منوی اصلی
جنگها و تاریخ
  • سه شنبه 27 آذر 1397 07:40 ب.ظ نظرات ()
    این را ببینید تا بعدا درباره ش بحث کنم
    آخرین ویرایش: سه شنبه 27 آذر 1397 07:37 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • جمعه 3 آبان 1392 10:16 ب.ظ نظرات ()

    قابل توجه دوستانی که ادعا می کنند محمدرضا پهلوی از بیخ بی سواد بوده
    آخرین ویرایش: جمعه 3 آبان 1392 10:20 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • سه شنبه 18 مهر 1391 10:04 ب.ظ نظرات ()

    http://wars-and-history.persiangig.com/%D8%AC%D9%86%DA%AF%20%D8%AA%D8%AD%D9%85%DB%8C%D9%84%DB%8C/10287_200068516793505_1246182292_n.jpg

    http://wars-and-history.persiangig.com/%D8%AC%D9%86%DA%AF%20%D8%AA%D8%AD%D9%85%DB%8C%D9%84%DB%8C/483327_200068640126826_64192101_n.jpg

    ۶ اسفند ۱۳۶۴، پاوه کردستان، کاپیتان معنوی خلبان فانتوم پس از سقوط و خروج اضطراری توسط نیروهای محلی در کردستان به پایگاه های درون مرز برگردانده میشود.منبع هم در عکسها قید شده است.

     در صورت استفاده در سایر وبلاگها و سایتها لینک مطلب در Wars and history و نام نویسنده و یا مترجم را ذکر کنید.


    سالگرد آغاز جنگ تحمیلی


    عملیات برون مرزی سپاه قبل از آغاز جنگ برای خفه نمودن آتش توپخانه عراق 


    دو فیلم درباره عملیات آخوندک


    شلیک موشک ضد تانک تاو توسط کبرانی ایرانی و هدف قرار دادن تانک عراقی

    آخرین ویرایش: سه شنبه 18 مهر 1391 10:37 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • دوشنبه 7 آذر 1390 02:48 ق.ظ نظرات ()


    جمع آوری اطلاعات نظامی سابقه ای به اندازه تاریخ جنگ دارد. هر زمان که جنگی درمی گرفته است همیشه کسانی بوده اند که می خواسته اند درباره اهداف، توانایی ها و سلاح های دشمنانشان بیشتر بدانند. هنوز هم- بیش از همیشه- فعالیتهای اطلاعاتی بر پایه شایعه یا به قولی "حدسهای پرورش یافته" قراردارد. گاه این شایعات گفتگوهای خشم آلودی را سبب می شوند. بنابراین، برای اثبات دقت و سلامت اطلاعاتی که درباره دشمن جمع آوری شده اند تنها یک راه باقی می ماند؛ به دست آوردن نمونه های اصلی از تکنولوژی حریف و یا اسناد نظامی وی. از دوران جنگ جهانی دوم به بعد چند کشور در چنین فعالیتهای موفق تر از دیگران عمل کرده اند.

    Mig 15


    این نقشه در نهایت به شکست انجامید چرا که هیچ یک از خلبانهای آمریکایی حاضر نشدند که هواپیمای خود را تحویل دشمن دهند حتی اگر در درگیری هوایی کاملا گیر افتاده بودند. روسها اما توانستند به دو فروند سابر دست یابند. هر دو هواپیما در طی درگیری هوایی ساقط شده بودند ولی پس از برخورد به زمین وضعیتی نسبتا خوب داشتند.در اثر تجربیات کاملا ناگواری که در اثر حملات غافلگیرکننده یا تکنولوژیها و توانایی ها جدید در طی قرن بیستم بوجود آمدند اهمیت جمع آوری اطلاعات دست اول بیش از پیش آشکارشد. نه تنها در طی جنگ جهانی دوم بلکه اختصاصا در زمان جنگ سرد کسب اطلاعاتی که از منابع انسانی به دست می آمدند دشوارتر از پیش شد. کشورهای کمونیست پشت دیوار آهنین قرارگرفتند و اطلاعاتی که جاسوسان فراهم می کردند غیرقابل اطمینان و شخصی شدند. در حقیقت، اولین درگیری نظامی دوران جنگ سرد نشان داد که دانش غرب درباره سلاح ها و توسعه آنها در روسیه بسیار اندک است. کاملا روشن بود که فقدان اطلاعات صحیح، غافلگیری مجددی را دربرخواهدداشت.قبل از آغاز دوران جنگ سرد، آمریکا در جمع آوری و آزمایش هواپیماها و تکنولوژی دیگر کشورها بسیار مجرب شده بود. در زمان جنگ جهانی اول واحد اطلاعات خارجی نیروی هوایی آینده ایالات متحده تشکیل شد. در سال 1951 این واحد کوچک به مرکز اطلاعات فنی نیروی هوایی یا "آتیس" تبدیل شد. هنگامی که میگ-15 های روسی در آسمان کره ظاهر شدند -صرفنظر از حجم قابل توجه کارهای انجام شده به وسیله آتیس- روسها توانستند حریف خود را غافلگیرکنند. هیچ کس در اردوگاه غرب باورنداشت که روسها توانسته باشند هواپیمایی با چنین توانایی و در چنین تعدادی تولید کنند. آمریکایی ها -یا به عبارت دیگر آتیس- ناگهان دریافتند که نیازدارند تا حداقل یک نمونه سالم از میگ-15 به دست آورند تا بتوانند نقاط قوت و ضعف آن را مطالعه کنند. اما روسها در این زمینه جلوتر بودند. آنها در درجه اول علاقمند بودند تا تکنولوژیهای غربی را که از مال خودشان پیشرفته تر بودند را به دست آورند. عملیات نظامی تحت شرایط ماهرانه ادامه داشت اما روسها رسما خودشان را وارد معرکه کره نکرده بودند. با گذشت زمان، به دست آوردن یک فروند اف-86 سابر برای روسها به صورت یک عقده درمی آمد. آنها حتی یک تیم مخصوص تشکیل دادند که وظیفه داشت یکی از خلبانهای آمریکایی را مجبور به فرود در پشت خطوط کره شمالی یا چین کند.

    تلاشهای آغازین

    در مقابل، غربی ها به سادگی می خواستند که بیشتر درباره توانایی های هواپیماهای روسی بیاموزند تا بتوانند توانایی های هواپیماهای خود را افزایش دهند. اولین پروژه بزرگ با نام رمز "مولاه" نامیده شد و دست آخر موفق شد تا به خلبانهای آمریکایی کمک کند تا بر فراز کره با میگهای روسی بهتر مصاف دهند. در سپتامبر 1953 و تنها چند ماه پس از آغاز آتش بس، یک خلبان کره شمالی میگ-15 خود را به کره جنوبی برد. حال، نیروی هوایی آمریکا و آتیس قادربودند تا تمام قسمتهای هواپیما را بررسی و آزمایش کنند. هنوز اما، افشای اسرار میگ-15 به غرب کمک نکرد تا بتوانند پیشرفتهای تکنولوژیک روسها را کاملا دریابند.

    پهپاد سرنگون شده

    پس از پایان جنگ کره شایعاتی درباره یک هواپیمای مدرن رزمی از گوشه و کنار شنیده می شد که به دستان دشمن افتاده بود. به دلیل حساسیت قضیه، اطلاعات رسمی در اینباره منتشرنشده نبود و کمبود اطلاعات صحیح بحثهای خشمگینانه ای را باعث شده بود. چند بحث از آن دوران حتی تا کنون نیز ادامه یافته اند. دلیل اول جدلها آن بود که کاملا آشکارنبود که چند فروند از این هواپیماها در دستان دشمن هستند. با اینحال، می توان تضمین کرد که هیچ لاشه ای از هواپیماهای شناسایی آمریکایی بر فراز خاک روسیه سرنگون نشد یا هواپیماهایی مانند فانتومهای ساقط شده در ویتنام یا خاورمیانه سالم به دست روسها یا چینی ها نیافتاد.

    حقیقت این است که بیشتر این هواپیماها در دریا سقوط کردند اما چند فروند از آنها آخرین پروازشان را بر فراز شوروی سابق، چین، ویتنام یا مصر انجام دادند. به عنوان مثال، در دوم سپتامبر 1958، 4 فروند میگ-17 روسی یک فروند سی-130 آمریکایی را در نزدیکی ایروان -ارمنستان امروزی- ساقط کردند. روسها نه تنها بدنه هواپیما را به دقت بررسی کردند بلکه در این مورد خاص گمان می شود که چند نفر از خدمه هواپیما در یک اردوگاه مخفی در سیبری ناپدید شده اند. چنین سناریویی باید درباره تعدادی از خلبانهای آمریکایی که هواپیمایشان در جنگ کره ساقط شد نیز اتفاق افتاده باشد.


    Mig -17


    c-130 hercules

    قطعات جالبتری از تکنولوژی پیشرفته آمریکا بین سالهای 1968 تا 1970 به دست روسها و چینی ها افتاد. به عنوان مثال هنگامی که که آمریکا به صورتی وسیع از پهپادهای "بی کیو ام-34" بر علیه چین و ویتنام استفاده کرد تعدادی از آنها توسط دفاع هوایی این کشورها ساقط شدند و با شرایط خوب به دست آنها افتادند. چینی ها بر اساس این پهپاد دست به ساخت پهپادهای "چانگ هینگ" زدند که توسط هواپیما پرتاب می شدند. در ابتدا، این پهپادها توسط بمب افکنهایتوپولوف-4 پرتاب می شدند که خود نمونه ای از تکنولوژیهای "بربادرفته" است. حتی نمونه های جدید چانگ هونگ که اخیرا در نمایشگاه هوایی "ژوهایی" به نمایش درآمده اند تشابه زیادی با "آکیو ام-24 ان" آمریکایی دارند. با اینحال، درحال حاضر نه روسیه نه چین و نه هیچ کشور دیگر کمونیستی یک هواپیمای کامل نظامی غرب را در اختیارندارند.

             http://s2.picofile.com/file/7199328602/ai_targets_bqm34.jpg

    یک فروند بمب افکن توپولوف-4 چینی درحالیکه یک فروند پهپهاد چانگ هینگ در زیربال چپ آن بسته شده است. این پهپاد بر اساس پهپاد آمریکایی آ کیو ام-34 ساخته شده است.

    چگونه می توان یک فروند میگ به دست آورد؟

    دراین گیرودار، آمریکا و ناتو در به دست آوردن تکنولوژیهای روسی دچار مشکل بودند. بین سالهای 1945 تا 1950 یک سری از پناهندگی ها آسیبی سخت به نیروی هوایی یوگسلاوی سابق رساند اما این پناهندگان نتوانستند سخت افزار مهمی را با خود به این سوی دیوار آهنین بیاورند. علت اصلی این امر آن بود که یوگسلاوی هنوز از هواپیماهای منسوخی که روسها در زمان جنگ دوم جهانی به آنها داده بودند استفاده می کردند. با وجود این، پناهندگان کمک کردند تا تصویر واضحتری از مقاصد سیاسی و وضعیت کشورهایشان به دست آید.

    در مقابل، سالهای پس از آن از نظر فنی برای غرب فاجعه آمیز بود. در پاییز 1958 یک سری درگیری هوایی بین هواپیماهای تایوان و چین به وقوع پیوست که در طی آنها برای اولین بار موشک "سایدویندر" توسطاف-86 های تایوان بکارگرفته شدند. در طی این نبردهای خونبار در حدود 20 فروند موشک سایدویندر شلیک شدند که حداقل یک دوجین از آنها به هدف اصابت کردند. به هرحال یکی از آنها پس از برخورد به بدنه یک فروند میگ-17 عمل نکرد و خلبان خوش شانس چینی توانست هواپیما را به همراه موشک تقریبا سالم به پایگاه خود بازگرداند.

       


    هدف قرار گرفتن یک اف 6 امریکایی توسط موشک سایدوایندر به صورت ازمایشی


    اف 86 امریکایی

    موشک سایدویندر بی اندازه برای روسها مهم بود. آنها از سادگی و در عین حال موثربودن سایدویندر شگفت زده شدند و تصمیم گرفتند تا آن را کپی کنند. این کپی روسی سایدویندر را ناتو با نام "آآ2 آتول" می شناسد. یک فروند سایدویندر سالم دیگر در سال 1967 به دست روسها رسید. این موشک از یک انبار مهمات در آلمان غربی دزدیده شد و به مسکو فرستاده شد. همچنین گزارشی از یک فروند موشک دزدیده شده دیگر از پایگاهی در کره جنوبی وجوددارد.


    AA-2 Atoll  ( k-13 (

    درحالی که غرب چنین بدبیاری هایی را یکی پس از دیگری تحمل می کرد به کمونیستها نیز هزینه فرار خلبانهایشان تحمیل می شد. در یک حادثه کمتر شناخته شده یک خلبان ناامید روس رهگیر سوخو-9 خود را در شهر آبادان فرود آورد. تا به امروز تنها جزئیات اندکی از این رویداد منتشر شده است.  قطعات هواپیما در عرض 24 ساعت از هم جداشده و سوار برکشتی به آمریکا فرستاده شدند. خلبان روسی نیز چند روز بعد به آمریکا فرستاده شد. مطمئنا یکی از دلایل اصلی که روسها خیلی زود سوخو-9 را از سرویس خارج کردند همین هواپیمای ربوده شده بوده است.

    اندک اندک خاورمیانه برای غرب در درجه دوم اهیمت قرارمی گرفت چرا که می توانستند در آنجا به ابزار ساخت رقیب دست بیابند. در طی تهاجم سال 1956 به کانال سوئز اسرائیلی ها توانستند یک فروند میگ-15 مصری را -که پس از آسیب دیدن در دریاچه البرداویل سقوط کرده بود- به دست آورند. روشن است که اسرائیلی ها این هواپیما را بازیابی کردند اما معلوم نیست که آیا آن را برای آزمایشها پروازی بکارگرفته اند یا خیر. در سال 1962، شوروی سابق شروع کرد تا چند کشور عرب متحد خود را با رهگیرهای مدرنتر میگ-21 تغذیه کند. مانند دیگر موارد اینچنینی تقریبا هیچ اطلاعاتی درباره این هواپیما در غرب وجود نداشت و اسرائیل با یک تهدید جدی غیر قابل ارزیابی روبرو شده بود. اسرائیلی ها به سادگی تصمیم گرفتند تا یکی از این میگهای جدید را به دست آورند و موساد وظیفه داشت تا یکی از خلبانهای عرب را پیداکرده و تشویق کند تا به اسرائیل فرارکند تا بتوانند هواپیمایش را سالم به چنگ آورند. این عملیات، یکی از موفقترین عملیاتهای اطلاعاتی طراحی شده تا به امروز است.

    در روز 19 ژانویه 1964، یک خلبان مصری به نام "محمد عباس حلیم" از پایگاه هوایی "العریش" به اسرائیل فرارکرد. او سوار بر یک فروند هواپیمای آموزشی "یاک-11" بود. این هواپیما مدرنترین هواپیمای روسی آن زمان نبود و بنابراین فرار حلیم بدون سروصدای زیادی از طرف اسرائیلی ها مواجه شد. به هرحال اندکی بعد اسرائیلی ها شروع به برقرارکردن تماس با خلبانهای سوری و عراقی کردند. در سال 1965 یک خلبان سوری که به کشورش بی علاقه شده بود با میگ-17 خود به اسرائیل فرارکرد. حداقل 6 فروند میگ-17 دیگر نیز در اثر اشتباه ناوبری در فرودگاه هاتزور اسرائیل فرود آمدند. تمام خلبانها بعدا به سوریه بازگشتند ولی تنها 3 فروند میگ به سوریه بازگردانده شد. یکسال بعد، موساد به یک موفقیت بزرگ رسید. آنها یک خلبان عراقی به نام سروان "منیر ردفا" را ترغیب به فرارکردن کردند. این فرار به قدری خوب برنامه ریزی شده بود که ردفا توانست دفترچه های فنی هواپیما را نیز به همراه خود به اسرائیل بیاورد.

                                      

    رضایت حاصل از به دست آوردن یک میگ-21 سالم بی اندازه بود چراکه حال نیروی هوایی اسرائیل می توانست خطرناکترین حریفش را از نزدیک مطالعه کند و خلبانهایش را -که هواپیماهایی کمتر پیشرفته داشتند- به صورت موثرتری در برابر این تهدید بکارگیرد. این اطلاعات در زمان جنگ 6 روزه بکارآمدند.  میگ عراقی در تمام حالات پروازی بکارگرفته شد و با تمام هواپیماهای موجود نیروی هوایی اسرائیل وارد نبردهای هوایی آزمایشی شد. آنها آنقدر درباره این هواپیما می دانستند که در زمان آغاز جنگ 6 روزه خلبانهای اسرائیلی کوچکترین مشکلی در جنگ هوایی با میگ-21 های اعراب نداشتند. در حقیقت در اواخر دهه 60 و اوایل دهه 70 وضعیت به همین منوال بود تا این که شوروی سابق به اعراب میگ-21 های پیشرفته تری را تحویل داد.

    کام شیرین

    جالب است که پس از فرار ردفا حداقل 2 خلبان دیگر عراقی با میگ-21 هایشان به اردن فرارکردند. با پناهندگی خلبانها موافقت شد اما هر دو هواپیما به عراق بازگردانده شدند. با وجود این، اسرائیلی ها حداقل 3 فروند میگ-21 و حتی چند فروند میگ-17 دیگر به دست آوردند. این اتفاق زمانی افتاد که یک گروه از خلبانهای الجزایری اشتباها در پایگاه العریش فرود آمدند. درحالیکه بیشتر هواپیماها و خلبانهایشان به الجزایر بازگشتند حداقل یک خلبان میگ-21 تصمیم گرفت که به غرب پناهنده شود.

    حقیقتی که کمتر درباره آن صحبت شده است این است که اسرائیلی ها توانستند تعداد زیادی موشک آتول را در سال 1967 در پایگاه های هوایی مصر در سینا به چنگ آورند. در آن زمان نیروی هوایی اسرائیل احتیاج زیادی به موشکهای هوا به هوا داشت. موشک اسرائیلی "شفریر-1"(در تصویر، موشک عقبی) به اندازه کافی موثر نبود و اسرائیل هنوز برای تامین هواپیما و موشک به آمریکا روی نیاورده بود. موشکهای غنیمت گرفته شده آزمایش شدند و تعدادی از آنها توسط میراژهای اسرائیلی شلیک شد. با رسیدن به این نتیجه که موشکهای آمریکایی بیش از حد انتظار موفق هستند و بهتر از موشکهای ساخت اسرائیلی می باشند نیروی هوایی اسرائیلی تصمیم گرفت تا آنها را به خدمت گیرد و در درگیریهای روز 16 جولای 1967 چند فروند از آنها بر علیه میگهای مصری شلیک شدند و حتی یکی از آنها به هدف اصابت کرد.

    حتی قبل از ارزیابیهای درخشان اسرائیل از میگ-21 چند کشور غربی به داشتن این هواپیما اظهار علاقه کرده بودند اما به دلیل رابطه خوب بین اسرائیل و شوروی اسرائیلی ها از دادن هواپیما به دیگران سرباز زدند. تنها جنگ 1967 و سرازیر شدن سیل تسلیحات آمریکایی به سوی اسرائیل بود که این وضعیت را دگرگون کرد. آمریکایی ها در یک نبرد خونبار هوایی در آسمان ویتنام درگیر شده بودند. ویتنامی ها از میگ-21 استفاده می کردند و آمریکایی ها بسیار علاقه داشتند که از نزدیک میگ-21 را مطالعه کنند. خیلی زود میگ-21 عراقی و 2 فروند میگ-17 که اسرائیل در جنگ 6 روزه غنیمت گرفته بود در دستان آمریکایی ها بودند. حال، خلبانهای آمریکایی به تئوری دقیقی درباره آنچه باید در برابر میگهای روسی در آسمان انجام دهند دست یافتند. بر اساس این تجارب، آنها چندین تاکتیک دقیق و پیشنهاد برای همقطارانشان -که به هواپیماهایی کمتر مانورپذیر- مجهز بودند ابداع کردند. به هرحال بنابر بعضی تفاوتها، این برداشتها به ندرت به صحنه جنگ در شرق آسیا فرستاده می شدند.

    درسال 1968 اسرائیل میگ-21 عراقی را که در سال 1966 به دست آورده بود به آمریکا تسلیم کرد. آمریکایی ها جنگنده روسی را بررسی کردند اما ظاهرا هیچگاه حاصل این بررسی ها را در جنگ ویتنام به صورت عملی بکارنبردند. در عکس میگ روسی با علامت نیروی هوایی آمریکا دیده می شود.

    آخرین ویرایش: پنجشنبه 10 آذر 1390 01:02 ق.ظ
    ارسال دیدگاه
  • شنبه 11 تیر 1390 03:19 ق.ظ نظرات ()

    تصمیم گرفته ام هر از چند گاهی پستی ارسال کنم که در ان تعدادی از بهترین تصاویر یک جنگنده ،تانک،خودرو،سلاح و یا هر وسیله ی نظامی دیگری را قرار دهم. و همین طور سعی بر این است تا جاییکه امکان دارد کیفیت انها بالا و اندازه انها بزرگ باشد. این پست اولین از این سری می باشد و امیدوارم مورد توجه شما خوانندگان و بازدیدکنندگان گرامی قرار بگیرد.
    اولین پست را اختصاص داده ام به جنگنده بمب افکن  F-4 فانتوم نیروی هوایی ارتش ایران. کوسه هایی که هنوز غرش کنان به هوا می پرند.

    جالب است بدانید که این جنگنده بمب افکن خیال ماندن در ایران نداشت اما روزگار نه تنها ان را ماندگار کرد بلکه 8 سال جنگ را نیز بر دوش ان گذاشت.در زمان رژیم گذشته در حالی که اف 4 ها در حال تحویل بودند محمدرضا پهلوی قرارداد خرید جنگنده بمب افکن F-16.فالکون را می بست تا جایگزین اف 4 ها شوند! و اف 4 ها تنها برای مدت کوتاهی تا تحویل اف 16 ها قرار بود مورد استفاده قرار بگیرند.ایران اولین مشتری اف 16 ها قبل از ناتو و در زمان طراحی بود و حدود 300 فروند سفارش داده بود که تعدادی از انها نیز قرار بود در اصفهان مونتاژ شوند و 2 فروند به صورت ازمایشی و برای انتقال فناوری در ایران بودند.

     


    قرار بود این هواپیما از 1979 تا 1983 تحویل گردند که با وقوع انقلاب اف 16 های سفارش داده شده توسط ایران(پول پرداخت شده هیچگاه بازنگشت) راه اسرائیل را در پیش گرفتند و فانتومها در اخرین روزها ماندگار شدند.اف 4 یک جنگنده بمب افکن بسیار کارا می باشد که در جنگهای مختلف شرکت داشته است و هنوز نیز در تعدادی از کشورها با بروز شدن سامانه ها همچنان می پرد،این جنگنده شرایطی را در جنگ 8 ساله دوام اورده که کمتر جنگنده ای توانسته تحمل کند ، از موردهای بسیاری که جنگنده مورد اصابت قرار گرفته اما توانسته باز به زمین بنشیند.این جنگنده یکی از پرخاطره ترین و دوست داشتنی ترین جنگنده ها در میان خلبانان نیروهای هوایی ارتش ایران برای سالیان سال می باشد.

    اولین اسکادران تخصصی جنگنده اف-۴ دی در ایران-۱۹۷۱

    در انتهای تصاویر فیلمی از پرواز یک اسکادران از این جنگنده در اسمان ایران را که در پستهای قبل گذاشته بودم دوباره قرار می دهم.

     

    محمدحسین پاز

    برای دیدن سایز اصلی بر روی انها کلیک فرمایید.

























    بر فراز خلیج فارس










    فانتوم ایرانی در حال سوختگیری
    هوایی






    و در انتها:




    [http://www.aparat.com/v/14b9b4f4af7ef06d61ddb3e5e941de9c15084]



    در صورت استفاده در سایر وبلاگها و سایتها لینک مطلب در Wars and history و نام نویسنده و یا مترجم را ذکر کنید.

    نام رمز؛ کولاک-333/حمله روسها به کاخ تاجبک/کرملین تصمیم گرفته بود روشهایی را که در اروپا آزموده بود در یک کشور آسیایی پیاده کند



    آخرین ویرایش: پنجشنبه 23 اسفند 1397 12:09 ق.ظ
    ارسال دیدگاه