منوی اصلی
جنگها و تاریخ
  • چهارشنبه 19 خرداد 1395 09:30 ب.ظ نظرات ()


    HS Peace Ark-1.jpg


    امروزه کمتر نیروی دریایی مدرنی است که کشتی بیمارستانی داشته باشد. اغلب نیروهایی که دارای کشتی های بزرگ ،در ابعاد ناوهای هواپیمابر یا هلیکوپتربر هستند، تسهیلات پزشکی مورد نیاز خدمه ی ناوگانشان را در همین کشتی ها قرار می دهند. نیروی دریایی ارتش خلق چین ،با توجه به گسترش خود در سالهای جاری، کشتی بیمارستانی تایپ-920 را به خدمت گرفته است تا در موارد مورد نیاز آن را به همراه ناوگانشان به دریا بفرستد. به خدمت گرفتن چنین کشتی می تواند نیروی دریایی چین را یک گام دیگر برای تبدیل شدن به یک نیروی دریایی آبی نزدیک می کند هرچند که تایپ-920 می تواند در زمانی که حوادث و سوانح طبیعی ،چون سیل و زلزله و...، برای ارسال کمکهای بشر دوستانه بکارگرفته شود.

    تایپ-920 در ناوگان دریای شرق خدمت می کند و بندر هوبی بندرگاه اصلی آن محسوب می شود. این کشتی دارای 500 تخت بیمارستانی، 35 تخت آی.سی.یو و 12 اتاق عمل بوده و جرحان آن می توانند تا روزی 60 عمل جراحی را انجام دهند. تایپ-920 ،بر اساس قوانین ژنو، دارای هیچ نوع سلاحی نبوده و بدنه ی آن به رنگ سفید بوده و در روی بدنه ی آن علامت صلیب سرخ دیده می شود. هر گونه تهاجمی به این کشتی یک جنایت جنگی محسوب می شود.

    کار ساخت تایپ-920 در سال 2007 در کشتی سازی گوانگژو آغاز شد و یکسال بعد این کشتی به خدمت نیروی دریایی ارتش خلق چین درآمد و برای بررسی صحت کارکرد سیستمهای آن به دریا فرستاده شد.

    تاریخچه ی عملیاتی

    تایپ-920 در سال 2010 به مأموریتی در خلیج عدن فرستاده شد. در این مأموریت تایپ-920 از بنادر جیبوتی، تانزانیا، کنیا و بنگلادش بازدید کرد و کمکهای انسان دوستانه ای برای مردم این کشورها ارائه کرد. یکسال بعد تایپ-920 به بازدید از کوبا، کوستاریکا، جامائیکا، ترینیداد و وتوباگو فرستاده شد. این اولین سفر دریایی نیروی دریایی چین به منطقه ی کارائیب محسوب می شود. در سال 2013 ،و در پی گردباد در فیلیپین، این کشتی به فیلیپین فرستاده شد. تایپ-920 در کنار یو.اس.ان.اس. مرسی آمریکایی در سال 2014 در تمرینات نظامی ریمپاک شرکت کرد.

    ترجمه و تنظیم: رضا کیانی موحد

    منتشر شده در ماهنامه جنگ افزار

     

    تایپ-920

    مشخصات

    1 فروند

    تعداد

    140000تن

    جابجایی (کامل)

     178متر

    طول

    25 متر

    عرض

    ؟ متر

    آبخور

    2

    پیشرانه

    گره دریایی

    سرعت

    200 نفر

    خدمه

    600 نفر

    خدمه ی بیمارستانی

    ؟

    قایق

    2 فروند هلیکوپتر متوسط سوپرفرلون

     

    هواگرد

    1

    باند فرود

    ؟

    تجهیزات الکترونیک

    ندارد

    تسلیحات

     

     

    آخرین ویرایش: چهارشنبه 19 خرداد 1395 12:55 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • پنجشنبه 23 اردیبهشت 1395 12:13 ب.ظ نظرات ()

    ژانگ تائوفنگ در سال 1931 در چین به دنیا آمد. پس از پایان جنگهای داخلی چین و یکپارچه شدن چین توسط مائو چین تصمیم گرفت تا به کمک کره ی شمالی رفته و کره ی جنوبی را از صفحه ی روزگار محو کند. ژانگ نیز از سربازان چینی بود که به همراه گردان هشتم از هنگ 214 ام سپاه 24 ام وارد در روز 11 ژانویه 1953 این جنگ خونین شد. سلاحی که به او تحویل دادند یک تفنگ قدیمی موسین ناگانت و بدون دوربین بود. پس از 18 روز از ورود ژانگ به میدان جنگ او یکی از افراد دشمن را دید و 12 تیر به سمت او شلیک کرد ولی هیچ کدام از تیرهایش به هدف نخورد. در عوض تیراندازی ژانگ توجه دشمن را جلب کرد و در تبادل آتش پس از آن چیزی نمانده بود که جانش را از دست بدهد.

    همین شکست ژانگ را به فکر فرو برد و تصمیم گرفت تا با توسل به سایت نشانه روی تفنگش مهارت خود را بهبود ببخشد. روز بعد ژانگ توانست یکی از سربازان دشمن را هدف قرار دهد. در روز 15 فوریه ژانگ توانست با 9 شلیک 7 نفر از افراد دشمن را هدف قراردهد. این رکورد از بسیاری از تک تیراندازان جهان فراتر بود. در نهایت او توانست 214 نفر را در طی 32 روز با همان تفنگ و بدون دوربین از بین ببرد. شاید اگر تفنگ بهتری در اختیارش بود، آموزش مناسب تری دیده بود و یا جنگ کره به طول انجامیده بود وی می توانست به یک رکورد افسانه ای دست پیدا کند. ژانگ تائوفنگ جنگ کره را به یک قطعه مدال شجاعت درجه دوم به پایان برد. تلویزیون چین یک مستند درباره ی وی ساخته است.

    مترجم: رضا کیانی موحد
    منبع
    https://en.wikipedia.org/wiki/Zhang_Taofang
    آخرین ویرایش: چهارشنبه 22 اردیبهشت 1395 08:45 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • دوشنبه 19 مرداد 1394 04:11 ق.ظ نظرات ()


    http://wars-and-history.persiangig.com/image/ty90/TY-90-AAM-Zhenguan-Studio-2S.jpg

    رضاکیانی موحد

    چینی ها علاقه ی زیادی دارند که هلیکوپترهای خود را در حال رزم هوایی و داگ فایت ببینند. از آنجا که در زرادخانه ی آنها موشکی مناسب این گونه رزمهای هوایی پیدا نمی شد، تصمیم گرفتند تا موشکهای ضدهوایی دوش پرتاب خود را برای نصب بر روی هلیکوپتر بهینه سازی کنند. پس از اینکه چینی ها نمونه های هوا به هوای برگرفته از موشکهای دوش پرتاب را بر روی هلیکوپترهایشان نصب کردند، عملکرد این گونه موشکها را نامناسب یافتند و تصمیم گرفتند که برای رزم هوایی هلیکوپترهایشان یک موشک اختصاصی طراحی کنند. این موشک تی.وای-90 نام گرفت و بنابر ادعای شرکت سازنده توانایی درگیرشدن با هلیکوپترهای دشمن را در هر زاویه ای دارد. چینی ها انتظار دارند که سر 3 کیلوگرمی این موشک بتواند هر هلیکوپتر مهاجمی را نابود کرده یا دست کم از وضعیت عملیاتی خارج کند.


    http://wars-and-history.persiangig.com/image/ty90/ty90.jpg


    http://wars-and-history.persiangig.com/image/ty90/ty90-02.jpg


    آخرین ویرایش: جمعه 16 مرداد 1394 10:58 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • پنجشنبه 30 بهمن 1393 12:09 ق.ظ نظرات ()

    New Chinese light tank

    رضاکیانی موحد

    در سال 2010 تصاویری از یک تانک جدید در چین منتشرشد. این پروژه تا به امروز به صورت کاملا محرمانه نگه داشته شده و هیچ توضیح رسمی درباره آن منتشر نشده است. ظاهرا این تانک برای جنگ در مناطق صعب العبور مانند کوهستانهای تبت، جنگلها و رودخانه ها طراحی شده است و قرار است که جایگزین تانک سبک تایپ-62 شود. منابع دیگر ادعا می کنند که این تانک مدتهاست که در خدمت ارتش خلق چین می باشد. احتمالا ارتش چین به 300 دستگاه از این گونه تانکها نیاز دارد.


    آخرین ویرایش: شنبه 2 اسفند 1393 12:13 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • دوشنبه 8 دی 1393 02:26 ق.ظ نظرات ()

    رضاکیانی موحد

    وی.زی-551 نوعی نفربر زرهی چرخدار است که در ارتش خلق چین با دو کد تایپ-90 و تایپ-92 شناخته می شود و بیشتر در واحدهای پیاده مکانیزه مورد استفاده قرار می گیرد. این زرهپوش تا کنون بازار خارجی خوبی داشته است.

    تایپ-90

    تایپ-90 اولین بار در رژه ی 1984 ارتش خلق چین دیده شده و مدل پایه ی وی.زی-551 محسوب می شود. تایپ-90 توسط شرکت نورنیکو ساخته شده است. این خودرو به عنوان خودروی پایه برای ساخت انواع تجهیزات زرهی دیگر بکاربرده شد. طرح بدنه ی وی.زی-551 زرهپوشهای روسی بی.تی.آر و فرانسوی وی.آ.بی را به خاطر می آورد. البته طرح چینی ها بزرگتر و سنگین تر از نفر بر روسها است و برجک آن در قسمت عقب بدنه منتقل شده است. در ضمن ابعاد و وزن آن هم با زرهپوش فرانسوی ها متفاوت است.

    شاسی وی.زی-551 کپی چینی کامیونهای مرسدس بنز 2060 می باشد. خدمه ی آن 3 نفر بوده و کاملا آبی-خاکی است. تایپ-92 به یک قبضه توپ 25 میلیمتری و یک مسلسل 7.62 میلیمتری هم محور مسلح شده است و می تواند 9 نفر سرباز را در خود جای دهد. نمونه ی نفربر آن تنها یک قبضه مسلسل 12.7 میلیمتری دارد و می تواند 11 سرباز را حمل کند. نمونه های ضدتانک، پست فرماندهی، توپ خودکششی، توپ ضدهوایی،آمبولانس و خودروی تعمیراتی نیز از روی وی.زی-551 ساخته شده اند.

    در طی خدمت این خودرو مشاهده شده که توان پیشرانه ی آن نابسنده و توانایی خروج از جاده ی آن نارساست. در نتیجه، ساخت نمونه های 4 چرخ و 8 چرخ آن لغو شد و تمرکز بر روی بهبود وضعیت نمونه ی 6 چرخ آغازشد. نمونه های بهبود یافته ی این خودروی زرهی در سال 1995 با نامهای تایپ-92 (در نقش زرهپوش) و تایپ-92آ (در نقش نفربر) وارد خدمت شده اند.

    ان.جی.وی-1

    ان.جی.وی-1 نسل بعدی تایپ-90 محسوب می شود. چینی ها بعد از مدتی متوجه شدند که توپ 25 میلیمتری نصب شده بر روی تایپ-90 در درگیری با زرهپوشهای ساخت روسیه شانسی ندارد و در نتیجه برای کمک گرفتن به کشورهای غربی روی آوردند.

    در قراردادی با شرکت فرانسوی جیات قرار شد که توپ 25 میلیمتری خودکار جیات بر روی تایپ-90 نصب شود و کار بر روی طراحی مجدد برجک آن آغازشد. کار بر روی خودروی جدید در سال 1988 به پایان رسید و این زرهپوش ان.جی.وی-1 نام گرفت. فرانسه در سال 1989 از این پروژه کنار کشید و چینی ها دست بکار مهندسی معکوس توپ 25 میلیمتری جیات شدند. این توپ بعدتر در تایپ-92 بکارگرفته شد.

    تایپ-92

    با طراحی تایپ-92 مشکلات تایپ-90 حل شدند. تایپ-92 اولین بار در سال 1986 دیده شد و از همان شاسی تایپ-90 بهره گیری می کرد. بهترین راه تشخیص تایپ-90 از تایپ-92 دقت به وضعیت چرخهای آنها است. در تایپ-90 فاصله ی محورهای اول و دوم با فاصله ی محورهای دوم و سوم فرق دارد در صورتی که در تایپ-92 این فواصل یکسان هستند.

    ادعا می شود که تایپ-92 در برابر گلوله های 12.7 میلیمتری کاملا مقاوم است به سیستم مقابله با حملات ش.م.ه مجهز شده است. قابلیت حمل آن با انواع هواپیماهای باری وجود دارد.

    شاسی تایپ-92 نیز مانند تایپ-90 برای ساخت انواع و اقسام ادوات زرهی استفاده شد. پس از مدتی پروژه های ساخت خودروی 4 چرخ و 8 چرخ بر اساس تایپ-92 دوباره به جریان افتاد. در حال حاضر انواع توپهای 105،120 و 122 میلیمتری و انواع برجکهای مسلح به موشک انداز زمین به زمین و زمین به هوا بر روی تایپ-92 نصب شده است.

    کاربران انواع مختلف وی.زی-551 در جهان عبارتند از:

    آرژانتین، بلغارستان، چاد، اندونزی، کنیا، پاکستان، چین، نپال، عمان، سریلانکا، سودان و ایران.

    تایپ-92

     

    وزن

    15.5 تن

    طول

    6.63متر

    عرض

    2.8 متر

    ارتفاع

    2.8 متر

    خدمه

    3نفر+ 9 سرباز

    سلاح اصلی

    توپ اتوماتیک 25 میلیمتری

    سلاح فرعی

    مسلسل 12.7 میلیمتری

    مسلسل 7.62 میلیمتری هم محور با توپ اصلی

    پیشرانه

    موتور دیزل 8 سیلندر مجهز به توربوشارژ

    سیستم تعلیق

    مستقل برای هر چرخ

    توان

    320 اسب بخار

    سرعت

    90 کیلومتر/ساعت

    سرعت در آب

    10-11 کیلومتر/ساعت

    برد عملیاتی

    800 کیلومتر

    عبور از شیب

    30%

    عبور از خندق

    1.2متر

    عبور از مانع عمودی

    0.5متر

    Chinese wheeled APC (2008).jpg

    زرهپوش پلیس

    File:HJ-9 mounted on WZ550.jpg

    زرهپوش 4 چرخ مسلح به موشک ضدتانک



    تایپ-92 با توپ 25 میلیمتری

     

     

    آخرین ویرایش: شنبه 6 دی 1393 10:43 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • چهارشنبه 15 خرداد 1392 10:59 ب.ظ نظرات ()

    اغلب دوستداران تاریخ جنگها ،چه بخواهند و چه نخواهند، به سمت مطالعه ی جنگ جهانی دوم کشیده می شوند. جنگ جهانی دوم جنگی است سرشار از آموزه ها، تاکتیکها و استراتژی های جدید. سلاح های بدیع و روشهایی که در این جنگ از طرف قدرتهای بزرگ بکاررفتند می توانند تا سالهای سال مورد بحث و بررسی قراربگیرند. از میان مباحث جذاب این جنگ بحث خلبانهای جنگی و تکخالهایی است که این آسمانها را زیر سیطره ی بالهای آهنین خودگرفته بودند. تکخالهایی مانند اریک هارتمان، سابورو ساکایی، چارلز یگر و داگلاس بیدر را تقریبا همگی دوستداران جنگ می شناسند. اما مرز دانستنی های ما درباره ی جنگهای هوایی تقریبا در همین جا به پایان می رسد. کمتر کسی را دیده ام که فرضا نام تکخالهای جنگ جهانی اول، جنگ ویتنام،جنگهای اعراب و اسرائیل و یا حتی جنگ ایران و عراق را بداند. کمتر مقاله ای درباره ی درگیریهای هوایی پس از پایان جنگ جهانی دوم به زبان فارسی خوانده ام. از اینکه هواپیماهای جت چگونه راه خود را به میدانهای جنگ گشودند کمتر صحبتی در میان است؟ اولین درگیری بین هواپیماهای جت در چه تاریخی روی داد؟ اولین شکار جنگنده ی جت چه هواپیمایی بود؟ اولین تکخالی که با یک هواپیمای جت به این پایه رسید که بود؟ بد ندیدم نگاهی هم به آن سوی مرز بیاندازم.

    زمانی که آمریکایی ها ،در غالب نیروهای سازمان ملل، وارد معرکه ی کره شدند اوضاع برای نیروی هوایی تازه تأسیس این کشور از هر نظر مناسب به نظر می رسید. کره ی شمالی کشوری به نسبت عقب مانده بود که در برابر برتری هوایی قدرتهای غربی حرفی برای گفتن نداشت. در ابتدا، آمریکا از ناوگان بمب افکنهای استراتژیکش برای متوقف کردن پیشروی کره ی شمالی استفاده کرد و اندکی از آغاز جنگ نگذشته بود که کره ی شمالی به پشت مرزهایش عقب رانده شد.

    اما با ورود چین به درگیریها جنگهای هوایی نیز به مانند کشاکشهایی که بر روی زمین جریان داشت صورت دیگری گرفت. هر چند که استالین از حمله ی کره شمالی به کره جنوبی دل خوشی نداشت اما به هرحال به عنوان ابرقدرت شرق خود را ملزم به حمایت از دوستان کمونیستش در کره ی شمالی و چین می دید. از همین رو روسیه ی شوروی تصمیم گرفت تا قدرت هوایی چین و کره ی شمالی را سر و سامانی بدهد. در آن زمان روسها به تازگی اولین جت جنگنده ی خود را عملیاتی کرده بودند و با ورود نیروی هوایی و نیروی دریایی آمریکا به صحنه تصمیم گرفتند تا آخرین آس خود را رو کنند. آسی که آمریکایی های مغرور هیچگاه انتظار روبرو شدن با آن را نداشتند. آنها خود را تنها پیشتاز دنیای هواپیمایی می دانستند و مواجه شدن با یک جت جنگنده ی پیشرفته حسابی آنها را آشفته و غافلگیر کرد.

    هواپیمای میگ-15 توسعه ی منطقی صنعت هواپیماسازی روسها پس از پایان جنگ جهانی دوم بود. روسها با استفاده از نقشه ها، ابزارها، نمونه ها و مهندسانی که از آلمان با خود آورده بودند به کار ساخت هواپیماهای جت جنگنده روی آوردند. اشکال کار در این بود که موتورهای جت آلمانی پر از اشکال بود. کلید معما در جزیره ی انگلیس قرار داشت و طراحان روسیه به استالین فشار آوردند که برای انتقال تکنولوژی موتورهای جت به بریتانیا روی آورد. استالین جمله ی معروف خود را ادا کرد: "کدام احمقی اسرار فنی خود را به ما می فروشد؟" اما ،در کمال تعجب و بر خلاف تصور او و تمام روسها، بریتانیا حاضر شد موتور جت رولزرویس را به همراه مدارک فنی و اجازه ی ساخت آن به کمونیستها بفروشد.

    میگ-15 و اف-86 ؛ دو رقیب قدیمی در کنار هم

    با راحت شدن خیال روسها از بابت تأمین پیشرانه ی جت مورد نیازشان در روز 15 آوریل 1947 دستور ساخت نمونه های آزمایشی از جنگنده ی جدید به کارخانه میگویان-گورویچ داده شد. هواپیمای جدید با تکیه بر تجربه ی آلمانها در ساخت هواپیمای فوکه ولف تا-183 ساخته شد. بر خلاف جنگنده های موتور پیستونی بالهای این هواپیما باید زوایه دار ساخته می شد تا هواپیما بتواند به سرعتهای بالا دست پیداکند. هواپیمای جدید با نام میگ-15 در سال 1949 وارد خدمت ارتش سرخ شد.

    زمانی که کمونیستهای چین توانستند نیروهای کومینگ تانگ را به تایوان فراری دهند نیروی هوایی کومینگ تانک با حملات هوایی خود به شهرهای چین مائوتسه تونگ را به ستوه آورد. مائو از استالین کمک خواست و اینگونه بود که پای میگ-15 به درگیریهای شرق دور باز شد. لشکر هوایی پنجاهم نیروی هوایی ارتش سرخ به چین فرستاده شد و در روز 28 آوریل 1950 سروان کالینکوف توانست اولین شکار میگ-15 را جشن بگیرد. قربانی نگون بخت یک فروند پی-38 کومینگ تانگ بود.

    زمانی که چین به طرفداری از کره ی شمالی وارد جنگ شد روسها در حال آموزش خلبانهای چینی برای هدایت جت جنگنده ی میگ-15 بودند. قرار شد تا ماه اکتبر 1950 روسها یک هنگ هوایی از جنگنده ی میگ-15 برای چینی ها آماده کنند و خدمه ی زمینی مورد نیاز هواپیماها را هم آموزش بدهند. همزمان، کرملین موافقت کرد تا میگ-15 های خود را ،به همراه خلبانان روسی، در اختیار چینی ها و کره ای ها قرار دهد.

    تا آن زمان آمریکا انواع جنگنده های جت خود مانند اف-80 و اف-84 را وارد کارزار کرده بود. جت جنگنده ی بریتانیایی متئور نیز در آسمان کره به کار گرفته شده بود. به علاوه، نیروهای سازمان ملل از انواع هواپیماهای قدیمی متعلق به دوران جنگ جهانی دوم ،مانند موستانگ و هلکت، نیز بهره می بردند. ورود میگ-15 به آسمان کره سبب شد تا اولین رویارویی ها بین جنگنده های جت در تاریخ هوانوردی ثبت شود.

    در روز اول نوامبر 1950 هشت فروند میگ-15 در حدود 15 فروند موستانگ آمریکایی را رهگیری کردند و ستوان یکم فئودور وی. چیژ توانست یک فروند موستانگ را شکار کند. در اثر این حمله خلبان آمریکایی کشته شد.

    اجکت خلبان میگ

    یک هفته بعد 3 فروند میگ-15 دیگر از این واحد 10 فروند اف-80 شوتینگ استار را رهگیری کردند و ستوان یکم سیمون فدرویچ جومینیچ اولین پیروزی هوایی در نبرد هوایی هواپیماهای جت را با شکار اف-80 فرانک فن سیکل به دست آورد. نتیجه ی نبرد براساس منابع مختلف فرق می کند. منابع غربی ذکر می کند که شوتینگ استار یک فروند میگ-15 را ساقط کرده است در حالیکه روسها چنین تلفاتی را ذکر نکرده اند. آنچه روشن است این است که از 6 قبضه مسلسل نصب شده بر روی شوتینگ استار 5 قبضه ی آن گیرکرده بودند. این مسئله علاوه بر قدرت آتش میگ-15 اظهارات منابع غربی را بی اعتبار می کند. میگ-15 در حالیکه دود می کرده به سمت زمین شیرجه زده است. بعضی اعتقاد دارند که میگ-15 مخازن سوخت اضافی اش را رها کرده تا بتواند از اف-80 فاصله بگیرد و پس از آن به سوی پایگاهش بازگشته است. به نظر می رسد که چنین داستانهای متناقضی قسمتی اساسی از جنگها هستند. در هر صورت خلبان این هواپیما هم کشته شد ولی آمریکایی ها هر دو خلبان را در لیست گمشدگان قرار دادند.

    به هرحال در روز نهم نوامبر میگ-15 های روسی اولین شکستشان را در برابر ستوان فرمانده ویلیام تی. آمن تجربه کردند. هواپیمای سروان میخائیل اف.گراچف توسط یک فروند گرومن اف-9 شکار شد.

    استرالیا نیز سعی کرد تا با جتهای متئور ساخت انگلیس خود به مصاف میگ-15 برود. مانند جتهای آمریکایی اولیه، متئورها نیز حریف میگ-15 نبودند و در نتیجه متئورها را به مأموریتهای پشتیبانی هوایی اعزام کردند. این جتها ،برخلاف میگ-15، بالهای عمود بر بدنه داشتند و نمی توانستند در سرعت و قدرت مانور به پای جنگنده های روسی برسند.

    روسها ادعا کردند که در روزهای باقیمانده ی نوامبر توانسته اند 11 فروند اف-80، 7 فروند بی-29 و 9 فروند موستانگ را ساقط کنند. سقوط 23 فروند از این هواپیماها توسط آمریکایی ها تأیید شد اما آنها ادعا می کردند که بیشتر آنها توسط آتش ضد هوایی یا در زمان فرود سقوط کرده اند. به هرحال، تاریخ نویسان آمریکایی اذعان می کنند که میگ-15 ها برتری هوایی را بر فراز آسمان کره شمالی به دست آوردند و حفظ کردند.آنهاا


    برتری مطلق میگ-15 ها بر نسل اول جتهای غربی سبب شد تا آمریکایی ها با شتاب 3 اسکادران اف-86 عملیاتی خود را به شرق دور اعزام کنند. اف-86 سابر گل سرسبد جتهای دنیای غرب محسوب می شد و بکارگیری آنها نشان می داد که میگ ها چگونه عرصه را بر نیروهای سازمان ملل تنگ کرده اند.

    در روز هفدهم دسامبر 1950 4 فروند میگ-15 با 4 فروند اف-86 مصاف دادند. درگیری در ارتفاع 25000 پایی انجام شد و یک فروند میگ-15 ساقط شد. گزارش شده است که برای این شکار 1500 گلوله شلیک شده است.سرهنگ دوم بروس اچ. هینتون با جنگنده ی اف-86 خود سرگرد یاکوف نیکانورویچ یفرموینکو را مجبور کرد تا از میگ-15 در حال زبانه کشیدنش به بیرون بپرد. در روز 21 دسامبر درگیری بعدی بین میگ-15 و اف-86 روی داد و 2 فروند میگ-15 به ازای 3 فروند سابر شکارشدند. منابع غربی ادعا می کنند که در ازای از دست دادن یک فروند سابر تمام میگها شکار شده اند.در روز 22 دسامبر ستوان نیکولای یفرمویچ وورویوف توانست اف-86 ستوان لورنس وی. باخ را 1950 شکار کند. ادعاهای هر دو طرف نسبت به شکار هواپیماهای دشمن در حال افزایش بود. خلبانهای اف-86 می گفتند که 8 فروند میگ را ساقط کرده اند و روسها ادعا می کردند که توانسته اند 12 فروند اف-86 را به زیر بکشند. تلفات واقعی عبارت بود از 3 فروند میگ و 4 فروند سابر.

    این رویارویی های اولیه سیمای اصلی نبردهای هوایی در دو سال و نیم بعد را ترسیم کرند. مقایسه ی دو حریف نشان می دهد که میگ-15 ها سقف پرواز بیشتری از اف-86 ها داشتند و در عوض شتابگیری اف-86 ها بهتر بوده است. نرخ صعود میگ-15 2800 متر در دقیقه نسبت به 2200 متر در دقیقه برای اف-86 بود. میگ ها نسبت به سابرها بهتر مسلح شده بودند؛ یک قبضه توپ 37 میلیمتری و دو قبضه توپ 23 میلیمتری در برابر 6 قبضه مسلسل 12.7 میلیمتری. مشکل روسها دستگاه های نشانه روی ضعیفشان بود که دقت اندکی داشت. شعاع گردش میگها در ارتفاع بیشر از 10000 متر بهتر از سابرها بود و در ارتفاع کم شعاع گردش سابر بهتر از میگ بود. در نهایت، میگ در ارتفاع کم کندتر از اف-86 بود.

    MiG Alley

    دره ی میگها

    با این حساب اگر میگ-15 در حالت عمودی یا در ارتفاع بالای 10000 متر در وضعیت افقی با اف-86 رو در روی می شد برتری واضحی به دست می آورد. دست آخر این بود که میگها می توانستند با اوج گرفتن در ارتفاعی پرواز کنند که دست سابرها به آنها نرسد. در ارتفاع زیر 8000 متر اف-86 برتری اندکی بر میگ-15 داشت به ویژه اگر جنگ در یک صفحه ی افقی روی می داد.

    البته مأموریت اصلی میگ-15 داگ فایت با اف-86 های آمریکایی نبود بلکه از اول قرار بود تا میگ-15 بمب افکنهای استراتژیک بی-29 را شکار کند. توپ قدرتمند 37 میلیمتری و توپهای 23 میلیمتری میگ-15 برای سرنگون کردن بمب افکنهای سنگین طراحی شده بودند و روسها در تمرینهای عملی خود این سلاح ها را بر علیه بی-29 هایی که در زمان جنگ جهانی دوم در خاک روسیه فرود اضطراری کرده بودند امتحان کردند. وظیفه ی شکار بی-29 ها برعهده تعدادی از خلبانهای نخبه ی روسی گذشته شد. فرماندهی لشکر جنگنده ی 324 ام با سرهنگ ایوان کوژداب ،بهترین تکخال روسی در جنگ جهانی دوم، و فرماندهی لشکر جنگنده ی 303 ام بر عهده ی سرتیپ گئورگی آ. لوبوف بود.

    اولین شکار میگ-15 توسط هواپیماهای غربی هم در همان روز ثبت شده است. در آن روز 18 فروند میگ-15 با 20 فروند کورسایر و اسکای رایدر نیروی دریایی که توسط هواپیماهای جت پانتر اسکورت می شدند درگیر شدند. در این درگیری دست کم یک فروند میگ-15 ساقط شد درحالیکه تلفات آمریکایی ها 6 فروند بوده است.

    AWM 148928

    موستانگ متعلق به استرالیا که در جنگ کره شرکت داشته است

    در روز 12 آوریل 1951 میگ-15 ها آرایش عظیمی از بمب افکنهای بی-29 را رهگیری کردند و ثابت شد که بی-29 هم نمی تواند از پس توپهای میگ-15 بربیاید. این یک پیروزی روانی و استراتژیک بود که تنها توسط میگ-15 به دست آمد. حتی هنگامی که بمب افکنهای غربی تعدادی جنگنده اسکورت به همراه داشتند هم با مصیبت روبرو می شدند. آرایش آمریکایی ها شامل 48 فروند بی-29، 18 فروند اف-86، 54 فروند اف-84 و 24 فروند اف-80 بود و به سمت پلی که ارتباط کره شمالی و چین را در رود یالو برقرار می کرد حرکت می کردند. زمانی که نبرد به اتمام رسید خلبانهای باتجربه ی روس توانستند 10 فروند بی-29 را ساقط کنند یا آسیب جدی بزنند. یک فروند اف-84 و 3 فروند اف-80 هم از بین رفتند در حالیکه تلفات روسها تنها یک فروند میگ-15 بود.

    http://www.nationalcoldwarexhibition.org/learn/far-east-conflict-korea/images/migLG.jpg

    میگ15 در حال سقوط

    در هفته ی آخر اکتبر بی-29 ها بازگشتند و ضربات بیشتری را دریافت کردند. در روز 23 اکتبر 56 فروند میگ-15بیس 9 فروند بی-29 را ،که توسط 34 فروند اف-86 و 55 فروند اف-84 اسکورت می شدند، رهگیری کردند. روسها یکی از  میگ هایشان را از دست دادند اما توانستند 8 فروند بی-29 را ساقط کنند یا چنان آسیب برسانند که قابل تعمیر نباشند. دو فروند اف-84 اسکورت هم ساقط شدند. آمریکایی ها این روز را "سه شنبه ی سیاه" نامیدند. موفق ترین خلبان روسها سرهنگ دوم خلبان آلکساندر پی. اسمورچکوف و ستوان یکم دمیتری آ. سامویلوف بودند. اولی توانست در روزهای 22، 23 و 24 اکتبر ،در هر روز، یک فروند بی-29 شکار کند. سامویلوف در روز 24 اکتبر دو فروند اف-86 را ساقط کرد و 3 روز بعد یک فروند بی-29 و یک فروند اف-84 را به کلکسیون شکارش افزود.

    بال در بال هم چون دو دوست

    این جنگهای هوایی سبب شد تا فرماندهی عالی نیروی هوایی در منطقه ی شرق دور بمبارانهای روزانه را لغو کند و بی-29 هایش را تنها شبها به  مأموریت بفرستد. در ابتدا این تغییر تاکتیک برای کمونیستها مشکل ساز شد چرا که جنگنده ی شب پرواز آنها هواپیمای ملخی لاوچکین-11 بود که مطلقا به کار مقابله با بی-29 نمی امد. تعدادی میگ-15 بیس به این واحد اضافه شد و دوباره آمار تلفات آمریکایی ها بالا رفت. بین ساعت 21:50 و 22:30 روز دهم ژوئن 1952 چهار فروند میگ-15بیس به آرایش بی-29 ها حمله کردند. یک فروند بی-29 چنان آسیب دید که ناچار در فرودگاه کیمپو فرود اضطراری کرد. کمی بعد سرگرد آناتولی کارلین 2 فروند بی-29 را به فهرست پیروزی هایش اضافه کرد. سرهنگ ستودیلین و وینگ من کارلین، سرگرد ال.آ بویکووتز و ستوان یکم ژاهمانی اهسانگالیف هر کدام به یک بی-29 آسیب رساندند. کارلین در نهایت تکخال شد. او 6 فروند بی-29 را ساقط کرد و همگی آنها را هم در شب شکار کرد. پس از این فاجعه پروازهای شبانه ی بی-29 ها به مدت 2 ماه لغو شد. هر دو جنگنده ی جت شب پرواز آن روز آمریکایی ها ،اف-94 استارفایر و اف-3دی اسکای نایت، مأمور به اسکورت بی-29 ها شدند.

    vue syn

    تصویر بمب افکن بی-29 یا دژ پرنده از سایت هدفگیری میگ-15

    ثابت شد که استارفایر ها در برابر میگها اثری ندارند اما میگ-15 ها در برابر هواپیماهای دو نفره ی اسکای نایت کمتر خطرناک بودند. برتری آنها در رادار جستجویشان بود که اجازه می داد تا میگ ها را از فاصله ی دور رهگیری کنند. در شب 2-3 نوامبر 1952 یک فروند اسکای نایت به خلبانی سرگرد ویلیام استراتون میگ-15 سروان و.د. ویشنیاک را آسیب رساند. پنج روز بعد، الیور آر دیویس یک فروند میگ-15 بیس را ساقط کرد که خلبان آن هواپیمایش را ترک کرد. اسکای نایتها ادعا می کردند که 5 فروند میگ را بدون اینکه تلفاتی بدهند شکار کرده اند و هیچ بی-29 را هم از دست نداده اند. به هرحال، جنگ یک طرفه نبود و در شب 16 ژانویه 1953 یک فروند اسکای نایت به شدت از میگها ضربه خورد و با زحمت بسیار به پایگاهش بازگشت. در شب 29 می 1953 یک فروند میگ-15 چینی به خلبانی هو شوجین توانست یک فروند اسکای نایت به خلبانی سروان جیمز بی. بروان را ساقط کند.

    بین نوامبر 1950 تا ژانویه 1952 بیشتر از 40 خلبان روس تکخال شدند. اولین تکخال روسها ستوان استفان ایوانویچ نائمنکو بود که در روز 24 دسامبر 1950 پنجمین شکارش را انجام داد. موفقترین این خلبانان سرگرد نیکولای سوتیاگین بود که 22 پیروزی هوایی به دست آورد که آمریکایی ها به 13 تای آنها اعتراف کردند. سرهنگ یوگنی پپلیائف ادعا می کرد 19 شکار هوایی داشته که 15 تای آن تأیید شد. سرگرد لو شچوکین 17 پیروزی هوایی داشت که 11 تای آن تأیید شده است.

    در روز دهم فوریه 1952 سرگرد گئورگه آندرو دیویس ، تکخالی با 10 پیروزی تأیید شده، سقوط کرد و کشته شد. بین ستوان یکم میخائیل آکیمویچ آورین و ژانگ جیهویی بر سر اینکه چه کسی دیویس را هدف قرار داده جدال وجود داشت.

    در روز چهارم جولای همان سال چند ثانیه پس از اینکه ستوان کلفیورد اچ جولی ستوان یکم ام.آی. کوسیانکین را ساقط کرد خودش مجبور شد تا از هواپیمایش بیرون بپرد چرا که یک فروند میگ-15 دیگر به صورت غالفگیرانه به اف-86 او حمله کرد.

    دست کم دو خلبان روسی در این دوره تکخال شدند: سرگرد آرکادی اس. بویستوف و ولادیمیر ان. زابلین با ،به ترتیب، 6 و 9 پیروزی هوایی.

    wzrok latvany gunsite

    میگ-15 در پشت سابر

    ستوان پیتر کارمیچل از نیروی دریایی سلطنتی در روز 8 آگوست 1952 توانست با هواپیمای سی فوری خود یک فروند میگ-15 را ساقط کند. سی فوری یکی از معدود هواپیماهای ملخی تاریخ بوده است که توانست یک هواپیمای جت را از آسمان به زیر بکشد. در روز دهم سپتامبر 1952 سروان جسی جی. فولمار یک فروند میگ-15 را به وسیله اف-4 کورسیر خود ساقط کرد اما خودش هم توسط یک میگ دیگر هدف قرار گرفت و سقوط کرد.

    در جولای و آگوست 1952 خلبانهای نیروی دفاع هوایی شوروی سابق جایگزین خلبانهای لشکر 97 ام و 190 ام هوایی شدند اما نتوانستند برتری گذشته را به دست بیاورند. "نیروی دفاع هوایی" در عرض نیروی هوایی ارتش سرخ قرار داشت و وظیفه ی آن حفاظت از آسمان شوروی سابق به این نیرو سپرده شده بود.

    در روز هفتم آوریل 1953 سروان هارولد ئی. فیشر ،با رکورد 10 شکار، بلافاصله پس از اینکه به دو میگ روسی و چینی آسیب زد مورد حمله قرار گرفت و سقوط کرد.

    5 روز بعد سروان سیمون آلکسویپ فدورتس ، با 8 پیروزی هوایی، توانست اف-86 نورمن ئی.گرین را ساقط کند اما خودش توسط یکی از تکخالهای آمریکایی به نام جوزف سی. مک کونل هدف قرارگرفت. هر دو قهرمان هواپیمای یکدیگر را آبکش کردند و در نتیجه هر دو مجبور شدند تا از جنگنده هایشان بیرون بپرند.

    در روز بیستم جولای 1953 سرگرد توماس ام. سلرز و استفان ال. بتینگر ،دومی با 5 پیروزی هوایی، پس از ساقط کردن دو فروند میگ چینی سعی کردند تا دو فروند میگ-15 روسی را در زمان فرود آمدن غافلگیر کنند. سروان ان. سیسکوف بتینگر را مجبور کرد تا از هواپیمایش بیرون بپرد و ستوان یکم ولدایمیر آی. کلیموف سرگرد سلرز را کشت. این پیروزی پنجمین شکار سیسکوف بود و این گونه بود که سیسکوف تبدیل به آخرین تکخال جنگ کره شد. این دو اف-86 هم آخرین سابرهایی بودند که در جنگ توسط خلبانهای روس ساقط شدند.

    بر اساس مدارک سپاه جنگنده ی 64ام ، که مسئول تمام واحدهای هوایی درگیر در جنگ کره بود، میگ-15ها 60450 نوبت پرواز رزمی روزانه و 2779 نوبت پرواز رزمی شبانه انجام دادند که در طی آنها 1683 بار در روز و 107 بار در شب با هواپیماهای دشمن درگیر شدند و توانسته اند 1097 فروند از آنها را ساقط کنند. بر طبق این آمار 647 فروند اف-86، 185 فروند اف-84، 118 فروند اف-80، 28 فروند موستانگ ، 11 فروند اف-94، 65 فروند بی-29، 26 فروند متئور و 17 فروند از هواپیماهای دیگر توسط میگها شکار شده اند.

    aimed F-84

    میگ-15 در پی شکار اف-84

    همانطور که گفته شد روسها تنها کسانی نبودند که در جنگ کره از میگ-15 استفاده کردند. در سال 1951 نیروی هوایی ارتش آزادی بخش خلق چین و یکسال بعد ارتش کره شمالی به میگ-15 مجهز شدند. کره ای ها و چینی ها ادعا می کردند که توانسته اند 211 فروند اف-86، 72 فروند اف-84 و اف-80 و 47 فروند هواپیمای دیگر را ساقط کرده اند. در عوض، آنها 11 خلبان و 224 فروند میگ-15 را از دست دادند. چند نفر از این خلبانها تکخال شدند: ژائو بائوتونگ با 7 پیروزی، وانگ های با 9 پیروزی و کان یون دوک و کیم دین سان با 5 پیروزی.

    در روز 27 جولای 1953 جنگ کره به پایان رسید اما درگیریهای هوایی بین جتهای غربی و شرقی تازه آغازشده بود. اگرچه در جهان جنگ سرد برقرار بود اما گاه این جنگ سرد به نتایج خونینی می انجامید. روسها بیشتر متحدان خود را به میگ-15 مجهز کردند و آمریکایی ها در عوض به متحدان خود اف-86 دادند. اینگونه بود که رقابت بین دو هماورد قدیمی برای سالها همچنان در گوشه و کنار جهان ادامه یافت. در فرصتی دیگر به این درگیریها خواهیم پرداخت.


    منبع

    https://en.wikipedia.org/wiki/Mikoyan-Gurevich_MiG-15

    مترجم

    رضاکیانی موحد

    آخرین ویرایش: چهارشنبه 8 خرداد 1392 09:59 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
تعداد صفحات : 2 1 2