شنبه 12 آبان 1397 09:00 ق.ظ نظرات ()


در سال 1942، وزارت هوانوردی رایش، از شرکتهای هواپیماسازی آلمان در خواست کرد تا ابتکار عمل را برای به دست آوردن یک بمب افکن دوربرد ارائه دهند. درخواست برای طراحی یک بمب افکن دوربرد که بتواند از آلمان تا قاره آمریکا پرواز کند در اوایل جنگ و خیلی پیش از ورود آمریکا به جنگ داده شده بود. شرکت هواپیماسازی آرادو در اواخر سال 1943 شروع به طراحی جت بمب افکن بال پرواز به صورت مستقل نمود. تا پیش از آن دیگر شرکتهای هواپیماسازی همچون هاینکل،مسراشمیت،فوک ولف و یونکرس تنها بر روی طرحهای بمب افکنهای قاره پیمای موتور پیستونی که در مراحل مختلف طراحی و یا آزمایش نمونه های اولیه قرار داشتند قبل از درخواست جدید وزارت هوانوردی کار کرده بودند. آرادو همچنین یک نمونه ی کوچک برد کوتاه جت به نام AR-234 را نیز توسعه داد که در ژوئن 1943 نخستین پرواز خود را انجام داد.
در اوایل 1944 از آرادو خواسته شد تا مطالعات طراحی برای یک بمب افکن جت دوربرد را تدوین و گردآوری کند. آرادو E555 ، به عنوان یک طرح در انواع مختلف در اواخر ژوئن 1943 توسعه پیدا کرد. E555 یک جت بمب افکن سریع،دوربرد و با قابلیت حمل 4 تن (4000 کیلوگرم) بمب بود که احتمالا E555 I  برجسته ترین نوع در میان بقیه بود. 6 موتور جت مدل BMW 018، طراحی بال پرنده ی زاویه ای با توپ-برجکهای دفاعی کنترل از راه دور. مدل سه موتوره ی VI طولانی ترین طول بال را به اندازه ی 28.4 متر دارا بود که می توانست با مخازن سوخت پر و اضافی 7500 کیلومتر پرواز کند.