منوی اصلی
جنگها و تاریخ
  • جمعه 1 مهر 1390 07:58 ب.ظ نظرات ()


    هویتزر گونه ای توپ است که اولین بار توسط ارتشهای اروپایی (یا با سازمان اروپایی) در قرون 18،19 و 20 بکارگرفته شد. این سلاح در زمانی که ابداع شد سلاحی انقلابی بود و بعدها توسعه آن نقش زیادی در تغییر تاکتیک های جنگی بازی کرد. انواع گوناگون هویتزر اکنون به صورتی گسترده  توسط نیروهای نظامی جهان استفاده می شوند.

    هویتزر را می توان سلاحی بین توپ و خمپاره دانست. یک توپ به صورت عمومی دارای لوله ای بلند، برد زیاد و مسیر شلیک تقریبا مستقیم است.  برخلاف یک توپ، خمپاره می تواند پرتابه را با زاویه ای بسیار زیاد شلیک کند. در نتیجه این شلیک تحت زوایای زیاد، پرتابه با زاویه ای تند فرود آمده و از سمت بالا بر روی هدف افتاده یا به آن اصابت می کند. یک هویتزر نوعی دارای مشخصات زیر می باشد: لوله کوتاه،برد نسبتا کم،مسیر شلیک با انحنای نسبتا زیاد و سرعت دهانه کم.

    هویتزر 12 پوندی متعلق به قرن 19 در موزه پارک ملی، فورت لارامیه، ایالت وایومنیگ آمریکا. این هویتزر در جنگهای شمال-جنوب به صورتی گسترده بکارگرفته شد.

    اولین هویتزر مدرن در انتهای قرن 17 توسط هلندی ها ساخته شد. لوله این توپها کوتاه بود و در هنگام شلیک شدن گلوله، سلاح پایداری کمتری نسبت به یک توپ مشابه داشت. به همین دلیل مجبور شدند تا خرج به کاررفته برای شلیک گلوله را کاهش دهند و در عوض برای افزایش برد گلوله زاویه لوله را در هنگام شلیک بیشتر کنند. در اصل، هویتزر برای بمباران مواضع و قلعه های دشمن طراحی شد. برخلاف خمپاره های آن زمان -که زاویه شلیک ثابتی داشتند و برای تنظیم برد گلوله باید خرج آن را کم و زیاد می کردند- هویتزرها را می توانستند در زوایای مختلفی بکارگیرند. این امر باعث شد تا بکارگیری هویتزرها ساده تر از خمپاره گشته و بر محبوبیت این سلاح در میان نظامیان افزوده شود.

    در میانه قرن 18 تعدادی از ارتشهای اروپایی هویتزرهایی را معرفی کردند که به اندازه ای سبک شده بودند که می توانستند ارتشها را در میدان نبرد همراهی کنند. برخلاف توپهای آن زمان -که تنها می توانستند گلوله های با انرژی جنبشی را شلیک کنند- هویتزرها می توانستند گلوله های منفجر شوند را نیز شلیک کنند. این امر ارزش هویتزرها را در میدان نبرد بسیار بالابرد. هویتزرها ساده بودند، نواخت شلیک بیشتری داشتند و در ضمن می توانستند آنها را با خرجهای قابل تنظیم شلیک کنند.

    در میانه قرن 19 تعدادی از ارتشها کوشش کردند تا با ساختن توپهای بدون خان که هم بتوانند گلوله های منفجر شوند و هم گلوله های معمولی را شلیک کنند زرادخانه های خود را خلوت کنند. آنها هویتزرها و توپهایشان را از رده خارج کردند و توپ-هویتزر را به جای آن بکارگرفتند. معروف ترین این سلاح ها توپ-هویتزر 12 پاوندی ناپلئون بود که به صورتی وسیع در جنگهای داخلی آمریکا بکارگرفته شد.

    در سال 1859 ارتشهای اروپایی دوباره به استفاده از توپهای خان دار روی آوردند. این توپها از مرمی های استوانه ای شکلی بهره گیری می کردند که کالیبر کمتری از گلوله های شرپنل داشتند و می توانستند باروت بیشتری حمل کنند. به علاوه، برد بیشتر این توپها به آنها اجازه می داد تا تاثیرات گوناگونی داشته باشند. مثلا به وسلیه آنها می شد به دیوارهای کوتاه شلیک کرد و از هویتزرهای میدان نبرد بی نیاز شد. اینگونه بود که توپهای خان دار دوباره جانشین هویتزرها و توپهای قدیمی شدند.


    آخرین ویرایش: جمعه 1 مهر 1390 09:17 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • شنبه 26 شهریور 1390 09:28 ب.ظ نظرات ()




    کیفیت و اندازه بالا  High Resolution

    عکس امشب مربوط به تیربار MG 42 یا بهینه شده ان MG 3 می باشد.

    MG-42 (مخفف Machine Gun 42) یک تیربار 7.92 میلیمتری کامل می باشد.که در آلمان نازی ساخته و در سال 1942 توسط نیروهای نظامی المان وارد خدمت شد. این تیر بارهمراه و در بعضی موارد به عنوان جایگزین اصلی MG34 در تمام قسمتهای نظامی آلمان انتخاب شد. با این وجود هر دو سلاح تا پایان جنگ ساخته شده ومورد استفاده قرار گرفتند.این تیربار پس از جنگ نیز توسط شرکت راین متال المان بهینه شده و به نام MG-3 شروع به تولید شد. تیربار ام جی 42 به واسطه قتل عام نیروهای امریکایی در جنگ جهانی دوم در هنگام پیاده شدن نیروها در ساحل اوماها شهرت بسیاری کسب کرد.
    سلاح MG-3 در بسیاری از نیرو های نظامی در طول جنگ سرد به کار گرفته شد و تا به امروز نیز در حال استفاده در بسیاری از ارتشهای جهان از جمله آلمان و ایران و ... می باشد.


    مترجم محمدحسین پاز
    منبع: http://en.wikipedia.org/wiki/Rheinmetall_MG3 

    در صورت استفاده در سایر وبلاگها و سایتها لینک مطلب در Wars and history و نام نویسنده و یا مترجم را ذکر کنید.


    کارل دونیتس بی گناه یا گناهکار؟ قضاوت با شما.



    حمله به کشورهای اسکاندیناوی،نروژ/ عملیات فورتیتود شمالی / نمونه ای از عملیات فریب استراتژیکی در جنگ جهانی دوم



    شکست فاجعه بار تهاجم به دیپ توسط مدافعین المانی، قتلگاه متفقین، هزاران نفر تلفات/عملیات جوبیلی


    نبرد دریایی ریورپلات؛The Battle of the River Plate






    آخرین ویرایش: شنبه 26 شهریور 1390 11:33 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • چهارشنبه 9 شهریور 1390 08:52 ق.ظ نظرات ()

    نیروی زمینی بریتانیا از ابتدای دهه شصت تا میانه دهه هفتاد میلادی از هویتزرهای 105 میلیمتری کوهستانی اتومرالا مود-56 ،که تحت لیسانس و با نام "ال-5"در داخل بریتانیا تولید شده بود، استفاده می کرد. این توپها در هشت هنگ توپخانه این ارتش جانشین هویتزرهای 75 میلیمتری، خمپاره های 4.2 اینچی و 25 پوندی شدند و از مهمات 105 ملیمتری استاندارد ارتش آمریکا استفاده می کردند.

    هویتزر سبک وزن مود-56 توسط ایتالیا و برای لشکرهای کوهستانی این کشور طراحی شده بود و به راحتی توسط هلیکوپترهای "وسکس" یا خودروی لندروور تا پای کار برده می شد. به هرحال، برد کم مود-56 و ضعف دستگاه نشانه روی آن سبب شد تا ارتش بریتانیا به فکر جانشین مناسبی برای هویتزرکوهستانی بیفتد.

    در سال 1965 ستاد کل با ساخت یک هویتزر 105 میلیمتری جدید موافقت کرد. شرایط فنی نیروی زمینی ساخت توپی با حداکثر وزن 1600 کیلوگرم و قابلیت حمل در هلیکوپترهای "شینوک" یا هواپیمای باری "آندور" و شلیک در زیر باران به مدت 30 دقیقه بود.

    برای توپ جدید مهمات "اف دی مارک-2 " در نظرگرفته شد که در اصل برای توپهای "ال-13" طراحی شده بود و با مهمات آمریکایی بکار رفته در هویتزر "ال-5" به کلی متفاوت بود.

    مؤسسه تحقیقات و توسعه تسلیحات سلطنتی طراحی توپ جدید را در دست گرفت و کوتاه زمانی نگذشته بود که این هویتزر به "توپ سبک" شهرت یافت. تولید توپ جدید در سال 1975 در کارخانه "اردونانس سلطنتی" آغازشد و از سال 1976 این توپ در خدمت ارتش بریتانیا قرارگرفت.

    خدمت

    ال-118 سنگین تر از هویتزرهای سابق ارتش بریتانیا بود ولی در عوض طرح جدید آن ال-118 را برای حمل با هلیکوپتریهایی چون "پوما" و "سی کینگ" مناسب ساخته بود. البته برای حمل این توپ در میدان نبرد خودرو جدیدی طراحی شد که "لندرور یک تنی" نام گرفت. در شرایط برفی ال-118 به اسکی مجهز شده و توسط همه جاروهایبی.وی-206 یدک کشیده می شد.

    در جنگ فالکلند ، که در سال 1982 بین بریتانیا و آرژانتین روی داد، ال-118 به صورت گسترده ای بکارگرفته شد. 5 آتشبار (30 قبضه) ال-118 به جزایر فالکلند اعزام شدند و در آخرین مرحله نبرد برای اشغال بندر"استنلی" هر توپ روزانه 400 گلوله شلیک کرد. این توپها در پیروزی بریتانیا در این جنگ نقش معنی داری را بازی کردند. بعدها نیروی زمینی سلطنتی ال-118 را در بالکان، سیرالئون، عراق و افغانستان بکارگرفتند.

    امروزه هنگ 29 کماندو، هنگ هفتم چترباز و هنگ چهلم توپخانه صحرایی از این توپ استفاده می کنند. نقش این واحدها پشتیبانی از کماندوهای نیروی دریایی در هنگام تهاجم می باشد. امروزه دیگر واحدهای توپخانه به جای ال-118 از هویتزر خودکششی آ.اس-90 استفاده می کنند. هنگهای "صدم"، "یکصدوسوم" و "یکصدو پنجم" ذخیره هنوز ال-118 را در خدمت دارند و گروهان "پرافتخار" از هنگ "یکصدو چهارم" ذخیره از ال-118 در مناسبتها و رژه ها استفاده می کند.

    از ال-118 برای آموزش افسران توپخانه در دانشگاه های نظامی این کشور نیز بهره گرفته می شود. در 30 نوامبر 2001 یک قبضه ال-118 جایگزین توپ "25 پاوندی" قلعه "ادینبورو" شد. این توپ به صورت سنتی هر روزه در ساعت 1 شلیک می شود.

    توپ "ساعت-1" قلعه ادینبورو

    طراحی

    ال-118 از توپ "ال-19" بر روی عرابه "ال-17" استفاده می کند. ال-19 آشکارا از توپ "ال-13" کوتاه تر است. ال-118 بعضی مشخصه های توپ "25 پاوندی کیو.اف" را به ارث برده است. از میان این مشخصات می توان به کولاس با شیب عمودی و یدک کش یک تکه اشاره کرد.

    چرخهای باریک ال-118 اجازه می دهد تا توپ را به راحتی تا 3200 میل در سمت چرخاند. پرسنلی که از آموزش کافی برخوردار باشند می توانند ال-118 را در عرض 30 ثانیه مستقر کرده و آماده شلیک نمایند. پس از استقرار توپ، یک صفحه A شکل در جلو و زیر آن قرار می گیرد تا وزن لوله توپ را تحمل کند. برای حمل در مسافتهای طولانی یا زمینهای ناهموار لوله توپ به سمت عقب چرخیده و به انتهای یدک کش چفت و بست می شود. در هنگام انبارکردن توپ لوله آن در حالت عادی باز و دار زاویه ای قرار می گیرد که وزن لوله به صورت متعادل بر یوغ بیفتد و به چرخدنده های تنظیم ارتفاع فشاری وارد نشود.

    مهمات

    مهمات مورد استفاده در ال-118 عبارتند از گلوله های 105 میلیمتری اف.دی مارک-2. خرج توپ پس از بارگذاری گلوله در جان لوله قرار می گیرد. سرهای جنگی بکارگرفته در ال-118 عبارتند از:

    سرجنگی "ال-31" با قدرت انفجاری بالا. این گلوله را می توان به یک فیوز زمانی یا فیوز ضربه ای مجهز کرد.

    سرجنگی دودزا "ال-45": این سرجنگی با استفاده از فسفر سفید تا شصت ثانیه دود ایجاد می کند. با استفاده از این سرجنگی می توانی یک پرده دود برای استتار ایجادکرد.

    سرجنگی نشانه گذار"ال-37"، "ال-38" و "ال52": این سرهای جنگی با استفاده از دود نارنجی یا قرمز می تواند منطقه هدفگیری شده را برای دیده بان مشخص کنند تا تصحیح لازم در نشانه گیری صورت گیرد.

    سرجنگی منور"ال-43": قادر است 15 تا 20 ثانیه روشنایی ایجاد کند.

    سرجنگی "ال-42": دارای خرج انفجاری قوی برای آتش مستقیم برعلیه ادوات زرهی یا ساختمانهای دشمن.

    سرجنگی "ال-41" مشقی و "ال83": برای تمرینها و مانورها نظامی استفاده می شود.

    سرجنگی "ال-50": این سرجنگی با استفاده از خرجهای پلاستیکی کشندگی بیشتری نسبت به گلوله های معمولی دارد. ادعا می شود که قدرت تخریبی این گلوله برابر با گلوله های 155 میلیمتری توپ "ام-107" می باشد.

    توسعه

    در اوایل دهه 90 ارتش بریتانیا توپهای ال-118 خود را به یک اندازه گیرسرعت دهانه، رادار و منبع تغذیه مجهز کرد.

    در سال 2002 سیستمهای نشانه روی چشمی از روی تمام توپهای بریتانیا برداشته شد و سیستم پیشرفته "لیناپس" جایگزین آن گشت. این سیستم تغییرات سمت و ارتفاع را به دقت با ژیروسکوپ لیرزی خود اندازه گیری کرده و با بهره گیری از جی.پی.اس مکان دقیق توپ را تعیین می کند. این اسباب سبب می شود که بدون داشتن هیچ نقطه مرجعی توپ را پس از پیاده کردن هدفگیری کرد.

    در سال 2007 برنامه ای برای سبک سازی توپها در نظرگرفته شد. در این برنامه قرار است تا بعضی از قطعات فولادی توپ را با قطعات سبکتر تیتانیومی تعویض کنند.


    ال-118 مجهز به لیناپس

    انواع

    ال-119

    هویتزر "ال-119" برای استفاده از مهمات آمریکایی "ام-1" طراحی شده و لوله آن کوتاه تر از ال-118 می باشد. بریتانیا آخرین ال-119 خود را در سال 2005 بازنشسته کرد اما این این توپ هنوز هم در بین کشورهای خارجی که از مهمات ام-1 استفاده می کنند پرطرفدار است.

    ام-119آ1

    هوتیزر "ام-119" نمونه آمریکایی ال-119 است که توسط این کشور و تحت لیسانس تولید می شود. این توپ در ارتش آمریکا بیشتر در واحدهای با قدرت جابجایی بالای مانند لشکرهای 82 و 101 هوابرد بکارگرفته می شود. به غیر از آمریکا، استرالیا نیز این توپ را برای ارتش خود و نیوزلند تولید می کند.

    ال-118 در افغانستان


     

    بکارگیرنده گان

    اسپانیا،استرالیا، ایرلند، امارات متحده عربی، آمریکا، بریتانیا،بوتسوانا، برزیل، برونئی، پرتغال، تایلند، زیمبابوه، سوئیس، عمان، کنیا، مالاوی، مالزی، مراکش، نیوزلند، هلند.


     

    هویتزر ال-118

    مشخصات

    سال ساخت

    1975

    کالیبر

    105میلیمتر

    طول

    7.01متر

    پهنا با چرخها

    1.42متر

    وزن عملیاتی

    1858کیلوگرم

    خدمه

    6نفر

    سرعت دهانه

    708 متر/ثانیه

    نرخ شلیک

    6تیر دردقیقه

    سمت

    100 میل

    ارتفاع

    100- تا 1250 میل

    برد

    2500تا17200متر

     

    نویسنده : رضاکیانی موحد

    با همراهی محمدحسین پاز

    انتشار یافته در ماهنامه جنگ افزار

    ISSN 1735251-7

    در صورت استفاده در سایر وبلاگها و سایتها لینک مطلب در Wars and history و نام نویسنده و یا مترجم را ذکر کنید.


    آخرین ویرایش: چهارشنبه 9 شهریور 1390 10:02 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • جمعه 14 مرداد 1390 07:51 ب.ظ نظرات ()

    هنری شرپنل

    در سال 1784 یک افسر توپخانه انگلیسی به نام هنری شرپنل ( Henry Shrapnel)مهمات جدیدی برای توپخانه اختراع کرد. 19 سال طول کشید تا ارتش بریتانیا به برتری های این اختراع توجه کند و آن را به صورت سازمانی در توپخانه خود بکارگیرد. گلوله های جدید به یاد مخترع اش گلوله های شرپنل (Shrapnel shell)نامیده شدند.

    گلوله های شرپنل اولیه به شکل پوسته ای کروی بودند که حداقل مواد منفجره در آن بارشده بود و داخل آن پر از گلوله های سربی ریز بود. یک فیوز برای انفجار گلوله در بالای سر سربازان دشمن تعبیه شده بود که با عمل کردن آن مواد منفجره داخل پوسته منفجر شده و گلوله های سربی را با سرعت زیاد به تمامی جهات پخش می کرد. بعدها این گلوله ها به صورت استوانه ای ساخته شدند.

    عکس برش خرده از گلوله شرنپل 18 پونندی انگلیسی متعلق به جنگ جهانی اول






    گلوله های شرپنل کشورهای مختلف

    شرپنل از مهماتی بود که به صورتی گسترده در درگیریها و جنگهای چهارگوشه جهان بکارگرفته شد. انفجار این گلوله تأثیر مخرب شدیدی بر روی روحیه افراد داشت. به دلیل ماهیت جنگهای خندقی ، که استفاده از گلوله های عادی توپخانه را سخت می ساخت، شرپنل در معادلات جنگ جهانی اول نقش معنی داری برعهده گرفت. ترکشهای شرپنل پس از انفجار می توانستند سربازان مستقر در کانالها و خندقها را از بالا هدف قراردهند و خسارات سنیگینی بر نیروی انسانی دشمن وارد سازند. پس از آن، پرتابه های ترکش شونده در انواع بمبها، خمپاره ها و نارنجکها نیز استفاده شدند و با پیشرفت تکنولوژی و ساخت مهمات جدید گلوله های شرپنل متعارف از رده خارج شدند. امروزه واژه "شرپنل" برای نامیدن طیف وسیعی از مهمات ترکش شونده بکارمی رود.


    کارخانه ساخت این گلوله

    منبع: دایره المعارف انکارتا

    ترجمه: رضاکیانی موحد

    با همراهی محمدحسین پاز

    در صورت استفاده در سایر وبلاگها و سایتها لینک مطلب در Wars and history و نام نویسنده و یا مترجم را ذکر کنید.


    حمله به کشورهای اسکاندیناوی،نروژ/ عملیات فورتیتود شمالی / نمونه ای از عملیات فریب استراتژیکی در جنگ جهانی دوم


    نبرد دریایی ریورپلات؛The Battle of the River Plate






    آخرین ویرایش: سه شنبه 18 مرداد 1390 11:05 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • شنبه 18 تیر 1390 06:00 ق.ظ نظرات ()


    اسکای شیلد یک سیستم دفاعی پیشرفته در برابر اهداف ارتفاع پست می باشد که توسط شرکت اورلیکن سوئیس طراحی و ساخته شده است. اورلیکن از سال 1999 به تملک راین متال آلمان درآمده و با عرضه اسکای شیلد یاد توپهای معروف 35 میلیمتری ضدهوایی خود را دوباره زنده کرده است.

    اسکای شیلد مدافعین را قادر می سازد تا یک منطقه حساس را در برابر انواع هواگردهای مافوق صوت، زیرصوت، هلیکوپترهای هجومی، پهپاد و گلوله های توپ باهوش حفاظت کند.

    اسکای شیلد می تواند اهداف کوچکی مانند راکتها و یا گلوله های توپ و خمپاره را ،حتی اگر از فاصله نزدیک شلیک شوند، رهگیری کرده و هدف قراردهد. این توانایی بدین معنی است که می توان اسکای شیلد را به عنوان یک مدافع عالی برای پایگاه های خط مقدم در برابر حملات نامتقارن یا تأسیسات زیربنایی (نیروگاه، سد،...) یک کشور بکارگرفت. هدف اصلی از طراحی اسکای شیلد حفاظت از سربازان و پایگاه های خطوط مقدم در مناطق آشوب زده مانند افغانستان و عراق می باشد.

    اسکای شیلد برای حداکثر حفاظت از خدمه طراحی شده است. این سیستم سبک وزن و ماجولار از دو قبضه  توپ کنترل از راه دور 35 میلیمتری، یک واحد هدایت آتش و یک پست فرماندهی به ظرفیت 2 نفر تشکیل شده است. پست فرماندهی را می توان در 500 متری توپها و رادار مستقر کرد تا در صورت استفاده دشمن از موشکهای ضدتشعشع آسیبی به خدمه توپ وارد نشود.

    توپهای اسکای شیلد از نوع چرخان هستند و نواخت هر یک از آنها به 1000 گلوله در دقیقه می رسد. واحد هدایت آتش از واحد رادار و پست فرماندهی تشکیل شده است.

    توپهای اسکای شیلد به صورت عملیاتی توسط 228 گلوله بارگذاری شده و آماده شلیک می باشند. این مهمات برای 20 درگیری کفایت می کنند و می توانند از پس یکی حمله گسترده هوایی برآیند. گلوله گذاری مجدد سلاح ها با حداقل نفرات و به سادگی و با سرعت انجام می پذیرد. این توپها می توانند هر گونه مهمات 35 میلیمتری متعارف را شلیک کنند.

    اسکای شیلد دارای زمان واکنش بسیار کوتاهی است و از زمان کشف هدف تا درگیری با آن کمتر از 4.5 ثانیه طول می کشد. سرعت بالای دهانه و دقت زیاد به اسکای شیلد این توانایی را می دهد که همزمان با چند هدف درگیر شود.

    تجهیزات اسکای شیلد در برابر اقدامات جنگ الکترونیک به خوبی حفاظت شده اند. واحد هدایت آتش از 2 دستگاه رادار استفاده می کند. رادار اول وظیفه دارد هواگردهای منطقه نبرد را بیابد و آشکار کند و رادار دوم هدفگیری توپها را برعهده دارد. این رادارها از یک نمایشگر تلویزیون بهره گیری می کند که در صورت نیاز می تواند تصویری مادون قرمز، لیزری یا معمولی از هدف را برای خدمه نمایش دهد.

    اجزای اسکای شیلد در اندازه ای طراحی شده اند که بارگیری، حمل و نصب آنها به سادگی انجام شود و حمل آنها توسط هواپیما، کشتی و قطار امکان پذیر است. تمامی ماجولهای اسکای شیلد را می توان در یک هواپیمای سی-130 بارگیری کرد.

    اسکای شیلد می تواند در فضای جبهه نبرد با یک سیستم تبادل اطلاعات و هدایت "سی-4آی"(C4I stands for command, control, communications, computers, and (military) intelligence) یا دیگر اسکای شیلدهای حاضر در منطقه یکپارچه شود و به صورت یک شبکه ضدهوایی واحد عمل کند. اسکای شیلد از برکت سیستم جستجو و هدفگیری سریع خود یک "تصویر هوایی محلی" تهیه می کند که اطلاعات آن می تواند دیگر توپهای مستقر در منطقه عملیاتی را تغذیه کند. این امر سبب می شود تا با اولویت بندی اهداف به صورت خودکار، با مؤثرترین شیوه از توپها استفاده شود. تبادل اطلاعات داخل این شبکه تقریبا در "زمان واقعی" صورت می پذیرد.

    اسکای شیلد را می توان با یک موشک ضدهوایی برد کوتاه همراه کرد تا این موشک توانایی های سیتسم را برای مقابله با اهدافی که در خارج از برد مؤثر توپهایش هستند افزایش دهد.

    در حال حاضر، اورلیکن تنها شرکت جهان است که توانسته پدافندی با قابلیت ضدموشک-ضدخمپاره با کالیبر35 میلیمترتولید کند. قرارداد این شرکت با دولت آلمان به 110 میلیون یورو می رسد که 33 میلیون یورو بابت هزینه های آموزش و تهیه مهمات را نیز به همراه دارد. نیروهای نظامی آلمان تصمیم دارند ،تا پس از اتمام آزمایشهای لازم، اسکای شیلد را در افغانستان و برای حفاظت از پایگاه های نظامی خود در برابر حملات راکتی و خمپاره ای طالبان بکارگیرند.

    فیلمی  جالب و واقعی از هدف قرار دادن یک هدف که طریقه ی هدف یابی و شلیک این سیستم را نشان می دهد.

    []

    در یوتیوب

    http://www.youtube.com/watch?v=Boal24zzEm4

    نویسنده : رضاکیانی موحد

    با همراهی محمدحسین پاز

    انتشار یافته در ماهنامه جنگ افزار شماره 58

    ISSN 1735251-7

    در صورت استفاده در سایر وبلاگها و سایتها لینک مطلب در Wars and history و نام نویسنده و یا مترجم را ذکر کنید.


    آندره توپولف؛دشمن خلق- قهرمان خلق



    کودتا به روش روسی ، نام رمز؛ کولاک-333 (قسمت دوم) 


    آخرین ویرایش: یکشنبه 19 تیر 1390 11:51 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • سه شنبه 24 اسفند 1389 01:18 ب.ظ نظرات ()

    کوتاه زمانی پس از انفجاراولین بمب هسته ای، دو قدرت هسته ای وقت دست به

    تحقیقاتی زدند تا بهترین وسیله برای پرتاب بمبهای هسته ای کوچک و تاکتیکی را بیابند.

    از اواخر دهه 50 به بعد چند سیستم برای بکارگیری کلاهکهای کوچک توسعه یافتند. این

    سیستمها عبارت بودند از: از مینهای زمینی، مینهای زیرآبی، اژدرها، خرجهای تخریبی

    و دست آخر گلوله های توپخانه[1].


    آزمایش توپخانه هسته ای در سال 1953 به نام عملیات آپشات-نوتول در صحرای نوادا. در تصویر توپ 280میلیمتری شلیک کننده گلوله هسته ای دیده می شود.


    دو گروه از کشورها از توپخانه هسته ای استفاده می کنند. دسته اول کشورهایی هستند

    که خودشان این گونه تسلیحات را تولید می کنند. این کشورها عبارتند از: آمریکا،

    روسیه، فرانسه و هندوستان. دسته دوم کشورهایی هستند که خودشان دارای توان هسته

    ای نیستند ولی قرار بوده است که متحدینشان در هنگام روی دادن جنگ هسته ای، گلوله

    های هسته ای توپخانه را در اختیارشان قراردهند. این کشورها عبارتند از: بلژیک،

    کانادا، آلمان، یونان، ایتالیا، هلند، ترکیه و بریتانیا.


    آخرین ویرایش: سه شنبه 17 خرداد 1390 11:10 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
تعداد صفحات : 6 ... 2 3 4 5 6