منوی اصلی
جنگها و تاریخ
  • یکشنبه 3 دی 1396 10:43 ق.ظ نظرات ()


    جنگ در خاورمیانه به صورتی اساسی داستان پایان سیادت نظامی امپراطوری عثمانی را بیان می کند. پس از شکست در عملیات [آبی-خاکی] گالیپولی در سال 1915، عملیات بر علیه عثمانی تبدیل به یک موضوع فرعی شد و از سوی قدرتهای غربی به صورت یک انحراف منابع از نبردهای حساس فرانسه [به سوی اهداف کم اهمیت] تلقی می شد. این امر شامل عملیات نظامی روسها در قفقاز و ایران، عملیات نظامی بریتانیا در بین النهرین و از همه مهمتر عملیات بریتانیا در فلسطین نیز می شد.

    تمام این عملیات ها بدون هماهنگی بودند و به ترکها اجازه می دادند که تا سال 1918 همه ی آنها را ،با وجود کمکهای اندک آلمان و منابع کم خود ترکها، دفع کنند. دو عملیات نظامی بریتانیایی ها نتیجه ی یک دوراندیشی استراتژیک نبودند. عملیات در فلسطین به خاطر نیاز به کمک به مدافعان کانال سوئز در برابر حمله ی ترکهای در سال 1915 توسعه یافت. عملیات بین النهرین هم یک حرکت فرصت طلبانه از سوی نایب السلطنه ی هندوستان برای تسخیر بصره و حرکت به سوی بغداد از طریق دجله بود.

    کشاکش در هر دو جبهه در سالهای 1916 و 1917 به ضرر بریتانیا نتیجه داد: در بین النهرین تسلیم شدن یک لشکر محاصره شده در کوت، در فلسطین پس زدن دو حمله به مواضع ترکها در غزه. این دو توانایی حتی کشورهای ضعیف را در استفاده از مسلسل و تفنگهای خشاب دار برای عقب نگه داشتن نیروهای قوی تر را به خوبی نمایش داد. تنها در سال 1917 بود که بریتانیا سرمایه گذاری زیادی بر روی ظرفیت تهاجمی خود در هر دو جبهه کرد که به معنای ساخت زیرساختهای لجستیکی بود. توپها، هواپیماها، زرهپوشها و حتی تانکها از صحنه های دیگر جنگ به پای کار آورده شدند و همراهشان فرماندهانی لایق به جبهه اعزام شدند: ژنرال النبی به فلسطین و ژنرال ماد ثن مورای به بین النهرین. این تغییرات به فتح اورشلیم و بغداد در سال 1917 انجامید.

    با وجود فروپاشی نظامی روسها در سال 1918، شاهد فروپاشی ترکها در اثر پیشرفت بریتانیا به سمت موصل هستیم. ودر فلسطین نبرد مجیدو ،حارمجدون در اصطلاح تورات، یکی از بهترین نقشه های طراحی شده و قاطع ترین نبردهای نیروهای مرکب در طول جنگ بود که به سقوط دمشق و پایان درگیریها منجر شد.

    جنگ در خاورمیانه نتایج بیشتری داشت، عهدنامه های پس از جنگ و پایان امپراطوری عثمانی، پایه ای شدند برای منازعات بعدی. شورش اعراب و عواقب بعدی آن نشان داد که هیجان ناشی از ناسیونالیسم محدود به اروپاییان نیست. این نبردها توانایی ارتشهای مدرن را در حمایت از ارتشهای خود حتی در مناطق بسیار دورافتاده و اهمیت تحرک استراتژیک و لجستیک را ،که به صورت مکرر در قرن بیستم دیده شد، را اثبات کرد. همچنین شکست ترکها در فلسطین در سال 1918 و تعاقب موفقیت آمیز آنها، چشم اندازی از تحرک، رزم نیروهای مرکب، استفاده از موتورهای احتراق داخلی و بیسیم برای حل مسائل نبردهای مدرن را به دست داد.

     

    3 نبرد غزه برد عملیات نظامی فلسطین در سال 1917 چیره بودند. اولین نبرد شاهد استفاده از سواره نظام بریتانیا برای منفک کردن مواضع ترکها در نزدیکی شهر بودند اما ستاد ضعیف (ویژگی مشترک 3 سال اول جنگ در خاورمیانه) آنها را از رسیدن به موفقیت محروم کرد.

     

    نبرد دوم غزه پس از گشترش راه آهن بریتانیا برای به پای کار آوردن نیروهای بیشتر صورت گرفت. در این فرصت ترکها وقت داشتند تا مواضع بیشتری بسازند. حمله نتیجه ی بیشتری نسبت به چنین حملاتی در جبهه ی غرب به دست نیاورد.

     

    نبرد سوم غزه پس از اینکه بریتانیا توانست از برتری تاکتیکی خود در تحرک( توسط سواره نظام) برای دور زدن جناحین ترکها و درسهایی که در فرانسه گرفته بودند برای نفوذ در ساحل استفاده کنند به موفقیت رسید. تعاقب ترکها بریتانیایی ها را به اورشلیم و شمالتر از آنجا رسانید.

     

    ارتش ترکها در دفاع از غزه سرسختی خود را ثابت کرد اما در انتها درحالیکه در لاک دفاعی فرورفته بودند حناحین شان دور زده شد و در هم شکستند. بریتانیا قادر بود تا تمام فلسطین را در سال 1918 بگیرد. سواره نظام، زرهپوش، تانک و هواپیما همگی در این عملیات متحرک نقش خود را بازی کردند اما پراکندگی سریع ارتش بریتانیا پس از جنگ سبب شد تا آنها درسهایی که از این نبرد فراگرفته بوند فراموش کنند.

    منبع: اطلس تاریخ نظامی صفحات 182و 183

    مترجم: رضا کیانی موحد

    آخرین ویرایش: یکشنبه 3 دی 1396 01:55 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • دوشنبه 9 اسفند 1395 01:48 ب.ظ نظرات ()
    آخرین ویرایش: دوشنبه 9 اسفند 1395 04:57 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • پنجشنبه 31 اردیبهشت 1394 07:23 ق.ظ نظرات ()

    مرحله اول شورش در دره فرغانه

    ادعاهای ایرگاش بی در مورد رهبری ارتش مومنان مورد پذیرش روحانیون فرغانه ای قرار گرفت و به زودی نیرویی با اندازه مناسب فراهم شد . اقدامات  ملی کردن گسترده ای که شورای تاشکند انجام داده بود سبب فروپاشی اقتصاد منطقه و بروز قحطی شد . همه این عوامل سبب شد جنبش باسمه چی حمایت مردمی روزافزونی کسب کند . شورای تاشکند از فرونشاندن ستیزه جویی عاجز بود و در  پایان سال 1918  کنترل دره فرغانه و مناطق روستایی اطراف تاشکند در دست بیش از 20 هزار جنگجوی نامنظم بود . ایرگاش بی با رقابت فرماندهانی مثل مضامین بی مواجه شد که از حمایت بخش عمده مسلمانان معتدل برخوردار بود . اما در شورایی که در مارس 1919 تشکیل شده ایرگاش توانست مقام نمایندگی رسمی جنبش را کسب کند .


    مضامین بی ، 1917

    تاشکند در وضعیت نظامی آسیب پذیری قرار داشت و بلشویک ها مهاجان روسی را آزاد گذاشتند تا دست به ایجاد دسته های دفاع محلی بزنند . نیروهای شوروی و کشاروزان روسی در انقام گیری از حملات باسمه چی ها جنایات فراوانی مرتکب شدند . با این حال سیاست های خشن ( کمونیسم جنگی ) حتی مهاجران روس را هم به طرف باسمه چی ها کشاند . در می 1919 مضامین بی با مهاجران روس متحد شد و با آنان پیمان ایجاد ارتش ائتلافی و پیمان عدم تجاوز امضا کرد . نیروهای مشترک قصد داشتند یک دولت مشترک ایجاد کنند که در آن حقوق و فرهنگ طرفین تضمین شده باشد . با این حال اختلاف بر سر ماهیت اسلامی باسمه چی ها این اتحاد را از میان برد  و این امر سبب شد هر دو طرف از تیپ سرخ تاتارهای ولگا شکست بخورند . ساکنان دره فرغانه پس از تحمل سختی های پاییز سال 1919 - 1920   از پا درآمده بودند و مضامین بی در مارس 1920 به شوروی پیوست . اعمال قوانین لیبرال تر  اقتصادی ( موسوم به طرح نپ ) باعث شد تاثیر قحطی در منطقه کاهش یابد و اصلاحات در توزیع زمین و اعلام عفو عمومی هم ساکنان فرغانه را آرام کرد . جنبش باسمه چی در نتیجه این اقدامات تضعیف شد .

    آرامش در فرغانه چندان طول نکشید . در تابستان 1920 نیروهای شوروی که احساس امنیت می کردند دریافت اجباری غذا و سربازگیری از مردم منطقه را شروع کردند . شورش بار دیگر آغاز شد . این بار جنبش باسمه چی در سراسر ترکستان شعله ور شد .

    جنبش باسمه چی در خیوه و بخارا

    در ژانویه 1920 ارتش سرخ خیوه را تصرف کرد و یک دولت موقتی در آن بر روی کار آورد . جنید خان و پیروانش به بیابان های اطراف گریختند و جنبش باسمه چی در منطقه خوارزم آغاز شد . پیش از پایان سال دولت ( خیوه ای های جوان ) هم از طرف شوروی کنار گذاشته شد و ملی گرایان نیز با پیوستن به جنید ، جنبش را تقویت کردند .

    در آگوست همان سال امیر بخارا هم با تصرف شهر از سوی ارتش سرخ فرار کرد .امیر که به افغانستان گریخته بود جنبش را با حمایت مردم و روحانیون هدایت می کرد . ابراهیم بی که یک رهبر قبایلی بود رهبری جنگ جویان را بر عهده داشت . چریک های باسمه چی برای مدت های طولانی با موفقیت در مناطق خیوه و بخارا فعالیت داشتند . ستیزه جویی به  سرزمین های قزاقستان ، تاجیکستان و ترکمنستان هم گسترش یافت .

     


    بخارا در محاصره ارتش سرخ و در حال سوختن  ، 1 سپتامبر 1920

    انور پاشا و اوج قدرت جنبش باسمه چی

    در نوامبر 1921  ، ژنرال اسماعیل انور ، وزیر جنگ سابق ترکیه وارد بخارا شد تا به مقامات شوروی کمک کند . اما انور پاشا به جای این کار به جنبش باسمه چی پیوست و به آن سازماندهی و حیاتی دوباره داد . انور پاشا قصد داشت در آسیای میانه  یک کنفدراسیون پان ترکیست ایجاد کند و آن را با آناتولی و ترکستان چین پیوند دهد . اعلام جهاد انور پاشا با استقبال چشمگیری مواجه شد و چریک های باسمه چی یک ارتش نیرومند 16 هزار نفره تشکیل دادند . در ابتدای 1922 بخش اعظم قلمرو            ( جمهوری شوروی خلق بخارا ) از جمله شهرهای سمرقند و دوشنبه به دست باسمه چی ها افتاده بود . در همان زمان ماگازا ماساچی ، یک نظامی دانگانی ( واژه ای که به مسلمانان چین اطلاق می شود ) هم یک هنگ سواره برای کمک به باسمه چی ها وارد میدان کرد .


    مذاکره با باسمه چی ها ، دره فرغانه ،1921


    آخرین ویرایش: چهارشنبه 30 اردیبهشت 1394 08:09 ق.ظ
    ارسال دیدگاه
  • یکشنبه 27 اردیبهشت 1394 05:17 ب.ظ نظرات ()


    بخشی از جنگ جهانی اول و جنگ داخلی روسیه

    زمان :  1934 - 1916

    مکان : ترکستان روسیه

    نتیجه : پیروزی شوروی

    متخاصمین

    جنبش باسمه چی (شامل  : خان نشین خیوه (1920 - 1918 ) ، امارت بخارا ( 1920 ) )

    ارتش سفید  (1920 - 1919 )

    افغانستان (1929)

     

    حکومت های مسلط بر روسیه و متحدان :

    امپراتوری روسیه  ( 1917 - 1916 )

    جمهوری روسیه (1917 )

    جمهوری شوروی سوسیالیستی روسیه فدراتیو  ( شامل : جمهوری شوروی سوسیالیستی خودمختار ترکستان ، جمهوری خلق شوروی خوارزم ، جمهوری خلق شوروی بخارا )

    اتحاد شوروی  ( از 30 دسامبر 1922 )

     حمایت شده از طرف : ارتش سفید  ( 1920 ) ، چین  ( نامشخص و غیرقطعی ) ،                                                                  

    ایران ( 1929 -1928 ، نامشخص و غیرقطعی ) ، افغانستان  ( 1930 - 1929 ، نامشخص و غیرقطعی )

    فرماندهان

    انور پاشا

    ابراهیم بیک

    ایرگاش بی

    مضامین بی

    جنید خان

    محمد عالم خان

    حبیب الله کلکانی ( افغانستان )

     

    میخاییل فرونزه

    گریگوری سوکولنیکوف

    فیض الله خودژایف ( جمهوری خلق شوروی خوارزم )

    الکساندر ایوانوویچ چرپانوف

    ویتالی مارکوویچ پریماکوف

    ماگازا ماسانچی

    محمد نادرشاه ( افغانستان )

     

    استعداد

    در اوج قدرت شاید 30 هزار نفر ، در اواخر 1919 بیش از 20 هزار نفر

    120 تا 160 هزار نفر

    تلفات

    نامشخص

    ده ها هزار غیرنظامی کشته شدند ، تعداد نامشخصی نیز به دلیل گرسنگی جان باختند

     

    در مدارک رسمی 516 کشته و 925 زخمی

    جنبش باسمه چی یا شورش باسمه چی خیزشی بود که مردم مسلمان آسیای میانه برای رهایی از سلطه حکومت های امپراتوری و بعدا شوروی روسیه  آن را به پا داشتند .

    جنبش باسمه چی ریشه در خشونت هایی داشت که مردم محلی در اعتراض به سربازگیری اجباری امپراتوری روسیه جهت جمع آوری نیروی لازم برای اعزام به جبهه های جنگ جهانی اول  ( سال 1916 ) به راه انداخته بودند . در ماه های پس انقلاب اکتبر 1917 بلشویک ها قدرت را در بسیاری از بخش های قلمرو امپراتوری روسیه به دست گرفتند و جنگ داخلی روسیه آغاز شد .

    جنبش های سیاسی مسلمان ترکستان سعی کردند در شهر خوقند ، واقع در دره فرغانه ، یک دولت خودمختار تشکیل دهند . بلشویک ها در فوریه 1918 به خوقند حمله کردند . بیش از 25 هزار نفر از مردم محلی در قتل عام همگانی بلشویک ها کشتار شدند . این قتل عام سبب شد جنبش باسمه چی حمایت مردمی بالایی کسب کند و با انجام جنگ های چریکی و متعارف  کنترل بخش های وسیعی از دره فرغانه  و بخش اعظم ترکستان را به دست بگیرد .

    جنبش غیرمتمرکز باسمه چی  در اوایل دهه 1920 فراز و نشیب های فراوانی داشت اما با فرارسیدن سال 1923 عملیات های گسترده ارتش سرخ  سبب شکست های بسیاری برای باسمه چی ها شد . پس از عملیات های عمده ارتش سرخ  و  به وجود آمدن بحران های هایی مانند بحران اقتصادی و نارضایتی عمومی ناشی از اقدامات اجتماعی اسلامگرایانه جنبش باسمه چی ، توان نظامی و حمایت مردمی جنبش کاهش یافت . مقاومت در برابر تسلط روسی / شوروی  طی دوره پیش از آغاز جنگ جهانی دوم نیز به سبب اعمال سیاست های اشتراکی سازی اجباری بار دیگر  و در مقیاسی کوچک تر شدت گرفت .

    آخرین ویرایش: یکشنبه 27 اردیبهشت 1394 11:12 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • سه شنبه 30 دی 1393 05:30 ق.ظ نظرات ()
    چند پوستر متعلق به ارتش آلمان در زمان جنگ جهانی اول
    http://wars-and-history.persiangig.com/%D9%BE%D9%88%D8%B3%D8%AA%D8%B1/ww1germanposters/german-ww1-posters-jesus-blesses.jpg
    http://wars-and-history.persiangig.com/%D9%BE%D9%88%D8%B3%D8%AA%D8%B1/ww1germanposters/german-poster-ww1-europena-balance.jpg
    http://wars-and-history.persiangig.com/%D9%BE%D9%88%D8%B3%D8%AA%D8%B1/ww1germanposters/german-ww1-posters.jpg
    http://wars-and-history.persiangig.com/%D9%BE%D9%88%D8%B3%D8%AA%D8%B1/ww1germanposters/German-ww1-propaganda-posters--002.jpg
    بقیه پوسترها را از اینجا دانلود کنید
    آخرین ویرایش: سه شنبه 30 دی 1393 09:06 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • پنجشنبه 27 آذر 1393 04:25 ق.ظ نظرات ()



    طراحی و توسعه

    نیوپور-17 در حقیقت نمونه ی بزرگ شده ی جگنده ی فرانسوی نیوپور-11 بود. نیوپور-17 به یک موتور قوی تر، بالهای بزرگتر و سازه ای قوی تر از نیوپور-11 مجهز شده بود. در ابتدا این هواپیما را به یک موتور با توان 110 اسب بخار مجهز کردند اما بعد این موتورهای با موتور به توان 130 اسب بخار جایگزین شدند. نیوپور-17 مانورپذیری و نرخ صعودی عالی داشت. بالهای نازک این هواپیما نقطه ضعف آن بودند و به همین دلیل "یک و نیم باله" نامیده می شد. تیرک اصلی بال ضعیف بود و در شیرجه با سرعت بالا حرکت هواپیما را آشفته می کرد. در طراحی اولیه نیوپور-17 مسلسل لوئیس نصب شده بر بالای بال را حفظ کرد اما بعدتر این مسلسل با یک مسلسل ویکرز که از داخل ملخ شلیک می کرد تعویض شد. در نیروی هوایی سلطنتی مسلسل بالای بال حفظ شد اما آن را بر روی برجک فاستر نصب کردند. برجک فاستر یک ریل فلزی منحنی بود که به خلبان اجازه می داد تا برای تعویض خشاب مسلسل را از بالای بال هواپیما پایین بیاورد. بعضی از هواپیماها به هر دو مسلسل مجهز شدند اما کاهش توانایی های پرواز هواپیما سبب شد تا طراحان به یک مسلسل رضایت بدهند.

    تاریخچه ی عملیاتی

    نیوپور-17 در ماه مارس 1916 به نیروی هوایی فرانسه تحویل داده شد و به سرعت جایگزین هواپیماهای قدیمی نیوپور-11 شد. این هواپیما از تمام جنگنده های بریتانیا در آن روزگار سر بود و به همین دلیل به نیروی دریایی و نیروی هوایی بریتانیا نیز تحویل داده شد. در آن سال تمام اسکادرانهای نیروی هوایی فرانسه تعدادی نیوپور-17 دریافت کردند. این هواپیما آنقدر خوب بود که آلمانها تعدادی نیوپور سقوط کرده را ،که وضعیت تقریبا خوبی داشتند، به کارخانه های هواپیماسازی خود فرستادند تا از روی آن کپی شود. نتیجه ی این مهندسی معکوس ساخت  هواپیمای زیمنس-شاخرت دی.آی بود که غیر از موتور یک کپی کامل از نیوپور-17 بود. آلمان این هواپیماها را در جبهه شرق به کار گرفت.

    در ابتدای سال 1917، نیوپور-17 به وسیله ی نسل جدید جنگنده های آلمانی منسوخ شد. فرانسوی ها برای اینکه جایگاه شان را دوباره به دست آوردند شروع به طراحی نیوپور-24 و نیوپور-27 کردند اما هواپیمای اسپاد اس-7 جای نیوپور-17 را در اسکادرانهای فرانسوی گرفته بود. انگلیسی ها اما هنوز به نیوپورهایشان وفادار بودند و نیوپور-24 را تا اوایل سال 1918 در خدمت نگه داشتند.

    بسیاری از تکخالهای متفقین ،از جمله بیشاپ و بال، با جنگنده های ساخت نیوپور پرواز می کردند. پس از اینکه نیوپور-17 را از جبهه ها عقب کشیدند آنها را برای آموزش به آموزشگاه های خلبانی فرستادند.

     

    کاربران

    آمریکا، اروگوئه، ایتالیا،استونی، اکراین، بلژیک، تایلند، چکسلواکی، رومانی، روسیه، شوروی سابق، شیلی، فنلاند، فرانسه، کلمبیا، لهستان، مجارستان، نیروی دریای بریتانیا، نیروی هوایی بریتانیا،هلند.

    نیوپور-17

    مشخصات

    خدمه

    1 نفر

    طول

    5.80 متر

    عرض بال

    8.16 متر

    ارتفاع

    2.4 متر

    پیشرانه

    1 دستگاه موتور 9 سیلندر به توان 110 اسب بخار

    سرعت

    177 کیلومتر/ساعت

    سطح بال

    14.75 متر مربع

    وزن خالی

    375 کیلوگرم

    وزن کامل

    560 کیلوگرم

    سقف پرواز

    5300 متر

    نرخ صعود

    3000 متر در 11.5 دقیقه

    تسلیحات

    یک قبضه مسلسل ویکرز

    یا یک قبضه مسلسل لویس

    +

    8 راکت

    مداومت پرواز

    1.75 ساعت


    آخرین ویرایش: شنبه 22 آذر 1393 08:24 ق.ظ
    ارسال دیدگاه
تعداد صفحات : 4 1 2 3 4