جنگها و تاریخ

آرشیو موضوعی

آرشیو

لینکستان

جنگ مدیا

← آمار وب سایت

  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :


Think,Befor We Act

/ساعتی در خود نگر تا كیستی/ از كجائی وز چه جائی چیستی/ در جهان بهر چه عمری زیستی/ جمع هستی را بزن بر نیستی

سلاح های ضدتانک آلمان در جنگ جهانی دوم؛ قسمت دوم

در آوریل 1942، ورماخت 44 قبضه پک-40 در خدمت داشت. این سلاح کاملا موفق بود و تا سال 1943 پک-40 بدنه ی اصلی توپخانه ضدتانک آلمان را تشکیل داد.پک-40 سلاح ضدتانک استاندارد آلمان تا پایان جنگ بود و توسط آلمان به متحدینش عرضه شد. برخی از توپهای غنیمتی حتی توسط ارتش سرخ مورد استفاده قرار گرفتند. پس از پایان جنگ، پک-40 در چندین ارتش اروپایی( از جمله آلبانی، بلغارستان، چکسلواکی، فنلاند، نروژ، مجارستان و رومانی) استفاده شد.

در مجموع در حدود 23،500 قبضه پک-40 تولید شد و در حدود 6،000 قبضه ی دیگر برای مسلح کردن ادوات زرهی مورد استفاده قرارگرفتند. هزینه تولید هر واحد از آن در حدود 2200 نفر-ساعت و 12000 رایش مارک تخمین زده می شود. نمونه ی اتوماتیک و سبک تر، در حین حال سنگین ترین توپ نصب شده بر روی جنگنده های آلمانی، با نام BK 7،5 بر هواپیمای Henschel Hs129 نصب شد.

پک-40 در برابر تقریبا تمام تانکهای متفقین تا پایان جنگ موثر بود. با این حال، پک-40 خیلی سنگین تر از پک-38 بود، جابجایی آن دشوار بود و تحرک آن اندک. جابجایی آن بدون کشنده ی موتوری بر روی زمین های ناهموار دشوار یا غیر ممکن بود.

پک-40 در روسیه، جایی که برای مبارزه با جدیدترین تانکهای شوروی در آنجا مورد نیاز بود، آغاز به کار کرد. این توپ طراحی شده بود تا همان گلوله های زره شکاف، HE  و HL استاندارد در توپهای لوله بلندKwK 40  (مخصوص تانکها) را شلیک کند. علاوه بر این، یک گلوله ی زره شکاف مخصوص برای پک-40 وجود داشت که در نهایت بسیار کمیاب از کار آمد.

تفاوت عمده در گلوله هایی که توسط توپهای آلمانی 75 میلیمتری شلیک می شدند، در طول و شکل پوکه ی آنها بود. پوکه ی گلوله یKwK  دو برابر طول پوکه یKwK 37  با لوله ی کوتاه، و پوکه ی پک-40 یک سوم بلندتر از پوکه ی KwK 40  است.


ادامه مطلب

سلاح های ضدتانک آلمان در جنگ جهانی دوم؛ قسمت اول


 

تفنگهای ضد زره

اولین سلاح ضدتانک آلمان تفنگهای نسبتا ضعیف ضدتانک (  Panzerbüchse) بود که از سال 1917 تا 1943 در خدمت ورماخت بودند. Panzerbüchse  به معنی "تفنگ ضد زره" بوده و سابقه ی آن به موزر T- Gewer (اولین تفنگ ضدتانک جهان) در سال 1917 بازمی گشت. این تفنگ به عنوان یک پاسخ فوری در برابر ظهور تانک های بریتانیایی در جبهه غربی ساخته شد. به عنوان یک تفنگ گلنگدنی و با تیراژ در حدود 15،800 قبضه، این تفنگ از موفقیت متوسطی برخوردار بود.  Panzerbüchse39 یا (PzB39) مهمترین تفنگ ضدتانک آلمانی در جنگ جهانی دوم بود. این تفنگ نسخه بهبود یافته ی Panzerbuche38 یا (PzB38) بود.

سابقه ی آلمان در توسعه ی تفنگهای ضدتانک به اواخر دهه 1930 بازمی گشت. در تلاش برای ارائه ی یک اسلحه ضدتانک سبک وزن قابل حمل توسط پیاده نظام، این وظیفه به مهندس بی.بروئر، واگذارشد. PzB38 یک سلاح تک تیر با لوله ی عقب نشینی کننده بود. هنگامی که PzB38 شلیک می کرد، لوله در حدود 9 سانتیمتر عقب می آمد، شکاف گلوله گذاری باز می شد و پوکه بیرون می افتاد. شکاف گلوله گذاری همچنان باز می ماند تا تیرانداز یک فشنگ دیگر را در جان لوله قرار بدهد. سپس تیرانداز گلنگدن را به جلو حرکت می داد تا شکاف گلوله گذاری بسته شود و ماشه در وضعیت آماده برای شلیک قرار بگیرد. این مکانیسم پیچیده به آسانی گیر می کرد و در میدان جنگ موجب اشکال می شد.

اگرچه PzB38 با قطعات فولاد فشرده ، که با جوش نقطه ای به یکدیگر متصل می شدند، ساخته شد به علت مکانیسم پیچیده ی گلنگدن، ساخت آن بسیار دشوار بود و تنها تعداد کمی از آنها (1408 قبضه) در سالهای 1939 و 1940 در کارخانه Gustloff Werke  ساخته شد و تنها 62 قبضه از این سلاح توسط نیروهای آلمانی در حمله به لهستان در سال 1939 مورد استفاده قرار گرفت.

PzB39 قدم بعدی در توسعه ی PzB38 بود، و بهبودهای اساسی که در طرح آن داده شد سبب شد که ساخت PzB38 لغو شده و تولید PzB39 بلافاصله آغازگردد. با این حال آن نیز از همان مکانیسم پیچیده ی گلنگدن و فشنگ PzB38استفاده می کرد. PzB39 لوله ی PzB38 را حفظ کرد و تنها طول آن اندکی افزایش یافت و وزنش به 12.6 کیلوگرم کاسته شد. عملکرد PzB39 اساسا مشابه PzB38 بود. برای افزایش عملی نرخ آتش، دو خشاب، هر کدام حاوی 10 گلوله به هر دو طرف سلاح در نزدیکی گلنگدن متصل بود، هرچند که PzB39 اساسا یک تفنگ خشاب خور نبود. فشنگ گذار بازهم باید گلوله ها را از این خشابها به صورت دستی خارج کرده و فشنگ گذاری می کرد. 568 قبضه PzB39 توسط ارتش آلمان در حمله به لهستان استفاده شد. دو سال بعد، در آغاز جنگ علیه روسیه، 25998 قبضه PzB39 توسط نیروهای آلمانی مورد استفاده قرار گرفت. تولید کل PzB39 از مارس 1940 تا نوامبر 1941، زمانی که تولید آن متوقف شد، 39،232 قبضه بود. PzB39  تا سال 1944 در خدمت باقی ماند. در آن زمان PzB39 دیگر حتی در برابر خودروهای سبک تر  زرهی نیز حرفی برای گفتن نداشت.


 

ادامه مطلب

کراسنوپول


رضاکیانی موحد

کراسنوپول یک گلوله توپ 152/155 میلیمتری هدایت شونده روسی است. این گلوله دارای هدایت لیزری است تا بتواند با دقتی بیشتر با اهداف سخت مانند تانکها، خودروهای زرهی یا سنگرهای بتنی درگیر شود. کراسنوپول به گونه ای طراحی شده است که بتواند تنها با یکبار گراگرفتن و بدون نیاز به شلیکهای متوالی اهداف خود را منهدم کند. هدف گذاری این گلوله ها در ابتدا توسط دیده بانهای توپخاه صورت می گیرد. پس از تعیین هدف توسط لیزر گلوله توسط توپ شلکی شده و با پرتوی لیزر تا هدف هدایت می شود. کراسنوپول می تواند اهداف متحرک تا سرعت 36 کیلومتر بر ساعت را هدف قرار دهد.این گلوله را می توان با انواع توپها و هویتزرهای 152 میلیمتری شرقی و غربی مانند توپ خودکششی ماستا یا 155 میلیمتری مانند ام-109 پالادین شلیک کرد. برد سیستم هدفیاب لیزری کراسنوپول 5 کیلومتر و برد خود گلوله 20 کیلومتر می باشد. با این گلوله می توان اهداف متحرک با حداکثر سرعت 36 کیلومتر بر ساعت هدف را نیز قرار داد. وزن سرجنگی کراسنوپول 20.5 کیلوگرم و وزن گلوله ی کامل 50 کیلوگرم می باشد. تولید انبوه این گلوله ی باهوش برای ارتش روسیه از سال 1986 آغازشده است.

مترجم

رضاکیانی موحد

منبع

https://en.wikipedia.org/wiki/Krasnopol_%28Weapon%29

ادامه مطلب

10 ابر سلاح هیتلر؛ قسمت دوم

قسمت اول

نهم: ابر توپی که قرار بود لندن را با خاک یکسان کند
Nazi-Superguns-600x300


نازی ها قبلا تعداد توپهای غول پیکر ریلی ساخته بودند که در اطراف کانال مانش مستقر بودند و تا 29 مایل برد داشتند. آنها به اندازه ی کافی بدنام بودند اما تنها قسمتی از داستان را تشکیل می دادند. نازیهای قصد داشتند توپهایی بسازند ،و همانطور که در عکس بالا دیده می شود نمونه هایی هم ساختند، که بتوانند تمام خاک اروپا را هدف قرار دهند. این ابرتوپها از روش چند خرجی استفاده می کردند. در این روش پس از شلیک گلوله ی توپ خرج دوم با فاصله ی زمانی کمی منفجر می شود تا سرعت بیشتری به گلوله بدهد.

آلمانها قصد داشتند تا از 50 قبضه از این ابرتوپها ،که با نام وی-3 هم شناخته می شد، برای بمباران لندن استفاده کنند. این توپها قرار بود در دو تونل بزرگ زیرزمینی در شمال فرانسه نصب بشوند. قرار بود اولین شلیک در اکتبر 1944 انجام شود اما بمباران هوایی متفقین در جولای همان سال با بمب های سنگر شکن تمامی تونلها را از بین برد.

البته ساخت دو قبضه توپ کوچکتر به اتمام رسید و از آنها برای بمباران لوکزامبورگ (دسامبر 1944 تا فوریه 1945) استفاده شد. البته این حملات چندان هم پر تلفات نبودند: تنها 10 نفر کشته و 35 نفر زخمی شدند. از بین رفتن شبکه های حمل و نقل سبب شده بود تا رساندن مهمات به این توپها غیرممکن شوند.

با راه اندازی این توپها هیتلر می توانست به راستی متفقین را به دردسر بیاندازد.

مترجم: رضا کیانی موحد
منبع:
https://www.warhistoryonline.com/war-articles/10-most-chilling-nazi-super-weapons-that-hitler-could-have-used-to-win-ww2.html

توپ ضد تانک پک-40

Pak40 parola 1.jpg
رضاکیانی موحد

توپ 75 میلیمتری پک-40 یک سلاح ضدتانک بود که در سالهای بین 1939 تا 1941 توسط راینمتال توسعه یافت و در طی جنگ جهانی دوم به صورت ستون فقرات توپخانه ضدتانک آلمان نازی درآمد.

توسعه

توسعه پک-40 با برگزاری مناقصه ای بین شرکتهای کروپ و راینمتال برای ساخت یک توپ 75 میلیمتری ضدتانک جدید در سال 1939 شروع شد. به دلیل اینکه اولویت این سلاح چندان بالا نبود پروژه پک-40 چندان جدی گرفته نشد. با این وجود، پس از حمله هیتلر به روسیه شوروی در سال 1941 و ناتوانی توپخانه ضدتانک آلمان در برابر تانکهای قدرتمند تی-34 و کا.وی-1، طرح پک-40 در اولویت قرارگرفت. اولین پیش نمونه تولید شده پک-40 در نوامبر 1941 تحویل داده شد.

در آوریل 1942، ورماخت تنها 44 قبضه توپ پک-40 در اختیار داشت اما یکسال بعد این سلاح تبدیل به توپ اصلی آلمان برای مقابله با ادوات زرهی دشمن شده بود.


 

ادامه مطلب

 
  • تعداد صفحات :6
  • 1  
  • 2  
  • 3  
  • 4  
  • 5  
  • 6  
 

درباره وب سایت

Wars & History
رضا کیانی موحد - محمدحسین پاز
مدیر وب سایت :

آخرین پست ها

جستجو

نویسندگان