منوی اصلی
جنگها و تاریخ
  • سه شنبه 5 بهمن 1395 04:38 ب.ظ نظرات ()
    Cosmos-954 scheme.png
    39 سال قبل و درچنین روزی، ماهواره جاسوسی کاسموس-954 با موتور هسته ای خود سقوط کرد و ابری از ذرات رادیواکتیو را در آسمان کاناد پخش کرد. بازیافت این قطعات آن توسط کانادایی ها و آمریکایی ها در طی دو مرحله و جمعا 10 ماه طول کشید و کانادایی ها خسارتی در حدود 6 میلیون دلار از روسها طلب کردند. در نهایت روسها با پرداخت 3 میلیون دلار سر و ته قضیه را هم آوردند.
    خواستم بگویم که اگرچه بعضی چیزها حق مسلم ما هستند و غیر قابل مذاکره؛ اما بد نیست که در داشتن چنین حقوقی بیشتر دقت کنیم. به ویژه که خیلی هم از نظر ایمنی وضعیت خوبی در کشور داریم.
    آخرین ویرایش: سه شنبه 5 بهمن 1395 04:52 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • شنبه 27 شهریور 1395 08:38 ق.ظ نظرات ()


    The Interkosmos crest.

     

    اتحاد جماهیر شوروی [سابق] علاقه ی زیادی به دادن پزهای بشردوستانه داشت. از میان این پزها یکی هم برنامه ی بین المللی روسها برای استفاده "صلح آمیز" از امکانات فضایی شان در راستای خدمت به کشورهای دوست و برادر بود. این برنامه ،با نام دهان پرکن "اینترکاسموس"  قرار بود تا به اقمار ابرقدرت شرق در زمینه ی پروازهای سرنشین دار و بدون سرنشین کمک کند. البته چندان دور از ذهن نیست که روسها بیشتر اهداف سیاسی را از اجرای این برنامه مد نظر داشتند تا اهداف علمی یا انسان دوستانه.

    برنامه ی اینترکاسموس کشورهایی چون کشورهای عضو پیمان ورشو و رژیمهای کمونیستی افغانستان، کوبا، مغولستان و ویتنام را هدف قرار داده بود. علاوه بر کشورهایی که رسما نظام کمونیستی داشتند بعضی از دوستان شوروی مانند هند، سوریه و حتی فرانسه نیز به برنامه ی اینترکاسموس پیوستند.

    اولین پرواز بدون سرنشین اینترکاسموس در سال 1967 و اولین پرواز سرنشین دار اینترکاسموس در سال 1978 روی دادند. تا سال 1988 روسها 14 نفر فضانورد از کشورهای مختلف را به فضا فرستادند. اولین فضانورد غیرآمریکایی و غیر روسی در تاریخ فضانوردی، ولادیمیر ریمک از چکسلواکی [سابق] بود. اولین سیاه پوست و هچنین اولین آسیایی نیز توسط همین برنامه به فضا رفتند. از میان کشورهای درگیر این برنامه تنها بلغارستان بود که توانست 2 نفر را راهی مدار زمین کند. فضانورد فرانسه نیز 2 بار به فضا فرستاده شد.

    در زیر فهرستی از فضانوردان برنامه ی اینتر کاسموس و تاریخ اعزام آنها را مشاهده می کنید:

    ردیف

    نام

    کشور

    تاریخ

    1

    ولادیمیر ریمک

    چکسلواکی[سابق]

    2 مارس 1978

    2

    میروسلاو هرمازوسکی

    لهستان

    27 ژوئن 1978

    3

    زیگموند جان

    آلمان شرقی[سابق]

    26 آگوست 1978

    4

    گئورگی ایوانف

    بلغارستان

    10 آوریل 1979

    5

    برتالان فارکاس

    مجارستان

    26 می 1980

    6

    توآن فام

    ویتنام

    23 جولای 1980

    7

    آرنالدو تامیاو مندز

    کوبا

    18 سپتامبر 1980

    8

    جودرمیدین

    گوراچا

    مغولستان

    23 مارس 1981

    9

    دیمیترو پروناریو

    رومانی

    14 می 1981

    10

    ژان-لو چرتین

    فرانسه

    14 می 1981

    11

    راکش شارما

    هندوستان

    2 آوریل 1984

    12

    محمداحمد فارس

    سوریه

    22 جولای 1987

    13

    آلکساندر آلکساندروف

    بلغارستان

    6 جولای 1988

    14

    عبدالاحد مهمند

    افغانستان

    29 آگوست 1988

    15

    ژان-لو چرتین

    فرانسه

    26 نوامبر 1988

     مترجم: رضا کیانی موحد

    منبع:

     

    https://en.wikipedia.org/wiki/Interkosmos
    آخرین ویرایش: یکشنبه 28 شهریور 1395 08:05 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • چهارشنبه 3 شهریور 1395 11:18 ق.ظ نظرات ()
    درباره ی جونو قبلا نوشتیم. از دید من چیزی که درباره ی جونو جالب است نه امکانات و تجهیزات پیشرفته ی آن بلکه نحوه ی پرتاب آن است. به تصویر زیر دقت کنید:
    File:Juno's interplanetary trajectory.jpg
    همانگونه که در تصویر دیده می شود جونو پس از پرتاب در یک دایره/بیضی ی بزرگ به دور زمین می گردد. پس از رسیدن مجدد جونو به زمین این ماهواره توسط جاذبه ی زمین کشیده می شود و این نیروی جاذبه مانند یک کمند به جونو شتاب می دهد و آن را به سمت مشتری پرتاب می کند. این دقیقا همان کاری است که در هنگام استفاده از قلاب سنگ انجام می دهیم. یعنی با چرخاندن قلاب سنگ سبب می شویم که سرعت اولیه ی سنگ در هنگام رها شدن از کمند افزایش پیدا کند و برد بیشتری داشته باشد. ویدئوی زیر را دانلود کنید و ببینید که این مسئله را بسیار جالبتر و واضحتر از عکس توضیح می دهد.
    حال تنها یک سوال برای من باقی مانده است. کسانی که فکر می کنند ریاضی جدید و قدیم ندارد و برای مکان یابی سیارات و ستارگان فرقی نمی کند که زمین را مرکز عالم بدانیم یا خورشید را آلفای قنطورس را می توانند با تکیه با ریاضیات قدیم و هیئت چنین ماهواره ای را به سلامت به مشتری برسانند یا خیر؟

    آخرین ویرایش: جمعه 29 مرداد 1395 08:11 ق.ظ
    ارسال دیدگاه
  • سه شنبه 15 تیر 1395 09:29 ب.ظ نظرات ()
    File:Juno's interplanetary trajectory.jpg


    نوشته اند که:

    امروز روز بزرگی برای تمام دوستداران ماموریت‌های فضایی و مخصوصا ناسا است، چراکه فضاپیمای جونو پس از سفری پنج ساله بالاخره به مشتری رسیده و می‌تواند از نزدیک این سیاره را مورد مطالعه قرار داده و داده‌های بسیاری را به زمین مخابره کند. اما اولین و خطرناک‌ترین قدم برای پایان این ماموریت فضایی، ورود موفقیت آمیز از طریق مدار قطبی موجود حول این سیاره است.

    براساس اطلاعات ارائه شده این مرحله را باید خطرناک‌ترین و خطیرترین مرحله از ماموریت فضاپیمای جونو خواند. زمانی که جونو به نقطه‌ی تعیین شده نزدیک شود، جاذبه‌ی زیاد مشتری باعث خواهد شد تا شتاب حرکت این فضاپیما به میزان بسیار زیادی افزایش پیدا کرده و به سرعت جنون آمیز ۲۴۱٫۰۰۰ کیلومتر در ساعت برسد که از این رو فضاپیمای جونو را به یکی از سریع‌ترین ساخته‌های دست بشر تبدیل می‌کند.

    پس از آنکه جونو به سرعت حداکثری ۲۶۵٫۰۰۰ کیلومتر در ساعت رسید، موتورهای جونو روشن شده و همچون یک ترمز قدرتمند جلوی شتاب و سرعت بالای این فضاپیما را خواهند گرفت. با سرعت ۲۶۵٫۰۰۰ کیلومتر در ساعت یک فضاپیما می‌تواند در ۹ دقیقه یک دور حول کره‌ی زمین بگردد.

    وزن این فضاپیما ۱۵۰۰ کیلوگرم است. جونو در سخت‌ترین مرحله‌ی نزدیک شدن به مشتری با سرعتی ۲۱۵ برابر سرعت صوت حرکت خواهد کرد. برای کاهش سرعت بسیار زیاد جونو در زمان نزدیک شدن به مشتری، موتورهای آن برای ۳۵ دقیقه بصورت مداوم روشن مانده و قریب به ۸٫۰۰۰ کیلوگرم سوخت مورد استفاده قرار خواهند داد.

    در صورتی که همه چیز طبق برنامه پیش برود، جونو پس از طی مراحل فوق در مدار مشتری قرار گرفته و ۱۸ ماه آینده را نیز در همین مدار باقی خواهد ماند. در صورتی که همه چیز براساس برنامه‌ریزی‌های انجام شده پیش نرود، پروژه‌ی ۱.۱۳ میلیارد دلاری ناسا در عمق فضا دفن خواهد شد.

    ناسا عملیات خطیر فرود این فضاپیما را قریب به ۲۰ ساعت دیگر، یعنی ۷ صبح فردا بصورت زنده استریم می‌کند. در صورتی که علاقمندید تا این عملیات را بصورت زنده مشاهده می‌کنید، می‌توانید از یوتیوب یا کانال ناسا تی‌وی به مشاهده‌ی قرار گرفتن جونو در مدار مشتری بپردازید


    خوب راستش من نمی دانم که این پرت و پلاها از کجا وارد تلگرام شده ولی می دانم فضاپیمایی با وزن 3.5 تن نمی تواند 8 تن سوخت بسوزاند.


    آخرین ویرایش: سه شنبه 15 تیر 1395 10:26 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • یکشنبه 23 خرداد 1395 10:23 ق.ظ نظرات ()

    رضا کیانی موحد

    تقریبا 20 روز پیش، و همزمان با آماده شدن مردم ایران برای جشن رویدادی که خود در آن دخالتی نداشتند و چیزی نبود جز الطاف خفیه ی خداوندی، هندوستان با پرتاب موفقیت آمیز یک شاتل فضایی کوچک سبب غافلگیری جهانیان شد. متاسفانه با اینکه وضعیت ایران از نظر تکنولوژیهای فضایی در حد خوبی است بی برنامگی و نداشتن استراتژی درست سبب شده تا این صنعت بسیار حساس و مدرن امروزی در چند سال گذشته پیشرفت مناسبی نداشته باشد. مسئولان فعلی که تنها به فکر خرید هواپیما از شرکتهای بوئینگ و ایرباس هستند و توسعه ی صنعتی را به کلی به فراموشی سپرده اند و مسئولان قبلی هم که به جای تدوین استراتژی بیشتر به شعار دادن مشغول بودند. این که اعلام کنیم در فلان تاریخ فضانورد به خارج از جو می فرستیم و در فلان تاریخ اولین ایرانی با سفینه ی بومی و ساخت وطن پای بر کره ی ماه خواهد گذاشت بیشتر به شعار می ماند تا برنامه. برای داشتن برنامه اول باید مشخص شود که هدف ایران از توسعه ی صنایع فضایی چیست؟ آیا به دنبال این هستیم که توانایی نظامی خود را افزایش دهیم؟ به دنبال یافتن راهکاری برای تولید کریستالهای خاص هستیم که فقط در شرایط بی وزنی به آنها می توان دست پیدا کرد؟ آیا قرار است با پرتاب ماهواره های سخت دیگر کشورها وارد این بازار خاص و پر رقابت بشویم؟ یا به دنبال درمانی برای آلام و دردهای بشریت می گردیم؟ و گرنه فضانورد فرستادن که به خودی خود مشکلی را حل نمی کند. فوق فوقش می توانیم مانند خانم انصاری با پرداخت پول به کشورهای دیگر ،خصوصا کشور دوست و برادر چین، فضانوردان خود را به فضا بفرستیم، اگر هدف تنها پز دادن باشد.

    به هرحال در میان سردرگمی ایران ،که در این حوزه شروع خوب و موفقی را داشت، هند و چین و بقیه ی کشورها با پیگیری برنامه های واقع گرایانه ی خود در حال اکتشاف کرات دیگر منظومه خورشیدی هستند. برای اینکه وضعیت فضانوردی این کشور روشن شود نگاه کوتاهی بیندازیم به برنامه های فضایی هندوستان:

    1962-کمیته ی ملی تحقیقات فضایی توسط دپارتمان انرژی اتمی هندوستان تأسیس شد و مرکزی برای پرتاب موشکها در کرالا در نظر گرفته شد.

    1963- اولین پرتاب موشک بومی در روز 21 نوامبر.

    1969- تأسیس سازمان تحقیقات فضایی هندوستان.

    1975- اولین ماهواره ی ساخت هندوستان در روز 19 آوریل توسط روسها به فضا فرستاده شد. این ماهواره آریابهاتا نام داشت.

    1979- ماهواره ی نظارتی بهاسکارا-1 به فضا فرستاده شد. اولین آزمایش موشک ماهواره بر اس.ال.وی-3 با حمل ماهواره ی روهینی انجام شد که ماهواره در مدار قرار نگرفت.

    1980- روهینی با موفقیت و توسط یک ماهواره بر ساخت هند در مدار زمین قرارگرفت.

    1981-اولین فضانورد هندی ،راکش شارما، 8 روز در ایستگاه فضایی سالیوت-7 سپری کرد. او توسط سایوزتی-11 به فضا سفر کرد.

    1999- اولین ارسال ماهواره برای کره و آلمان توسط موشکهای ساخت هندوستان.

    2001- دست یافتن ماهواره برهای هندی به مدار ژئوسنکرون و قرار دادن ماهواره ی جی.ست-1 در این مدار.

    2007- ارسال یک کپسول فضایی قابل بازیافت به فضا و بازیافت موفقیت آمیز آن. این کپسول قبل از ورود به جو زمین 12 روز در مدار بود.

    2008- اولین مأموریت هندی ها به سوی کره ی ماه با مدارگرد چاندرایان-1. این مدارگرد در سطح ماه آب پیدا کرد. چاندرایان-1 دارای یک ماه نشین کوچک بود. این ماه نشین در روز 14 نوامبر تحت کنترل کامل بر سطح ماه فرود آمد و بدین سان هندوستان به چهارمین کشوری که توانسته است پرچم خود را بر روی ماه نصب کند تبدیل شد.

    2009- پرتاب ماهواره ی ساخت یکی از دانشگاه های هندوستان (ماهواره ی ریست-2) برای اولین بار که قادر به تصویربرداری راداری از سطح زمین بود.

    2011- راه اندازی ابرکامپیوتر بومی هندوستان با نام ساگا-220 توسط سازمان تحقیقات فضایی هندوستان.

    2012- پرتاب یک ماهواره ی فرانسوی و یک ماهواره ی ژاپنی به مدار زمین توسط هندوستان.

    2013- پرتاب اولین ماهواره از سیستم ناوبری ماهواره ای بومی هندوستان با نام آی.آر.ان.اس.اس (مشابه جی.پی.اس آمریکایی ها و گلوناس روسها) به فضا و قرار گرفتن آن در مدار زمین. این سیستم قرار است تا با فرستادن 9 ماهواره به مدار زمین تکمیل شود و نیاز هندی ها را به جی.پی.اس یا گلوناس برطرف کند.

    2013- پرتاب اولین مدارگرد ساخت هندوستان به سوی کره ی مریخ با نام مانگالیان در روز 5 نوامبر. این مدارگرد در روز 24 سپتامبر 2014 به مدار مریخ رسید و تا به امروز به گرد سیاره ی سرخ می گردد. هندوستان پس از آمریکا، اروپا و روسیه چهارمین قدرت فضایی است که به مریخ رسیده است و اولین کشوری است که توانسته است در اولین کوشش خود در این مسیر موفق شود.

    2014- ارسال دومین کپسول قابل بازیافت با موفقیت.

    2014- اولین نمونه از فضاپیمای ساخت هندوستان به صورت بدون سرنشین و آزمایشی با موفقیت پرتاب شد. این سفینه 3 تن وزن داشته و می تواند تا 3 فضانورد را در درون خود جای دهد.

    2016-پرتاب موفق یک نمونه ی کوچک از شاتل فضایی به صورت بدون سرنشین و بر زمین نشاندن مجدد آن پس از سفر به فضا به صورت خودکار.

    تا انتهای ماه می2016 هندوستان با 46 پرتاب فضایی 111 ماهواره ی بومی و 57 ماهواره از کشورهای دیگر را به فضا فرستاده است. 29 ماهواره ی ساخت هند هم توسط کشورهای دیگر به فضا فرستاده شده اند. هندوستان ماهواره های 9 کشور را پرتاب کرده و اولین کشوری است که توانسته با یک موشک ماهواره بر ده ماهواره را در مدار قراردهد. آشکار است که این کشور در راه فضا شکستهایی نیز متحمل شده است.

    برنامه های آینده:

    2017- قرار  است تا یک مدارگرد به سوی ونوس ارسال شود.

    2020- مانگالین-2 قراراست که به سوی مریخ ارسال شود. این مدارگرد دارای یک مریخ نورد هم می باشد.

    2021- برنامه ریزی برای فرستادن اولین فضانورد هندی به فضا توسط یک فضاپیمای بومی.

    آخرین ویرایش: شنبه 22 خرداد 1395 02:57 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • یکشنبه 9 خرداد 1395 01:07 ق.ظ نظرات ()

    ایستگاه فضایی چین در مدار زمین

    1969: اولین ارسال ماهواره به فضا توسط موشک ماهواره بر لانگ مارچ-1 با شکست مواجه شد.

    1970: اولین پرتاب موفقیت آمیز ماهواره توسط چینی ها. ماهواره ی 173 کیلوگرمی دونگ هنگ فونگ-1 در روز 24 آوریل به فضا پرتاب شد.

    1971: سوم مارس. دومین پرتاب ماهواره چینی ها با موفقیت صورت گرفت.

    1974: اولین پرتاب ماهواره ی قابل بازیابی که شکست خورد.

    1975: چین اولین ماهواره ی قابل بازگشت خود را با موفقیت پرتاب کرد.

    1984: اولین ماهواره ی مخابراتی ژئو سنکرون (زمین ثابت) با موفقیت پرتاب شد.

    1985: فضانورد چینی تبار تایلور وانگ توسط فضاپیمای چلنجر به فضارفت. وانگ اولین چینی بود که به فضا فرستاده می شد هرچند که توسط آمریکا.

    1988: تأسیس وزارت هوافضا.

    1990: اولین پرتاب تجاری چین برای کشورهای دیگر. تا کنون چین در حدود 30 ماهواره برای کشورهای دیگر به مدار زمین ارسال کرده است.

    1990: اولین پرواز موشک ماهواره بر لانگ مارچ-2 ئی که برای پرتاب سفینه های سرنشین دار مناسب بود.

    1999: اولین فضاپیمای بومی چین با نام شنزو-1 (بدون فضانورد) به صورت آزمایشی و با موفقیت پرتاب شد.

    2003: اولین فضاپیمای سرنشین دار چین (شنزو-5) در روز 15 اکتبر با موفقیت به مدار زمین ارسال شد. چین پس از روسیه و آمریکا سومین کشور جهان است که می تواند به صورت مستقل فضانوردی به مدار زمین بفرستد.

    2005: دومین فضاپیمای سرنشین دار چین (شنزو-6) 5 روز در مدار زمین باقی ماند.

    2007: اعزام اولین مدارگرد چینی به مدار کره ی ماه. چین پنجمین کشوری است که توانسته است مدارگردی را در مدار ماه قراردهد.

    2008: سومین پرواز سرنشین دار چین و اولین پرواز این کشور به همراه 3 فضانورد. اولین راهنمایی فضایی چینی ها در این پرواز انجام گرفت.

    2011: قرار دادن تیانگونگ-1 اولین ماجول از ایستگاه فضایی چینی ها. اضافه کردن ماجولهای بیشتر در آینده ایستگاه فضایی چینی ها را تکمیل خواهد کرد.

    2012: اولین زن چینی به فضا فرستاده شد. اولین اتصال فضاپیما به ایستگاه فضایی چینی ها.  فرمانده ی شنزو-9 ،جین هایپنگ، وارد ایستگاه فضایی تیانگونگ-1 شد. شنزو-9 تا 6 روز با تیانگونگ-1 الحاق داشت و بعد به زمین بازگشت.

    2013: دومین زن چینی در فضا. عملیات الحاق به ایستگاه فضایی تیانگونگ برای بار دوم و با موفقیت صورت گرفت.

    برنامه های بعدی:

    2020: ایستگاه فضایی 60 تنی چینی ها در مدار زمین تکمیل خواهدشد. برای مقایسه ایستگاه فضایی بین المللی در حدود 450 تن وزن دارد.

    2025: نشاندن یک فضانورد بر روی ماه و بازگرداندن آن به زمین.

    آخرین ویرایش: یکشنبه 9 خرداد 1395 08:58 ق.ظ
    ارسال دیدگاه
تعداد صفحات : 3 1 2 3