منوی اصلی
جنگها و تاریخ
  • پنجشنبه 4 مرداد 1397 08:15 ق.ظ نظرات ()
    Char D11936.jpg
    اینجا را بخوانید.
    آخرین ویرایش: سه شنبه 2 مرداد 1397 07:00 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • شنبه 23 تیر 1397 10:34 ق.ظ نظرات ()

    SU-76i self-propelled gun was armed with a 76.2 mm (3 in) S-1 anti-tank gun

    با شروع سال 1941، روسها شروع به استفاده از تعدادی از تانکهای غنیمت گرفته شده از آلمانها بر علیه خود آلمانها کردند. بعضی وقتها توپ این ماشینها را با توپهای روسی عوض کرده بودند. این ابتکاری برای واحدهای خط مقدم بود تا کمبود تجهیزات خود را که ناشی از تلفات سنگین بود جبران کنند. در سال1942، با شروع پروژه اس.جی-122آ وضعیتی متهوارانه پدیدار شد. آن پروژه موفقیت آمیز نبود و در انتهای سال 1942 -که نبرد استالینگراد به روسها اجازه داد که صدها تانک آلمانی را غنیمت بگیرند- آن پروژه رها شد. در ابتدای سال1943 روسها سعی کردند تا از این غنیمتها استفاده کنند. شاسی آنها بدون تغییر ماند اما قسمتهای ثابت خدمه بزرگتر شد و توپهایی مانند آنکه در تی-34 /76 نصب شده بود بر روی آنها کارگذاشته شد.

    Battle of Kursk SU-76i attached to the 5th Guards.

    سلاح جدید اولین بار در ماس1943 آزمایش شد و در نبرد کورسک در برابر صاحبان پیشینش بکاررفت. آنها را در هنگهای توپهای خودکششی –درکنار اس.یو-76 ها- جای دادند. اگرچه قسمت خدمه آنها فراخ بود آما این ماشینها ایرادی مشترک داشتند که تمام تانکهای آلمانی که توسط روسها مورد استفاده قرارمی گرفتند از آن رنج می کشیدند؛ انها بسیار شکننده بودند. از جمله شکایتهای خدمه آنها این بود که اس.یو- 76آی باید در هوای سرد به سختی روشن می شد. در تحت این شرایط، ماشین به سرعت در وضعیتی گرفتار میش د که نیاز به تعمیر پیدا می کرد و بلااستفاده می شد حتی بدون اینکه صاحبان سابقش دخالتی کرده باشند. زمانی که اس.یو-76 در تعدادی معنی دار در سال1943 تولید شد اس.یو- 76آی را در سال1944 برای وظایف آموزشی در نظرگرفتند و از سال1945 آنها را بازنشسته کردند. بعضی از آنها دوباره توسط آلمانها غنیمت گرفته شدند و دوباره بر علیه روسها وارد خدمت شدند.

    نویسنده دومینیک لومایر

    مترجم رضا کیانی موحد

    نیروی محرکه

    قدرت: 300اسب بخار

    قدرت ویژه:14 اسب بخار /تن

    سرعت در جاده:50 کیلومتر برساعت

    برددر جاده:180کیلومتر

    موتور: 1مایباخ

    متفرقه

    وزن:22000 کیلوگرم

    خدمه:4نفر

    تولید

    تعداد:201عراده

    از:مارس1943

    تا:نوامبر1943

    تسلیحات و زره

    1قبضه توپ 76.2میلیمتری با 98گلوله

     

     

    آخرین ویرایش: شنبه 23 تیر 1397 01:14 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • جمعه 4 اسفند 1396 04:04 ب.ظ نظرات ()

    خبرنگار نظامی ،آلکساندر خارولنکو، به گذشته می نگرد، زمانی که یک تانک متوسط تی-28 روسی به تنهایی تصمیم گرفت که جلوی پیشروی نازی ها را در مینسک بگیرد.

    روز ملی تانک سوارها در سال 1946 توسط ارش سرخ مسکو به عنوان قدردانی از نیروهای زرهی و مکانیزه در نبرد میهنی تعطیل رسمی شد. در سالگرد این روز خارولنکو مقاله ای درباره ی یکی از قهرمانهای زرهی در طی جنگ نوشت، کسی که یک تنه در برابر حمله ی سراسری تانکهای نازی در مینسک در جولای 1941 ایستادگی کرد.

    امروز روز دوازدهم از آغاز جنگ است.

    در ابتدای جولای 1941 یک دستگاه تانک تی-28 به فرماندهی سرگروهبان دمیتری مالکو در حال عقب نشینی با یک ستون مکانیزه در نزدیک برزینو (90 کیلومتری شرق مینسک که پس از جنگ به اشغال درآمد) بود که مورد حمله ی هواپیماهای نازی قرار می گیرد. موتور تانک آسیب می بیند. مالکو خودش از مکانیکی سررشته داشت و دست به کار می شود تا موتور را تعمیر کند اما از ستون خود عقب می افتد. مالکو و خدمه اش به جای اینکه به دنبال ستون خود بگردند تصمیم می گیرند تا به سمت غرب چرخش کنند و با آلمانها در مینسک روبرو شوند. آنها از یک انبار متروکه مهمات برمی دارند و به سمت پایتخت بلوروس به ر اه می افتند.

    نیروهای زرهی گودریان قبلا به شرق مینسک نفوذ کرده بودند و حرکت تی-28 تنها به سمت مینسک توجه آنها را به خود جلب نکرد.

    zl8gp

    تی-28 یکی از اولین تانکهای متوسط تاریخ که در سال 1932 ساخته شد.

    صف شکنی آتشین

    مالکو و همراهانش در حالیکه به سمت غرب می رفتند در 40 کیلومتری مینسک و در کنار پل رودخانه سویسلاخ به یک ستون از موتور سیکلتهای نظامی آلمانی برخورد کردند. آنها به میان ستون زدند و شروع کردند تا با توپ و 4 قبضه مسلسل تانک به نیروهای دشمن شلیک کنند. پس از آن، آنها دو دستگاه کامیون، یک دستگاه نفربر زرهی نیم شنی و یک دوجین از سربازان آلمانی را در برابر یک کارخانه ی مشروب سازی از بین بردند. 

    آنها به سمت شهر پیشروی کردند و در خیابان های شهر هرجا که به سربازی برخورد می کردند وی را به گلوله می بستند. آنها در طی حمله ی خود به مینسک در حدود 10 دستگاه تانک یا خودروی زرهی، 14 دستگاه کامیون و 3 قبضه توپ را نابود کردند. تلفات آلمانی ها به 360 نفر سرباز و افسر می رسید.

    قبل از اینکه فرماندهان آلمانی بفهمند که چه اتفاقی افتاده است، خدمه ی تی-28 به سمت مرکز شهر حرکت کردند و به تیراندازی خود ادامه دادند تا مهماتشان تمام شد. یک قبضه توپ ضد تانک آلمانی به تانک روسی شلیک کرد اما زره جلویی تانک ضربه ی گلوله را گرفت و با توپ آلمانی با آتش متقابل منهدم شد.

    تی-28 به سمت بیرون شهر حرکت کرد اما با شلیک توپهای دشمن از پهلو آسیب دید و آتش گرفت. خدمه ی آن سعی کردند تا از تانک در حال سوختن فرار کنند.

    سرنوشت خدمه

    راننده ی تانک سرگرد واسچکین از دهلیز فرمانده فرار کرد و قبل از اینکه توسط نازی ها مورد اصابت قرار بگیرد سعی کرد تا با هفتیر خود به آنها شلیک کند. دو خدمه ی دیگر نیز در تبادل آتش با دشمن کشته شدند. نیکولای پادن اسیر شد و 4 سال در اردوگاه اسارت ماند. او پس از جنگ آزاد شد و به ارتش پیوست اما در سال 1946 از خدمت معاف شد. فئودور نائوموف سعی کرد پنهان شود. او به پارتیزانهای بلوروس پیوست و در سال 1943 زخمی شد.

    4585243955420132f07d7f228f0dedbe--soviet-army-military-tank

    مالکو سعی کرد تا به مینسک فرار کند و خود را به نیروهای روس برساند. او به عنوان فرمانده ی تانک تا آخر جنگ به نبرد خود ادامه داد و 16 بار تانکش مورد اصابت قرار گرفت. زمانی که جنگ تمام شد مالکو به فرماندهی یک گروهان تانک رسیده بود. او در آزادی مینسک شرکت داشت و وقتی که وارد شهر شد توانست لاشه ی سوخته ی تانکش را در خیابانهای شهر شناسایی کند.

    در بهار 1945 نیروهای ضداطلاعات آمریکایی سرگرد رودولف هال را در اطارف روهر دستگیر کردند. او به آمریکایی ها گفت که در تابستان 1941 تقریبا تمامی گروهانش را در حمله ی غافلگیرکننده ی یک دستگاه تی-28 روسی در مینسک از دست داده است. آمریکایی ها بازجویی های او را به روسها دادند اما هیچ کس داستان مالکو و سرگرد هال را باور نمی کرد. تنها در سال 1966 نیکولای پادن این داستان را تأیید کرد و در نتیجه مالکو به مدال درجه ی جنگ میهنی دست یافت.

    CepRSGcXEAE4Biz

    مالکو

    تی-28 یکی از بهترین تانکهای روسی در مراحل ابتدایی جنگ بود. زره آن از روبرو به 80 میلیمتر و از پهلو و کنار به 40 میلیمتر می رسید. پیکربندی غیرعادی چند برجک یک قبضه توپ 76 میلیمتری و 4 قبضه مسلسل 7.62 میلیمتری را شامل می شد. توپ اصلی می توانست در فاصله ی هزار متری به زرهی به قطر 50 میلیمتر نفوذ کند. موتور آن با توان 500 اسب بخار می توانست به تانک سرعتی برابر با 40 کیلومتر بر ساعت بدهد. تی-28 می توانست به سادگی از خندقها، خاکریزها و دیگر موانع عبور کند. بیسیم تی-28 اجازه می داد تا شعاع 60 کیلومتر ارتباط تانک با نیروهای خودی برقرار بماند. خدمه ی تانک تی-28 به صورت استاندارد 6 نفر بودند. زمانی که جنگ آغاز شد ارتش سرخ در حدود 250 دستگاه تی-28 عملیاتی در اختیار داشت. آخرین نبردی که تی-28 ها در آن شرکت کردند در سال 1944 اتفاق افتاد.

    direct

    رژه ی تانکهای تی-28 در میدان سرخ مسکو در هفتم نوامبر 1939

    ترجمه و تلخیص

    رضا کیانی موحد

    منبع

    https://weaponsandwarfare.com/2017/12/25/the-unbelievable-true-story-of-a-lone-soviet-tanks-raid-on-nazi-occupied-minsk/

    آخرین ویرایش: سه شنبه 15 اسفند 1396 11:45 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • پنجشنبه 19 بهمن 1396 04:38 ب.ظ نظرات ()


    SU-122 TBiU 8.jpg 

    جنگ جهانی دوم جایی بود که اصل بقای اصلح داروین خود را در ادوات زرهی نشان داد. کشورهایی که در زرهی حرفی برای زدن داشتند سعی داشتند با ارائه ی بهترین ماشینهای جنگی حریف را از دور خارج کنند. در این میان آلمان نازی ، پیشتاز زرهی در آن عصر، برگ برنده ای رو کرد: توپهای هجومی. وظیفه ی اصلی توپهای هجومی دفاع از پیاده نظام در برابر واحدهای دشمن در نقش یک توپ خودکششی بود. هرچند که در ابتدا قرار بود که توپهای هجومی پیاده نظام خودی را مشایعت کنند اما با اوج گرفتن جنگ نقش شکارچی تانک نیز به آنها واگذار شد و بسیاری از آنها در واحدهای زرهی بکارگرفته شدند. این راهکار بعدتر توسط بقیه ی قدرتهای زرهی ، از جمله روسیه ی شوروی، در پیش گرفته شد. روسها تعدادی از تانکهایشان را با نصب برجک ثابت به توپهای هجومی تبدیل کردند که موفق ترین آنها را می توان توپ هجومی اس.یو-122 دانست که به یک قبضه توپ 122 میلیمتری مسلح شده بود.


    آخرین ویرایش: چهارشنبه 18 بهمن 1396 10:44 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • سه شنبه 18 مهر 1396 02:23 ب.ظ نظرات ()

     تایپ-1

    تانك تایپ-1 قدم بعدی در بهینه سازی تانک تایپ-97 بود. سلاح اصلی تایپ-1 همان توپ 47میلیمتری بود که بر روی شینهوتو نصب شد و اگرچه سرعت دهانه بالایی داشت هنوز هم در برابر شرمنها عاجز بود. اندازه ی بزرگتر آن و صفحه ی آهنی صافی كه در جلوی بدنه نصب شده است آن را از شینهوتو متمایز می كند. تایپ-1 اولین تانک ژاپنی ها بود که به صورت استاندارد مجهز به بیسیم بود. موتور جدید میتسوبیشی توان 240 اسب بخار برای تایپ-1 فراهم می کرد.

    طراحی تایپ-1 در سال 1941 تمام شد اما نیاز صنایع کشتی سازی ژاپن به فولاد تولید آن را تا سال 1943 عقب انداخت. در مجموع 170 دستگاه تانک تایپ-1 ساخت شد. تحلیل رفتن توان صنعتی ژاپن در انتهای جنگ تولید انبوه این تانك را ناكام گذاشت. این تانکها را به دفاع از سرزمین اصلی ژاپن اختصاص دادند که با تسلیم شدن ژاپن فرصت عرض اندام در میدان جنگ را نیافتند.

     

    تایپ-1

    تایپ-3

    ارتش ژاپن در طول جنگ همچنان مبه دنبال یک رقیب مناسب برای شرمن های آمریکایی می گشت اما تا آمده شدن تانک جدید نیاز به یک راه حل موقف داشتند. در نتیجه، آنها دوباره به سراغ بهینه سازی تایپ-97 رفتند. تانك تایپ-3 توسعه ی یافته ی تایپ-97 با برجكی بزرگتر بود كه به یک قبضه توپ 75 میلیمتری ،الهام گرفته از یک توپ فرانسوی، مسلح شده بود. گلوله های ضدزره این توپ می توانستند با شلیک از فاصله ی 1000 متری در 65 میلیمتر فولاد نفوذ کنند.

    این تانك تقریبا به خوبی شرمن ها بود اما تنها چند دستگاه از آن ساخته شد و در سال1944 وارد خدمت شد. آنها را تنها در ژاپن بكارگرفتند تا در برابر هجوم دشمن به خاك اصلی ژاپن مقاومت كند و در نتیجه آنها هم مانند تایپ-1 فرصت جنگیدن پیدا نکردند. تایپ-3 آخرین تانکی بود که ژاپنی ها تولید کردند که تا انتهای جنگ در خط تولید باقیمانده بود.

    تایپ-3

    تایپ-4

    تایپ-4 آخرین تیر ترکش صنایع تانک سازی ژاپن بود و قرار بود که از پس شرمن بربیاید. توسعه ی تایپ-4 در سال1942 ،و بر اساس تایپ-97 و نصب یک توپ 57 میلیمتری، آغازشد. در جولای1943، روشن شد كه باید این توپ را كنار بگذارند و طراحی تانك را با یك توپ ضدهوایی 75 میلیمتری بلندتر از سر بگیرند. اولین نمونه تا قبل از 1944 ساخته نشد و در نهایت تنها 2 دستگاه از تایپ-4 ها تکمیل شدند. پروژه ی ساخت تایپ-4 از سطح آزمایش فراتر نرفت. همزمان با تایپ-4 طراحی یک نمونه ی بزرگتر با نام تایپ-5 نیز در دستور کار قرار داشت که تنها یک نمونه ی آزمایشی از آن ساخت شد. با ساخت تایپ-5 پرونده ی ساخت تانک بومی برای ارتش ژاپن در زمان جنگ جهانی دوم برای همیشه بسته شد.

    تایپ-4

    آخرین ویرایش: جمعه 14 مهر 1396 09:04 ق.ظ
    ارسال دیدگاه
  • جمعه 14 مهر 1396 02:08 ب.ظ نظرات ()

     

    با پایان جنگ جهانی اول ژاپن سعی کرد تا عنصر زرهی را به نیروی زمینی خود اضافه کند. اولین گام آنها در ساخت تجهیزات زرهی کپی کردن از روی تانکچه ی انگلیسی گاردن لوید بود. این تانکچه تایپ-94 نام گرفت. زرهپوشهای سبکی مانند تایپ-94 ،هرچند که سلاحی کوچک و زرهی اندک داشتند اما برای استفاده در شرق آسیا بسیار مناسب بودند. قدم بعدی ژاپنی ها ساخت یک تانک سنگین بومی بود. این تانک سنگین تایپ-87 نام گرفت ولی از بخت بد در زمانی ساخته شد که ژاپنی ها یک موتور بومی مناسب برای آن نداشتند. به همین دلیل پس از ساخت یک نمونه ی آزمایشی پروژه ی آن کنار گذاشته شد و طراحی تانکهای سبک تری در دستور کار قرار گرفت.

    در سال 1931 ژاپنی ها تانک تایپ-89 را به صورت انبوه تولید کردند. تایپ-89 اولین تانک واقعی ژاپنی ها بود. پس از آن در سال 1938 تانک تایپ-97 وارد کارزار شد و به تانک استاندارد نیروی زمینی ژاپن تبدیل شد. بهینه سازی های زیادی بر روی تایپ-97 صورت گرفت تا بتواند به عنوان یک تانک مناسب با همآوردهای غربی و شرقی خود رویارویی کند. بهترین بهینه سازی بر روی تایپ-97، تانک تایپ-4 بود که آنقدر دیر وارد معرکه شد که دیگر بود و نبودش در جنگ اثری نداشت.

    تایپ-94

    تایپ-87

     

     

    تایپ-89

    هنگامی كه روشن شد ساخت یک تانك سنگین بومی در ژاپن امکان پذیر نیست، پروژه ی تایپ-89 کلید خورد. در حقیقت، تایپ-89 اولین تانكی است كه طراحی آن كاملا در ژاپن انجام شد هرچند که طراحی آن بر اساس تانك مارك سی انگلیسیها ،که ژاپن آنها را در سال 1927 خریده بود، صورت گرفت.

    قرار شد تا بدنه ی تایپ-89 سبک تر از تایپ-87 ساخته شود و به همین دلیل به جای آهن از فولاد در ساخت آن استفاده شد. بدنه ی تایپ-89 كمی قدیمی و نسبت به برجك و توپ كوتاه نصب شده بر آن بزرگ به نظر می رسد. به علت قیمت بالای بنزین ژاپنی ها کار بر روی یک موتور دیزل را آغاز کردند و پس از تولید 113 دستگاه تایپ-89 با موتور بنزینی تعداد 291 دستگاه تایپ-89 را با موتور دیزلی تولید کردند. در حقیقت، تانک تایپ-89 اولین تانک تاریخ با پیشرانه ی دیزل است که به تولید انبوه رسید. تایپ-89 جدید بسیار شبیه مدل اصلی است اما جایگاه فرمانده آن بزرگتر بوده و دریچه خروج آن دو تكه است. در تولیدات اولیه از بدنه ی مدل اصلی استفاده شد ولی بعدا بدنه را دوباره طراحی كردند و مسلسل را در سمت چپ قرار دادند.

    سلاح اصلی تایپ-89 یک قبضه توپ 57 میلیمتری ،برای حمایت از پیاده نظام، بود و 2 مسلسل 6.5 میلیمتری سلاح اصلی را پشتیبانی می کردند. توپ اصلی می توانست در یک زره به ضخامت 20 میلیمتر در فاصله ی 500 متری نفوذکند.

    طراحی تایپ-89 در سال 1929 تمام شد و تولید انبوه آن در سال 1931 آغاز شد. تایپ-89 در زمان آغاز جنگ با چین (سال1932) آماده ی نبرد بود و برای اولین بار در نبرد با چینی ها به خدمت گرفته شد. ژاپنی ها اولین هنگهای زرهی مستقل خود را با این تانکها تشکیل دادند. هرچند که قبل از آغاز جنگ در اقیانوس آرام این تانك منسوخ شده بود اما ژاپنی های تا سال 1945 آن را در چین و آسیا بكارگرفتند.

    تایپ-89

     

    تایپ-97

    تجربیات رزمی ارتش ژاپن در منچوری نشان داد که تایپ-89 کندتر از آن است که بتواند واحدهای پیاده موتوریزه را همراهی کند. طراحی یک تانک جدید برای پشتیبانی پیاده نظام در سال 1937 به ثمر نشست و اولین نمونه ها توسط کارخانه ی تانک سازی میتسوبیشی در توکیو ساخته شد. هرچند که تایپ-97 در ابتدا گران قیمت به نظر می رسید ولی با آغاز جنگ دوم با چین ساخت آن را در اولویت قرار دادند.

    وزن این تانک به 14 تن می رسید و توسط یک موتور دیزل به توان 170 اسب بخار جابجا می شد. سلاح اصلی آن یک توپ 57 میلیمتری با سرعت دهانه ی پایین برای مقابله با پیاده نظام دشمن بود. دو قبضه مسلسل سلاح های ثانویه ی تایپ-97 را تشکیل می دادند. ضعف این توپ در نبرد با تانکهای روسی در طی زد و خوردهای مرزی ژاپن با روسها در مغولستان سبب شد تا یک توپ 47 میلیمتری با طول بیشتر و سرعت دهانه ی بالاتر برای تایپ-97 طراحی و ساخت شود. این نمونه ی جدید شینهوتو نامیده شد.

    از سال 1942 به بعد تولید تایپ-97 متوقف شد و شینهوتو جای آن را در خط تولید گرفت. در حدود 300 دستگاه از تایپ-97 های استاندارد نیز با تعویض برجک تبدیل به شینهوتو شدند. تا سال 1943 ،که تولید شینهوتو متوقف شد، جمعا در حدود 2100 دستگاه تایپ-97 ساخت شد. از نظر تعداد، تایپ-97 رکورد دار تانکهای ژاپن در جنگ جهانی دوم می باشد. این تانك در تمام دوران جنگ تانك اصلی ژاپن ماند. اگرچه تایپ-97 برای جنگ با چین مناسب بود اما در برابر تانكهای روسی و غربی حرفی برای گفتن نداشت.

    تایپ-97

     

    شینهوتو

     

    آخرین ویرایش: جمعه 14 مهر 1396 09:03 ق.ظ
    ارسال دیدگاه
تعداد صفحات : 3 1 2 3