تبلیغات
جنگها و تاریخ - مطالب سلاح های هوشمند
جنگها و تاریخ

آرشیو موضوعی

آرشیو

لینکستان

جنگ مدیا

← آمار وب سایت

  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :


Think,Befor We Act

/ساعتی در خود نگر تا كیستی/ از كجائی وز چه جائی چیستی/ در جهان بهر چه عمری زیستی/ جمع هستی را بزن بر نیستی

BLU108بمب خوشه ای متفکر

داشتن سلاحی که به صحنه نبرد فرستاده شود و بدون نیاز به دخالت انسان، خود به خود دشمن را یافته و نابودکند آرزوی هر فرمانده ای است. پیشرفتهای تکنولوژی، این گونه رویاها را به واقعیت نزدیک و نزدیک تر کرده است. آیا فیلمهای علمی-تخیلی در آینده نزدیک به واقعیت خواهند پیوست؟

پس زمینه تاریخی

استفاده گسترده از عنصر زرهی پایه اساسی آموزه پیمان نظامی ورشو در زمان جنگ

سرد را تشکیل می داد. بر اساس این آموزه، در صورت وقوع جنگ بین دو بلوک

قدرت امواج زرهی باید یکی پس از دیگری خاک اروپای غربی را درمی نوردیدند.

کشورهای غربی -به ویژه آمریکا- برای مقابله با این آموزه به توسعه سلاح های

گوناگونی پرداختند. هدف اصلی از ساخت این سلاح ها مبارزه با تانکهای بیشمار پیمان

ورشو با استفاده از حداقل نفرات و امکانات بود. کشورهای غربی قصد داشتند که کمبود

ادوات زرهی و نفرات خود را با استفاده از تکنولوژی پیشرفته جبران کنند تا با کمترین

تلفات بیشترین آسیب را به دشمن وارد کنند. از میان سلاح هایی که در آن دوره توسعه

یافتند می توان به هواپیمای پشتیبانی نزدیک "آ10 تاندربولت"، هلیکوپترهای "کبری" و

"آپاچی"، موشکهای "تاو"، "ماوریک" و "هلفایر" اشاره کرد. تکنولوژی مدرن به

فرماندهان ناتو اجازه می داد تا به جای استفاده از تاکتیهای سنتی و روشهای غیرفعال

مانند ایجاد میدانهای بزرگ مین و یا ساخت خطوط دفاعی، با تاکتیهای مدرن تر و

فعالتری با برتری زرهی پیمان ورشو به مقابله برخیزند.


تاکتیکهای ضدزرهی غربی در ابتدای جنگ ایران و عراق به خوبی قابلیتها و توانایی

های خود را نشان دادند. هوانیروز ایران که به هلیکوپترها و موشکهای غربی مجهز

شده بود و خلبانهای آن از تاکتیکهای غربی استفاده می کردند توانستند با کمترین هزینه

جلوی هجوم لشکرهای زرهی عراق را سدکنند.


در ابتدای دهه هشتاد نیروی هوایی آمریکا برای توسعه موشکهای "آ جی ام-124" دست

به ساخت بمبهای خوشه ای "بی ال یو-101" زد. این بمب به 3 حسگر صوتی مجهز

بود که می توانستند حرکت تانکها را از فاصله 150 متری تشخیص دهند. بی ال یو-101

پس از رسیدن به ارتفاع مناسب ازسطح زمین بچه بمبهای خود را رها می کرد. این بچه

بمبها -که شکلی مانند قوطی واکس داشتند- با استفاده از حسگرهای حرارتی خود به

تانک حمله می کردند.


پروژه بی ال یو-101 در سال 1987 به دلیل پرهزینه بودن لغو شد ولی بچه بمبهای آن

بعدها در پروژه "بی ال یو-108" بکارگرفته شدند.



ادامه مطلب

 
  • تعداد صفحات :5
  • ...  
  • 2  
  • 3  
  • 4  
  • 5  
 

درباره وب سایت

Wars & History
رضا کیانی موحد - محمدحسین پاز
مدیر وب سایت :

آخرین پست ها

جستجو

نویسندگان