جنگها و تاریخ

آرشیو موضوعی

آرشیو

لینکستان

جنگ مدیا

← آمار وب سایت

  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :


Think,Befor We Act

/ساعتی در خود نگر تا كیستی/ از كجائی وز چه جائی چیستی/ در جهان بهر چه عمری زیستی/ جمع هستی را بزن بر نیستی

تانک ام-4 شرمن



برای دیدن در اندازه اصلی بر روی آن کلیک نمایید.

تانک آمریکایی ام-4 شرمن در دوران جنگ جهانی دوم، این تانک پس از تانک تی-34 روسها پر تیراژ ترین تانک تولید شده می باشد. نزدیک به 50 هزار دستگاه از این تانک تولید شد. این تانک دارای قابلیت حرکت خوب، تعمیر ساده و آسان، پشتیبانی خوب، قدرت آتش و محافظت زرهی متوسط و مهمتر از همه دارای قابلیت تولید بسیار انبوه بود که به متفقین اجازه می داد تعداد زیادی تانک را وارد منطقه کنند.
به طور کل تانکی متوسط بود که نقش ارزنده ای برای متفقین داشت .البته این تانک در اواخر جنگ و در مقابل تانکهای نوین آلمانی دارای قدرت آتش و حفاظت زرهی کمتری داشت ولی با شمارگان زیاد خود همانند همتای روسی خود تانک تی-34  آن را جبران می کرد. پس از جنگ نیز کشورهای دیگری آن را مورد استفاده قرار دادند و با بروز رسانی هایی در توپ و دیگر سیستمها، آن را به تانک قابلی تبدیل نمودند. به عنوان مثال اسرائیل که از آنها در جنگهای شش روزه و 1973 نیز استفاده کرد.  شاسی و بدنه این تانک در نقشهای راکت انداز  و خمپاره انداز و تعمیرات و پشتیبانی و ... نیز مورد استفاده قرار گرفت .همین طور ایران نیز یکی از کاربران سابق این تانک بوده است.

برای اطلاعات بیشتر در مورد این تانک، می توانید دو مطلب زیر را که قبلا ارائه شده است مشاهده کنید.


مقایسه برترین تانکهای جنگ جهانی دوم؛ قسمت سوم



آموزه ی زرهی قدرتهای جنگ جهانی دوم؛قسمت ششم:آمریکا


در صورت استفاده در سایر وبلاگها و سایتها لینک مطلب در Wars and history و نام نویسنده و یا مترجم را ذکر کنید.




اشتورم تایگر، توپ راکت انداز عجیب آلمانها

جدال در خیابان!  2 تانک شرمن آمریکایی در مقابل یک تانک آلمانی




اشتورم تایگر



مدل: توپ هجومی سنگین

ساخت: آلمان نازی



جنگهای شهری و خیابانی از خون بارترین جنگهای تاریخ هستند که باید خانه به خانه و خیابان به خیابان پاکسازی شوند، تعداد بی شماری ساختمان که می توان با تدابیر ساده آنها را تبدیل به سنگر و نقاط دفاعی نمود.  نبرد در شهر استالینگراد در سال 1942 درسهای زیادی به آلمانها آموخت، در آنجا آلمانها نیاز به وسیله ای که بتواند در مدت کوتاهی و با آتش سنگین خود این سنگرها و ساختمانها را نابود کرده و راه را برای پیشروی نیروهای پیاده هموارتر کند، احساس کردند. این نیاز باعث شد تا مهندسان و طراحان آلمانی دست به طراحی خودروی زرهی پشتیانی سنگین اشتورم تایگر زنند.

اشتورم تایگر خودروی زرهی با ظاهری عجیب بود که بر پایه شاسی تانک تایگر1 ساخته شده بود و در سال 1944 برای نخستین بار در میادین نبرد دیده شد تا آتش سنگین پشتیبانی برای نیروهای پیاده در نبردهای شهری را فراهم کند.  تا پایان جنگ تنها تعداد اندکی از آن تولید شد که در نبردهای شورش شهر وارشو ، نبرد بولگه، نبرد رایشسوالد به ایفای نقش پرداختند.


طرح توسعه

ادامه مطلب

جدال در خیابان

Image
دو دستگاه شرمن آمریکایی با یک دستگاه پانتر آلمانی در خیابانهای شهر Cologne درگیر شده اند. پس از هدف قرار گرفتن شرمن سمت راستی خدمه ی شرمن سمت چپی برای کمک به همرزمانشان ( و شاید هم از ترس جانشان) از تانک خود بیرون پریده اند.

آموزشگاه تانک کاما


رضاکیانی موحد

پیش زمینه

قرارداد ورسای ،که به جنگ جهانی اول پایان داد، آلمان را از داشتن هر گونه تانک،زیردریایی یا هواپیمای جنگی محروم ساخته بود. قرار بود تا کشورهای برنده جنگ ناظرانی در آلمان مستقر کنند تا بر اجرای دقیق مفاد قرارداد ورسای نظارت کنند و هرگونه سرپیچی آلمان را از این قرارداد گزارش دهند.

در ابتدا آلمان نمی خواست که قراداد ورسای را زیرپا بگذارد. اما پس از اینکه سربازان فرانسوی و بلژیکی منطقه روهر را به عنوان غرامت جنگی خود اشغال کردند ورق برگشت. آلمان از داشتن ستاد کل هم محروم شده بود اما ژنرال های کهنه کار ارتش تصمیم گرفتند تا در جمع های خصوصی خود به بررسی جنگ گذشته بپردازند و راهکاری برای تجدید سلاح مجدد آلمان پیداکنند. آنها در اولین گام تصمیم گرفتند یک دانشکده جنگ سری در برلین تأسیس کنند تا نیروی انسانی مورد نیاز برای ارتش آینده آلمان را در آنجا پرورش دهند.

از طرف دیگر چون آلمان نمی توانست در درون کشور خود نیروی زرهی داشته باشد تصمیم گرفت که این نیرو را در خارج از کشور خود پرورش دهد تا در هنگام نیاز بتواند به سرعت یک نیروی زرهی پرقدرت را وارد میدان کند. آلمان در طی جنگ تنها یک مدل تانک ساخته بود که از نظر فنی نتوانسته بود به موفقیتی نائل شود. کارخانجات آلمان نیاز داشتند تا با مطالعه پیشرفت دیگر کشورها مطالعه مسائل فنی مربوط به طراحی تانک را از صفر آغاز کنند.

از دیدگاه تاکتیکی نیز پس از پایان جنگ جهانی اول تفکرات مخالفی درباره نحوه استفاده از این سلاح جدید در حال جدال با یکدیگر بودند. مکاتب سنتی نظامی تأکید داشتند که تانکها باید پابه پای نیروی پیاده نظام در عملیات شرکت کنند و به پیاده نظام در شکستن خطوط دفاعی دشمن کمک کنند. این نقشی بود که از ابتدا برعهده تانک گذاشته شده بود و همین تاکتیک در طی جنگ جهانی اول از سوی متفقین اعمال می شد. اما با پایان جنگ نظریاتی مخالف با این نظرات سنتی نیز بوجودآمد. در فرانسه مارشال دوگل و در بریتانیا لیدل هارت بر این اعتقاد بودند که باید رسته تانک به عنوان یک رسته مستقل وارد کارزار شود و بدون نیاز به پشتیبانی پیاده نظام به صورتی عمیق در عمق خاک دشمن نفوذ کرده و ضربات استراتژیکی بر پیکر دشمن وارد کند. چون آلمانها در طی جنگ جهانی اول استفاده اندکی از تانک کرده بودند (عمدتا توسط تانکهایی که از دشمنانشان به غنیمت گرفته بودند) نیاز داشتند تا این تفکرات مخالف هم را به صورت عملی بررسی کنند تا راهکارهای مناسب را برای جنگهای زرهی آینده انتخاب کنند.

به هرحال، آلمان رابطه خود را با شوروی (سابق) در سال 1922 و با امضای قرارداد راپالوعادی کرد. در آن زمان هر دو کشور از جامعه جهانی رانده شده بودند و همین مسئله هر دو کشور را به هم نزدیک تر می کرد. روسها به تخصص فنی آلمانها نیاز داشتند و آلمانها به پوششی که روسها به فعالیتهای غیرمجاز نظامی آنها می دادند.

در سال 1924 ،به عنوان اولین گام، آلمان در مسکو یک دفتر نمایندگی افتتاح کرد. روسها تصمیم داشتند تا تکنولوژی ساخت هواپیماهای جنگی، زیردریایی و ... را از آلمانها دریافت کنند. قرار شد تا روسها در عوض تسهیلاتی که در اختیار ارتش آلمان قرار می دهند تعدادی از متخصصان اسلحه سازی و افسران ارتش سرخ به آلمان فرستاده شده و در آنجا دوره ببینند.

نهایتا در دسامبر 1926 آلمان و شوروی (سابق) قراردادی را امضا کردند که بر اساس آن آلمان یک آموزشگاه زرهی در داخل سرزمین روسیه تأسیس می کرد. این آموزشگاه در سال 1929 در نزدیکی شهر غازان تأسیس شد و در حدود 30 تن از فرماندهان مشهور بعدی تانک ورماخت از دل آن بیرون آمدند.

در کنار آموزشگاه زرهی کاما، یک آموزشگاه خلبانی در لایپتسک و یک آموزشگاه جنگهای شیمیایی نیز در شوروی سابق تأسیس شد تا پرسنل مورد نیاز ارتش آلمان را آموزش دهد. در عوض این تسهیلات، آلمان به روسها قول داد تا پیشرفتهای فنی را که در این تأسیسات به دست می آورد با روسها به اشتراک بگذارد و به روسها اجازه دهد تا در کنار آلمانها مانورهای تاکتیکی را انجام دهند.

آموزشگاه

پس از بازشدن آموزشگاه زرهی کاما، این آموزشگاه در حدود یک دوجین از افسران آلمانی را در خود جای داد و آنها به مدت 2 سال تحت تعلیم قرارگرفتند. این آموزشگاه دارای سه دستگاه تانک سنگین 26 تنی با موتور بی.ام.و و مسلح به توپ 75 میلیمتری و 6 دستگاه تانک سبک 12 تنی مسلح به توپ 37 میلیتری و چند دستگاه تانک سبک انگلیسی بود. تانکهای ساخت انگلیس توسط روسها در اختیار آموزشگاه کاما قرار گرفته بود.

علاوه بر افسران ارتش، این آموزشگاه به بعضی از شرکتهای آلمانی مانند شرکت کروپ، دایملر و راینمتال نیز در جهت طراحی تانکهای جدید خدمات می داد. طراحانی که در این آموزشگاه کار می کردند بعدها توانستند تانکهای پانزر-1 و پانزر-2 را طراحی کنند.

بسیاری از افسرانی که در آموزشگاه کاما دروه دیدند بعدتر به عنوان فرماندهان عالی رتبه زرهی ورماخت درآمدند. از میان آنها می توان از ارنست ولچهیم، ورنر فون بلومبرگ، والتر مدل، ویلهلم ریتر فون توما را نام برد. گودریان ،که پیشتازترین فرد در ارتش آلمان در زمینه زرهی بود و تمامی مقالات و کتابهایی که دراین باره منتشر شده بود مطالعه کرده بود در آموزشگاه کاما نقش مدرس داشت و توانست تجربه دست اولی درباره جنگهای زرهی کسب کند. درحالیکه در آموزشگاه کاما افسران آلمانی اجازه نداشتند تا یونیفرم ارتش این کشور را به تن کنند از لباس غیرنظامی یا گاه یونیفورم ارتش سرخ استفاده می کردند.

خاتمه کار

 در اوایل دهه 30، وضعیت سیاسی آلمان و شوروی(سابق) تغییر کرد. شوروی در حال نزدیک شدن به دنیای غرب بود در حالی که آلمان سعی می کرد به فرانسه نزدیک شود.

در دسامبر 1932، آلمان در کنفرانس ژنو شرکت کرد و احساس کرد که دیگر نیازی به یک آموزشگاه سری زرهی ندارد. با افزایش قدرت حزب نازی در آلمان در ژانویه 1933، فاصله بین آلمان نیازی و شوروی کمونیست بیشتر و بیشتر شد تا جاییکه آموزشگاه زرهی کاما در سال 1933 برچیده شد. هیتلر کمونسیم را بزرگترین دشمن خود به حساب می آورد و حاضر به هیچ گونه همکاری با روسها نبود. به هرحال، این پایان کار تجدید سلاح آلمان نبود و هیتلر پس از اندکی برنامه تجدید سلاح آلمان را به صورت علنی ادامه داد.

زرهپوش های هوابرد شوروی سابق/روسیه؛ قسمت پنجم

بی تی آر-دی

بی تی آر-دی یک نفربرزرهی چندمنظوره بود که طرح آن مستقیما از بی ام دی-1 گرفته شد. این نفربرزرهی هوابرد در سال 1974 به خدمت ارتش سرخ درآمد. بی تی آر-دی اولین بار در افغانستان دیده شد و توسط ناتو با نام بی ام دی-ام1979 شناخته می شد.

بی ام دی-1 فضای خیلی محدودی برای سربازان داشت و هدف اصلی از طراحی بی تی آر-دی حل این مشکل بود. با حذف برجک اصلی، بی تی آر-دی می تواند 12 سرباز مسلح را حمل کند که بازهم برای ورود و خروج به نفربر باید از دریچه های سقفی استفاده کنند. بدنه بی تی آر-دی کشیده تر از بی ام دی-1 طراحی شده و یک چرخ به شنی آن اضافه شد. تعدادی پنجره در بدنه نفربر تعبیه شده است که سربازان می توانند از درون آنها به سوی دشمن شلیک کنند. زره این نفربر از آلومینیوم جوشکاری ساخته شده بود تا وزن آن کم شود ولی این امر سبب شد تا حفاظت از دست برود و سرنشینان داخل آن تنها در برابر آتش سلاح های دستی کوچک در امان بودند.

تنها سلاح بی تی آر-دی عبارت است از 2 قبضه مسلسل سبک که در سینه نفربر نصب شده اند و توسط سربازان داخل آن شلیک می شوند. بعدها نمونه های گوناگونی از این نفربر ساخته شد که یکی از آنها به برجک نیز مجهز شد و سلاح های گوناگونی بر روی آن نصب گردید.

بی تی آر-دی

بی تی آر-دی ،مانند دیگر خودروهای بررسی شده در این مقاله، یک خودرو کاملا آبی-خاکی است و در ضمن می توان آن را در هرگونه هواپیمای باری متوسط سوار کرد.

بی تی آر-دی ،خود، پایه ای برای ساخت ادوات زرهی دیگری چون زرهپوش دیده بان توپخانه، توپ 120 میلیمتری خودکششی (معروف به 2اس9نونا)، زرهپوش فرماندهی، توپ ضدهوایی خودکششی،خودروی پرتاب پهپاد،آمبولانس زرهی، فرستنده-گیرنده ماهواره ای و زرهپوش تعمیراتی قرارگرفت. هنوز هم در حدود 500 دستگاه بی تی آر-دی در  واحدهای چترباز ارتش روسیه خدمت می کنند.

ضدهوایی خودکششی بر روی بدنه بی تی آر-دی

توپ خودکششی نونا در موزه سنت پیترزبورگ. ارتفاع زرهپوش به وسیله تنظیم سیستم تعلیق کم شده است.

 

بی تی آر-دی

 

سال ورود به خدمت

1974

سال بازنشستگی

هنوز در خدمت است

طول بدون لوله توپ(متر)

6.74

عرض(متر)

2.94

ارتفاع(متر)

1.67

حداکثر وزن عملیاتی(تن)

8.5

خدمه(نفر)

1

سرباز(نفر)

12

دوربین دید در شب

ندارد

جنس زره

آلومینیوم

حداکثر زره(میلیمتر)

15

زره اضافی

ندارد

حفاظت ش.م.ه

دارد

زره واکنشی-انفجاری

ندارد

نارنجک دودزا

دارد

تولید دود با پیشرانه

دارد

پیشرانه

6 سیلندر دیزل

حجم موتور(لیتر)

16

جعبه دنده

دستی- 5دنده جلو1دنده عقب

توان(اسب بخار)

240

سرعت در جاده(کیلومتر/ساعت)

62

سرعت خارج از جاده(کیلومتر/ساعت)

35

سرعت در آب(کیلومتر/ساعت)

10

بردعملیاتی(کیلومتر)

500

بالارفتن از شیب(درصد)

60

حرکت بر روی شیب از پهلو(درصد)

30

بالارفتن از مانع(متر)

0.7

عبور از خندق(متر)

2

سلاح اولیه

2قبضه مسلسل7.62 میلیمتری

مهمات سلاح اولیه

4000گلوله

سلاح ثانویه

ندارد

مهمات سلاح ثانویه

-

موشک انداز ضدتانک

ندارد

موشک انداز پدافندهوایی

ندارد

کشورهای به خدمت گیرنده

اوکراین،ازبکستان،بلاروس، مولداوی،روسیه

 

 

 
  • تعداد صفحات :15
  • ...  
  • 3  
  • 4  
  • 5  
  • 6  
  • 7  
  • 8  
  • 9  
  • ...  
 

درباره وب سایت

Wars & History
رضا کیانی موحد - محمدحسین پاز
مدیر وب سایت :

آخرین پست ها

جستجو

نویسندگان