پنجشنبه 7 دی 1396 11:32 ق.ظ نظرات ()

 

نبرد در هوا با ظهور تکنولوژی های جدید همراه شد. اولین هواپیما در سال 1903 به پرواز درآمد و تا سالها توانایی های بالقوه ی نظامی آن نادیده گرفته شد. اما در ابتدای درگیریها در سال 1914 ، در هر دو جبهه ی غرب و شرق، زمانی که واحدهای سنتی شناسایی مانند سواره نظام به خاطر قدرت توپخانه ی دوربرد مدرن تحرک خود را از دست دادند، هواپیماهای شناسایی به صحنه آورده شدند.

در سالهای بعدی، هواپیما برای عملیات زمینی وسیله ای حیاتی شد. هواپیما شناسایی ها را انجام می داد و در سال 1915 با گرادادن دقت توپخانه را افزایش داد. این امر سبب شد تا نیاز به جلوگیری از هواپیماهای دشمن برای انجام ماموریتهای شناسایی حس شود و از اینجا بود که هواپیماهای جنگنده پیداشدند.  اختراع مسلسلهای همزمان که از درون ملخ شلیک می کردند در سال 1915 به آلمانها یک برتری اولیه داد اما پس از آن با وجود چند تجدید حیات پر هزینه مانند آوریل خونبار 1917، برتری عددی متفقین در هوا به آنها تفوق می داد. خلبانهای موفق جنگنده ها تبدیل به تکخال شدند و با تبلیغات جنگی به عنوان شوالیه های آسمانی، قهرمانهای سنتی در عصر جنگهای مکانیزه، معرفی می شدند.

آدولف پیگو اولین تکخال نیروی هوایی فرانسه

فوکر ئی.آی اولین جنگنده ی تک سرنشین با مسلسل نصب شده در میان ملخ

نبردهای دریایی نیز نیاز روز افزونی به هواپیماها داشتند. در سالهای ابتدای جنگ، زیپلنهای نیروی دریایی آلمان به آنها توان بیهمتایی در شناسایی می داد. بعدتر، نیروی هوادریایی سلطنتی و نیروی هوایی سلطنتی هواپیماهایشان را به دریاها اعزام کردند. آنها ابتدا از ناوهایی که هواپیمای آب نشین را به پرواز درمی آوردند استفاده کردند اما بعدها برای شناسایی و حمله به مواضع زمینی دشمن و کشتی ها از هواپیماهایی که از کشتی های جنگی و ناوهای هواپیمابر،که به تازگی اختراع شده بودند، استفاده کردند. هواپیماها و زیپلنهای متفقین نقش مهمی در عملیات بر ضد زیردریایی ها بازی کردند.

ناو فرانسوی فودره اولین ناو حمل هواپیماهای آب نشین در تاریخ

ناو هواپیمابر ژاپنی واکامیا اولین حمله ی هوایی از روی ناوهواپیمابر را انجام داد.

 

عملیات با نیروی هوایی مستقل از هوانیروز یا هوادریا در طی جنگ آغازشد. ریشه ی اصلی این امر بمباران استراتژیک بود. ایده ی اصلی این بود که هواپیما می تواند از خطوط دفاعی دشمن عبور کند مستقیما به منابع درآمد و مراکز صنعتی او حمله کرده و اراده ی او برای مقاومت را هدف بگیرد. این حملات با حملات زیپلنهای آلمانی، و بعدتر بمب افکنهای سنگین گوتا، به بریتانیا آغاز شد، اما بعدتر در سال 1918 با حملات نیروی هوایی سلطنتی به مراکز صنعتی آلمان ادامه یافت.

یکی از زپلنهای کلاس کیو که در بمباران لندن توسط آلمانها به کار گرفته شدند.

در سال 1918، قدرت هوایی به عنوان یک بخش یکپارچه از سازمان رزم مدرن برقرار شد. توپخانه ی هدایت شده توسط هواپیما، عملیات بازدارنده و عملایت زمینی نقش مهمی در دفع حملات آلمان در سال 1918 بازی کردند. نیروی هوایی فرانسه با چتر آذوغه و مهمات را به یک تیپ در محاصره شده توسط آلمان رساند. گزارش شده که بیمارستانهای آلمان سربازهایی که با چرخ هواپیماهای جنگنده بمب افکن نیروی هوایی سلطنتی مجروح شده بودند درمان می کردند. هنگام ضدحمله ی متفقین در سال 1918 نیروی هوایی آلمان اولین عملیاتهای ضدتانک را انجام دادند و هواپیماهای تمام فلزی یونکرس را به تعاقب زرهی بریتانیا می فرستاند. متاسفانه، تجربه ی موفق همکاری بین نیروی هوایی و زمینی بریتانیا به سرعت پس از جنگ به فراموشی سپرده شد.

 

مترجم رضا کیانی موحد

منبع: اطلس نظامی جهان صفحات 180-181