منوی اصلی
جنگها و تاریخ
  • دوشنبه 4 اردیبهشت 1396 06:41 ب.ظ نظرات ()


    تاریخ: 6-8 نوامبر 1772

    موقعیت: نزدیک پاتریا (یونان امروزی)

    نتیجه: پیروزی قاطع روسیه

    متخاصمین

    امپراطوری عثمانی

    خانات کریمه

    امپراطوری روسیه

    فرماندهان

    نامعلوم

    کونیائف

    استعداد رزمی

    9 فروند ناوچه

    16 فروند قایق توپدار

    7 فروند کشتی جنگی

    تلفات

    تمام ناوچه ها

    10 فروند قایق توپدار

    بدون تلفات

     

    نبرد پاتراس یک نبرد دریایی در طول جنگهای روس-عثمانی(1768-1774) بود. در روز 6 سپتامبر 1772 کونیائف با کشتی های همراهش لیوورنو را ترک کرد و از روز 5 اکتبر به همراه چشمه و گراف اورلوف در اطراف سریگو گردش می کرد. در روزهای 23 و 27 اکتبر تعدادی از کشتی هایی که از ناوگان اورلوف جدا شده بودند به او پیوستند. آنها از یک ناوگان ترک در خلیج پاتراس خبر می آوردند و درنتیجه ناوگان مشترک کونیائف و ویونوویچ جستجوی ناوگان ترکها را شروع کردند. در روز 5 نوامبر آنها به نزدیکی پاتراس رسیدند و در حدود 9 فروند ناوچه (با 30 توپ) و 12 قایق توپدار متعلق به ترکها را دیدند. 4 فروند قایق دیگر در کنار ساحل و در پناه توپخانه ی ساحلی ترکها لنگر انداخته بودند.

    روسها در روز 6 نوامبر حمله ی خود را با کشتی های کوچکتر ناوگانشان شروع کردند چرا که کانال ورودی تنگ بود و حرکت کردن کشتی های کوچکتر در آن راحت تر بود. حمله ی روسها سبب غرق شدن یک فروند ناوچه و 2 فروند قایق توپدار و فرار بقیه ی ناوگان ترکها شد. فردای آن روز حمله ی روسها دوباره تکرار شد ولی اثر مهمی نگذاشت.

    در روز هشتم نوامبر روسها در ساعت 11:30 حمله ی خود را آغاز کردند. نیم ساعت بعد چند فروند از کشتی های عثمانی در حال سوختن در آتش بودند. در نهایت 7 فروند ناوچه و 8 فروند قایق توپدار ترکهای غرق شدند و بقیه ی ناوگانشان فرار کردند. تنها ناوچه ی باقیمانده ی ناوگان عثمانی کمی بعد بازگشت و توسط روسها غرق شد. در روز 15 نوامبر ناوگان روسیه به دریای اژه بازگشت.

     

    ترجمه و تلخیص

    رضا کیانی موحد

    منبع

    https://en.wikipedia.org/wiki/Battle_of_Patras

    آخرین ویرایش: جمعه 8 اردیبهشت 1396 10:42 ق.ظ
    ارسال دیدگاه
  • پنجشنبه 28 مرداد 1395 04:14 ق.ظ نظرات ()

    جنگ روس و عثمانی(1787-1791)

     

     

    از سال 1777 تا 1783 سووروف در کریمه و قفقاز خدمت می کرد. او از سال 1782 تا 1784 نیروهای روسی را در کریمه فرماندهی کرد و از طرف کاترین دوم ارمنیهایی که از کریمه رانده شده بودند دوباره سامان داد و شهر جدیدی برایشان بناکرد که نور نخجوان نام گرفت.

    در سال 1787 کاترین شبه جزیره ی کریمه را به خاک روسیه ملحق کرد و آتش جنگ بین روسیه و عثمانی دوباره شعله ورشد. روسها انتظار داشتند که فشار نظامی سبب شود که ترکها الحاق کریمه و قیومیت آنها را بر گرجستان بپذیرند. در عوض، ترکها با تحریک تاتارهای کریمه به شورش پاسخ روسها را دادند. با شروع جنگها اتریشیها به طرفداری از روسها وارد کارزارشدند. در سالهای 1787 تا 1791 سووروف دوباره به جنگ با ترکها فرستاده شد و در نبردهای متعددی به پیروزی رسید.

    سووروف دوبار در سالهای 1787 (محاصره اوچاکوف) و 1789(نبرد رود ریمنیک) زخمی شد. در هر دو نبرد یک سپاه اتریشی تحت فرمان شاهزاده یوسیاس ساکس بورگ حضور داشت اما در نبرد آخری سووروف به تنهایی فرمانده تمام قشون متحد بود.

    http://file.mihanblog.com//public/user_data/user_files/184/551922/RussoTurkishWar.png
    آخرین ویرایش: دوشنبه 25 مرداد 1395 10:40 ق.ظ
    ارسال دیدگاه
  • شنبه 15 خرداد 1395 06:21 ب.ظ نظرات ()



    Suvorov Alex V.jpg

     

    دوران کودکی

    سووروف در یک خانواده برجسته به دنیا آمد. پدرش یک فرمانده ی نظامی و سنتاور بود. شایعاتی وجود دارند حاکی از اینکه اجداد او در سال 1622 از سوئد به روسیه مهاجرت کرده بوند. سووروف در کودکی ضعیف و مریض حال بود و پدرش گمان می کرد که بعدتر او را در یک اداره مشغول کند. به هرحال، سووروف در کودکی زبانهای فرانسوی، آلمانی، لهستانی و ایتالیایی را فراگرفت و به مطالعه ی آثار نظامی و زندگی نامه ی سرداران بزرگ تاریخ پرداخت. او سعی کرد تا بر ضعفهای بدنی خود غلبه کند اما پدرش همچنان او را برای زندگی نظامی مناسب نمی دید. در سن 12 سالگی سووروف با ژنرال گانیبال ،که در همسایگی آنها زندگی می کرد، آشناشد و به شدت او را  تحت تأثیر قرار داد و گانیبال به پدر سووروف اصرار کرد که او را به ارتش بفرستد. در سال 1748 سووروف جوان وارد هنگ گارد جاودان سِمیونوسکی شد و 6 سال در آنجا ماند. او به تحصیل خود ادامه داد تا اینکه در طی جنگهای هفت ساله (1756–1763)  برای اولین بار طعم جنگ را از نزدیک چشید. پس از اینکه او چند بار شجاعت خود را به رخ پروسی ها کشید در سال 1762 و با 33 سن سال به درجه ی سرهنگی نائل شد. پس از آن سووروف را به لهستان فرستادند تا نیروهای تحت فرمان پولاسکی را متفرق کند. او با فتح کارکو در سال 1768 زمینه ساز تقسیم لهستان بین پروس، اتریش-مجارستان و روس شد. در این زمان او به درجه ی سرلشکری رسید.

    جنگ روس  و عثمانی 1768-1774

     

    در همان سال جنگ 6 ساله ی روسها با عثمانی ها آغاز شد و سووروف توانست به موفقیتهای بسیاری ،به ویژه در نبرد کوزلوچا، دست بیابد. در ابتدای جنگ به نظر می رسید که ترکها دست بالا را دارند اما شوروشهای داخلی و ظهور نادرشاه در ایران قدرت آنها را به چالش می کشید. از طرف دیگر پس از سالها برتری تکنیکی اروپایی ها در حال سبقت گرفتن از عثمانی در زمینه ساخت سلاح بودند. روسها حرکت خود را با حمله به مولداوی(1769) آغاز کردند. پس از آن روسها به سمت والاشی چرخیدند و بوخارست را از دست ترکها درآوردند.

    نبرد کوزلوچا(20 ژوئن 1774)

    این نبرد ،که در بلغارستان امروزی صورت گرفت، یکی از نبردهای نهایی و سرنوشت ساز در این سری از جنگهای روس و عثمانی  بود. استعداد ترکها 40هزار نفر و استعداد سپاه روسیه تنها 8 هزار نفر بود اما ترکها به دلیل شکستهای قبلی و تدارکات ضعیف خود روحیه ای شکننده داشتند. سووروف در این نبرد نیروهایش را به 4 دسته تقسیم کرد و به روسها حمله کرد. حمله ی سواره نظام عثمانی توسط روسها متوقف شد درحالیکه سواره نظام روس توانست با حمله به پشت خطوط ترکها توپخانه ی آنها را تصرف کند. ترکها با به جای گذاشتن 3هزار نفر تلفات نبرد را واگذار کردند. این پیروزی یکی از دلایل اصلی نشستن ترکها در پای میز مذاکره بود. اتریش بین دو دولت میانجیگیری کرد و در نتیجه روسها قسمتهایی از قفقاز را از چنگ ترکها درآوردند و کریمه به عنوان یک خان نشین مستقل به یکی از اقمار روسیه تبدیل شد. خود اتریش نیز قسمتی از جنوب گالیسی را به عنوان پیشکش دریافت کرد. آنها سالها بعد کریمه را نیز بلعیدند. در سال 1774 سووروف به درجه ی سپهبدی رسید. او بعدتر نیز ناچار شد که در برابر عثمانی ها مصاف دهد.

    File:Treaty of Küçük Kaynarca.svg

    نتیجه ی جنگ برای عثمانی از دست دادن قسمتهای قرمز-سبز(به نفع روسیه) استقلال کریمه(قسمتهای زرد-سبز) بود


    سرکوب پوگاچوف

    پس از رسیدن به درجه ی سپبهبدی سووروف را برای سرکوب شورش پوگاچِف فرستادند. پوگاچف ادعامی کرد که پیتر سوم به قتل رسیده است. سووروف زمانی به محل درگیریها رسید که پوگاچف توسط دوستان قزاقش تسلیم نیروهای دولتی شده بود و توانست در بازجویی ها حضور داشته باشد. پوگاچف را بعدتر در مسکو گردن زدند.

    مترجم و مولف: رضا کیانی موحد

    آخرین ویرایش: جمعه 14 خرداد 1395 06:35 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
ساخت وبلاگ در میهن بلاگ

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | ساخت وبلاگ صوتی صدالاگ | سوال و جواب و پاسخ | رسانه فروردین، تبلیغات اینترنتی، رپرتاژ، بنر، سئو | Buy Website Traffic