتم پانزر در سر راه خود به سوی لنینگراد به حومه ی کراسنویارسک  رسیدند. فرمانده ی ستون زرهی آلمانی نمی دانست که آنها به سوی یک کمین به خوبی تدارک دیده شده گام بر می دارند. در حقیقت، تنها واحد روسی که بر سر راه آلمانها قرار داشت عبارت بود از یک گروهان تانک به استعداد 7 دستگاه تانک سنگین کا.وی-1. فرمانده ی روسها ،ستوان کولوبانوف یک روز قبل منطقه را به دقت مطالعه کرده بود و موضع کمین خود را به دقت انتخاب کرده بود. وی در جنگ زمستانی با فنلاند خلع درجه شده بود و اکنون تصمیم گرفته بود که با انجام دادن یک حمله ی متهورانه موقعیت سابق خود را در ارتش سرق بدست آورد. او دستور داد تا در کناره ی مردابی که تنها راه عبور آلمانها از میان آن می گذشت زمین را بکنند و تانکها را در درون سنگرهای کنده شده استتار کنند.

    کولوبانوف به خدمه ی تانکهایش دستورداد که دو برابر معمول مهمات بزنند و بیشتر این مهمات از گلوله های ضدتانک انتخاب کنند. او دستور داد تا تانکها از تیراندازی خودداری کنند و منتظر دستور وی باقی بمانند. نقشه ی او این بود که برای گیج کردن آلمانها تمام تانکها با هم حمله نکنند و هر زمان تنها یک تانک با دشمن درگیر بشود تا آلمانها نتوانند تعداد دقیق تانکهای او را حدس بزنند. او 2 دستگاه از تانکهایش را به عنوان ذخیره نگه داشته بود تا در موقعی که وضعیت وخیم شد وارد کارزار شوند.

    هنگامی که ستون زرهی آلمانها به برد مؤثر تانک کولوبانوف رسید او با اولین شلیک خود تانک فرمانده ی ستون را منهدم کرد. تانکهای آلمانی گمان کردند که این تانک بر روی مین رفته به همین دلیل ستون زرهی متوقف شد. این بهترین فرصت برای کولوبانوف بود تا تانک دوم را هم هدف قراردهد. پس از آن بود که آلمانها فهمیدند در کمین افتاده اند و چون تانکهای روسی به خوبی مخفی شده بودند ناچار شدند به صورت کور به اطراف شلیک کنند.

    کولوبانوف ستون زرهی آلمان ها را به توپ بست. تانکهای آلمانی از جاده خارج شدند تا آرایش دشتبان بگیرند اما در زمینهای نرم منطقه گرفتار شدند و به طعمه ی آسانتری برای تانکهای روسی تبدیل شدند. قبل از اینکه مهمات کولوبانوف به انتها برسد 22 دستگاه تانک آلمانی و 2 قبضه توپ کششی آلمان طعمه ی او شده بودند. کولوبانوف به تانکهای دیگر فرمان حمله داد و 21 دستگاه تانک آلمانی دیگر در طی نیم ساعت بعدی هدف قرارگرفتند. در مجموع تعداد 43 دستگاه تانک آلمانی توسط 5 دستگاه تانک کا.وی-1 روسی  منهدم شدند(2 دستگاه تانک ذخیره وارد نبرد نشدند).

    خدمه ی تانک کولوبانوف پس از نبرد جای 135 گلوله ی تانک را بر روی بدنه ی تانک خود شمردند که هیچ کدام به زره ضخیم کا.وی-1 اثر نکرده بودند. تانکهای آلمانی در این نبرد اغلب پانزر-2 و پانزر-3 بودند که توپهای (20 میلیمتری و 37 میلیمتری) آنها هیچ اثری بر روی کا.وی-1 نداشت. در عوض توپ 76 میلیمتری کا.وی-1 می توانست از فاصله ای به مراتب دورتر و با دقت بیشتر در زره تانکهای آلمانی نفوذ کند.

    این نبرد به عنوان یک نقطه ی عطف توسط دستگاه تبلیغاتی استالین بکار گرفته شد. ستوان کولوبانوف  دوباره به درجه ی سروانی رسید و به مدال "رتبه ی لنین" دست پیداکرد. راننده ی او نیز "نشان پرچم سرخ" گرفت. در سال 1980 به درخواست اهالی منطقه در محلی که تانکهای گروهان کولوبانوف به آلمانها حمله کردند بنای یادبودی ساخته شد و چون نتوانستند نمونه ای از تانکهای کا.وی-1 را بیابند به جای آن یک دستگاه تانک ژوزف استالین-2 را در آنجا قراردادند.

    منبع

    http://en.wikipedia.org/wiki/KV-1

    آخرین ویرایش: شنبه 24 آبان 1393 09:40 ق.ظ
    ارسال دیدگاه
  • دوشنبه 12 خرداد 1393 09:21 ب.ظ نظرات ()


    برای دیدن در اندازه اصلی بر روی آن کلیک نمایید.

    تانک آمریکایی ام-4 شرمن در دوران جنگ جهانی دوم، این تانک پس از تانک تی-34 روسها پر تیراژ ترین تانک تولید شده می باشد. نزدیک به 50 هزار دستگاه از این تانک تولید شد. این تانک دارای قابلیت حرکت خوب، تعمیر ساده و آسان، پشتیبانی خوب، قدرت آتش و محافظت زرهی متوسط و مهمتر از همه دارای قابلیت تولید بسیار انبوه بود که به متفقین اجازه می داد تعداد زیادی تانک را وارد منطقه کنند.
    به طور کل تانکی متوسط بود که نقش ارزنده ای برای متفقین داشت .البته این تانک در اواخر جنگ و در مقابل تانکهای نوین آلمانی دارای قدرت آتش و حفاظت زرهی کمتری داشت ولی با شمارگان زیاد خود همانند همتای روسی خود تانک تی-34  آن را جبران می کرد. پس از جنگ نیز کشورهای دیگری آن را مورد استفاده قرار دادند و با بروز رسانی هایی در توپ و دیگر سیستمها، آن را به تانک قابلی تبدیل نمودند. به عنوان مثال اسرائیل که از آنها در جنگهای شش روزه و 1973 نیز استفاده کرد.  شاسی و بدنه این تانک در نقشهای راکت انداز  و خمپاره انداز و تعمیرات و پشتیبانی و ... نیز مورد استفاده قرار گرفت .همین طور ایران نیز یکی از کاربران سابق این تانک بوده است.

    برای اطلاعات بیشتر در مورد این تانک، می توانید دو مطلب زیر را که قبلا ارائه شده است مشاهده کنید.


    مقایسه برترین تانکهای جنگ جهانی دوم؛ قسمت سوم



    آموزه ی زرهی قدرتهای جنگ جهانی دوم؛قسمت ششم:آمریکا


    در صورت استفاده در سایر وبلاگها و سایتها لینک مطلب در Wars and history و نام نویسنده و یا مترجم را ذکر کنید.




    اشتورم تایگر، توپ راکت انداز عجیب آلمانها

    جدال در خیابان!  2 تانک شرمن آمریکایی در مقابل یک تانک آلمانی




    آخرین ویرایش: دوشنبه 12 خرداد 1393 11:41 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • پنجشنبه 11 مهر 1392 10:07 ب.ظ نظرات ()


    مدل: توپ هجومی سنگین

    ساخت: آلمان نازی



    جنگهای شهری و خیابانی از خون بارترین جنگهای تاریخ هستند که باید خانه به خانه و خیابان به خیابان پاکسازی شوند، تعداد بی شماری ساختمان که می توان با تدابیر ساده آنها را تبدیل به سنگر و نقاط دفاعی نمود.  نبرد در شهر استالینگراد در سال 1942 درسهای زیادی به آلمانها آموخت، در آنجا آلمانها نیاز به وسیله ای که بتواند در مدت کوتاهی و با آتش سنگین خود این سنگرها و ساختمانها را نابود کرده و راه را برای پیشروی نیروهای پیاده هموارتر کند، احساس کردند. این نیاز باعث شد تا مهندسان و طراحان آلمانی دست به طراحی خودروی زرهی پشتیانی سنگین اشتورم تایگر زنند.

    اشتورم تایگر خودروی زرهی با ظاهری عجیب بود که بر پایه شاسی تانک تایگر1 ساخته شده بود و در سال 1944 برای نخستین بار در میادین نبرد دیده شد تا آتش سنگین پشتیبانی برای نیروهای پیاده در نبردهای شهری را فراهم کند.  تا پایان جنگ تنها تعداد اندکی از آن تولید شد که در نبردهای شورش شهر وارشو ، نبرد بولگه، نبرد رایشسوالد به ایفای نقش پرداختند.


    طرح توسعه
    آخرین ویرایش: پنجشنبه 11 مهر 1392 10:34 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • دوشنبه 13 خرداد 1392 09:47 ب.ظ نظرات ()
    Image
    دو دستگاه شرمن آمریکایی با یک دستگاه پانتر آلمانی در خیابانهای شهر Cologne درگیر شده اند. پس از هدف قرار گرفتن شرمن سمت راستی خدمه ی شرمن سمت چپی برای کمک به همرزمانشان ( و شاید هم از ترس جانشان) از تانک خود بیرون پریده اند.
    آخرین ویرایش: - -
    ارسال دیدگاه
تعداد صفحات : 13 ... 3 4 5 6 7 8 9 ...