جنگها و تاریخ

آرشیو موضوعی

آرشیو

لینکستان

جنگ مدیا

← آمار وب سایت

  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :


Think,Befor We Act

/ساعتی در خود نگر تا كیستی/ از كجائی وز چه جائی چیستی/ در جهان بهر چه عمری زیستی/ جمع هستی را بزن بر نیستی

گاهشمار حکومتهای اسلامی در اندلس

امویان که اندلس را فتح کردند تا چند قرنی بر این غربی ترین ولایت جهان اسلام حکومت کردند تا اینکه اختلافات درونی سبب فروپاشی حکومت اموی شد و پس از آن حکومتهای دیگری بر سر کار آمدند. گاهشمار زیر خلاصه ای است از حکومتهای حاکم بر اندلس تا زمان سقوط کامل اسپانیا به دست مسیحیان. در مجموع در حدود 8 قرن مسلمانان بر اندلس حکومت کردند.

رکونکویستا؛ قسمت اول

مترجم شاهو صالح

رکونکویستا ( فتح دوباره )  دوره ای 781 ساله از تاریخ شبه جزیره ایبری است که با فتوحات مسلمین در سال 711 میلادی آغاز  شد و  با سقوط گرانادا ( غرناطه ) ، آخرین دولت مسلمان باقی مانده در شبه جزیره در سال 1492 پایان یافت . مدتی نه چندان طولانی پس از این ماجرا ، دوران اکتشافات بزرگ در دنیای جدید و ظهور امپراتوری های استعماری اسپانیا و پرتغال به دنبال آمد .

مورخان معمولا نبرد کووادونگا ( 718 یا 722 میلادی ) که در آن یک ارتش کوچک تحت رهبری نجیب زاده ای به نام پلایو سپاهی اموی را در کوهستان های شمال شبه جزیره شکست داد شروعی بر رکونکویستا  می دانند . به دنبال این نبرد یک امیرنشین کوچک مسیحی در آستوریا بنیان نهاده شد .

 

صحنه یک نبرد از رکونکویستا ، از کتاب ( کانتیگاس دسانتا ماریا )

مفهوم و فرایند

تاریخ نگاری قرن نوزدهم و بخش اعظم تاریخ نگاری قرن بیستم در اسپانیا و پرتغال بر این نکته اصرار دارد که پدیده ای ادامه دار و مشترک میان پادشاهی های مسیحی ایبریایی مبنی بر حس دشمنی با  قدرت های مسلمان و لزوم فتح دوباره شبه جزیره طی قرون هشتم تا پانزدهم وجود داشته است . با این حال ، ایدئولوژی فتح دوباره ایبری توسط مسیحیان در پایان قرن نهم میلادی شروع به شکل گیری کرد .

نشانه ای بر شکل گیری این فرایند در اثری به نام ( چرونیکا پروفتیکا ) که طی سال های 883 تا 884 تالیف شده است دیده   می شود . در این سند تاریخی بر وجود شکاف های مذهبی و فرهنگی میان مسلمانان و مسیحیان تاکید می گردد و بر لزوم بیرون راندن مسلمانان تاکید می شود . با این حال حکمرانان مختلف مسلمان و مسیحی به زودی شروع به تکثیر شدن کردند و جنگ های داخلی میان هم کیشان به امری رایج بدل شد . به همراه درگیری و زد و خورد ، اتحاد و همکاری های گاه به گاه میان قدرت های مسلمان و مسیحی نیز گسترش یافت . با کم رنگ شدن هر چه بیشتر تفاوت ها ، حتی جنگیدن و مزدوری برای حاکمان غیر هم کیش در صورت پرداخت دست مزد مناسب به امری عادی تبدیل شد .

شروع جنگ های صلیبی در اواخر قرن یازدهم میلادی ایدئولوژی مسیحی رکونکویستا را تقویت کرد . در همین زمان ایدئولوژی اسلامی جهاد نیز در آندلس در حال تقویت شدن بود : مرابطون و در درجه ای بالاتر موحدون بر این ایدئولوژی تکیه داشتند . در اسناد به جا مانده از قرون پیشین اثر چندانی از مفهوم رکونکویستا دیده نمی شود .

آثار پروپاگندیستی و تبلیغاتی که به منظور ایجاد تخاصم شدید میان مسلمانان و مسیحیان منتشر می شدند پس از این دوره شروع به گسترش می کنند :  از همه برجسته تر ، داستان حماسی ( شانسون دو رولان )  بود ، بازآفرینی به شدت اساطیری داستان نبرد گذرگاه رونسزوال (778 میلادی ) که در قرن 12 میلادی نوشته شد و در آن ساراسن ها (عرب های مسلمان ) نقش چشمگیری داشتند . این داستان تا سال 1880 در نظام آموزشی فرانسه تدریس می شد ، بدون این که در مورد آن تحقیق و بررسی جدی صورت گیرد .

بسیاری از مورخان دوره جدید اساسا مفهوم رکونکویستا را در برابر مفهوم فتح مورها ( واژه ای که به مسلمانان ساکن شبه جزیره ایبری و شمال آفریقا اطلاق می شد ) به طور کامل مورد نقد و پرسش قرار می دهند . برخی آن را یک ( اسطوره ) قلمداد می کنند  . یکی از نخستین روشنفکران اسپانیایی که این مفهوم را مورد پرسش قرار داد ، خوزه اورتگا یگاست بود که در نیمه اول قرن بیستم در این مورد به کنکاش پرداخت .

پیش زمینه

فتح ایبری مسیحی به دست مسلمین

در سال 711 مورهای مسلمان ، عمدتا بربرهای شمال آفریقا و اقلیتی از عرب ها ، از تنگه جبل الطارق گذشتند و فتح قلمرو پادشاهی ویزیگوتی هیسپانیا را آغاز کردند . پس از فتح قلمرو ایبریایی پادشاهی ویزیگوت ، مسلمین از کوه های پیرنه عبور کردند  و در سال 719 کنترل سپتیمانیا ، آخرین استان پادشاهی را به دست گرفتند . ناربون که اکنون به پادگان شهر مسلمان تبدیل شده بود ، پایگاهی برای حمله به قلمرو دوک نشین آکیتن بود .

تعداد سپاهیان مهاجم مسلمان در هیچ دوره ای از 60 هزار نفر تجاوز نکرد . ارتش های مسلمان برای 300 سال نیروی غالب شبه جزیره بودند و تا زوال نهاییشان در سال 1492 ، به مدت 781 سال در ایبری حضور داشتند .


ادامه مطلب

درباره وب سایت

Wars & History
رضا کیانی موحد - محمدحسین پاز
مدیر وب سایت :

آخرین پست ها

جستجو

نویسندگان