منوی اصلی
جنگها و تاریخ
  • جمعه 28 خرداد 1395 03:06 ق.ظ نظرات ()



    نتیجه تصویری برای ‪PZL.37‬‏

    ماکت ساخته شده از پی.زی.ال-37 در اندازه ی اصلی

    شکست سریع و برق آسای ارتش لهستان در برابر تهاجم هیتلر این باور غلط را در بسیاری تقویت کرده که در آن دوران لهستان یک کشور عقب مانده بوده و ارتش قدرتمندی نداشته است. هرچند که شاید ارتش لهستان در برابر تاکتیکهای پیشرفته ی آلمانها حرفی برای گفتن نداشته اما این کشور در زمان خود دارای صنایع نظامی پیشرفته ای بوده است. از میان تولیدات نظامی لهستانی ها نگاهی می اندازیم به بمب افکن پی.زی.ال-37 که در زمان خود یک سلاح کارآمد به حساب می آمده است.

    توسعه

    پی.زی.ال-37 در میانه ی دهه ی 30 و در کارخانه ی پی.زی.ال توسط جرزی دابروسکی طراحی شد. اولین نمونه از این هواگرد دارای یک سکان عمودی بود و در 13 دسامبر 1936 پرواز کرد. نمونه ی دوم دارای دو سکان عمودی شد و پس از چند اصلاح دیگر برای ساخت آن موافقت شد. 10 هواپیمای اول در سال 1938 ساخته شده و پی.زی.ال-37 آ نام گرفتند. این نمونه دارای یک سکان عمودی بود. 19 هواگرد بعدی پ.زی.ال-37 آبیس نام گرفتند و 2 سکان عمودی داشتند. همه ی این هواپیماها از موتورهای رادیال پگاسوس ،که در لهستان و تحت لیسانس ساخته می شدند، بهره می گرفتند.

    نمونه ی اصلی این بمب افکن پی.زی.ال-37 بی نام گرفت و دارای 2 سکان عمودی و یک موتور پگاسوس قوی تر بود. ساخت آن در سال 1938 آغازشد. در طی این دوره 2 نمونه ی آزمایشی و 6 بمب افکن پی.زی.ال به دلیل نقص فنی سقوط کردند. پس از اصلاحاتی در بدنه پی.زی.ال-37 بی به یک هواپیمای مطمئن تبدیل شد. زمانی که هیتلر به لهستان حمله کرد این کشور دارای 92 فروند بمب افکن پی.زی.ال بود و 31 فروند دیگر نیز در دست ساخت بودند.

    قبل از آغاز شدن جنگ پی.زی.ال-37 بی یکی از پیشرفته ترین بمب افکنهای زمان خود بود. این بمب افکن می توانست به نسبت رقبایش ،مثلا بمب افکن ولینگتون، بمبهای بیشتری حمل کند. این بمب افکن از بمب افکنهای مشابه خود کوچکتر بود، سرعت بیشتری نسبت به آنها داشت و هدایت آن ساده تر بود. ارابه های فرود آن  اجازه ی نشست و برخاست از فرودگاه های ناآماده را به آن می دادند. مانند دیگر بمب افکنهای آن زمان سلاح دفاعی پی.زی.ال-37 عبارت بود از 3 قبضه مسلسل که البته برای دفاع از آن در برابر جنگنده های دشمن ضعیف بودند.

    نمایش این بمب افکن در نمایشگاه بلگراد و پاریس در سال 1938 بازار صادراتی خوبی برایش فراهم کرد. لهستانی ها نمونه ی صادراتی آن را با یک موتور قوی تر ارائه کردند که می توانست به سرعت 460 کیلومتر در ساعت برسد. یوگوسلاوی 20 فروند و بلغارستان 12 فروند از آن را سفارش دادند. رومانی 30 فروند خرید و قرار شد تا 10 فروند را تحت لیسانس تولید کند. ترکیه نیز قرار شد تا 25 فروند را تحت لیسانس تولیدکند و 12 فروند هم به یونان فروخته شد. اسپانیا امتیاز تولید 20 تا 50 فروند پی.زی.ال را در داخل کشور به دست آورد اما یکسال بعد قراردادش را لغو کرد. کشورهای دانمارک، استونی، فنلاند و ایران نیز برای خرید این بمب افکن پاپیش گذاشتند. آغاز جنگ جهانی دوم جلوی تولید این هواپیماها را گرفت. در این زمان شرکت پی.ال.زی بمب افکن بزرگتر و سریعتری به نام پی.ال.زی-48 را در دست ساخت داشت.

    آخرین ویرایش: چهارشنبه 26 خرداد 1395 09:43 ق.ظ
    ارسال دیدگاه
  • یکشنبه 21 اسفند 1390 10:04 ب.ظ نظرات ()
    http://wars-and-history.persiangig.com/898483.jpg

    هفته پیش ، یکشنبه ،میخائیل ایسایویچ یکی از قهرمانان لهستانی ها در سن 91 سالگی درگذشت.

    او یکی از سربازان ارتش زیرزمینی لهستان در زمان اشغال لهستان توسط نازی ها بود.

    عملی که او انجام داد کشتن یک فرمانده اس اس و رئیس پلیس ورشو به نام فرانتس کوتشرا بود.

    در فوریه 1944 عملیاتی به نام  کوتشرا اجرا شد که هدف آن ترور و کشتن فرانتس کوتشرا، یک فرمانده اس اس  و رییس پلیس ورشوبود. فاصله ی خانه ی کوتشرا تا پایگاه مرکزی پلیس تنها 150 متر بوده که او با خودرو شخصی خود ان را می پیمود. در ساعت 9:09 صبح روز عملیات سیگنالی توسط عوامل ارتش زیر زمینی به نشانه ی ترک خانه توسط کوتشرا به تیم ترور ارسال شد. فرصت محدود بود. زمانی که کوتشرا به نزدیکی ورودی پایگاه پلیس رسیده بود ناگهان یک خودروی مسلح شامل تعدادی سرباز ارتش زیرزمینی لهستان در مقابل خودروی کوتشرا پیچیده و 2 نفر سریعا خودروی او را به گلوله بستند. گارد درب ورودی سریعا وارد عمل شده و یک تیم دیگر پشتیبانی لهستانی نیز وارد عمل شد. درگیری شدیدی درگرفت.

    آخرین ویرایش: سه شنبه 23 اسفند 1390 06:39 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • پنجشنبه 4 اسفند 1390 02:43 ق.ظ نظرات ()


    تاریخ وقوع : 9 آوریل 1241

    محل وقوع : لگنیسی پل ( نزدیگ لگنیسای امروزی ، لهستان )

    نتیجه : پیروزی مغولان

    متخاصمین

    امپراتوری مغول

    ایالت های لهستانی

    شهسواران  تمپلار

    شهسواران  هاسپیتالرز

     

    امپراتوری مقدس روم

     

    فرماندهان

    بایدار

    کاردان

     

    اورداخان

     

    هنری دوم  دوک پیوس ( در نبرد کشته شد )

     

    استعداد رزمی

    بین 8 تا 20 هزار نفر ( حداکثر دو تومان)

    2 هزار سوار و 30 هزار پیاده  در برخی منابع ، در برخی منابع دیگر بین 25 تا 60 هزار نفر

     

    تلفات

    ناشناخته

    2  تا 25 هزار  یا بیشتر

     

     

    نبرد لگنیسا که با نام های نبرد لیگنیتز و همچنین نبرد والشتات نیز شناخته می شود  نبردی میان امپراتوری مغول و یک نیروی متحد از جنگجویان اروپایی بود که روز 9 آوریل 1241 میلادی در لگنیسی پل  (حوالی شهر لگنیسا ) در منطقه سیلزی رخ داد.

    یک نیروی متحد از  لهستانی ها ، چک ها و آلمانی ها  تحت فرماندهی  دوک لهستانی  ناحیه سیلزی ، هنری دوم  که از سوی  نجیب زادگان زمین دار و تعداد اندکی از شهسواران  اعزامی  از جانب پاپ (که از حمله مغولان نگران شده بود)   حمایت می شد در نبرد شرکت داشت.

    نبرد تنها دو روز پیش  از پیروزی مغولان بر سپاهیان مجار در نبرد بزرگتر موهی روی داد.

    بحث و جدل تاریخی

    همانند بسیاری  از نبردهای تاریخی  ، جزییات دقیق ترکیب نیروها ، تاکتیک ها  و جریان واقعی نبرد  در دست نیست  و یا متناقض است. یک دیدگاه تجدید نظر شده اروپایی امروزی  این است که این نبرد یک شکست خرد کننده برای نیروهای نظامی اروپای غربی  همراه با تلفات سنگین برای آنان بوده است. این مساله مشخص است که در این زمان نیروی مغول قصدی برای پیشروی به غرب از راه لهستان نداشته بلکه هدف اصلی اش ملحق شدن به نیروی اصلی مغول  برای فتح مجارستان بوده است.

    یکی از فرماندهان مغول حاضر در این نبرد ، کادان ، توسط  تاریخ نگاران قرون وسطایی بارها با نوه اوکتای خان  کایدو اشتباه گرفته شده است، و بنابراین کایدو به اشتباه از فرماندهان حاضر در نبرد لگنیسا به حساب آمده است.


    آخرین ویرایش: پنجشنبه 4 اسفند 1390 05:58 ب.ظ
    ارسال دیدگاه