منوی اصلی
جنگها و تاریخ
  • چهارشنبه 25 بهمن 1396 08:59 ب.ظ نظرات ()
    http://wars-and-history.persiangig.com/%D9%BE%D9%88%D8%B3%D8%AA%D8%B1/ww2-us-poster/a520ca99f0249f62ded6f32e11eacf13.jpg
    آخرین ویرایش: شنبه 21 بهمن 1396 09:01 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • جمعه 15 دی 1396 09:32 ق.ظ نظرات ()


    جنگ در جبهه ی شرقی با یکی از مانورهای درخشانی آغازشد که جای آنها در جبهه ی غربی خالی بود. نبرد تاننبرگ مهمترین پیروزی تهاجمی آلمان در جنگ، اما فریبنده، بود. بن بست و فرسایش بر جبهه ی شرق هم مانند جبهه ی غرب حاکم شد.

    بازسازی نظامی روسها، پس از جنگ روس و ژاپن، احتیاطهای استراتژیک طرح فون اشلیفن را فرسوده کرد و قبل از اینکه ارتش هشتم آلمان در پروس شرقی زیر حمله قرار بگیرد زمان اندکی [برای آلمان] باقی گذاشت. ارتشهای اول و دوم روسیه به آرامی بسیج شدند، و بر مدافعان پروس شرقی برتری عددی پیداکردند اما جنگلها و دریاچه ها پیشروی های آنها را چندپاره کرد. آنها واحدهایشان را برای حمایت از جناح هایشان به هدر داردند و از خط دوم نیروی ذخیره ی خود استفاده نکردند. در نتیجه، ارتش هشتم، که شامل تعداد زیادی شبه نظامی بود، بر تک تک ارتشهای روس برتری عددی پیدا می کرد. ژنرال پاول فون هیندنبرگ پس از شکست ثبت نشده ی آلمانها در گامبینن (Gumbinnen) (20 آگوست 1914) هدایت ارتش هشتم را در دست گرفت و لودندورف را به عنوان فرمانده ی ستادش انتخاب کرد. دستورات تلگرافی صادرشده برای حفظ وضعیت، همزمان شد با دستورات فرمانده ی ستاد ارتش هشتم و نمونه ای شد از ارزش یک آموزه ی مشترک. همانند جوفره (Joffre) قبل از مارن (Marne)، آلمانها سربازانشان را از یک جناح به وسیله ی قطار به جناح دیگر فرستادند درحالیکه شنود آنها نشان می داد که ارتش اول روسیه عکس العملی نشان نخواهد داد. ارتش اول آلمان به پشت جناح غربی ارتش دوم روسیه چرخید و از پشت آن ها سردرآورد و بعد به شمال پیچید تا کل ارتش دوم را در باریکه ای نزدیک تاننبرگ محاصره کند. فرمانده ی روسها خود را کشت و 100 هزار سرباز روس تسلیم شدند.

     

    با جبهه ی طولانی تر شرقی، هنوز مانورهای نظامی ممکن بود. روسیه متحدین را با نمایش یک تهاجم قبل از بسیج کامل و تهاجم به پروس شرقی و عقب راندن اتریش-مجارستان به شمال کوه های کارپات غافلگیر کرد. فرماندهی عالی اتریش-مجارستان نقشه ی خود را عوض کرد، اول بیشتر سپاهیانش را به سمت صربستان فرستاد، بعد نیروی عمده ی خود را عقب کشید تا در برابر روسها دفاع کند.


    آخرین ویرایش: جمعه 15 دی 1396 01:39 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • دوشنبه 24 آبان 1395 08:09 ق.ظ نظرات ()


    قسمت اول

    قسمت دوم

    قسمت سوم

    قسمت چهارم

    در طی 3 روز آتی بالک حلقه ی محاصره را تنگ تر و تنگ تر کرد تا در نهایت در روز 28 دسامبر مقاومت روسها در هم شکست و سعی کردند تا با شکست خط محاصره به شمال فرار کنند. اما تنها 12 دستگاه تانک و 30 دستگاه خودروی روسی توانستند فرار کنند و هنگامی که نیروهای بالک ظاهرشدند آنها ابتدا تمام واحدهای باقیمانده ی روسها را نابود کردند و بعد چرخیدند تا ستون فراری روسها را تعقیب کنند و تمام خودروهایشان را نابود کردند. یک سپاه دیگر روسها به دست لشکر نصفه نیمه ی بالک نابودشده بود. بالک یک "نبرد کانای" مدرن را رقم زد و از آن به بعد لشکر یازدهم زرهی لقب "هانیبال" را داده بودند.

    بالک به نبرد در زمستان ادامه داد تا در ابتدای مارس 1943 منتقل شد. در آخرین روز فرماندهی لشکرش توانست هزارمین تانک خود را از ابتدای فرماندهی بالک شکار کند. در طی دوره ی بین هفتم دسامبر1942 تا 31 ژانویه 1943 لشکر یازدهم زرهی توانست 225 دستگاه تانک، 347 توپ ضدتانک، 35 قبضه توپ را نابود کند و 30700 سرباز روس را بر خاک بیاندازد. تلفات بالک در این دوره عبارت بود از 16 دستگاه تانک، 12 قبضه توپ ضدتانک، 215 نفر کشته، 1019 نفر زخمی و 155 نفر مفقودالاثر.


    آخرین ویرایش: جمعه 21 آبان 1395 08:42 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • سه شنبه 11 آبان 1395 10:03 ق.ظ نظرات ()


    قسمت اول

    قسمت دوم

    هنگامی که بالک وضعیت را درک کرد به سرعت به مرکز فرماندهی لشکر 336ام پیاده در نزدیکی ورچنه سولونووسکی رفت. قرار دادن دو مرکز فرماندهی لشکر در کنار هم در آموزه های نظامی آلمان خطا بود و یک هدف مناسب را در اختیار دشمن قرار می داد. به هرحال، بالک فهمید که در نبرد آتی همکاری آنی بین هر دو لشکر حیاتی است و با سیستمهای ابتدایی و غیرقابل اتکای مخابراتی آن روزگار تنها راه همکاری همین است. آلمانی ها آموزه های تاکتیکی شان را چون احکام مقدس نمی دانستند و فرماندهانشان این اجازه را داشتند که در بسته به وضعیت حتی از آموزه هایشان منحرف شوند. بالک هیچ گاه بی میل نبود که این امتیاز را به کار نبرد.

    همانطور که بالک در حال تجزیه و تحلیل فرامین صادرشده از مرکز سپاه بود، فهمید که اگر تهدید جدید روسها آنچنان جدی باشد که پیشروی سپاه به سمت استالینگراد را مختل کند پس به سادگی باید تانکهای روسی را به آن طرف رودخانه می فرستاد ولی دستورات داده شده او را از این عمل به دور نگه داشته بودند. بالک ، به همراه ملنثین ،رئیس ستاد سپاه 48ام زرهی، سعی کرد تا مأموریت لشکر خود را به نابود کردن نیرویهای روسی در این سمت رودخانه عوض کند. این اولین بار بود که بالک و ملنثین با هم همکاری کردند و سرآغازی شد بر همکاری در بیشتر مراحل جنگ.

    آخرین ویرایش: دوشنبه 17 آبان 1395 08:22 ق.ظ
    ارسال دیدگاه
  • شنبه 1 آبان 1395 09:02 ق.ظ نظرات ()

    Bundesarchiv Bild 101I-732-0118-03, Hermann Balck.jpg

    دسامبر 1942 برای آلمانها در روسیه فاجعه آمیز بود. ارتش ششم در استالینگراد محاصره شده بود. ژنرال مانشتاین ،فرمانده گروه ارتش دن، نقشه کشیده بود تا با شکستن محاصره توسط حمله ی ارتش چهارم زرهی ،از جنوب شرقی به سمت ولگا، و تک پشتیبانی سپاه چهل و هشتم زرهی، از سمت شمال و گذشتن از رود دن، آنها را نجات دهد. اما قبل از اینکه دو واحد آلمانی دست به دست هم بدهند ارتش پنچم زرهی روسها ،تحت فرمان ژنرال روماننکو، از رود چیر ،از شاخه های فرعی دن، گذشت و در خطوط آلمانها نفوذکرد.

    سپاه چهل وهشتم زرهی ناگهان با نابودی روبرو شد. تنها نیروی موثر رزمی این واحد لشکر یازدهم زرهی بود که تنها چند روز قبل در نزدیک رود روسلاول در بلوروس ،در حدود 400 مایلی شمال غرب عملیاتی شده بود. این واحد هنوز به ستون یک و به تدریج داشت وارد منطقه می شد که با یک مأموریت غیرممکن مواجه شد. اما رسیدن عناصر طلایه دار لشکر به همراه فرمانده ی لشکر ژنرال هرمان بالک ،یکی از بهترین فرماندهان نظامی تاریخ معاصر همراه بود.

    آخرین ویرایش: دوشنبه 17 آبان 1395 08:25 ق.ظ
    ارسال دیدگاه
  • پنجشنبه 11 شهریور 1395 08:55 ق.ظ نظرات ()

    رضا کیانی موحد

    ساحره های شب نام مستعاری است که آلمانها بر روی خلبانهای هنگ 588ام بمب افکن های شبروی نیروی هوایی شوروی [سابق] گذاشته بودند. این واحد بعدتر به نام هنگ بمب افکنهای شب روی 46ام تامان نامیده شد. تمامی خلبانان این واحد را زنان جوانی تشکیل می دادند که سنی در حدود اوایل بیست سالگی داشتند. هنگ ساحره های شب توسط سرهنگ مارینا راسکووآ سازماندهی شد و بعدتر هدایت آن به سرگرد یودوکیا برشانسکایا واگذار شد.

    عملیات این واحد متمرکز بر بمباران بزن در رو و دقیق به صورت شبانه از سال 1942 تا انتهای جنگ جهانی دوم بود. این واحد در بهترین حالت دارای 40 فروند بمب افکن دو نفره بود. ساحره های شب در طی جنگ 24 هزار سورتی پرواز کردند و 23 هزار تن بمب بر سر دشمن ریختند. این واحد پرافتخارترین واحد هوایی نیروی هوایی شوروی بود که خلبانان آن تمامشان زن بودند. هر کدام از ساحره های شب تا انتهای جنگ به طور متوسط 800 سورتی پرواز جنگی داشتند و 23 نفر از آنها به مدال "قهرمان اتحاد جماهیر شوروی" دست یافتند. 30 نفر از اعضای این واحد در طی رزم از دست رفتند.


    سلاح اصلی ساحره های شب بمب افکن دو باله ی پولیکارپوف پی.او-2 بود. پی.او-2 یک هواپیمای قدیمی متعلق به انتهای دهه ی 30 میلادی بود و نقش اصلی آن هواپیمای آزمایشی بود و بیشتر به عنوان هواپیمای سمپاش بکار برده می شد. پی.او-2 پر تعداد ترین هواپیمای دوباله ای است که تا به امروز در تاریخ هوانوردی ساخته شده است. نقطه ضعف اصلی پی.او-2 این بود که مقدار کمی بمب حمل می کرد و برای انجام عملیات ناچار بودند که بارها و بارها تجدید مهمات کنند. اما نقطه ی قوت آن این بود که سرعت آن آنقدر پایین بود که جنگنده های مدرن آلمانی اگر می خواستند در پشت سر آنها قرار بگیرند به سرعت واماندگی می رسدیدند و خودشان سقوط می کردند. خلبانهای لوفت واقه ساقط کردن این هواپیماهای کهنه را بسیار سخت یافتند. روسها برای غافلگیری بیشتر در نزدیکی هدف موتور هواپیما را خاموش می کردند و به صورت هواسر به سمت دشمن حمله می کردند. استفاده از این تاکتیک ساده در بمباران شبانه بسیار کارآمد بود. صدای سوت کشیدن کابلهای نگهدارنده ی بالهای پی.او-2 سبب شد تا سربازان ورماخت نام ساحره های شب را بر روی این خلبانها بگذارند.

     منبع

    https://en.wikipedia.org/wiki/Night_Witches

    آخرین ویرایش: چهارشنبه 10 شهریور 1395 11:03 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
تعداد صفحات : 2 1 2