جنگها و تاریخ

آرشیو موضوعی

آرشیو

لینکستان

جنگ مدیا

← آمار وب سایت

  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :


Think,Befor We Act

/ساعتی در خود نگر تا كیستی/ از كجائی وز چه جائی چیستی/ در جهان بهر چه عمری زیستی/ جمع هستی را بزن بر نیستی

جنگهای داخلی ژاپن؛ قسمت سوم و آخر

قسمت اول

قسمت دوم

نبرد نهایی


کوته تسو کشتی فولادی ساخت فرانسه در خدمت نیروی دریایی سلطنتی

در روز 20 مارس ناوگان امپراطوری به میاکو رسید اما شورشیان ازو در پی اجرای یک نقشه ی متهورانه برای در اختیار گرفتن ناو زرهپوش کوته تسو بودند. 3 فروند کشتی برای اجرای یک شبیخون به راه افتادند اما در نهایت به خاطر هوای بد، مشکلات موتورخانه و استفاده ی مؤثر ناوگان امپراطوری از گاتلینگ شکست خوردند.

پس از اینکه ارتش امپراطوری جای پای خود را در جزیره ی اصلی ژاپن محکم کرد در آوریل 1860 یک ناوگان و 7000 نفر سرباز به ازو اعزام کرد. ناوگان امپراطوری در خلیج هاکوداته پیروز شد و دژ گوریوکاکو سقوط کرد. مستشاران فرانسوی جمهوری ازو با وخیم شدن اوضاع به عرشه ی یک کشتی فرانسوی پناه بردند و به فرانسه گریختند. انوموتو نیز در 18 می 1869 تسلیم شد و جمهوری ازو در 27 ژوئن به تاریخ پیوست.

پی آمدها


مئیجی امپراطور 16 ساله ی ژاپن  در انتهای سال 1868 حکومت را از کیوتو به توکیو منتقل کرد.

پس از این پیروزی تمامی ژاپن تحت پرچم امپراطور متحد شد. امپراطور از کیوتو به توکیو منتقل شد. قدرت نظامی و سیاسی تیول داران سنتی ژاپن اندک اندک کاهش یافت و تیول های آنها به تدریج از کنترلشان خارج شده و به صورت استانهایی که استاندارشان توسط دولت مرکزی تعیین می شد درآمد. اصلاحات بزرگی در ساختار اجتماعی صورت  گرفت. امتیازهای طبقات سامورایی ها لغو شد و بسیاری از آنان به فلاکت و تنگدستی افتادند. بعضی از سامورایی ها به مشاغل مدیریتی و تجاری پرداختند و تعدادی از آنها هم جذب ارتش مدرن امپراطوری شدند. افراد خانواده های ساتسوما، چوشو و توسا ،که بیشترین نقش را در وقایع داشتند، به مدت چندین دهه مقامات عالی حکومت را بین خود تقسیم کردند. در سال 1869 معبد یاکوسونی در مقام بزرگداشت قربانیان جنگهای داخلی در توکیو ساخته شد.

تعدادی از شورشیان طرفدار دیکتاتور نظامی به زندان افتادند اما از با وساطت سایگو تاکاموری، ایواکورا تومومی و پارکز از اعدام نجات یافتند. پارکز اطرافیان امپراطور را متقاعد کرد که اعدام اسرا جلوه ی خوبی به حکومت جدید ژاپن در بین قدرتهای غربی نخواهد بخشید. بعضی از آنها دوباره به حکومت بازگشتند و شخص انوموتو به وزارت آموزش و پرورش رسید.


مئیجی نوجوان در کنار نمایندگان دول بیگانه


ادامه مطلب

جنگهای داخلی ژاپن؛ قسمت دوم

قسمت اول

درگیری آغاز می شود

 File:TobaFushimiBattle2.jpg

صحنه ای از نبرد توبا-فوشیمی. نیروهای شوگون در سمت چپ و نیروهای چوشو و توسا در سمت راست هستند. به سلاح های هر دو طرف دقت کنید.

در روز 27 ژانویه قوای توکاگاوا با قوای متحد چوشو و ساتسوما در نزدیک توبا و فوشیمی (جنوب توکیو) درگیر شدند. قسمتی از نیروی 15هزار نفری شوگان توسط فرانسوی ها آموزش دیده بودند اما بیشتر آنها به صورت سنتی می جنگیدند. قوای مشترک ساتسوما و چوشو استعدادی برابر یک سوم قوای توکوگاوا داشتند اما کاملا مدرنیزه شده بودند و به هویتزرهای آرمسترانگ و تفنگهای مینیه و چند قبضه گاتلینگ مسلح شده بودند. پس از یک شروع بی نتیجه، در روز دوم پرچم سلطنتی به قوای مشترک رسید و یکی از بستگان امپراطور به صورت اسمی فرمانده ی سپاه چوشو و ساتسوما شد. با این وضعیت دیگر ارتش ساتسوما و چوشو نه قوای شورشی بلکه ارتش امپراطور نام گرفتند. به علاوه، فعالیتهای سیاسی دربار سبب شد تا بعضی از لردهای وفادار به دیکتاتور نظامی(لردهای اقوام لودو و تسو)  به ارتش امپراطوری ملحق شوند که در نتیجه کفه ی سلطنت طلبان سنگین تر از قبل شد.

در روز هفتم فوریه یوشینوبو ،که ظاهرا از تغییرات سیاسی چند روز گذشته افسرده شده بود، سوابر بر عرشه ی یک کشتی نظامی به توکیو بازگشت. ارتش توکوگاوا در اثر فرار یوشینوبو و خیانت لردهای یودو و تسو روحیه ی خود را از دست داد و به سمت توکیو عقب نشست. تسلیم کردن قلعه ی اوزاکا در روز هشتم فوریه نقطه ی پایانی بود بر نبرد توبا-فوشیمی.

File:SakaiJiken.jpg

کشته شدن ملوان فرانسوی به دست سامورایی های توسا؛ هشتم مارس 1868.


ادامه مطلب

جنگهای داخلی ژاپن (69-1868)؛قسمت اول


سوم ژانویه 1868- 18 می 1869

محل: ژاپن

نتیجه: از بین رفتن دیکتاتوری نظامی، بازگشت قدرت سیاسی به سلطنت

متخاصمین

1868

سلطنت طلبان:

توزاما:

متفقین ساتچو

دیگر لردهای توزاما

تیول توزا

تیول هیروشیما

تیول سوگا

تیول ساگا

تیول اوگاکی

تیول هیروساکی

تیول کوروئیشی

تیول یودو

 

1869

امپراطور ژاپن

(پشتیبانی شده توسط بریتانیا)

1868

دیکتاتوری نظامی توکوگاوا

تیول آیزو

تیول تاکاماتسو

متفقین شمالی

تیول جوزای

تیول ناگائوکا

تیول سندایی

تیول سورواوکا

تیول کاوانا

تیول ماتسویاما

تیول اوگاکی

متحدین برگشته:

تیول سو

تیول یودو

1869

جمهوری ازو

(پشتیبانی شده توسط فرانسه)

فرماندهان

1868–1869

امپراطور مئیجی

شاهزاده کوماتسو آکیهیتو

سایگو تاکاموری

کورودا کیوتاکا

اومورا ماسوجیرو

یاماگاتا آریتومو

ناکامورا هانجیرو

1868

توکوگاوا یوشینوبو

کاتسو کیاشو

انوموتو تاکه آکی

ماتسودایرا کاتاموری

شینودا گیاسابورو†

ماتسودایرا ساداکی†

تاناکا توسا†

کوندو ایسامی†

1869
رئیس جمهور:

انوموتو تاکه آکی

نیروی زمینی:

اوتوری کیسوکو

نیروی دریایی:

آرایی ایکونوسوکه

مشاوران:

ژول برون

اوژن کولاژ

استعداد رزمی

?

?

تلفات

در مجموع 8200 کشته و 5000 زخمی برای طرفین

 


نقشه ی جنگهای داخلشی ژاپن (1868-1869). تیولهای غربی ساتسوما، چوشو و توسا(قرمز) برای شکست دادن قوای دیکتاتور نظامی متحد شدند.

پس زمینه ی سیاسی

تا سال 1855،به مدت دو قرن، ژاپن درهای خود را بر روی کشورهای خارجی بسته بود و داد و ستد اندکی با دیگران داشت. تجارت با بیگانگان محدود شده بود به تجارت با کره از طریق تنگه ی تسوشیما، امپراطوری چین از طریق جزایر اوکیناوا (که در آن زمان تحت الحمایه ژاپن محسوب می شد) و هلند از طریق دجیما. در سال 1854 دریاسالار پری با استراتژی قایقهای توپدار درهای ژاپن را بر روی جهان بازکرد. در این زمان تجارت خارجی و غربگرایی به سرعت در ژاپن گسترش یافت. به خاطر شرایط تحقیر کننده ی پیمان نامه هایی که در این دوره بسته شد فرماندار نظامی (شوگون) به زودی خود را در مقابل دشمنان داخلی متعصبی یافت که اساسا بیگانه ستیز بودند و شعارشان این بود:"به امپراطور احترام بگذارید؛ اجانب را بیرون کنید."


کانرین مارو اولین کشتی بخاری مجهز به پروانه در ژاپن که توسط شوگون خریداری شد

رشد این گونه احساسات در میان فرماندهان و لردها سبب شد تا امپراطور وقت ،کومه ئی، برخلاف قرنها سیاست رسمی امپراطوری مبنی بر عدم دخالت در مسائل سیاسی نقش فعال تری در امور سیاسی بازی کند. با برآمدن فرصتها، او در برابر پیمان نامه هایی که دیکتاتور نظامی با خارجیان امضا کرده بود اعتراض کرد و سعی کرد تا در انتخاب جانشین او دخالت کند. تلاش های امپراطور در مارس 1863 با توشیح فرمان زیر به اوج رسید:"بربرها را بیرون کنید." اگرچه دیکتاتور نظامی به این فرمان اعتنایی نکرد اما بسیاری از متعصبین و تندروها به حمله به خارجی ها پرداختند. در مشهورترین مورد یک تاجر بریتانیایی کشته شد و توکوگاوا ناچار شد تا یکصدهزار پوند غرامت بپردازد. در یک مورد دیگر کشتی های پهلو گرفته در شیمونوسه کی توسط توپخانه ی ساحلی بمباران شدند.

در طی سال 1864 این گونه فعالیتهای شبه نظامی با عکس العمل نظامی قدرتهای خارجی روبروشدند: بریتانیا کاگوشیما را بمباران کرد و شیمونوسه کی توسط یک ناوگان بین المللی گلوله باران شد. در همین زمان نیروهای تیول چوشو به همراه سامورایی های بیگانه ستیز بدون ارباب شورشی به راه انداختند تا کیوتو ،شهری که به صورت سنتی مقر امپراطور محسوب می شد، را تحت کنترل خود بگیرند. نیروهای توکوگاوا شورشیان را شکست دادند. توکوگاوا دستور داد تا یک عملیات نظامی برای گوشمالی چوشو اجرا شود که آن را اولین عملیات چوشو نامیده اند و شوچو بدون درگیری نظامی تسلیم فرامین دیکتاتور نظامی شد. در این زمان مقاومت در برابر دیکتاتور نظامی به امپراطور و سران چوشو محدود بشده بود اما رفته رفته نظرات چوشو به بعضی از لردهای دیگر گسترش یافت و توکوگاوا روز به روز کنترل کمتری نسبت به لردهای متحد چوشو پیدا می کرد.

کمکهای نظامی خارجی


سربازان باکوفو در کنار کوه فوجی در سال 1867 با ترکیبی از سلاح های سنتی و مدرن

با وجود بمباران کاگوشیما، سران قوم ساتسوما به بریتانیا نزدیکتر شدند و سعی کردند تا با کمک آنها ارتش و نیروی دریایی خود را مدرنیزه کنند. یک تاجر اسکاتلندی به نام توماس بلیک گلوور چند فروند کشتی جنگی و تعدادی توپ به ایالتهای جنوبی فروخت. بازنشستگان و افسران داوطلب بریتانیایی و آمریکایی خدمات مستشاری خود را به لردهای ژاپنی ارائه می کردند. سفیرمختار بریتانیا ،هاری اسمیت پارکز، از فعالیتهای لردهای جنوبی در محدود کردن قدرت دیکتاتور نظامی و بازگرداندن قدرت سیاسی به امپراطور جانبداری می کرد. در این دوره لردهایی چون سایگو تاکاموری (ساتسوما)، ایتو هیروبومی و اینوئه کائورو (چوشو) شروع کردند تا به صورت بی واسطه با دیپلماتهای بریتانایی رابطه برقرار کنند.

از سوی دیگر دیکتاتور نظامی نیز برای مقابله با لردهای جنوب شروع کرد به مدرنیزه کردن نیروهای نظامی خود. با بی توجهی از سوی بریتانیا، توکوگاوا دست نیاز به سوی متخصصین فرانسوی دراز کرد، که در آن زمان به خاطر سیاستهای نظامی ناپلئون سوم، به این گونه سرمایه گذاری های نظامی علاقمند شده بودند.

توکوگاوا قدمهای بزرگی به سوی مدرنیزاسیون نظامی برداشت: آنها یک نیروی دریایی با هسته ی 8 کشتی جنگی بخار تدارک دیدند که در آن زمان قوی ترین نیروی دریایی آسیا بود. در سال 1865 ژاپن اولین  زرادخانه ی مدرن خود را در یوکوسوکا با کمک یک متخصص فرانسوی بناکرد. در ژانویه 1867 یک هیئت مستشاری فرانسوی برای تجدید ساختار نیروی زمینی دیکتاتور نظامی اعزام شد که در نتیجه یک واحد نخبه به نام دنشوتای تشکیل شد. توکوگاوا دستور داد تا یک کشتی زرهپوش ساخت فرانسه که در جنگهای داخلی آمریکا جنگیده بود خریداری شود. این کشتی که سی.اس.اس استون وال نام داشت به دست سلطنت طلبان افتاد و در نبردهای دریایی اطراف هاکوداته با نام کوته تسو شرکت کرد.

کودتا

در پی یک کودتا توسط سران افراطی قوم چوشو دیکتاتور نظامی دومین لشکرکشی را به قصد تنبیه چوشو اعزام کرد. چوشو به صورت پنهانی با ساتسوما متحد شد. در تابستان 1866 لشکرکشی توکوگاوا توسط چوشو شکست خورد و حیثیت نظامی دیکتاتور نظامی لکه دار شد. در اواخر همان سال دیکتاتور نظامی ایه موچی توکوگاوا و امپراطور کومه ئی فوت کردند و به ترتیب توسط یوشینوبو توکوگاوا و امپراطور مئیجی جایگزین شدند. این وقایع یک متارکه ی موقت در عملیات نظامی به همراه داشت.

در نهم نوامبر 1867 یک فرمان مخفیانه توسط چوشو و ساتسوما به نام امپراطور منتشر شد که دستور می داد:" یوشونیوبو ی خائن را اعدام کنید." اندکی قبل از این یوشینوبو مقام خود به عنوان دیکتاتور نظامی را واگذار کرد و تمام قدرت سیاسی خود را به امپراطور عودت داد. او توافق کرد تا عامل اجرای دستورات سلطنتی باشد. با این رویداد دیکتاتوری نظامی توکوگاوا برای همیشه با تاریخ وداع کرد.

درحالیکه یوشینوبو قدرت را در سطح ملی واگذار می کرد هنوز به عنوان یک تیول دار دارای قدرت منطقه ای بود. به علاوه، افراد خاندان توکوگاوا از نخبگان سیاسی طراز اول ژاپن بودند و در بسیاری از موقعیتهای سیاسی قرارگرفتند. این مسئله از سوی سران افراطی قوم ساتسوما و چوشو غیرقابل پذیرش بود. در سوم ژانویه 1868 کاخ سلطنتی کیوتو توسط عناصر ساتسوما و چوشو اشغال شد و یک روز بعد امپراطور 15 ساله اعلام کرد که خود تمام قدرت را در دست گرفته است. اگرچه بیشتر مشاوران امپراطور از این امر خوشحال شدند اما تمایل داشتند تا با توکوگاوا همکاری خود را ادامه دهند. سایگو تاکاموری شورای سلطنتی را تهدید کرد که عنوان "دیکتاتور نظامی" را منسوخ خواهدکرد و دستور داد تا تیول خانوادگی یوشینوبو مصادره شود.

اگرچه یوشینوبو ابتدا با این تقاضا موافقت کرد اما در 17 ژانویه 1868 اعلام کرد که:" با بازپس گیری قدرت توسط امپراطور موافق نیست و درخواست کرد تا این فرمان لغوشود." در 24 ژانویه یوشینوبو تصمیم گرفت تا به کیوتو حمله کند. حریقهایی که در ادو (توکیوی امروزی) توسط عناصر نفوذی ساتسوما و چوشو روی دادند توکوگاوا را به سوی درگیری نظامی سوق دادند.

مترجم رضاکیانی موحد

منبع

https://en.wikipedia.org/wiki/Boshin_War

بِل اِپُک




"بِل اِپُک Belle Époque " دوره ای از تاریخ اروپای غربی است که پس از پایان جنگ فرانسه-پروس در سال 1871 آغاز و تا شروع جنگ جهانی اول در 1914  ادامه یافت. در دوران جمهوری سوم فرانسه( آغاز در 1871)، این دوره با نشانه های از جمله، خوش بینی؛ صلح در منطقه، رشد اقتصادی، افزایش اکتشافات و اختراعات علمی شناخته می شود. در حال و هوای آن دوره، به خصوص در پاریس، هنر شکوفا شد، شاهکارهای زیادی در زمینه ادبیات، موسیقی، تئاتر و هنرهای تجسمی خلق شد. بعدها با مشاهده و تجربه هولناک جنگ جهانی اول، از آن دوره به عنوان دوره ی طلایی یاد می شد.
تصویر: پاریس در 1900 در این دوره.











ادامه ی تصاویر در ادامه ی مطلب..

ادامه مطلب

گالیله و کره ی ماه





طراحی های گالیله از کره ی ماه در سال 1610 .

 
  • تعداد صفحات :60
  • 1  
  • 2  
  • 3  
  • 4  
  • 5  
  • 6  
  • 7  
  • ...  
 

درباره وب سایت

Wars & History
رضا کیانی موحد - محمدحسین پاز
مدیر وب سایت :

آخرین پست ها

جستجو

نویسندگان