منوی اصلی
جنگها و تاریخ
  • چهارشنبه 2 اسفند 1396 04:06 ق.ظ نظرات ()

    قبل از اینکه موشکهای برد بلند وارد کارزار بشوند جنگهای هوایی خلاصه می شد در مانورهایی که دو جنگنده باید انجام می دادند تا بتوانند به موقعیت مناسبی برای شلیک به طرف مقابل برسند. در زیر چند تایی از این مانورها را می بینید.

    آخرین ویرایش: پنجشنبه 9 فروردین 1397 10:51 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • پنجشنبه 12 بهمن 1396 07:12 ب.ظ نظرات ()



     

    جنگ جهانی اول که آغازشد قرار نبود خلبانها به همدیگر شلیک کنند. خلبانها عموما خود را اعضای یک صنف می دانستند و حمله به همدیگر را دور از شئونات صنفی خود می دیدند. به هرحال، جنگ کار خود را کرد و اولین نبرد هوایی با شلیک یک هفت تیر آغاز شد.

     

    هواپیماهای آن زمان عمدتا برای عملیات شناسایی به کار گرفته می شدند و مسلح کردن آنها دشواری های زیادی در پی داشت. نصب مسلسل بر روی یک هواپیما ،به صورتی که بتوان به آن اطمینان کرد و با دقت تیراندازی کرد، در ظاهر ساده ولی در عمل بسیار پیچیده است. نصب مسلسل برای کمک خلبان امکان پذیر بود و بسیاری از هواپیماها کابین کمک خلبان را مسلح کردند. اما هواپیماهایی که تنها یک خلبان داشتند با معضل روبرو شدند. اگر قرار بود مسلسل بر روی بال نصب شود خلبان امکان هدف گیری دقیق نداشت. اگر هم قرار بود خلبان به صورتی دقیق هدف گیری کند تنها راه این بود که مسلسل را بر روی دماغه و دقیقا جلوی خلبان قرار می دادند. در این صورت شلیک تیر همان و از هم دریده شدن ملخ چوبی خود هواپیما همان. در نهایت این آنتونی فوکر هلندی بود که توانست با ابداع یک مکانیزم مکانیکی شلیک مسلسل را از پره های ملخ هواپیما را امکان پذیر کند. فوکر این مکانیزم را بر روی هواپیمای یک باله ی آیندکر نصب کرد و از اینجا به بعد بود که جنگهای هوایی وارد عصر جدیدی گردید.



    Fokker e iv.jpg

    نمونه ی نهایی جنگنده ی آیندکر



    نمونه ی اولیه یونکرس دی.1 معروف به جی.7


    یونکرس دی.1

    اما جنگنده های ابتدایی جنگ جهانی اول هنوز یک اشکال مهم دیگر هم داشتند، بدنه. بدنه ی این هواپیماها از چوب و بال آنها از پارچه ساخت می شد. به همین دلیل این جنگنده ها در برابر آتش دشمن بسیار آسیب پذیر بودند مخصوصا اینکه هیچ حافظتی برای خدمه ی هواپیما ایجاد نمی کردند. اینبار این شرکت یونکرس بود که با ساخت اولین هواپیما با بدنه ی کاملا فلزی مشکل را حل کرد. یونکرس اولین نمونه ی جنگنده اش را در سال 1915 تمام کرد و آن را جی.1 نام نهاد. اما این هواپیما نتوانست برای تولید انبوه توجه وزارت هوانوردی را جلب کند. یونکرس به کار بر روی یک جنگنده ی تمام فلزی ادامه داد و در سال 1917 توانست یونکرس دی.1 را عرضه کند. دی.1 اولین هواپیمای جنگنده ای بود که از بدنه ای تمام فلزی استفاده می کرد و به تولید انبوه رسید. نمونه ی آزمایشی آن ،به نام جی.7، در روز 17 سپتامبر 1917 اولین پرواز آزمایشی خود را انجام داد. پس از آزمایشهای پروازی تغییرات زیادی بر روی آن اعمال شد و هنگامی که مقامات پرواز آن را دیدند 3 فروند دیگر برای آزمایشهای بیشتر سفارش دادند. مدل تغییر یافته جی.9 نامیده شد. آزمایشها نشان دادند که مانورپذیری این هواپیما به عنوان جنگنده ی خط مقدم کافی نیست و در نتیجه 12 فروند از آنها را برای نیروی دریایی سفارش دادند. در نهایت تعداد 41 فروند از این هواپیما ساخت شد که تنها یک فروند از آنها در موزه ی هوافضا در فرودگاه له-بورژه ی پاریس باقی مانده است.

    رضا کیانی موحد

    منبع

    https://en.wikipedia.org/wiki/Junkers_D.I

     Junkers D.I (MAE).JPG

    تنها بازمانده ی یونکرس دی.1

    مشخصات

    یونکرس دی.9

    خدمه

    1 نفر

    طول

    7.25 متر

    عرض بال

    9متر

    ارتفاع

    2.6متر

    وزن خالی

    645 کیلوگرم

    بیشینه وزن

    834 کیلوگرم

    پیشرانه

    1 دستگاه موتور 6 سیلندر بی.ام.و خنک شونده با آب

    توان

    185 اسب بخار

    بیشینه سرعت

    176 کیلومتر/ساعت

    سقف پرواز عملیاتی

    6000متر

    نرخ صعود

    3.5 متر/ثانیه

    مداومت پروازی

    1.5 ساعت

    تسلیحات

    2 قبضه مسلسل

     

     

    آخرین ویرایش: سه شنبه 10 بهمن 1396 10:24 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • یکشنبه 7 خرداد 1396 07:20 ب.ظ نظرات ()



    Rogozarski IK-3.jpg

    آی.کا-3

    اگرچه در زمانی که جنگ جهانی دوم آغاز شد یوگوسلاوی صنایع هوایی گسترده ای نداشت اما توانست هواپیمای جنگنده ای بسازد که می توانست به راحتی با مستراشمیت-109 یا هاریکن قابل مقایسه باشد. توسعه ی هواپیمای جنگنده ی آی.کا-3 در سال 1936 به منظور جایگزینی جنگنده ی آی.کا-2 آغاز شد. برای بهبود کیفیت کار یک بدنه ی ساخته شده برای آزمایش در تونل باد به فرانسه فرستاده شد. طراحی بدنه توسط روگوزارسکی در بلگراد انجام شد. اولین نمونه ی هواپیما در سال 1938 کامل شد و اولین پرواز آزمایشی آن در روز 14 آوریل همان سال صورت گرفت. بر روی جنگنده ی آی.کا-3 یک دستگاه موتور 12 سیلندر هیسپانو-سویزا 12وای-29 نصب شد که می توانست در زمان برخاستن 890 اسب بخار و در ارتفاع 11هزارپایی 920 اسب بخار توان تولید کند. سلاح های آی.کا-3 عبارت بودند از 1 قبضه توپ 20 میلیمتری هیسپانو-سویزا اچ.اس-404 ،که تحت لیسانس اورلیکن ساخته می شد، و 2 قبضه مسلسل 7.92 میلیمتری برونینگ. بدنه ی هواپیما از فولاد، چوب و پارچه تشکیل شده بود و چرخهای هواپیما جمع شونده بودند.

    پس از آزمایشهای اولیه، نمونه ی ساخته شده برای آزمایشها بیشتر به هنگ ششم شکاری فرستاده شد. در روز 19 ژانویه بال راست هواپیما در طی یک پرواز با سرعت بالا و ارتفاع پایین شکست. علت سانحه شکسته شدن تیر اصلی بال در نزدیک جایگاه چرخها تشخیص داده شد که به خاطر چند فرود سخت ایجاد شده بود. آزمایشهای بیشتر نیروی هوایی سلطنتی یوگوسلاوی در برابر هاریکن و مستراشمیت بی.اف-109 نشان دادند که این هواپیما در همه ی موارد از هاریکن سرتر است و در مقایسه با بی.اف-109 مانور بهتر ولی سرعت و نرخ صعود کمتری دارد. اولین هواپیما در تابستان 1940 به یک اسکادران آزمایشی تحویل داده شد. خلبانان آی.کا-3 آن را دوست داشتند و بهتر از بی.اف-109 و هاریکن می دانستند. در ضمن تعمیرات آن نیز نسبت به رقبایش راحت تر بود. قرار شد که علاوه بر سفارش های خود یوگوسلاوی آی.کا-3 در ترکیه تحت لیسانس ساخته بشود که حمله ی آلمان در روز 6 آوریل 1941 پرونده ی ساخت این جنگنده را بست. تا زمان حمله ی آلمان 12 فروند جنگنده آی.کا-3 ساخته شده بود که یکی از آنها قبل از جنگ سقوط کرده بود و تنها 6 فروند از آنها عملیاتی بودند. وظیفه ی آنها دفاع از پایتخت یوگوسلاوی بود. منابع مختلف تعداد 4 یا 11 فروند شکار را به آنها نسبت می دهند.

    a colour photograph of an aircraft in Yugoslav markings in a museum

    آی.کا-49اس که پس ازجنگ بر اساس طرح موفق آی.کا-3 ساخته شد

     

    آی.کا-3

    مشخصات

    خدمه

    1 نفر

    طول

    8متر

    عرض بال

    10.33  متر

    ارتفاع

    3.23  متر

    سطح بال

    16.6متر مربع

    وزن خالی

    1,874  تن

    حداکثر وزن

    2,405  تن

    پیشرانه

    یک دستگاه موتور 12 سیلندر به  توان 920 اسب بخار

    یک ملخ 3 پره با گام متغیر

    سرعت

    527 کیلومتر/ساعت

    سقف پرواز

    12000 متر

    برد

    785 کیلومتر

    سلاح

    1 قبضه توپ 20 میلیمتری

    2 قبضه مسلسل 7.92 میلیمتری

     ترجمه و تلخیص:رضا کیانی موحد

    منتشر شده در ماهنامه جنگ افزار

    آخرین ویرایش: یکشنبه 7 خرداد 1396 07:24 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • شنبه 1 بهمن 1390 10:28 ب.ظ نظرات ()

    http://wars-and-history.persiangig.com/walter%20nowotny/grab.jpg

    کلا اهانت به سنگ قبر محدود به ایران نمی شود.حتی در المان و اتریش هم هستند کسانی که سنگ قبر مرده برایشان غیر قابل تحمل است و باید به گونه ی ارمانهای والا و منش خود را به عرصه های ظهور رسانده و برگ زرینی بر مبارزات افتخارآمیز خود بیافزایند.

    تصویر بالا مکان تدفین یکی از بزرگترین تکخالهای تاریخ هوانوردی است که همان طور که در تصویر مشهود است توسط یکی از مبارزان چپ کمونیست به وسیله رنگ سرخ منقوش شده است تا هم یادی از رفیق استالین شده باشد و هم مشت محکمی بر دهان دشمنان خلق قهرمان باشد. در این لحظات پر از غرور از موفقیت این دوستان بهتر است نگاهی کوتاه به این فردی که سنگ قبرش را در بالا مشاهده می کنید بیاندازیم.


    آخرین ویرایش: یکشنبه 2 بهمن 1390 03:19 ق.ظ
    ارسال دیدگاه
  • یکشنبه 11 دی 1390 02:01 ب.ظ نظرات ()
    آخرین ویرایش: یکشنبه 11 دی 1390 04:07 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • یکشنبه 20 شهریور 1390 03:11 ب.ظ نظرات ()

    فیلم سقوط یک فروند جنگنده اف 5 نیروی هوایی  در جریان رزمایش هوایی در شهر تبریز در 19 شهریور 90

    خوشبختانه خلبان این جنگنده توانست با اجکت جان سالم به در برد و توانست جنگنده را به یک منطقه غیر مسکونی هدایت کند.  با گذشت هر چه بیشتر زمان، جنگنده های نهاجا بیشتر فرسوده شده و توان خود را از دست می دهند و جایگزینی نیز با توجه به تحریمها و سیاست خارجی وجود ندارد.نکته ی تاسف بار واکنش مسئولین مریوطه به این قضیه می باشد که بعد از سانحه ان را هواپیمای اموزشی اعلام کردند.3 سقوط قبلی نیروی هوایی نیز هواپیما اموزشی اعلام شد.
     اولین دسته جنگنده اف 5 در مدلهای ای و بی در سال 1343 و اولین دسته جنگنده اف 5 ایی و اف ملقب به تایگر 2 در سال 1974 وارد ایران شد.

    []

    دریافت فیلم Download




     تصویری از محل سقوط جنگنده و موقعیت ان نسبت به باند پرواز

    اولین نیروی هوایی دنیا كه اف ـ۵ای را دریافت كرد نیروی هوایی ایران بود. در بین سال های دهه ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ نیروی هوایی ایران به بزرگترین و مجهزترین نیروی هوایی منطقه تبدیل شده بود. اولین اسكادران از این هواپیما به تعداد ۱۳ فروند را اوایل فوریه ۱۹۶۵ به خدمت گرفت. در آن تاریخ ۱۱ فروند اف ـ۵ای و دو فروند اف ـ۵بی در پایگاه یكم شكاری در مهرآباد جایگزین اف ـ۸۴ تاندرجت شدند تا نقش تهاجمی نیروی هوایی را برعهده بگیرند.
    اف ـ
    ۵ای های ارتش ایران به استانداردهای بالا تجهیز شده بودند، این تجهیزات پیشرفته سیستم ناوبری آنبرد لیتون و كامپیوتر مركزی تسلیحات بود. در آن زمان ایران مدل های قبلی اف ـ۵ (اف ـ۵ای و بی)را به كشورهای یونان، تركیه، اتیوپی، ویتنام جنوبی و اردن فروخت، اما چند فروند برای انجام پروازهای تمرینی در ایران نگه داشته شدند.1 2

    علت احتمالی سقوط


    تصویر یکی از اف 5 ها در جریان رزمایش در تبریز

    این تصویر و آتش خروجی از اگزوز موتور J-85 متعلق به استفاده از Afteburner (پس سوز) نمیباشد و در واقع بیانگر وقوع پدیده موسوم به Flame Out است. در این تصویر کاملا" نمایان است آتش خروجی از Combustion Chamber و یا همان محفظه احتراق موتور به توربین ها و سپس بخش اگزوز سرایت نموده است. پدیده Flame Out در اثر چندین عامل داخلی و خارجی به وجود می آید و متاسفانه در بیش از 90% موارد, به دلیل از بین رفتن کمپرسورها, منجر به Stall و سقوط هواپیماهای جنگنده تک و دو موتوره میگردد. عمده ترین دلیل بروز این پدیده در موتورهای جت, ورود اشیاء و اجسام خارجی (F.O.D) همچون پرندگان و ... به داخل موتور و انفجار در تیغه های کمپرسور میباشد که پس از آن به دلیل برهم خوردن نسبت ورود اکسیژن و سوخت به داخل محفظه احتراق, میتوانیم شاهد خروج آتش از بخش انتهای موتور باشیم. از آنجا که تکنولوژی موتورهای J-85 بر اساس Turbojet میباشد, بنابراین در اثر ورود اشیاء خارجی به دلیل عدم وجود Fan در بخش ورودی موتور, میتوانیم شاهد بروز خسارت سنگین باشیم. 1

    در صورت استفاده در سایر وبلاگها و سایتها لینک مطلب در Wars and history و نام نویسنده و یا مترجم را ذکر کنید.



    فیلمی از درگیری های اخیر سپاه با گروهک پژاک


    سرباز فداکار نیروی زمینی ارتش درگذشت



    شلیک موشک ضد تانک تاو توسط کبرانی ایرانی و هدف قرار دادن تانک عراقی




    آخرین ویرایش: یکشنبه 20 شهریور 1390 05:38 ب.ظ
    ارسال دیدگاه