منوی اصلی
جنگها و تاریخ
  • چهارشنبه 9 فروردین 1396 09:45 ق.ظ نظرات ()
    http://wars-and-history.persiangig.com/جنگ ویتنام/7fdf2eaeef7b4ba2d62679532f3c0172.jpg

    http://wars-and-history.persiangig.com/جنگ ویتنام/ab01b765951d323268db679067e691a6.jpg

    http://wars-and-history.persiangig.com/جنگ ویتنام/c61bc841295cf5ec703d3a016f129eb4.jpg
    آخرین ویرایش: یکشنبه 6 فروردین 1396 10:18 ق.ظ
    ارسال دیدگاه
  • سه شنبه 19 بهمن 1395 09:43 ق.ظ نظرات ()
    http://wars-and-history.persiangig.com/%D8%AC%D9%86%DA%AF%20%D9%88%DB%8C%D8%AA%D9%86%D8%A7%D9%85/7ea8835c884c7365ce920609d88dbd17.jpg



    http://wars-and-history.persiangig.com/%D8%AC%D9%86%DA%AF%20%D9%88%DB%8C%D8%AA%D9%86%D8%A7%D9%85/071fe0b8066a893e4e538ed3a96b8a87.jpg


    آخرین ویرایش: سه شنبه 19 بهمن 1395 07:28 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • چهارشنبه 15 دی 1395 10:51 ب.ظ نظرات ()
    http://file.mihanblog.com//public/user_data/user_files/184/551922/093e80eda45aae19fc08a034342c563a.jpg
    این هم ادامه ی مبحث راه افتخار... البته بدون بحث اضافی
    آخرین ویرایش: سه شنبه 14 دی 1395 10:58 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • سه شنبه 29 تیر 1395 08:00 ب.ظ نظرات ()



    اجساد چتربازان آمریکایی در طی نبرد آن نین(An Ninh)، ویتنام، 18 سپتامبر 1965.


    زمانی که اولین واحدها از لشکر 101 هوابرد آمریکا فرود آمدند با آتش سنگین چریکهای ویت کونگ مورد هدف قرار گرفتند. این نبرد یکی از نخستین نبردهایی بود که در آن واحدهای اکثرا آمریکایی با ویت کونگها درگیر شدند.
    آخرین ویرایش: پنجشنبه 31 تیر 1395 05:33 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • شنبه 4 اردیبهشت 1395 09:20 ب.ظ نظرات ()



    تانک ام-48 پاتن 3 در ویتنام. 1967.


    تا پایان جنگ دوم جهانی دوم، کشورها و ارتشها در حال استفاده از تانک‌های ِ سبک، متوسط، سنگین و فوق سنگین برای انجام ماموریتهای مختلف بودند. اما پس از جنگ دوم جهانی، ارتشها و کشورها به دنبال این ایده بودند که تنها از یک نوع تانک استفاده کرده که قدرت انجام تمامی مأموریت‌های محوله به انواع مختلف تانک‌ها را داشته باشد. این طبقه جدید از تانک‌ها تانک اصلی میدان نبرد (main battle tank به‌اختصار MBT) نامیده می‌شدند.
    اولین نوع غربی از تانک اصلی میدان نبرد سری تانکهای ام-47 و ام-48 پاتون بودند. البته این دو تانک طرحی موقت بودند تا زمانی که طرح نخستین تانک اصلی میدان نبرد آمریکایی‌ها یعنی ام۶۰ نهایی شده و به تولید برسد. تانک ام-47 پس از چند سال جای خود را به ام-48 داد و به متحدان آمریکایی ها فروخته شد و در بسیاری از جنگها از جمله جنگ ایران و عراق، جنگ شش روزه اعراب و اسراییل و ترکیه با قبرس به کار رفت اما در خود ارتش آمریکا در هیچ جنگی شرکت نکرد. اما تانک ام-48 با وجود شباهت ظاهری به ام-47 از طراحی کاملا نوینی برخوردار بود که به صورت گسترده در جنگهای مختلفی توسط ارتش آمریکا و متحدا آمریکا به کار رفت. این تانک جایگزین  تانکهای ام-4 شرمن زمان جنگ دوم جهانی بود که چندین بار در طول دوران خدمت خود مورد به روزرسانی قرار گرفت. با ورود تانکهای ام-60. تانکهای ام-48 نیز همچنان به خدمت خود ادامه دادند و در جنگهای ویتنام، ایران و عراق، جنگهای اعراب و اسراییل به صورت گسترده مورد استفاده قرار گرفتند. در جنگ یوم کیپور اسراییل و اعراب، اسراییلیها تلفات سنگین زرهی را متحمل شدند، به همین جهت آمریکاییها اقدام به ارسال تعدادی از تانکهای ام-60 خود به اسراییل نمودند و برای رفع موقت کمبود تانک خود  اقدام به بروز رسانی تعدادی از ام-48 نمودند که شامل تعویض توپ و موتور آنها با نمونه های مورد استفاده در تانکهای ام-60 بود. تانک ام-60 از توپ 105 میلیمتری و موتور قویتری بهره می برد.
    تانک ان-48 پاتن آخرین تانک آمریکایی می باشد که مجهز به توپ 90 میلیمتری شده است. این کالیبر 10 م م کمتر از رقیب شرقی آن یعنی تی 54/55 می باشد. اما در ازای آن از سامانه کنترل آنش قویتر با دقت شلیک اول بالا بهره می برد. به طوری که با خدمه ی با تجربه می توانست از 2 کیلومتری در عرض 7 ثانیه هدف را با احتمال 90 درصد مورد اصابت قرار دهد. اما این ویژگی در جنگ ویتنام کاملا بی فایده بود. زیرا برد درگیریها به علت بافت جنگلی وناهمواری زمین به ندرت در این فاصله قرار می گرفت و بیشتر نبردها از نزدیک صورت می گرفت.  این تانکها تا دهه ی 80 همچنان در ارتش آمریکا به خدمت خود ادامه دادند و امروزه در چندین کشور دیگر همچون ایران، ترکیه، اسراییل، یونان و ... با انجام بهسازیهایی در حال انجام خدمت هستند.






    آخرین ویرایش: یکشنبه 5 اردیبهشت 1395 06:46 ق.ظ
    ارسال دیدگاه
  • جمعه 27 شهریور 1394 11:28 ق.ظ نظرات ()
    هنگامی که عملیات تخلیه ی سایگون شروع شد کشتی های آمریکایی با یک مشکل کوچک مواجه شدند: تعداد عظیمی از پناهندگان ویتنامی که اگر در سایگون می ماندند طعمه ی انتقام گیری ویت کونگها می شدند. تعدادی از این پناهندگان توانستند با هلیکوپترهای ارتش ویتنام جنوبی به ناوهای هواپیمابر و هلیکوپتربر آمریکایی فرار کنند اما مشکل فضای اندک عرشه ی این ناوها سبب می شد که جای کافی برای فرود هلیکوپترها بر روی آنها باقی نماند. یک شاهد عینی بر روی ناو یو.اس.اس بلوریج به خاطرمی آورد که این ناو توسط هلیکوپترهای ویتنامی محاصره شده بود. در همان روز 5 فروند هلیکوپتر بر روی بلوریج سقوطکردند. چون خلبانهای ویتنامی نمی توانستند به خشکی بازگردند به ناچار 2 گزینه پیش رو داشتند: یا باید پس از تخلیه ی پناهندگان با هلیکوپتر خود پرواز می کردند و از آن بیرون می پریدند و یا اینکه هیلکوپتر را از روی عرشه ی کشتی به دریا می انداختند. بیشتر ما فیلمهای آخرین پرواز هلیکوپترها از سفارت آمریکا در سایگون را دیده ایم اما کمتر پیش آمده که این طرف قضیه را هم نگاه کرده باشیم. این همه هلیکوپتر باید کجا فرود می آمدند؟
    File:VNAF pilot jumps into the sea from his Huey.jpg


    File:Vietnamese UH-1 pushed over board, Operation Frequent Wind.jpg

    File:South Vietnamese helicopter is pushed over the side of the USS Okinawa during Operation Frequent Wind, April 1975.jpg

    آخرین ویرایش: جمعه 27 شهریور 1394 02:13 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
تعداد صفحات : 2 1 2