منوی اصلی
جنگها و تاریخ
  • جمعه 2 آذر 1397 10:18 ب.ظ نظرات ()



    عکس زیر طرفداران و اعضای حزب نازی دانمارک را در حال تجمع و مارش در کپنهاگن نشان می دهد.
    در ۹ آپریل ۱۹۴۰، آلمانها به دانمارک حمله نموده و در عرض ۶ ساعت دانمارک بدون مقاومت چندانی به تصرف آلمانها درآمد. این حمله کوتاه‌ترین عملیات نظامی در طول جنگ جهانی دوم بود. پس از پایان عملیات، آلمانها دولتی را بر سر کار نیاوردند بلکه آن را به مردم دانمارک واگذار کره تا دولتی که دلخواه خودشان هست را انتخاب کرده و بر سر کار بیاورند.
    از دلایل حمله آلمان به دانمارک، برنامه آنها برای دسترسی به نروژ بود. آلمانها دانمارک و نروژ را تنها برای تامین مسیر حمل و نقل سنگ آهن از سوئد و همچنین پیشدستی کردن نسبت به بریتانیا تصرف نمودند تا دیواری دفاعی در شمال اروپا علیه حمله ی احتمالی بریتانیا ایجاد نمایند. منابع سنگ آهن و موقعیت استراتژیک کشورهای اسکاندیناوی در دهانه ی دریای شمال و اقیانوس اطلس باعث رقابت آلمان و بریتانیا شده بود که آلمانها زودتر از بریتانیا حمله و تصرف منطقه را آغاز نمودند. در طول جنگ بریتانیا و متفقین چندین بار سعی بر نفوذ در این منطقه نمودند که با شکست به پایان رسید.

    برای اطلاعات بیشتر در مور نبردهای این منطقه می توانید دو مطلب زیر را مطالعه کنید.
    آخرین ویرایش: جمعه 2 آذر 1397 10:50 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • پنجشنبه 7 آبان 1394 07:39 ب.ظ نظرات ()



    سال 1940 میلادی، سالی پر از ترس و ناامیدی برای بریتانیایی ها بود. خطر حمله قریب الوقوع سراسری آلمانها به خاک انگلیس، باعث سربازگیری اجباری افراد غیر نظامی و کسانی که برای خدمت مناسب تشخیص داده نشده بودند و آموزش آنها بود. بسیاری از این نیروها باید در سازمانها مختلفی در سراسر کشور از جمله "گارد خانگی" و یا "نیروی زنان دفاع خانگی" برای جنگیدن علیه حمله ی احتمالی آلمانها آماده می شدند.

    اگرچه امروز تصور کندن سنگر در باغچه حیاط پشتی خانه توسط مادران و پیرزنان و شلیک به سمت چتربازان آلمانی در حال فرود مسخره و خنده دار به نظر برسد، اما در سال 1940 این موضوعی کاملا جدی بود.
    .
    البته با پایان سال و پس از یک تابستان نبرد سهمگین هوایی و دریایی نیروی هوایی و نیروی دریایی سلطنتی انگلیس با آلمانها و سد کردن راهشان و تصمیم هیتلر مبنی بر آغاز نبرد در شرق با روسها، این خانمها برای تحویل سلاحهایشان و معاف از تمرینات نظامی و برگشت به زندگی روزمره اجازه داده شدند.


    در صورت استفاده در سایر وبلاگها و سایتها لینک مطلب در Wars and history و نام نویسنده و یا مترجم را ذکر کنید.



    جنگ ضدچریکی


    موشک ضدتشعشع آلارم

    جاودانه

    اندیشه نظامی نادرقلی افشار




    آخرین ویرایش: پنجشنبه 7 آبان 1394 07:54 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • سه شنبه 18 فروردین 1394 02:29 ق.ظ نظرات ()

    قسمت اول

    آتش بس ها ، 1972 و 1975

    PIRA در سال های 1972 و 1975 دو بار اعلام آتش بس کرده و فعالیت های نظامی خود را برای مدتی متوقف کرد . در 1972 رهبری PIRA بر این باور بود که بریتانیا در آستانه خروج از ایرلند شمالی است . دولت بریتانیا در این سال مذاکراتی سری با رهبران PIRA ترتیب داد تا یک آتش بس پایدار در ایلند شمالی برقرار شود . PIRA با آتش بس طی روزهای 26 ژوئن تا 9 جولای موافقت کرد. در جولای 1972 ، رهبران موقتی ها ، شان مک ستیوفاین ، دایثی اوکانیل ، ایوور بل ، سیموس توومی ، جری آدامز  و مارتین مک گینس با هیئت بریتانیایی به رهبری وایتلاو ملاقات کردند . ایرلندی ها پیشنهاد صلحی را که شامل عقب نشینی کامل قوای بریتانیا از ایرلند شمالی تا سال 1975 ، بازگشت نیروها به پادگان ها تا آن زمان و آزادی زندانیان جمهوری خواه  نمی شد رد کردند . بریتانیایی ها هم شرایط ایرلندی ها را رد کردند و مذاکرات به شکست انجامید .

    در اواسط دهه 1970 مشخص بود که امید PIRA برای کسب پیروزی فوری نظامی بیهوده بوده است . دیدارهای محرمانه بین رهبران مخالف ایرلندی ، روایری اوبرادایغ  و بیلی مک کی  و مرلین ریس ، مسئول امور ایرلند شمالی در دولت بریتانیا  منجر به امضای پیمان آتش بسی از فوریه 1975 تا ژانویه سال بعد شد . جمهوری خواهان معتقد بودند این آغاز فرایند عقب نشینی بریتانیا خواهد بود . با این حال پس از چند ماه آنان به این نتیجه رسیدند که بریتانیا هدفش ادامه مذاکرات صلح بدون اعطای امتیازات و تضمین های قابل توجه است . افرادی مانند جری آدامز که منتقد رویه رهبری PIRA بودند  احساس می کردند آتش بس ترفندی برای نفوذ عوامل اطلاعاتی بریتانیا به سازمان ، دستگیری فعالان سیاسی و نابودی دیسیپلین جمهوری خواهان است . این فرایند به ترورهای هدفمند از طرف وفاداران منجر شد که احساس می کردند در حال فروخته شدن هستند و افرادی را که هنوز در سازمان قدیمی  IRA  مانده بودند نیز نسبت به PIRA بدگمان می کرد .

    در ابتدای 1976 رهبری PIRA که اعضا ، سلاح و منابع مالی اش در حال ته کشیدن بود در آستانه اعلام پایان عملیات بود . راه دیگری جز شکستن آتش بس در ژانویه نبود .

     اواخر دهه 1970 و ( جنگ طولانی )

    سال های 1976 تا 1979 که شاهد اداره مناسب امور ایرلند شمالی توسط روی میسون ، جایگزین مرلین ریس در مقام مسئول امور ایرلند شمالی بود سال های کاهش یافتن شدید تلفات ناشی از درگیری های به شمار می رود . میسون طرح ریزی برنامه های سیاسی و نظامی برای حل مساله ایرلند شمالی با دید این که این مساله یک مساله ( امنیتی ) است را رد کرد . به علاوه ،کنث نیومان ، رییس RUC توانست از ظرفیت قانونی موجود برای انجام بازجویی های هفت روزی ( متمرکز و جدی ) از افراد مظنون به عضویت در PIRA استفاده کند . تمرکز  بریتانیایی ها بر گردآوری اطلاعات و جذب مخبران اطلاعاتی سبب شد تعداد زیادی از اعضای PIRA در این دوره دستگیر شوند . بین سال های 1976 تا 1979 بیش از 3 هزار نفر به اتهام شرکت در ( اعمال تروریستی ) بازداشت شدند . در سال 1980 تنها در زندان لانگ کش بیش از 800 نفر از جمهوری خواهان زندانی بودند .

    در نتیجه این روند خشونت ها در این دوره کاهش یافت . در سال 1972 بیش از 12 هزار مورد تیراندازی و بمب گذاری در ایرلند شمالی گزارش شده بود . در سال 1977 این تعداد به 2800 مورد کاهش یافته بود . در سال 1976 ، 297 مورد مرگ ناشی از خشونت های سیاسی در ایرلند شمالی گزارش شد . در سه سال بعد این تعداد به 112 ،81 و 113 رسید و یکی از اعضای PIRA در این مورد چنین گفته است : ( ما تقریبا از میسون شکست خورده بودیم ) . مارتین مک گینس نیز اظهار داشت ( میسون پدر ما را درآورد ) .

    پس از سال های اولیه بحران ، استفاده PIRA از افرادش در مقیاس انبوه طی درگیری های نظامی کاهش یافت . در عوض گروه های کوچکتر ولی با تخصص بیشتر حملات فرسایشی خود را به طور دائم انجام می دادند . در پاسخ به آتش بس سال 1975 و دستگیری بسیاری از داوطلبان عضویت در PIRA  ، موقتی ها ساختار سازمانی خود را در سال 1977 به صورت واحدهای سلول بندی شده طرح ریزی کردند که نفوذ به آن ها دشوار بود . استراتژی موقتی ها این بار ( جنگ طولانی ) بود  ، فرایندی فرسایشی بر اساس ادامه مستمر عملیات نظامی تا زمانی که دولت بریتانیا از هزینه های نظامی ،  سیاسی و مالی ناشی از ماندن در ایرلند شمالی به ستوه بیاید . ارتش بریتانیا این مرحله از عملیات PIRA را به عنوان جهش از مرحله ( جنگ چریکی ) به مرحله            ( تروریستی) نام گذاری کرد .

    پرتلفات ترین حمله PIRA در طول بحران  در 27 آگوست 1979 رخ داد . طی کمینی در وارن پوینت ، منطقه داون ، 18 سرباز بریتانیایی از هنگ چترباز در اثر انفجار بمب های کنار جاده ای کار گذاشته شده به وسیله  تیپ آرماغ جنوبی PIRA کشته شدند .

    در همان روز یکی از مشهورترین قربانیان PIRA ، لرد مونت باتان  ، عموی شاهزاده فیلیپ به همراه دو نوجوان 14 و 15 ساله  و دورین  ناچبول ، بارونس برابورن در اثر بمب گذاری PIRA در قایقش در منطقه اسلیگو کشته شد. تاکتیک موثر دیگری که PIRA در اواخر دهه 1970 به کار گرفت  استفاده از خمپاره های دست ساز مستقر در پشت کامیون ها بود . حملات خمپاره ای پاسگاه های پلیس و پایگاه های نظامی را هدف قرار می داد . خمپاره ها نخست در سال 1974 ظاهر شدند اما تا سال 1979 کسی در اثر آن ها کشته نشد .


    آخرین ویرایش: سه شنبه 18 فروردین 1394 11:12 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • جمعه 14 فروردین 1394 06:14 ق.ظ نظرات ()


     

    بخشی از ( دردسرها )

    دوره زمانی :  1997 - 1969  

    مکان : به صورت عمده : ایرلند شمالی  و انگلستان

    نتیجه : بدون نتیجه نظامی قاطع ، آتش بس

    متخاصمین

    نیروهای مسلح بریتانیا

    پلیس نظامی سلطنتی اولستر( RUC )   

    انجمن دفاعی اولستر

    نیروی داوطلب اولستر

    سایر گروه های شبه نظامی  وفادار به پادشاهی بریتانیا

    ارتش موقت جمهوری خواه ایرلند  ( PIRA )

     

    فرماندهان

    ؟

    ؟

    استعداد

    ؟

    ؟

    تلفات

    656 نظامی بریتانیایی

    اعضای RUC : 272 نفر

    شبه نظامیان وفادار به پادشاهی : 44 نفر

     621 تا 644 نفر غیر نظامی

    1 سرباز ایرلندی

     6 پلیس ایرلندی

     9 شبه نظامی از سایر گروه های مبارز ایرلندی

     

     

    293 نفر کشته

     بیش از 10 هزار نفر طی دوره های مختلف بحران بازداشت و زندانی شدند


    Mk-15-BB.jpg

    اعضای ارتش جمهوری خواه ایرلند در حال نمایش یک قبضه خمپاره انداز دست ساز و  یک RPG ،1992

    طی سال های 1969 تا 1997  ارتش موقت جمهوری خواه ایرلند ( در ادامه متن با عنوان  PIRA شناخته می شود )  یک عملیات شبه نظامی را که بیشتر در  ایرلند شمالی و انگلستان جریان داشت  به راه انداخت که هدفش پایان دادن به حکومت بریتانیا در ایرلند شمالی و ایجاد یک ایرلند متحد بود .

    ارتش موقت جمهوری خواه ایرلند  (PIRA) پس از بروز  اختلاف در بدنه ارتش جمهوری خواه ایرلند (IRA) در سال 1969 ایجاد شد . اختلاف ایجاد شده از  ناتوانی سازمان در دفاع از محله های کاتولیک نشین طی درگیری های سال 1969 نشات می گرفت . طرفداران جناح موقت با دفاع از این مناطق طی سال های 1971 و 1972 توانستند اعتبار بیشتری کسب کنند .

    آخرین ویرایش: یکشنبه 16 فروردین 1394 10:22 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • جمعه 4 اردیبهشت 1394 02:31 ق.ظ نظرات ()

    سلاح های لیبیایی

    در میانه دهه 1980  ، PIRA  از طریق حکومت معمر قذافی در لیبی مقادیر فراوانی تسلیحات مدرن از جمله  مسلسل های سنگین  ، بیش از 1000 قبضه مسلسل رزمی ، چند صد قبضه تپانچه ، پرتابگرهای راکت (RPG) ، شعله افکن ، موشک های زمین به هوا و ماده منفجره پلاستیکی سمتکس به دست آورد . چهار محموله به صورت موفق در سال های 1985 و 1986  دریافت شدند . سه مورد از این محموله ها به وسیله کشتی های ماهیگیری ( کاسامارا ) و  سوخت رسان (  ویلا ) به مقصد رسیدند . این محموله ها شامل 110 تن تسلیحات می شد . محموله پنجم که در کشتی ساحلی ( اکساند ) جاسازی شده بود در سال 1987 توسط نیروی دریایی فرانسه توقیف شد . طبق گزارش ها قذافی تسلیحات کافی برای تجهیز دو گردان پیاده را برای ایرلندی ها اعزام کرده بود .

     

    AK-47 کلاشنیکوف ، در دهه 1980، حدود 1000  قبضه از این سلاح از طریق حکومت معمر قذافی در لیبی به دست PIRA رسید

    به همین سبب PIRA در اواخر دوره ( دردسرها ) به خوبی تجهیز شده بود . با این حال بیشتر تلفات وارد شده به ارتش بریتانیا در دهه 1970 اتفاق افتاده بود . هر چند وارد کردن تلفات به ارتش بریتانیا ،RUC و UDR ادامه یافت . به گفته اد مولونی ، شورای نظامی PIRA در اواخر دهه 1980 طرح هایی برای ورود به فاز خشونت های گسترده در دست داشت . PIRA قصد داشت به وسیله سلاح های دریافت شده از لیبی تجربه حمله تت در جنگ ویتنام را تکرار کند . با این حال محموله کشتی اکساند توسط فرانسوی ها و دولت ایرلند توقیف شد . این مساله توانایی های PIRA را به دستگاه های اطلاعاتی خارجی اثبات کرد . پنج نفر در داخل کشتی اکساند بازداشت شدند ، سه عضو PIRA  از جمله گابریل کلری به زندان محکوم شدند .

    نقشه موقتی ها تصرف و نگه داشتن چند ناحیه مرزی و ناچار کردن ارتش بریتانیا به عقب نشینی و یا حمله همه جانبه برای پس گرفتن آن به منظور شدت بخشیدن هر چه بیشتر به بحران و ایجاد فشار بر افکار عمومی بریتانیا  بود . با این حال این طرح شکست خورد . منابع PIRA که توسط اد مولونی  در کتاب ( تاریخ سری ارتش جمهوری خواه ایرلند ) معرفی شده اند می گویند با توقیف کشتی اکساند عنصر غافلگیری که برای حمله مورد نیاز بود از دست رفت . نقش مخبران اطلاعاتی بریتانیایی در بدنه PIRA در شکست بازسازی حمله تت در ایرلند شمالی کم نبود . با این حال محموله های دریافت شده به PIRA امکان داد در ادامه دهه 1980 عملیات مستمر و شدیدی را انجام دهد . موفقیت عملیات قاچاق سلاح شکست سنگینی برای دستگاه های اطلاعاتی بریتانیا بود و نقطه عطفی در بحران ایرلند شمالی به شمار می رفت . سلاح های لیبایی بدون شک به PIRA  توان ادامه جنگ داد .

    نمونه مواد منفجره پلاستیکی سمتکس H و C4

    با این وجود بخش اعظم سلاح های سنگین PIRA از جمله موشک های زمین به هوا و شعله افکن ها  هرگز یا به بسیار به ندرت مورد استفاده قرار گرفت . تنها مورد ثبت شده استفاده از شعله افکن در منطقه فرماناغ  و حمله دری یارد  گزارش شد . دو سرباز در حمله به یک ایست بازرسی دائمی که به وسیله واحد مرزبانان سلطنتی اسکاتلندی اداره می شد  در 13 دسامبر 1989 کشته شدند . موشک های زمین به هوا در برابر بالگردهای بریتانیایی مجهز به فناوری های مدرن دفاع از خود از رده خارج و بی استفاده بودند . با پایان یافتن عمر باتری ها ، موشک ها هم عملا از کار افتادند . ماده منفجره پلاستیکی سمتکس موثرترین سلاح دریافت شده از آب درآمد .

    تعداد اعضای کشته شده دستگاه های نظامی و امنیتی بریتانیا و ایرلند شمالی در سال های 1988 تا 1990 افزایش یافت . در سال 1986 این آمار 12 نفر بود اما در 1988 به 39 نفر رسید  در سال 1989 27 نفر کشته شدند و در سال 1990 این تعداد به 18 نفر کاهش یافت . این آمار در سال 1991 شبیه میانه دهه 1980 بود ، 14 نفر . طی این دوره 32 عضو RUC هم کشته شدند .

    در اواخر دهه 1980 نویسنده و ژورنالیست ایرلندی ، برندان اوبراین اظهار داشت PIRA نابود شدنی نیست ، اما قابل کنترل کردن هست . حقیقت سیاسی و نظامی هم همین بود .PIRA چاره ای جز کنار نهادن سلاح و مشارکت در روند سیاسی یا ادامه دادن جنگ برای سال های متمادی دیگر نداشت . در اواخر دهه 1980 و اوایل دهه 1990 از هر ده حمله PIRA ، نه حمله در وارد آوردن تلفات انسانی ناکام بود . منابع جمهوری خواه مانند میچل مک لاولین و و دنی موریسون نیز اشاره کرده اند که دست یابی به هدف های سیاسی با تکیه بر ابزارهای نظامی صرف برای PIRA ناممکن بود .

    در سال 2010 دولت لیبی پذیرفت به خانواده قربانیان بمب گذاری های PIRA دو میلیارد دلار غرامت بپردازد .

    درگیری با نیروهای ویژه بریتانیایی

    PIRA در درگیری با نیروهای ویژه بریتانایی از جمله سرویس ویژه هوایی (SAS) در چند مورد متحمل تلفات سنگین شد . پرتلفات ترین مورد این درگیری ها در سال 1987 و زمانی پیش آمد که 8 عضو مسلح PIRA در تلاش برای حمله پاسگاه پلیس لافهال در کمین نیروهای ویژه کشته شدند . تیپ تیرون شرقی PIRA  در دوره بین سال های 1987 تا 1992 بیش از 28 نفر از اعضایش را در درگیری با نیروهای بریتانیایی از دست داد . در کل دوره ( دردسرها ) تلفات این تیپ 53 نفر بود . بیشتر تلفات PIRA به کمین های نیروهای ویژه بریتانیایی مربوط می شد . برخی مورخان معتقدند ترورهای متعدد مقامات دولتی از طرف PIRA این روند را آغاز کرد .

    یک حادثه مهم دیگر در مارس 1988 و در جبل الطارق رخ داد . 3 عضو غیر مسلح PIRA در حال عملیات شناسایی برای انجام بمب گذاری توسط نیروهای SAS کشته شدند . مراسم خاکسپاری این سه نفر در بلفاست مورد حمله مسلحانه یک فرد وفادار به نام مایکل استون قرار گرفت . در مراسم تشییع یکی از قربانیان حمله استون هم دو همکار ارتش بریتانیا پس از کتک خوردن توسط اعضای PIRA کشته و در میان جمعیت روی زمین کشیده شدند .

    در چند مورد عملیات های مخفی سرویس های اطلاعاتی بریتانیایی لو رفت . در 24 مارس 1990 اعضای لباس شخصی دستگاه های امنیتی بریتانیا در کمین اعضای PIRA در روستای کاپاغ گرفتار شدند . در 2 می 1980 چهار عضو PIRA پس از محاصره شدن توسط SAS  به وسیله نیروهای RUC  در خانه در جاده آنتریم بازداشت شدند . کاپیتان هربرت وست ماکوت ، فرمانده  SAS طی این عملیات با آتش مسلسل اعضای PIRA کشته شد .

    قتل ها و انتقام جویی های متقابل

    PIRA و شین فین در اواخر دهه 1980 از عملیات تروری که شبه نظامیان وفادار به راه انداختند ضربه خوردند . این حملات طی سال های 1987 تا 1995 موجب مرگ 15 عضو شین فین و 12 عضو PIRA شد . به علاوه ، اعضای خانواده جمهوری خواهان سرشناس هم هدف قرار می گرفتند . جان مک کرنی و پسرش کوین ، و زوج پیر چارلز و ترزا فاکس هم ترور شدند . با این حال بخش عمده قربانیان این ترورها غیرنظامیان کاتولیک بودند . بر اساس تحقیقات تازه منتشر شده ، دستگاه اطلاعات بریتانیا در سال 1973 گزارش داد اعضای گروه های شبه نظامی وفادار در ساختار  هنگ دفاعی اولستر حضور دارند . با وجود اطلاع از این امر بریتانیا به این هنگ برای کنترل وضع در ایرلند شمالی اختیارات بیشتری داد .

    همچنین تایید شده است که شبه نظامیان وفادار از کمک دستگاه های اطلاعاتی در شناسایی جمهوری خواهان برخوردار بوده اند . برایان نلسون که در سال 1992 به جرم قتل غیرنظامیان کاتولیک محکوم شد بعدها اعتراف کرد  در سال 1988 ضمن عضویت در سرویس های اطلاعاتی بریتانیا در کار قاچاق سلاح برای وفاداران از افریقای جنوبی بوده است. 

    در سال 1993 وفاداران برای نخستین بار در قتل غیرنظامیان از جمهوری خواهان  جلو زدند . در این سال تفاوت تعداد قتل ها دو نفر بود  اما در سال ها 1994 و 1995 این آمار به 11 و 12 رسید .

    PIRA در پاسخ به این قتل ها یک عملیات ترور متقابل با هدف حذف رهبران UDA و نیروی دفاعی اولستر (UVF) ترتیب داد . در اواخر دهه 1980 شورای نظامی PIRA دیگر قتل غیرنظامیان پروتستان را محکوم نمی کرد  اما این کار را به وفاداران شاخص و شناخته شد محدود می کرد . دلیل این کار حملات غیرنظامیان پروتستان به  تبلیغات انتخاباتی جمهوری خواهان بود . PIRA طی اطلاعیه ای در سال 1986 اظهار داشت  (( ما هیج گاه در قتل پروتستان های بی گناه مشارکت نداشته ایم ، اما همواره آماده پاسخ مسلحانه به کسانی هستیم که قصد دارند با ارعاب ما را به زیر فرمان اتحادگرایان و بریتانیا بازگردانند )) . جری آدامز در سال 1989 دیدگاه شین فین را چنین بیان کرد : ( شین فین قتل غیرنظامیان را تایید نمی کند ) .

    برای بالا بردن تاثیر سوءقصدها ،PIRA  شخصیت های برجسته وفادار را هدف قرار می داد . جان مک میشل ، جو براتی ،ریموند الدر و ری سمالوودز از UDA و جان بینگهام و رابرت سیمور از UVF از جمله قربانیان این عملیات بودند . لزلی دالاس ، مکانیکی که به همراه دو پروتستان سالخورده در سال 1989 هدف گلوله قرار گرفت از طرف PIRA عضو UVF خوانده شد . اما UVF این ادعا را رد کرد و اعلام کرد او یک غیرنظامی بوده است . تلاش PIRA برای کشتن تمامی اعضای کادر رهبری UDA  در 23 اکتبر 1993 موجب بروز تلفات در میان غیرنظامیان شد . انفجار بمب در یک ماهی فروشی در جاده شانکیل به منظور قتل جانی آدایر و سایر رهبران UDA  ، که PIRA گمان می برد در طبقه بالای ساختمان آن جلسه دارند منجر به مرگ 8 غیرنظامی ، یک عضو رده پایین UDA  و توماس بگلی ، یکی از بمب گذاران شد . 58 تن دیگر نیز زخمی شدند . این اقدام موجب حملات تلافی جویانه UVF  و UDA به غیرنظامیان کاتولیک شد . در آمار دانشگاه اولستر آمده است که PIRA طی این دوره 30 نفر از اعضای گروه های شبه نظامی وفادار را به قتل رساند . موسسه ( زندگی های از دست رفته ) این آمار را 28 نفر می داند . طی کل دوره ( دردسرها ) 126 نفر از وفاداران کشته شدند . در کتاب  ( جنگ ایرلند ) اثر تونی گرافتی این آمار 45 نفر برآورد شده است . روند قتل ها پیش از اعلام آتش بس سال 1994 شدت یافت و باعث شد گروه های وفادار هم آتش بس را بپذیرند . با این حال چهره هایی مانند جان تیلور  و بارون کیلکولونی معتقدند فشار روی PIRA موجب شده است است این سازمان آتش بس را بپذیرد .

    آخرین ویرایش: جمعه 4 اردیبهشت 1394 02:17 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • دوشنبه 9 تیر 1393 08:14 ب.ظ نظرات ()
    مردمانی در آرزوی جنگ







    ملحق شدن و شادمانی مردم برای سربازان ارتش آلمان در راه پاریس








    ملحق شدن و شادمانی مردم برای سربازان فرانسوی در راه برلین








    نام نویسی بریتانیایی ها









    دانشجویان برلینی در راه نام نویسی برای شرکت در جنگ. جنگ جهانی نخست یک نسل کامل از مردان آلمان و اروپا را از بین برد.







    زندگی و نبرد در فلاکت. برای چه؟








    سربازان مرده فرانسوی. مردمی که با دیدن این تصاویر بیشتر خوی وحشی پیدا کردند. چه زمانی پایان می یابد؟








    بقایای اجساد سربازان آلمانی. برای چه جان خود را از دست دادند؟




    حاصل این جنگ میلیونها زخمی و کشته و ویرانی کشورها بود. در پایان اروپا به طور بنیادی تغییری نکرده بود و تنها یک پیام اخلاقی در بر داشت و آن، ترکیدن حباب ادعای داشتن انسانیت و تمدن برتر برای اروپاییان بود.









    میلیونها کشته در این جنگ








    به ما در فیسبوک بپیوندید!



    در صورت استفاده در سایر وبلاگها و سایتها لینک مطلب در Wars and history و نام نویسنده و یا مترجم را ذکر کنید.

    بمبهای آمریکایی بر فراز ژاپن


    آتش جوجه تیغی! توپولف 2 گان شیپ


    چرا روسها به ماه نرفتند؟


    تانک ام-4 شرمن

    نبرد کرتسانیسی(بخشی از حملات ایران به گرجستان)




    آخرین ویرایش: دوشنبه 9 تیر 1393 08:50 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
تعداد صفحات : 2 1 2