جنگها و تاریخ

آرشیو موضوعی

آرشیو

لینکستان

جنگ مدیا

← آمار وب سایت

  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :


Think,Befor We Act

/ساعتی در خود نگر تا كیستی/ از كجائی وز چه جائی چیستی/ در جهان بهر چه عمری زیستی/ جمع هستی را بزن بر نیستی

مانور در جنگهای هوایی

قبل از اینکه موشکهای برد بلند وارد کارزار بشوند جنگهای هوایی خلاصه می شد در مانورهایی که دو جنگنده باید انجام می دادند تا بتوانند به موقعیت مناسبی برای شلیک به طرف مقابل برسند. در زیر چند تایی از این مانورها را می بینید.

یونکرس دی.1



 

جنگ جهانی اول که آغازشد قرار نبود خلبانها به همدیگر شلیک کنند. خلبانها عموما خود را اعضای یک صنف می دانستند و حمله به همدیگر را دور از شئونات صنفی خود می دیدند. به هرحال، جنگ کار خود را کرد و اولین نبرد هوایی با شلیک یک هفت تیر آغاز شد.

 

هواپیماهای آن زمان عمدتا برای عملیات شناسایی به کار گرفته می شدند و مسلح کردن آنها دشواری های زیادی در پی داشت. نصب مسلسل بر روی یک هواپیما ،به صورتی که بتوان به آن اطمینان کرد و با دقت تیراندازی کرد، در ظاهر ساده ولی در عمل بسیار پیچیده است. نصب مسلسل برای کمک خلبان امکان پذیر بود و بسیاری از هواپیماها کابین کمک خلبان را مسلح کردند. اما هواپیماهایی که تنها یک خلبان داشتند با معضل روبرو شدند. اگر قرار بود مسلسل بر روی بال نصب شود خلبان امکان هدف گیری دقیق نداشت. اگر هم قرار بود خلبان به صورتی دقیق هدف گیری کند تنها راه این بود که مسلسل را بر روی دماغه و دقیقا جلوی خلبان قرار می دادند. در این صورت شلیک تیر همان و از هم دریده شدن ملخ چوبی خود هواپیما همان. در نهایت این آنتونی فوکر هلندی بود که توانست با ابداع یک مکانیزم مکانیکی شلیک مسلسل را از پره های ملخ هواپیما را امکان پذیر کند. فوکر این مکانیزم را بر روی هواپیمای یک باله ی آیندکر نصب کرد و از اینجا به بعد بود که جنگهای هوایی وارد عصر جدیدی گردید.



Fokker e iv.jpg

نمونه ی نهایی جنگنده ی آیندکر



نمونه ی اولیه یونکرس دی.1 معروف به جی.7


یونکرس دی.1

اما جنگنده های ابتدایی جنگ جهانی اول هنوز یک اشکال مهم دیگر هم داشتند، بدنه. بدنه ی این هواپیماها از چوب و بال آنها از پارچه ساخت می شد. به همین دلیل این جنگنده ها در برابر آتش دشمن بسیار آسیب پذیر بودند مخصوصا اینکه هیچ حافظتی برای خدمه ی هواپیما ایجاد نمی کردند. اینبار این شرکت یونکرس بود که با ساخت اولین هواپیما با بدنه ی کاملا فلزی مشکل را حل کرد. یونکرس اولین نمونه ی جنگنده اش را در سال 1915 تمام کرد و آن را جی.1 نام نهاد. اما این هواپیما نتوانست برای تولید انبوه توجه وزارت هوانوردی را جلب کند. یونکرس به کار بر روی یک جنگنده ی تمام فلزی ادامه داد و در سال 1917 توانست یونکرس دی.1 را عرضه کند. دی.1 اولین هواپیمای جنگنده ای بود که از بدنه ای تمام فلزی استفاده می کرد و به تولید انبوه رسید. نمونه ی آزمایشی آن ،به نام جی.7، در روز 17 سپتامبر 1917 اولین پرواز آزمایشی خود را انجام داد. پس از آزمایشهای پروازی تغییرات زیادی بر روی آن اعمال شد و هنگامی که مقامات پرواز آن را دیدند 3 فروند دیگر برای آزمایشهای بیشتر سفارش دادند. مدل تغییر یافته جی.9 نامیده شد. آزمایشها نشان دادند که مانورپذیری این هواپیما به عنوان جنگنده ی خط مقدم کافی نیست و در نتیجه 12 فروند از آنها را برای نیروی دریایی سفارش دادند. در نهایت تعداد 41 فروند از این هواپیما ساخت شد که تنها یک فروند از آنها در موزه ی هوافضا در فرودگاه له-بورژه ی پاریس باقی مانده است.

رضا کیانی موحد

منبع

https://en.wikipedia.org/wiki/Junkers_D.I

 Junkers D.I (MAE).JPG

تنها بازمانده ی یونکرس دی.1

مشخصات

یونکرس دی.9

خدمه

1 نفر

طول

7.25 متر

عرض بال

9متر

ارتفاع

2.6متر

وزن خالی

645 کیلوگرم

بیشینه وزن

834 کیلوگرم

پیشرانه

1 دستگاه موتور 6 سیلندر بی.ام.و خنک شونده با آب

توان

185 اسب بخار

بیشینه سرعت

176 کیلومتر/ساعت

سقف پرواز عملیاتی

6000متر

نرخ صعود

3.5 متر/ثانیه

مداومت پروازی

1.5 ساعت

تسلیحات

2 قبضه مسلسل

 

 

آی.کا-3



Rogozarski IK-3.jpg

آی.کا-3

اگرچه در زمانی که جنگ جهانی دوم آغاز شد یوگوسلاوی صنایع هوایی گسترده ای نداشت اما توانست هواپیمای جنگنده ای بسازد که می توانست به راحتی با مستراشمیت-109 یا هاریکن قابل مقایسه باشد. توسعه ی هواپیمای جنگنده ی آی.کا-3 در سال 1936 به منظور جایگزینی جنگنده ی آی.کا-2 آغاز شد. برای بهبود کیفیت کار یک بدنه ی ساخته شده برای آزمایش در تونل باد به فرانسه فرستاده شد. طراحی بدنه توسط روگوزارسکی در بلگراد انجام شد. اولین نمونه ی هواپیما در سال 1938 کامل شد و اولین پرواز آزمایشی آن در روز 14 آوریل همان سال صورت گرفت. بر روی جنگنده ی آی.کا-3 یک دستگاه موتور 12 سیلندر هیسپانو-سویزا 12وای-29 نصب شد که می توانست در زمان برخاستن 890 اسب بخار و در ارتفاع 11هزارپایی 920 اسب بخار توان تولید کند. سلاح های آی.کا-3 عبارت بودند از 1 قبضه توپ 20 میلیمتری هیسپانو-سویزا اچ.اس-404 ،که تحت لیسانس اورلیکن ساخته می شد، و 2 قبضه مسلسل 7.92 میلیمتری برونینگ. بدنه ی هواپیما از فولاد، چوب و پارچه تشکیل شده بود و چرخهای هواپیما جمع شونده بودند.

پس از آزمایشهای اولیه، نمونه ی ساخته شده برای آزمایشها بیشتر به هنگ ششم شکاری فرستاده شد. در روز 19 ژانویه بال راست هواپیما در طی یک پرواز با سرعت بالا و ارتفاع پایین شکست. علت سانحه شکسته شدن تیر اصلی بال در نزدیک جایگاه چرخها تشخیص داده شد که به خاطر چند فرود سخت ایجاد شده بود. آزمایشهای بیشتر نیروی هوایی سلطنتی یوگوسلاوی در برابر هاریکن و مستراشمیت بی.اف-109 نشان دادند که این هواپیما در همه ی موارد از هاریکن سرتر است و در مقایسه با بی.اف-109 مانور بهتر ولی سرعت و نرخ صعود کمتری دارد. اولین هواپیما در تابستان 1940 به یک اسکادران آزمایشی تحویل داده شد. خلبانان آی.کا-3 آن را دوست داشتند و بهتر از بی.اف-109 و هاریکن می دانستند. در ضمن تعمیرات آن نیز نسبت به رقبایش راحت تر بود. قرار شد که علاوه بر سفارش های خود یوگوسلاوی آی.کا-3 در ترکیه تحت لیسانس ساخته بشود که حمله ی آلمان در روز 6 آوریل 1941 پرونده ی ساخت این جنگنده را بست. تا زمان حمله ی آلمان 12 فروند جنگنده آی.کا-3 ساخته شده بود که یکی از آنها قبل از جنگ سقوط کرده بود و تنها 6 فروند از آنها عملیاتی بودند. وظیفه ی آنها دفاع از پایتخت یوگوسلاوی بود. منابع مختلف تعداد 4 یا 11 فروند شکار را به آنها نسبت می دهند.

a colour photograph of an aircraft in Yugoslav markings in a museum

آی.کا-49اس که پس ازجنگ بر اساس طرح موفق آی.کا-3 ساخته شد

 

آی.کا-3

مشخصات

خدمه

1 نفر

طول

8متر

عرض بال

10.33  متر

ارتفاع

3.23  متر

سطح بال

16.6متر مربع

وزن خالی

1,874  تن

حداکثر وزن

2,405  تن

پیشرانه

یک دستگاه موتور 12 سیلندر به  توان 920 اسب بخار

یک ملخ 3 پره با گام متغیر

سرعت

527 کیلومتر/ساعت

سقف پرواز

12000 متر

برد

785 کیلومتر

سلاح

1 قبضه توپ 20 میلیمتری

2 قبضه مسلسل 7.92 میلیمتری

 ترجمه و تلخیص:رضا کیانی موحد

منتشر شده در ماهنامه جنگ افزار

چپ دیوانه

http://wars-and-history.persiangig.com/walter%20nowotny/grab.jpg

کلا اهانت به سنگ قبر محدود به ایران نمی شود.حتی در المان و اتریش هم هستند کسانی که سنگ قبر مرده برایشان غیر قابل تحمل است و باید به گونه ی ارمانهای والا و منش خود را به عرصه های ظهور رسانده و برگ زرینی بر مبارزات افتخارآمیز خود بیافزایند.

تصویر بالا مکان تدفین یکی از بزرگترین تکخالهای تاریخ هوانوردی است که همان طور که در تصویر مشهود است توسط یکی از مبارزان چپ کمونیست به وسیله رنگ سرخ منقوش شده است تا هم یادی از رفیق استالین شده باشد و هم مشت محکمی بر دهان دشمنان خلق قهرمان باشد. در این لحظات پر از غرور از موفقیت این دوستان بهتر است نگاهی کوتاه به این فردی که سنگ قبرش را در بالا مشاهده می کنید بیاندازیم.


ادامه مطلب

فرود اضطراری جنگنده F5 بدون چرخ جلو ( فرودگاه دزفول )


فیلم زیر مربوط به فرود اضطراری یک فروند جنگنده  F5 در نهم دیماه سال 90 در فرودگاه دزفول می باشد.
در این حادثه، جنگنده بدون باز شدن چرخ جلو فرود می آید.



دریافت  Download




در صورت استفاده در سایر وبلاگها و سایتها لینک مطلب در Wars and history و نام نویسنده و یا مترجم را ذکر کنید.



بر باد رفته،  تلاش قدرتهای جنگ سرد و سرویسهای اطلاعاتی برای به دست اوردن تکنولوژی و جمع آوری اطلاعات نظامی




 
  • تعداد صفحات :2
  • 1  
  • 2  
 

درباره وب سایت

Wars & History
رضا کیانی موحد - محمدحسین پاز
مدیر وب سایت :

آخرین پست ها

جستجو

نویسندگان