جنگها و تاریخ

آرشیو موضوعی

آرشیو

لینکستان

جنگ مدیا

← آمار وب سایت

  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :


Think,Befor We Act

/ساعتی در خود نگر تا كیستی/ از كجائی وز چه جائی چیستی/ در جهان بهر چه عمری زیستی/ جمع هستی را بزن بر نیستی

توپ105میلیمتری ال-118

نیروی زمینی بریتانیا از ابتدای دهه شصت تا میانه دهه هفتاد میلادی از هویتزرهای 105 میلیمتری کوهستانی اتومرالا مود-56 ،که تحت لیسانس و با نام "ال-5"در داخل بریتانیا تولید شده بود، استفاده می کرد. این توپها در هشت هنگ توپخانه این ارتش جانشین هویتزرهای 75 میلیمتری، خمپاره های 4.2 اینچی و 25 پوندی شدند و از مهمات 105 ملیمتری استاندارد ارتش آمریکا استفاده می کردند.

هویتزر سبک وزن مود-56 توسط ایتالیا و برای لشکرهای کوهستانی این کشور طراحی شده بود و به راحتی توسط هلیکوپترهای "وسکس" یا خودروی لندروور تا پای کار برده می شد. به هرحال، برد کم مود-56 و ضعف دستگاه نشانه روی آن سبب شد تا ارتش بریتانیا به فکر جانشین مناسبی برای هویتزرکوهستانی بیفتد.

در سال 1965 ستاد کل با ساخت یک هویتزر 105 میلیمتری جدید موافقت کرد. شرایط فنی نیروی زمینی ساخت توپی با حداکثر وزن 1600 کیلوگرم و قابلیت حمل در هلیکوپترهای "شینوک" یا هواپیمای باری "آندور" و شلیک در زیر باران به مدت 30 دقیقه بود.

برای توپ جدید مهمات "اف دی مارک-2 " در نظرگرفته شد که در اصل برای توپهای "ال-13" طراحی شده بود و با مهمات آمریکایی بکار رفته در هویتزر "ال-5" به کلی متفاوت بود.

مؤسسه تحقیقات و توسعه تسلیحات سلطنتی طراحی توپ جدید را در دست گرفت و کوتاه زمانی نگذشته بود که این هویتزر به "توپ سبک" شهرت یافت. تولید توپ جدید در سال 1975 در کارخانه "اردونانس سلطنتی" آغازشد و از سال 1976 این توپ در خدمت ارتش بریتانیا قرارگرفت.

خدمت

ال-118 سنگین تر از هویتزرهای سابق ارتش بریتانیا بود ولی در عوض طرح جدید آن ال-118 را برای حمل با هلیکوپتریهایی چون "پوما" و "سی کینگ" مناسب ساخته بود. البته برای حمل این توپ در میدان نبرد خودرو جدیدی طراحی شد که "لندرور یک تنی" نام گرفت. در شرایط برفی ال-118 به اسکی مجهز شده و توسط همه جاروهایبی.وی-206 یدک کشیده می شد.

در جنگ فالکلند ، که در سال 1982 بین بریتانیا و آرژانتین روی داد، ال-118 به صورت گسترده ای بکارگرفته شد. 5 آتشبار (30 قبضه) ال-118 به جزایر فالکلند اعزام شدند و در آخرین مرحله نبرد برای اشغال بندر"استنلی" هر توپ روزانه 400 گلوله شلیک کرد. این توپها در پیروزی بریتانیا در این جنگ نقش معنی داری را بازی کردند. بعدها نیروی زمینی سلطنتی ال-118 را در بالکان، سیرالئون، عراق و افغانستان بکارگرفتند.

امروزه هنگ 29 کماندو، هنگ هفتم چترباز و هنگ چهلم توپخانه صحرایی از این توپ استفاده می کنند. نقش این واحدها پشتیبانی از کماندوهای نیروی دریایی در هنگام تهاجم می باشد. امروزه دیگر واحدهای توپخانه به جای ال-118 از هویتزر خودکششی آ.اس-90 استفاده می کنند. هنگهای "صدم"، "یکصدوسوم" و "یکصدو پنجم" ذخیره هنوز ال-118 را در خدمت دارند و گروهان "پرافتخار" از هنگ "یکصدو چهارم" ذخیره از ال-118 در مناسبتها و رژه ها استفاده می کند.

از ال-118 برای آموزش افسران توپخانه در دانشگاه های نظامی این کشور نیز بهره گرفته می شود. در 30 نوامبر 2001 یک قبضه ال-118 جایگزین توپ "25 پاوندی" قلعه "ادینبورو" شد. این توپ به صورت سنتی هر روزه در ساعت 1 شلیک می شود.

توپ "ساعت-1" قلعه ادینبورو

طراحی

ال-118 از توپ "ال-19" بر روی عرابه "ال-17" استفاده می کند. ال-19 آشکارا از توپ "ال-13" کوتاه تر است. ال-118 بعضی مشخصه های توپ "25 پاوندی کیو.اف" را به ارث برده است. از میان این مشخصات می توان به کولاس با شیب عمودی و یدک کش یک تکه اشاره کرد.

چرخهای باریک ال-118 اجازه می دهد تا توپ را به راحتی تا 3200 میل در سمت چرخاند. پرسنلی که از آموزش کافی برخوردار باشند می توانند ال-118 را در عرض 30 ثانیه مستقر کرده و آماده شلیک نمایند. پس از استقرار توپ، یک صفحه A شکل در جلو و زیر آن قرار می گیرد تا وزن لوله توپ را تحمل کند. برای حمل در مسافتهای طولانی یا زمینهای ناهموار لوله توپ به سمت عقب چرخیده و به انتهای یدک کش چفت و بست می شود. در هنگام انبارکردن توپ لوله آن در حالت عادی باز و دار زاویه ای قرار می گیرد که وزن لوله به صورت متعادل بر یوغ بیفتد و به چرخدنده های تنظیم ارتفاع فشاری وارد نشود.

مهمات

مهمات مورد استفاده در ال-118 عبارتند از گلوله های 105 میلیمتری اف.دی مارک-2. خرج توپ پس از بارگذاری گلوله در جان لوله قرار می گیرد. سرهای جنگی بکارگرفته در ال-118 عبارتند از:

سرجنگی "ال-31" با قدرت انفجاری بالا. این گلوله را می توان به یک فیوز زمانی یا فیوز ضربه ای مجهز کرد.

سرجنگی دودزا "ال-45": این سرجنگی با استفاده از فسفر سفید تا شصت ثانیه دود ایجاد می کند. با استفاده از این سرجنگی می توانی یک پرده دود برای استتار ایجادکرد.

سرجنگی نشانه گذار"ال-37"، "ال-38" و "ال52": این سرهای جنگی با استفاده از دود نارنجی یا قرمز می تواند منطقه هدفگیری شده را برای دیده بان مشخص کنند تا تصحیح لازم در نشانه گیری صورت گیرد.

سرجنگی منور"ال-43": قادر است 15 تا 20 ثانیه روشنایی ایجاد کند.

سرجنگی "ال-42": دارای خرج انفجاری قوی برای آتش مستقیم برعلیه ادوات زرهی یا ساختمانهای دشمن.

سرجنگی "ال-41" مشقی و "ال83": برای تمرینها و مانورها نظامی استفاده می شود.

سرجنگی "ال-50": این سرجنگی با استفاده از خرجهای پلاستیکی کشندگی بیشتری نسبت به گلوله های معمولی دارد. ادعا می شود که قدرت تخریبی این گلوله برابر با گلوله های 155 میلیمتری توپ "ام-107" می باشد.

توسعه

در اوایل دهه 90 ارتش بریتانیا توپهای ال-118 خود را به یک اندازه گیرسرعت دهانه، رادار و منبع تغذیه مجهز کرد.

در سال 2002 سیستمهای نشانه روی چشمی از روی تمام توپهای بریتانیا برداشته شد و سیستم پیشرفته "لیناپس" جایگزین آن گشت. این سیستم تغییرات سمت و ارتفاع را به دقت با ژیروسکوپ لیرزی خود اندازه گیری کرده و با بهره گیری از جی.پی.اس مکان دقیق توپ را تعیین می کند. این اسباب سبب می شود که بدون داشتن هیچ نقطه مرجعی توپ را پس از پیاده کردن هدفگیری کرد.

در سال 2007 برنامه ای برای سبک سازی توپها در نظرگرفته شد. در این برنامه قرار است تا بعضی از قطعات فولادی توپ را با قطعات سبکتر تیتانیومی تعویض کنند.


ال-118 مجهز به لیناپس

انواع

ال-119

هویتزر "ال-119" برای استفاده از مهمات آمریکایی "ام-1" طراحی شده و لوله آن کوتاه تر از ال-118 می باشد. بریتانیا آخرین ال-119 خود را در سال 2005 بازنشسته کرد اما این این توپ هنوز هم در بین کشورهای خارجی که از مهمات ام-1 استفاده می کنند پرطرفدار است.

ام-119آ1

هوتیزر "ام-119" نمونه آمریکایی ال-119 است که توسط این کشور و تحت لیسانس تولید می شود. این توپ در ارتش آمریکا بیشتر در واحدهای با قدرت جابجایی بالای مانند لشکرهای 82 و 101 هوابرد بکارگرفته می شود. به غیر از آمریکا، استرالیا نیز این توپ را برای ارتش خود و نیوزلند تولید می کند.

ال-118 در افغانستان


 

بکارگیرنده گان

اسپانیا،استرالیا، ایرلند، امارات متحده عربی، آمریکا، بریتانیا،بوتسوانا، برزیل، برونئی، پرتغال، تایلند، زیمبابوه، سوئیس، عمان، کنیا، مالاوی، مالزی، مراکش، نیوزلند، هلند.


 

هویتزر ال-118

مشخصات

سال ساخت

1975

کالیبر

105میلیمتر

طول

7.01متر

پهنا با چرخها

1.42متر

وزن عملیاتی

1858کیلوگرم

خدمه

6نفر

سرعت دهانه

708 متر/ثانیه

نرخ شلیک

6تیر دردقیقه

سمت

100 میل

ارتفاع

100- تا 1250 میل

برد

2500تا17200متر

 

نویسنده : رضاکیانی موحد

با همراهی محمدحسین پاز

انتشار یافته در ماهنامه جنگ افزار

ISSN 1735251-7

در صورت استفاده در سایر وبلاگها و سایتها لینک مطلب در Wars and history و نام نویسنده و یا مترجم را ذکر کنید.


شربپنل گلوله های جهنمی

هنری شرپنل

در سال 1784 یک افسر توپخانه انگلیسی به نام هنری شرپنل ( Henry Shrapnel)مهمات جدیدی برای توپخانه اختراع کرد. 19 سال طول کشید تا ارتش بریتانیا به برتری های این اختراع توجه کند و آن را به صورت سازمانی در توپخانه خود بکارگیرد. گلوله های جدید به یاد مخترع اش گلوله های شرپنل (Shrapnel shell)نامیده شدند.

گلوله های شرپنل اولیه به شکل پوسته ای کروی بودند که حداقل مواد منفجره در آن بارشده بود و داخل آن پر از گلوله های سربی ریز بود. یک فیوز برای انفجار گلوله در بالای سر سربازان دشمن تعبیه شده بود که با عمل کردن آن مواد منفجره داخل پوسته منفجر شده و گلوله های سربی را با سرعت زیاد به تمامی جهات پخش می کرد. بعدها این گلوله ها به صورت استوانه ای ساخته شدند.

عکس برش خرده از گلوله شرنپل 18 پونندی انگلیسی متعلق به جنگ جهانی اول






گلوله های شرپنل کشورهای مختلف

شرپنل از مهماتی بود که به صورتی گسترده در درگیریها و جنگهای چهارگوشه جهان بکارگرفته شد. انفجار این گلوله تأثیر مخرب شدیدی بر روی روحیه افراد داشت. به دلیل ماهیت جنگهای خندقی ، که استفاده از گلوله های عادی توپخانه را سخت می ساخت، شرپنل در معادلات جنگ جهانی اول نقش معنی داری برعهده گرفت. ترکشهای شرپنل پس از انفجار می توانستند سربازان مستقر در کانالها و خندقها را از بالا هدف قراردهند و خسارات سنیگینی بر نیروی انسانی دشمن وارد سازند. پس از آن، پرتابه های ترکش شونده در انواع بمبها، خمپاره ها و نارنجکها نیز استفاده شدند و با پیشرفت تکنولوژی و ساخت مهمات جدید گلوله های شرپنل متعارف از رده خارج شدند. امروزه واژه "شرپنل" برای نامیدن طیف وسیعی از مهمات ترکش شونده بکارمی رود.


کارخانه ساخت این گلوله

منبع: دایره المعارف انکارتا

ترجمه: رضاکیانی موحد

با همراهی محمدحسین پاز

در صورت استفاده در سایر وبلاگها و سایتها لینک مطلب در Wars and history و نام نویسنده و یا مترجم را ذکر کنید.


حمله به کشورهای اسکاندیناوی،نروژ/ عملیات فورتیتود شمالی / نمونه ای از عملیات فریب استراتژیکی در جنگ جهانی دوم


شکست فاجعه بار تهاجم به دیپ توسط مدافعین المانی، قتلگاه متفقین، هزاران نفر تلفات/عملیات جوبیلی


نبرد دریایی ریورپلات؛The Battle of the River Plate





آندره توپولف؛دشمن خلق- قهرمان خلق 

اسکای شیلد


اسکای شیلد یک سیستم دفاعی پیشرفته در برابر اهداف ارتفاع پست می باشد که توسط شرکت اورلیکن سوئیس طراحی و ساخته شده است. اورلیکن از سال 1999 به تملک راین متال آلمان درآمده و با عرضه اسکای شیلد یاد توپهای معروف 35 میلیمتری ضدهوایی خود را دوباره زنده کرده است.

اسکای شیلد مدافعین را قادر می سازد تا یک منطقه حساس را در برابر انواع هواگردهای مافوق صوت، زیرصوت، هلیکوپترهای هجومی، پهپاد و گلوله های توپ باهوش حفاظت کند.

اسکای شیلد می تواند اهداف کوچکی مانند راکتها و یا گلوله های توپ و خمپاره را ،حتی اگر از فاصله نزدیک شلیک شوند، رهگیری کرده و هدف قراردهد. این توانایی بدین معنی است که می توان اسکای شیلد را به عنوان یک مدافع عالی برای پایگاه های خط مقدم در برابر حملات نامتقارن یا تأسیسات زیربنایی (نیروگاه، سد،...) یک کشور بکارگرفت. هدف اصلی از طراحی اسکای شیلد حفاظت از سربازان و پایگاه های خطوط مقدم در مناطق آشوب زده مانند افغانستان و عراق می باشد.

اسکای شیلد برای حداکثر حفاظت از خدمه طراحی شده است. این سیستم سبک وزن و ماجولار از دو قبضه  توپ کنترل از راه دور 35 میلیمتری، یک واحد هدایت آتش و یک پست فرماندهی به ظرفیت 2 نفر تشکیل شده است. پست فرماندهی را می توان در 500 متری توپها و رادار مستقر کرد تا در صورت استفاده دشمن از موشکهای ضدتشعشع آسیبی به خدمه توپ وارد نشود.

توپهای اسکای شیلد از نوع چرخان هستند و نواخت هر یک از آنها به 1000 گلوله در دقیقه می رسد. واحد هدایت آتش از واحد رادار و پست فرماندهی تشکیل شده است.

توپهای اسکای شیلد به صورت عملیاتی توسط 228 گلوله بارگذاری شده و آماده شلیک می باشند. این مهمات برای 20 درگیری کفایت می کنند و می توانند از پس یکی حمله گسترده هوایی برآیند. گلوله گذاری مجدد سلاح ها با حداقل نفرات و به سادگی و با سرعت انجام می پذیرد. این توپها می توانند هر گونه مهمات 35 میلیمتری متعارف را شلیک کنند.

اسکای شیلد دارای زمان واکنش بسیار کوتاهی است و از زمان کشف هدف تا درگیری با آن کمتر از 4.5 ثانیه طول می کشد. سرعت بالای دهانه و دقت زیاد به اسکای شیلد این توانایی را می دهد که همزمان با چند هدف درگیر شود.

تجهیزات اسکای شیلد در برابر اقدامات جنگ الکترونیک به خوبی حفاظت شده اند. واحد هدایت آتش از 2 دستگاه رادار استفاده می کند. رادار اول وظیفه دارد هواگردهای منطقه نبرد را بیابد و آشکار کند و رادار دوم هدفگیری توپها را برعهده دارد. این رادارها از یک نمایشگر تلویزیون بهره گیری می کند که در صورت نیاز می تواند تصویری مادون قرمز، لیزری یا معمولی از هدف را برای خدمه نمایش دهد.

اجزای اسکای شیلد در اندازه ای طراحی شده اند که بارگیری، حمل و نصب آنها به سادگی انجام شود و حمل آنها توسط هواپیما، کشتی و قطار امکان پذیر است. تمامی ماجولهای اسکای شیلد را می توان در یک هواپیمای سی-130 بارگیری کرد.

اسکای شیلد می تواند در فضای جبهه نبرد با یک سیستم تبادل اطلاعات و هدایت "سی-4آی"(C4I stands for command, control, communications, computers, and (military) intelligence) یا دیگر اسکای شیلدهای حاضر در منطقه یکپارچه شود و به صورت یک شبکه ضدهوایی واحد عمل کند. اسکای شیلد از برکت سیستم جستجو و هدفگیری سریع خود یک "تصویر هوایی محلی" تهیه می کند که اطلاعات آن می تواند دیگر توپهای مستقر در منطقه عملیاتی را تغذیه کند. این امر سبب می شود تا با اولویت بندی اهداف به صورت خودکار، با مؤثرترین شیوه از توپها استفاده شود. تبادل اطلاعات داخل این شبکه تقریبا در "زمان واقعی" صورت می پذیرد.

اسکای شیلد را می توان با یک موشک ضدهوایی برد کوتاه همراه کرد تا این موشک توانایی های سیتسم را برای مقابله با اهدافی که در خارج از برد مؤثر توپهایش هستند افزایش دهد.

در حال حاضر، اورلیکن تنها شرکت جهان است که توانسته پدافندی با قابلیت ضدموشک-ضدخمپاره با کالیبر35 میلیمترتولید کند. قرارداد این شرکت با دولت آلمان به 110 میلیون یورو می رسد که 33 میلیون یورو بابت هزینه های آموزش و تهیه مهمات را نیز به همراه دارد. نیروهای نظامی آلمان تصمیم دارند ،تا پس از اتمام آزمایشهای لازم، اسکای شیلد را در افغانستان و برای حفاظت از پایگاه های نظامی خود در برابر حملات راکتی و خمپاره ای طالبان بکارگیرند.

فیلمی  جالب و واقعی از هدف قرار دادن یک هدف که طریقه ی هدف یابی و شلیک این سیستم را نشان می دهد.

[]

در یوتیوب

http://www.youtube.com/watch?v=Boal24zzEm4

نویسنده : رضاکیانی موحد

با همراهی محمدحسین پاز

انتشار یافته در ماهنامه جنگ افزار شماره 58

ISSN 1735251-7

در صورت استفاده در سایر وبلاگها و سایتها لینک مطلب در Wars and history و نام نویسنده و یا مترجم را ذکر کنید.


آندره توپولف؛دشمن خلق- قهرمان خلق



کودتا به روش روسی ، نام رمز؛ کولاک-333 (قسمت دوم) 


توپخانه هسته ای

کوتاه زمانی پس از انفجاراولین بمب هسته ای، دو قدرت هسته ای وقت دست به

تحقیقاتی زدند تا بهترین وسیله برای پرتاب بمبهای هسته ای کوچک و تاکتیکی را بیابند.

از اواخر دهه 50 به بعد چند سیستم برای بکارگیری کلاهکهای کوچک توسعه یافتند. این

سیستمها عبارت بودند از: از مینهای زمینی، مینهای زیرآبی، اژدرها، خرجهای تخریبی

و دست آخر گلوله های توپخانه[1].


آزمایش توپخانه هسته ای در سال 1953 به نام عملیات آپشات-نوتول در صحرای نوادا. در تصویر توپ 280میلیمتری شلیک کننده گلوله هسته ای دیده می شود.


دو گروه از کشورها از توپخانه هسته ای استفاده می کنند. دسته اول کشورهایی هستند

که خودشان این گونه تسلیحات را تولید می کنند. این کشورها عبارتند از: آمریکا،

روسیه، فرانسه و هندوستان. دسته دوم کشورهایی هستند که خودشان دارای توان هسته

ای نیستند ولی قرار بوده است که متحدینشان در هنگام روی دادن جنگ هسته ای، گلوله

های هسته ای توپخانه را در اختیارشان قراردهند. این کشورها عبارتند از: بلژیک،

کانادا، آلمان، یونان، ایتالیا، هلند، ترکیه و بریتانیا.


ادامه مطلب

رویال اردونانس؛ ال سون

کپی آمریکایی ال.7 در حال شلیک از برجک استرایکر

در طی اشغال مجارستان توسط نیروهای مسلح پیمان ورشو(1956)، یک دستگاه تانک  تی-54 روسی به وسیله مجارها ربوده و به سفارت بریتانیا در بوداپست برده شد. وزارت دفاع بریتانیا پس از مطالعه زره و توپ 100 میلمتری تانک توسط متخصصین خود رسما اعلام کرد که توپهای 20 پاوندی نصب شده بر روی تانکهای بریتانیایی توان نفوذ به زره همآورد روسی خود را ندارند. از این رو، تصمیم گرفته شد که برای مقابله با این تانک و نسل بعدی تانکهای روسی یک توپ جدید 105 میلیمتری طراحی شود.

توپ جدید ال-7 نام گرفت. ال-7 توپی با سرعت دهانه بالا از کار درآمد که توان نفوذ به زره بیشتر تانکها و ادوات زرهی روسها را داشت. این توپ از ابتدا برای نصب بر روی برجکهایی که از توپ 20 پاوندی استفاده می کردند طراحی شد. با این تمهید، به روزرسانی تانکهای موجود سنچورین با صرف کمترین هزینه و وقت امکان پذیر شد.


ادامه مطلب

 
  • تعداد صفحات :6
  • ...  
  • 3  
  • 4  
  • 5  
  • 6  
 

درباره وب سایت

Wars & History
رضا کیانی موحد - محمدحسین پاز
مدیر وب سایت :

آخرین پست ها

جستجو

نویسندگان