منوی اصلی
جنگها و تاریخ
  • پنجشنبه 17 بهمن 1392 02:02 ب.ظ نظرات ()

    رضاکیانی موحد

    دروغ 13 به دروغی گفته می شود که آن قدر حقیقت نما باشد که عموم مردم آن را به راحتی باور کنند. در طی 8 سال جنگ با عراق ،و پس از آن، درباره ی حقایق جنگ دروغهایی به مردم ایران گفته شد که از فرط تکرار، خود سازندگان آنها هم این دروغ ها را باورکرده اند. امروزه این گزاره ها به صورتی نهادینه در عمق باورهای مردم ایران جای بازکرده و عام و خاص ،جاهل و عالم، دوست و دشمن، داخل نشین و خارج نشین همواره همان دروغ ها را تکرار می کنند بدون هیچ شک و شبهه ای.

    یکی از دروغ های این چنینی این جمله است که "ما در طول جنگ با دست خالی در برابر عراق جنگیدیم در حالیکه تمام دنیا از عراق پشتیبانی می کرد و هیچ کس حاضر نبود به ما سلاحی بفروشد."

    یعنی واقعا می شود در جنگی که در طول هر روز آن صدها گلوله شلیک می شود ،و با توجه به ظرفیت محدود کارخانه های سلاح سازی و مهمات سازی ایران در آن زمان، بدون هیچ کمکی از خارج ایران 8 سال جنگیده باشد؟ آیا فقط این عراق بود که متکی به حامیان خارجی خود بود؟ هیچ کشوری از ایران در طول جنگ حمایت نکرد؟

    حقیقت اما چیز دیگری است. بسیاری از سلاح های خریداری شده در زمان شاه و قطعات یدکی آنها ،هر چند از طریق واسطه، به دست ایران می رسید. دفتر خرید شرکت نفت ایران در لندن وظیفه داشت به دنبال واسطه های غربی بگردد که این گونه ملزومات را بتوانند برای ایران فراهم کنند[i]. در بسیاری از موارد کشورهای غربی ،با اینکه در جریان این خریدها قرارداشتند، چشم بر روی آن می بستند. در جریان مک فارلین هم که همه می دانیم همین سلاح های آمریکایی ،که با واسطه به دست ایران رسیدند، سبب شدند تا سپاه بتواند فاو را از دست عراق خارج کند.

    اما بحث من درباره ی مورد بالا نیست. بحث من درباره ی کشورهایی است که پس از انقلاب ایران به حمایت از ایران برخواستند. کره ی شمالی ،سوریه و لیبی مشخصا در میان این کشورها قرار می گیرند. هر 3 کشور ،به همراه چین، در طول جنگ به رشد تکنولوژی موشکی در ایران کمک کردند. در حقیقت، در دوره ی حکومت شاه ارتش ایران توجه آنچنانی به این حوزه نکرده بود و تنها نمونه ی خریداری موشک برای ارتش عبارت بودند از موشکهای پدافند هوایی و موشکهایی که توسط هواپیما شلیک می شد. در زمینه ی موشکهای زمین به زمین ارتش ایران حرفی برای گفتن نداشت و موشکهایی که در انتهای جنگ به سوی عراق شلیک شدند موشکهای اسکادی بودند که توسط این 3 کشور ،و با چراغ سبز روسها، در اختیار ایران قرارگرفته بودند. کمبود موشکهای زمین به هوا در انتهای جنگ هم سبب شد تا سپاه پاسداران به خرید موشکهای سام-2 ساخت چین روی بیاورد و این گونه بود که پای چینی ها هم به این معادله بازشد. جالب است که بدانیم اولین سقوط میگ-25 توسط یکی از همین سام-2 ها و در اطراف پالایشگاه اصفهان صورت گرفت.

    با کمی جستجو می توان دریافت که ،برخلاف باور عامه، ایران چندان هم در برابر عراق دست تنها نبوده و با دست خالی نجنگیده است. در میان کشورهایی که در زمان جنگ به فروش جنگ افزار و مهمات به ایران پرداختند می توان به کشورهای ایتالیا، لهستان، رومانی، کره جنوبی، ویتنام و پاکستان اشاره کرد. اما برای اینکه مستندتر حرف زده باشم به گوشه ای از کتاب روند پایان جنگ ،که توسط سپاه پاسداران منتشر شده است، اشاره ای می کنم:

    علاوه بر این، در همین ایام لیبیایی ها که موشکهای ایران را علیه هواپیماهای عراقی شلیک می کردند از شلیک موشک امتناع کردند و به نظر می رسید این اقدام با روسها هماهنگ شده بود. (در پاورقی اضافه می کند): بنا بر توضیح آقای حسین دهقان ،جانشین وزیر دفاع، به دلیل پیش بینی قبلی، آمادگی لازم ایجاد شده بود و لذا پس از امتناع لیبیایی ها از شلیک و اخلال در سیستم موشک، دو روز بعد اولین موشک آماده ی شلیک شد.[ii]

    معمر قزافی از همان ابتدای جنگ ایران-عراق در کنار ایران قرارگرفت. او با ارسال تلگرافی به سایر اعضای اتحادیه ی کشورهای عربی بیان کرد: وظیفه ی اسلامی حکم می کند در این جهاد با ملت مسلمان ایران متحد شویم. نه آن که به نیابت از آمریکا با آنها بجنگیم.[iii]

    بر طبق سند بالا نه تنها لیبی به صورت سیاسی و لجستیکی از ایران در برابر عراق پشتیبانی می کرده، بلکه مستشاران و  خدمه ی کافی برای راه اندازی سیستمهای موشکی ایران را هم فراهم کرده است. آیا با این وجود بازهم می توان گفت که ایران یک تنه به جنگ تمامی دنیا رفته است؟

    پی نوشت: به اینجا و اینجا هم می توانید نگاهی بیاندازید.



    [i] بریتانیا این دفتر را پس از آنکه یکی از نفتکشهای کویتی که پرچم این کشور را داشتند مورد حمله ای ایران قرارگرفت (1366) بست.

    [ii] روند پایان جنگ؛ محمد درودیان؛ مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ؛ 1390 ؛صفحه 259

    [iii] طولانی ترین جنگ؛ دیلیپ هیرو، نشر مرز و بوم، 1390

    آخرین ویرایش: یکشنبه 10 فروردین 1393 08:27 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • یکشنبه 17 شهریور 1392 04:31 ق.ظ نظرات ()
    عکسی از سردار محمدعلی (عزیز) جعفری که در سال 59 یا 60 و در زمانی که ایشان فرمانده ی سپاه سوسنگرده بوده اند برداشته شده است.
    منبع عکس: فصلنامه ی نگین ایران
    آخرین ویرایش: شنبه 16 شهریور 1392 11:01 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • پنجشنبه 12 بهمن 1391 06:48 ق.ظ نظرات ()

    پس از عملیات موفق ثامن الائمه و شکست حصر آبادان آزادسازی منطقه ی دشت آزادگان در دستور کار نیروهای نظامی ایران قرار گرفت. آزادسازی شهر بستان در قسمت شمالی این منطقه بزرگترین هدف عملیاتی بود که عملیات طریق القدس نام گرفت.

    منطقه ی عملیات یک مثلث قائم الزوایه بود که راس عمود آن در شمال شرقی منطقه قرار داشت. عراق در این گوشه یک خاکریز احداث کرده بود که به خاکریز عصایی شهرت یافته بود. به دلیل وجود تپه های رملی در قسمت شمالی خاکریز عصایی عراق تصور نمی کرد که ایران بتواند از این منطقه ی دشوار عبور کند و به همین دلیل خاکریز را تا عقبه ی خود ادامه نداده بود. این دشت رملی ،که عمقی در دود 20 تا 25 کیلومتر داشت، از طرف دشمن به عنوان تکیه گاه عقبه اش انتخاب شده بود.

    وضعیت جبهه ی بستان

    با شناسایی کاملی که توسط نیروهای اطلاعات عملیات سپاه در این ناحیه ی رملی انجام شد مشخص شد که عراق در این تپه ها حضور نظامی ندارد و با یک تک احاطه ای از میان رملها می توان به عقبه عراق در اطراف شهر بستان دست پیداکرد. به همین دلیل با رایزنی هایی که بین سپاه، ارتش و جهاد سازندگی انجام شد قرار شد که جاده ای از میان این تپه های رملی کشیده شود تا در زمان آغاز عملیات نیروهای پیاده و زرهی بتوانند از طریق آن خود را به پشت خطوط دشمن برسانند.

    انجام این کار سخت و دشوار و در زیرگوش عراقی ها به واحد مهندسی جهاد سازندگی شهرهای دامغان و سمنان (در آن زمان تحت نظر جهاد خراسان) سپرده شده و کار احداث آن در دهه ی دوم آبان 1360 و به صورت شبانه  آغازشد. برای آنکه دشمن از وجود چنین جاده ای آگاه نشود روزها آن را استتار می کردند و فقط شبها عملیات جاده سازی انجام می گرفت.

    پس از 3 هفته و در روز 6 آذر جاده ی موسوم به جاده ی پیروزی آماده شد. در ابتدا قرار بود که طول جاده در حدود 25 کیلومتر باشد اما به دلیل گوناگون تنها 15 کیلومتر اول جاده به پایان رسید. این قسمت از جاده جاده پیروزی نام گرفت. جاده ی پیروزی از  پشت تپه سبز شروع می شد و تا دیدگاه دوم ادامه می یافت. از دیدگاه دوم به بعد ،به دلیل وضعیت زمین، نیاز چندانی به جاده کشی نبود. در این قسمت از جاده برای مشخص شدن مسیر در شب به فاصله ی 100 به 100متر دستکهای کوتاهی نصب شد که به هر یک فانوس کوچکی آویخته بود. فانوسهای کوچک در شب عملیات روشن می شدند و وظیفه هدایت نیروهای تک کننده را برعهده داشتند. به همین دلیل این جاده ،که تقریبا 10 کیلومتر طول داشت، جاده ی فانوس نام گرفت. در انتهای جاده نیز یک باند هلیکوپتر برای استفاده یگانها در زمان عملیات احداث شد.

    مسیر جاده پیروزی و جاده فانوس

    زمان نهایی آغاز عملیات ساعت 30 دقیقه ی بامداد روز 8 آذر تعیین شد اما بعضی از یگانهای تک کننده 24 ساعت قبل تر حرکت خود را از طریق جاده ی پیروزی آغاز کردند تا در زمان آغاز عملیات در پشت خطوط دشمن موضع گرفته باشند.




    آخرین ویرایش: دوشنبه 30 بهمن 1391 10:12 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • پنجشنبه 28 دی 1391 04:52 ق.ظ نظرات ()


    زمانی که صدام حسین ناچار شد تا قرارداد 1975 الجزایر را با محمدرضا پهلوی امضا کند عراق در بحران دست و پا می زد. از طرفی کردهای مخالف دولت بعثی ،به یاری ایران، کنترل دولت مرکزی را بر بیشتر مناطق کردستان سست کرده بودند از طرف دیگر قطع تسلیحات نظامی از طرف شوروی [سابق] دولت مرکزی را در یک بن بست نظامی قرار داده بود.

    در نهایت، صدام دریافت  که رفع اختلافات سیاسی با همسایه شرقیش تنها راه برون رفت از این بن بست نظامی می باشد. اما این وقایع  دارای چند درس استراتژیک برای صدام بودند که وی آنها را هیچ گاه فراموش نکرد.

    اولین درسی که صدام از شورش کردها دریافت کرد این بود که دشمن اصلی عراق ایران است و تا وی نتواند ایران را مهار کند هیچ گاه به یک امنیت واقعی در کشور خود دست نخواهد یافت. ولیکن با توجه به ظرفیت متفاوت دو کشور ،به ویژه اختلاف آن دو در نیروی انسانی، عراق برای یک اقدام قاطع نظامی علیه ایران به چیزی فراتر از سلاح های متعارف نیاز داشت: تسلیحات کشتار جمعی. انگیزه اصلی صدام برای دستیابی به سلاح های کشتار جمعی این بود که بتواند با جمعیت محدود عراق از پس ایران ،و بعدتر اسرائیل، بر بیاید و قدرت نظامی این دو کشور را به چالش بکشاند.

    درس دوم این بود که برای اینکه عراق بتواند از نظر نظامی تحت فشار هیچ قدرتی قرار نگیرد باید در گام اول به یک کشور وابسته نباشد و خریدهای تسلیحاتی خود را از منابع گوناگون انجام دهد و در گام دوم به خودکفایی داخلی در تولید سلاح های مورد نیازش دست پیدا کند.

    ترکیب این دو درس استراتژیک سبب شد که عراق ،هم به منظور دستیابی به خودکفایی در تولید تسلیحات و هم به منظور دستیابی به سلاح های کشتار جمعی، یک برنامه بزرگ تسلیحاتی را آغاز کند. پس از پایان درگیریهای داخلی با کردهای شورشی، عراق برای خرید سلاح به کشورهایی مانند فرانسه، ایتالیا، برزیل،چین و غیره روی آورد تا اگر دوباره مورد تحریم تسلیحاتی روسها قرار گرفت ماشین نظامی عراق دچار وقفه نشود. از طرف دیگر، عراق با تشکیل شبکه های پنهانی سعی می کرد تا تکنولوژی های مورد نیازش را ،در صورت امکان به صورت قانونی و اگر نشد به صورت قاچاقی، وارد کشور کند تا برنامه های تسلیحاتی داخلی اش را پیش ببرد. دستیابی به تکنولوژی ساخت سلاح های شیمیایی و هسته ای و تجهیزات الکترونیک در صدر نیازهای دولت عراق قرار داشت.

    این شبکه های مخفی در پوشش شرکتهای تجاری اقدام به خرید تجهیزات و حتی خود شرکتهایی می کردند که می توانستند در خودکفایی ماشین نظامی صدام موثر باشند. در زیر به شکل گیری یکی از این شرکتها با نام ماتریکس چرچیل می پردازیم که نقش مهمی در دسترسی عراق به تکنولوژی های پیشرفته غربی بازی کرد. توجه کنید که تمامی این مطلب از بخشهای مختلف کتاب سوداگران مرگ نوشته کنت تیرمن برگرفته شده است.


    آخرین ویرایش: جمعه 13 بهمن 1391 03:54 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • شنبه 13 آبان 1391 08:50 ب.ظ نظرات ()


    ویدئو های زیر مستندی بسیار زیبا،حرفه ای و هیجان انگیز از نبردهای  جنگنده اف 14 نیروی هوایی ایران در زمان جنگ تحمیلی می باشد. این مستند شامل تاریخچه مختصری از علت ورود تامکت به ایران، آشنایی با این جنگنده، نبرد با جنگنده پیشرفته میگ 25 ،مشکلات بر سر راه نیروی هوایی پس از انقلاب برای آماده کردن این جنگنده، کمبود قطعات جنگنده و موشکها به طوری که اوایل جنگ قابل استفاده نبودند اما با همت متخصصان مربوطه داخلی بالاخره توانستند آنها را عملیاتی کنند. این مستند همچنین شامل مصاحبه های هیجان انگیزی با خلبانهای این پرنده ها در آن دوران همراه با فیلمها و تصاویر زیبایی می باشد که اقدام به تعریف چگونگی نبرد خود می پردازند.

     

    آخرین ویرایش: یکشنبه 14 آبان 1391 09:59 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • سه شنبه 18 مهر 1391 09:04 ب.ظ نظرات ()

    http://wars-and-history.persiangig.com/%D8%AC%D9%86%DA%AF%20%D8%AA%D8%AD%D9%85%DB%8C%D9%84%DB%8C/10287_200068516793505_1246182292_n.jpg

    http://wars-and-history.persiangig.com/%D8%AC%D9%86%DA%AF%20%D8%AA%D8%AD%D9%85%DB%8C%D9%84%DB%8C/483327_200068640126826_64192101_n.jpg

    ۶ اسفند ۱۳۶۴، پاوه کردستان، کاپیتان معنوی خلبان فانتوم پس از سقوط و خروج اضطراری توسط نیروهای محلی در کردستان به پایگاه های درون مرز برگردانده میشود.منبع هم در عکسها قید شده است.

     در صورت استفاده در سایر وبلاگها و سایتها لینک مطلب در Wars and history و نام نویسنده و یا مترجم را ذکر کنید.


    سالگرد آغاز جنگ تحمیلی


    عملیات برون مرزی سپاه قبل از آغاز جنگ برای خفه نمودن آتش توپخانه عراق 


    دو فیلم درباره عملیات آخوندک


    شلیک موشک ضد تانک تاو توسط کبرانی ایرانی و هدف قرار دادن تانک عراقی

    آخرین ویرایش: سه شنبه 18 مهر 1391 09:37 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
تعداد صفحات : 16 ... 4 5 6 7 8 9 10 ...