جنگها و تاریخ

آرشیو موضوعی

آرشیو

لینکستان

جنگ مدیا

← آمار وب سایت

  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :


Think,Befor We Act

/ساعتی در خود نگر تا كیستی/ از كجائی وز چه جائی چیستی/ در جهان بهر چه عمری زیستی/ جمع هستی را بزن بر نیستی

زیردریایی هسته ای آریهانت


رضا کیانی موحد

نیروی زیرسطحی نقش حساسی در استراتژی نظامی نیروی دریایی هندوستان دارد. این کشور سالها است که از انواع زیردریایی ها استفاده می کند و اکنون 13 فروند زیردریایی دیزل الکتریک فعال در اختیار دارد. هندوستان پس از تجربه ی بکارگیری زیردریایی های متعارف تصمیم گرفت تا زیردریایی های هسته ای را نیز به زرداخانه اش اضافه کند. قدم اول برای هندی ها اجاره یک فروند زیردریایی هسته ای کلاس آکولا از روسها در اواخر دهه ی هشتاد بود تا بتوانند خدمه ی مورد نیاز چنین ماشین جنگی را تربیت کنند. قدم بعدی هم ساخت زیردریایی و البته رآکتور هسته ای آن بود. طراحی و تولید این زیردریایی در حدود 3 میلیارد دلار برای دولت هندوستان هزینه داشته است. اولین نمونه از زیردریایی های این کلاس در سال 2009 به آب انداخته شد و پس از آزمایشهای بسیار در سال 2016 به خدمت پیوست. این زیردریایی اولین زیردریایی با توان شلیک موشکهای بالستیک است که توسط کشوری غیر از 5 قدرت هسته ای ساخته شده است.

تاریخچه

در طی جنگ 1971 بین هند و پاکستان نیکسون برای ترساندن هندوستان و ابراز حمایت سیاسی از دولت پاکستان ناوهواپیمابر اینترپرایز را به همراه کشتی های محافظش به خلیج بنگال فرستاد. در عوض، روسها هم یک زیردریایی هسته ای مسلح به موشکهای بالستیک را به منطقه اعزام کردند. اهمیت سلاح های هسته ای در درگیریهای نظامی سبب شد تا ایندراگاندی ،نخست وزیر وقت هندوستان، برنامه ی سلاح هسته ای هندوستان را در اولویت بالایی قرار بدهد. پس از اولین آزمایش هسته ای هندوستان در سال 1974 نیروی دریایی این کشور ساخت یک پیشرانه ی هسته ای را در دستور کار قرار داد.

در دهه ی 1990 هندوستان تصمیم گرفت تا یک زیردریایی مجهز به پیشرانه ی هسته ای را به صورت بومی طراحی کند و بسازد. طرح ساخت این زیردریایی در سال 1998 تصویب شد و قرار بود که یک زیردریایی شکارچی باشد. طراح اولیه ی این زیردریایی از زیردریایی های کلاس چارلی-2 روسی گرفته شد. پس از آزمایش هسته ای هند در همان سال نیروی دریایی تصمیم گرفت تا کاربری زیردریایی  جدیدش را از شکارچی به سکوی پرتاب موشکهای بالستیک تغییر بدهد.

مشخصات

ساخت یک زیردریایی هسته ای بومی بهترین چالشی بود که می توانست نقاط ضعف و قوت صنایع نظامی هندوستان را آشکارکند. زیردریایی هسته ای آریهانت با 6هزارتن جابجایی و توانایی غوطه وری در عمق 300 متر از بسیاری از زیردریایی های هسته ای مجهز به موشکهای برد بلند کوچکتر است و تقریبا در ابعاد زیردریایی های کلاس ترافالگار بریتانیا می باشد.

Image result for arihant submarine
 

ادامه مطلب

زیردریایی برقی



جنگ جهانی اول که به پایان رسید آلمان شکست خورده ناچار شد تا پیمان ورسای را بپذیرد. این پیمان ،که به این قصد تهیه شده بود که جلوی به قدرت گیری مجدد آلمان را بگیرد، اجازه ی داشتن هیچ گونه زیردریایی را به آلمان نمی داد. اما هنگامی که هیتلر به قدرت رسید تجدید سلاح ارتش آلمان را در رأس برنامه هایش گذاشت و در نتیجه، طراحی و ساخت زیردریایی برای نیروی دریایی آلمان از سرگرفته شد. اولین تلاش آلمانها پس از جنگ جهانی اول منجر به ساخت زیردریایی های کلاس-1 شد. این زیردریایی در اصل از یک طرح فنلاندی گرفته شده بود و تنها 2 فروند از آن ساخته شد. اولین نمونه ی آن در 14 فوریه 1936 به آب انداخته شد و یو-25 نام گرفت. هر چند که این زیردریایی ها بیشتر جنبه ی آزمایشی داشتند اما می توانستند اهداف تبلیغاتی نازی ها را برآورده کنند. هر دو زیردریایی در طی جنگ به عملیات نظامی فرستاده شده و هر دو فروند غرق شدند.

تجربه ی ساخت زیردریایی های کلاس-1 سبب شد تا ساخت نمونه ی بهتری از آن در دستور کار قرار بگیرد. نتیجه زیردریایی ها کلاس-8 بود که با تعداد 703 فروند ساخته شده تبدیل به اسب بارکش نیروی زیرسطحی هیتلر در طی جنگ جهانی دوم شد. زیردریایی ها کلاس-9 هم در حقیقت نمونه ی بزرگتر کلاس-7 برای گشتهای طولانی تر بود. بعضی از کلاس-9 های آلمانی در طی جنگ به سواحل ژاپن رسیدند و بعضی حتی با عبور از اقیانوس آرام به سواحل شرقی آمریکا رسیدند.

بزرگترین اشکال این زیردریایی ها در این بود که بدنه ی آنها بیشتر برای حرکت بر روی سطح آب ساخته شده بودند تا زیر آب. زیردریایی های کلاس-7 و کلاس-9 در زیر آب کند و غیرقابل هدایت بودند. این زیردریایی ها پیشرانه ی دیزل-الکتریک داشتند و ناچار بودند تا ساعاتهای زیادی را در سطح آب با موتور دیزل حرکت کنند و تنها برای حمله به کشتی های دشمن و یا فرار از حملات دشمن به زیر آب می رفتند. برای شارژ مجدد باتری هایشان باید این زیردریایی ها به سطح آب می آمدند که در این صورت تبدیل می شدند به یک اردک نشسته در کنار برکه. تجربه ی غرق شدن زیردریایی های آلمانی توسط کشتی ها و هواپیماهای مجهز به رادار سبب شد تا آلمانها به فکر ساخت زیردریایی هایی بیفتند که بتواند زمان بیشتری را در زیر آب به سر ببرد. طرح جدید زیردریایی های کلاس-21 نام گرفت که بعدها نام مستعار زیردریایی برقی را برایش انتخاب کردند. کلاس-21 را می توان اولین زیردریایی واقعی جهان دانست و بدنه ی آن به گونه ای طراحی شده بود که بیشتر به درد حرکت زیر آب می خورد تا حرکت بر روی سطح آب. کلاس-21 یک طرح کاملا متفاوت و انقلابی در دنیای زیردریایی ها بود و می توانست در عمقی بیشتر از هر زیردریایی معاصر خود غوطه ور شود. زیردریایی های کلاس-21 با وجود طرح انقلابی خود اشکالات زیادی داشتند که فرصتی برای رفع آنها نبود. در نهایت تنها 4 فروند از آنها ساخته شد و 2 فروند از آنها به گشتهای نظامی فرستاده شدند.

طراحی

بدنه ی کلاس-21 ،مانند زیردریایی های مدرن امروزی، شبیه به سیگار برگ بود. طراحی جدید بدنه سبب می شد تا کلاس-21 ها در زیر آب سرعت بیشتری داشته باشند و در زمان کمتری به زیرآب بروند. طراحی بهتر بدنه سبب شده بود تا امضای صوتی زیردریایی کمتر بشود و کشف آن توسط سونارهای دشمن سخت تر بشود. بدنه ی جدید به گونه ای بود که کشف زیردریایی از دور دست توسط کشتی ها یا هواپیماهای گشتی دشمن را سخت می کرد. سبب می شد بالارفتن سرعت آن در هنگام شیرجه زدن نیز شناسایی آن را سخت می کرد. در بدنه ی جدید دیگر جایی برای توپ عرشه نبود و این توپ از زیردریایی های کلاس-21 حدف شد. تمام قطعات اضافی ،مانند هواکش، آنتن و...، در زمانی که استفاده نمی شدند در بدنه ی اصلی زیردریایی فرومی رفتند. بدنه ی آلومینیومی آن اجازه می داد تا به عمق 280 متری هم برسد.

برجک کلاس-21 هم طرحی انقلابی داشت و دیگر مشابه زیردریایی های قدیمی تر دارای جایگاه نفرات دیده بان نبود. به جای آن 3 دیدگاه بر روی پل زیردریایی تعبیه شد.

خدمه ی کلاس-21 نسبت به زیردریایی های قبلی آسایش بیشتری داشتند و حتی برای آنها یک فریزر هم در زیردریایی نصب شده بود. بیشتر آنها دارای اتاقکهای کوچک مخصوص خود بودند. چون قرار بود که زیردریایی زمان بیشتری را در زیر آب بگذراند آن را به سیستم تهویه مطبوع هوا مجهز کرده بودند. کلاس-21 دارای 3 توالت و یک دستگاه آب شیرین کن بود.

پیشرانه

سطح مقطع بدنه ی کلاس-21 ها شبیک 8 انگلیسی بود که قسمت بالایی قطر بیشتری نسبت به قسمت پایین داشته باشد. باتریهای زیردریایی در قسمت پایینی بدنه تعبیه شده بودند. یک نوع موتور الکتریکی کم صدا برای آن ساخت شد که حرکت آن را در زیر آب بسیار کم صداتر از زیردریایی های قبلی می کرد.  صدای کلاس-21 در سرعت 15 گره ی دریایی به اندازه ی صدای یک زیردریایی آمریکایی کلاس بالائو در سرعت 8 گره بود.

بدنه ی زیردریایی های برقی بسیار بزرگتر از زیردریایی های قبلی بود تا بتواند تعداد بیشتری باتری را در خود جای دهد. کلاس-21 تقریبا 3 برابر کلاس-8 باتری داشت. قرار بود که این زیردریایی بتواند با تکیه بر باتری های خود چند روز در زیر آب حرکت کند و برای شارژ آنها موتور دیزل از طریق یک هواکش هوا را تنفس کند. کلاس-21 قبل از اینکه باتریهایش تمام بشود می توانست تا 3 روز با سرعت 5 گره در زیرآب حرکت کند. با آمدن به سطح آب در عرض 3 تا 5 ساعت می توانستند این باتریها را شارژ کنند و دوباره به عمق اقیانوس بازگردند.

پیشرانه ی اصلی کلاس-21 دو دستگاه موتور دیزل 6 سیلندر ساخت شرکت مان بودند. این موتورها به ژنراتورهایی وصل می شدند که وظیفه ی شارژ باتریها را برعهده داشتند.


ادامه مطلب

زیردریایی پوتچویی

رضا کیانی موحد

زیردریایی پوتچویی در سال 1908 برای نیروی دریایی روسیه ی تزاری ساخته شد. طراح این قایق درژوکی نام داشت. نکته ی اساسی این زیردریایی پیشرانه ی ان بود که یک موتور بنزینی مجهز به کپسول اکسیژن بود. این پیشرانه یکی از اولین کوششها در جهت ساخت پیشرانه های مستقل از هوا برای زیردریایی ها بود. 45 کپسول هوا شامل 350 فوت مکعب هوا تحت فشار 2500 پوند/اینچ مربع می توانستند این زیردریایی را تا مسافت 52 کیلومتر در زیر آب حرکت دهند. پیشرانه در آزمایشها مشکلی نداشت اما سیستم تزریق گازهای اگزوز به خوبی کار نمی کرد و در نهایت این طرح در سال 1913 کنار گذاشته شد.

پوتچویی

مشخصات

جابجایی

134 تن

طول

34.4 متر

عرض

3 متر

آبخور

2.8 متر

پیشرانه

2 موتور بنزینی به توان 260 اسب بخار

سرعت

10.5 گره(در سطح آب)

6.2 گره( در زیرآب)

برد

350 مایل دریایی

خدمه

11 نفر

سلاح

4 دریچه خروج اژدر

 

 منبع

https://en.wikipedia.org/wiki/Russian_submarine_Pochtovy

 

 
  • تعداد صفحات :8
  • 1  
  • 2  
  • 3  
  • 4  
  • 5  
  • 6  
  • 7  
  • ...  
 

درباره وب سایت

Wars & History
رضا کیانی موحد - محمدحسین پاز
مدیر وب سایت :

آخرین پست ها

جستجو

نویسندگان