منوی اصلی
جنگها و تاریخ
  • دوشنبه 2 مهر 1397 05:16 ب.ظ نظرات ()


    موشک وی-۲ (به آلمانی: V-2)، موشک بالیستیکی بود که در جنگ جهانی دوم در آلمان ساخته شده و برای بمباران استراتژیک اهداف متفقین به کار رفت. این موشک که با سوخت مایع کار می‌کرد اولین نمونه موشک بالیستیک بود که توسط بشر ساخته شد. موشک‌های بالیستیک به موشک‌های دوربردی گفته می‌شود که از جو زمین خارج شده و بقیه مسیر را بدون سوخت و بر اساس قوانین بالیستیکی طی می‌کنند تا دوباره به جو زمین برگشته و بر سر هدف خود فرود آیند. به این ترتیب وی-۲ اولین شیء ساخته شده به دست انسان بود که از جو زمین خارج می‌شد. با شکست آلمان و پایان جنگ این موشک‌ها و طرح‌های مربوط به آن به همراه سازندگانش به دست نیروهای آمریکا و شوروی افتادند و این امر زمینه ساخت دیگر موشک‌های بالیستیک نظامی و راکت‌های مورد استفاده در صنعت فضانوردی در هر دو کشور را فراهم آورد.[1]

    آلمان بیش از ۶۰۰۰ موشک و-۲ ساخت که بیش از ۳۰۰۰ فروند از آن‌ها را علیه هدف‌هایی در بلژیک و هلند و بریتانیا بکار برد.


    تصاویر رنگی از کارخانه تولید موشک های بالستیک V-2 در ادامه ی مطلب می باشد.

    آخرین ویرایش: دوشنبه 2 مهر 1397 06:39 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • چهارشنبه 8 آذر 1391 01:12 ق.ظ نظرات ()

    گزاف نیست که بگوییم زیردریایی های پرتاب کننده موشک های بالستیک و کروز اصلی ترین و قوی ترین سلاح اتمی ایالات متحده آمریکا هستند که باعث اعطای ابر قدرتی در آغاز قرن بیست و یکم به این کشور شدند، داشتن همچین سلاح متحرکی در زیر دریا نیازمند هزینه های سنگینی می باشد و دانش و منابع زیادی را می طلبد ولی با این حال با نقشی که می توانند بازی کنند و هر نقطه از دنیا را بدون اینکه مکانشان معلوم باشد مورد هدف قرار دهند، این هزینه را توجیه می کنند.
     این زیردریایی ها همچنین نقش بسیار راهبردی در طول جنگ سرد داشتند .ایده ی اولیه این طرح به زمان جنگ جهانی دوم بر می گردد. زمانی که آمریکاییها وارد جنگ شدند آلمانیها به دنبال راهی بودند تا بتوانند خاک آمریکا را مورد حمله قرار دهند. اما یک مانع بزرگ مانع این امر بود و آن هم محدودیت برد سلاحهای آن زمان بود، آلمانها برای غلبه بر این مشکل به طرح چندین نقشه  دست زدند، در ابتدا طرحی به اجرا در آمد که در آن زیردریایی های نیروی دریایی آلمان با پیاده کردن چندین دسته خرابکار در خاک آمریکا اقدام به وارد کردن خسارت کنند، این کار چندین بار توسط تعدادی از زیردریایی های نیروی دریایی آلمان صورت گرفت ولی در نهایت به علت نداشتن اطمینان کافی و بی فکری عوامل آلمانی کنار گذاشته شد.

    آخرین ویرایش: چهارشنبه 8 آذر 1391 02:51 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • پنجشنبه 5 اسفند 1389 09:11 ب.ظ نظرات ()





    در حدود 6 ماه پس از پایان جنگ دوم جهانی بریتانیا اقدام به پرتاب 4 فروند موشک بالستیک نمود. این موشکها ثمره تلاشهای دانشمندان بریتانیا نبودند بلکه در حقیقت موشکهای وی 2 آلمانی بودند که برای بررسی و آزمایشات فنی توسط متخصصین بریتانیایی مونتاژ و پرتاب شده بودند. البته این تنها بریتانیایی ها نبودند که بر سر این خوان نعمت نشستند. آمریکا، روسیه و فرانسه بلافاصله پس از جنگ شروع به استفاده از دانشمندان آلمان وتجربیات آنها نمودند. تکنولوژی نظامی آلمان چنان غنی بود که تاثیری عظیم بر صنایع نظامی قدرتهای آن زمان گذاشت. مخصوصا موقعیت آلمان نازی در زمینه ساخت تانک، زیردریایی و موشک یک سروگردن از بالاتر رقبایش بود. بیایید نیم نگاهی به داستان وی 2 های بریتانیایی بیافکنیم.

    آمریکایی ها قبل از دیگر متحدینشان به موشکهای وی 2 و قطعات به جای مانده آنها در کارخانه زیرزمینی نازیها در نزدیکی نوردهاوزن دست یافتند. قبل از اینکه روسها تمام آن منطقه را اشغال کنند برتانیایی ها هم این فرصت را یافتند تا خودشان مقداری از این قطعات را جمع آوری کنند. آنها قطعات و لوازم کافی برای سرهم کردن 8 فروند موشک وی 2 جمع آوری کردند. به هرحال، هنوز مقداری از قطعات لازم پیدانشده بودند و جستجوی گسترده ای در سراسر آلمان صورت گرفت تا این قطعات نیز تهیه شوند. برای حمل 250000 قطعه یافت شده به خاک بریتانیا  400 واگن راه آهن و 70 بمب افکن لانکستر بکارگرفته شد. کمیاب ترین قطعه باتری هایی بودند که برای راه اندازی ژیروسکوپ موشک بکارمی رفتند. دست آخر آمریکایی ها حاضر شدند از مقداری از قطعاتی را که به یغما برده بودند به پسرعموهای آنگلوساکسون خود قرض بدهند.

    اما مشکل این بود که روش بکاربردن و دستورالعملهای پرتاب موشک برای بریتانیایی ها ناشناخته بود. از این رو تعدادی از پرسنل آلمانی پروژه وی 2 -که در اسارت بودند و مایل بودند که در پروژه جدید کارکنند- به خدمت گرفته شدند. پرتابها فیلمبرداری شدند و چون آلمانها لباسهای فرم اصلی خود را پوشیده بودند و بدنه موشکها به رنگ اصلی بود تعدادی از تاریخ نویسان به اشتباه فکر می کنند که این فیلمها از پرتاب موشکهای آلمانی گرفته شده اند.

    در طی عملیات پرتاب و پس از آن بریتانیا کوشید تا خدمه آلمانی وی 2 ها را استخدام کند. حتی تعدادی از آنها که در اسارت آمریکا بودند برای کمک به بریتانیایی ها به آنجا فرستاده شدند.

    مشخصات موشکهایی که پرتاب شدند در جدول زیر آمده است:

    تاریخ

    زمان

    ارتفاع ماکزیمم

    برد موشک

    ملاحظات

    2 اکتبر 1945

    14:41

    69.4 کیلومتر

    249.4 کیلومتر

     

    4 اکتبر 1945

    14:16

    17.4کیلومتر

    24کیلومتر

    موتور موشک کوتاه زمانی پس از پرتاب خراب شد.

    15 اکتبر 1945

    15:06

    64 کیلومتر

    233 کیلومتر

    بعضی از منابع تاریخ این پرتاب را 14 اکتبر ذکر کرده اند

    17 اکتبر 1945

     

     

    80کیلومتر

    آخرین پرتاب آزمایشی

     جالب ترین قسمت داستان وی 2 های بریتانیایی این  است که این پرتابها اولین تجربه آشنایی نزدیک آنها با وی 2 نبود. در سال 1943 عملیاتی مخفی با نام وایلدهورن3 انجام شد که طی آن بریتانیا توانست به قسمتی از اسرار مهمترین سلاح سری هیتلر پی ببرد.

    از نوامبر 1943 به بعد واحد اطلاعاتی ارتش سری لهستان قسمتی از موشکهای وی 2 آلمان را به دست آورد و آنها را در آزمایشگاه های مخفی خود آزمایش کرد. در آوریل 1944 تعدادی از موشکها در نزدیک روستای سارناکی در جنوب سیمیاتیچ سقوط کردند و قطعات بیشتری از وی 2 به دست ارتش سری لهستان افتاد. این قطعات نیز به آزمایشگاه سری در ورشو فرستاده شدند تا بر روی سوخت و هدایت موشک تحقیق شود.

    قطعات وی 2 که لهستانی ها آنها را پیداکردند

    در شبهای 25 و 26 جولای همان سال مقدار 50 کیلوگرم از قطعات مهم وی 2 به همراه آخرین گزارش آزمایشها، طرح ها و عکسهایی که لهستانی ها تهیه کرده بودند به وسیله یک فروند داکوتای نیروی هوایی سلطنتی به بریتانیا فرستاده شدند. این هواپیما به صورت مخفیانه در نزدیک زابنو فرود آمد. این سومین بار بود که هواپیماهای بریتانیا به صورت مخفیانه در لهستان اشغال شده فرود می آمدند. این هواپیما علاوه بر حمل قطعات ماموریت داشت 4 جاسوس بریتانیایی را وارد خاک لهستان کند و 5 مسافر را با خود به بریتانیا بازگرداند. برای فرود آمدن هواپیما یک فرودگاه ابتکاری به نام پروانه ساخته شد که توسط پارتیزانهای لهستانی حفاظت می شد.

    این گونه بود که بریتانیا به اطلاعاتی دست اول از وی 2 دست یافتند. پژوهشهایی که پس از پایان جنگ درباره این موشک انجام شد راهگشای بریتانیا، آمریکا و شوروی سابق در زمینه ساخت موشکهای بالستیک شد. عصر فضا در حال آغازشدن بود اما بدون حضور هیتلر و حزب نازی!

    نویسنده و مترجم:رضاکیانی موحد

    منبع:ماهنامه جنگ افزار

    آخرین ویرایش: سه شنبه 15 اردیبهشت 1394 10:12 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • پنجشنبه 5 اسفند 1389 08:44 ب.ظ نظرات ()

    پس زمینه

    "ام جی ام 140" -که با نام "موشک تاکتیکی نیروی زمینی"[1] نیز شناخته می شود- موشک بالستیک کوتاه بردی است که در دهه 80 قرن گذشته توسط شرکت "لورال ویت سیستم" ساخته شد. ساخت این موشک در سال 1982 و به منظور ساختن جایگزینی برای موشک "لانس" نیروی زمینی آمریکا آغازشد. اولین پرتاب آزمایشی آن در آوریل 1988 انجام شد و در دسامبر همان سال تولید آن آغازگشت. در ژانویه 1991 ام جی ام 140 رسما عملیاتی شد و ارتش آمریکا آن را جایگزین موشکهای لانس موجود در زرادخانه خود کرد. در سال 1996 شرکت لورال توسط "لاکهید مارتین" -غول هواپیماسازی آمریکا- خریده شد و تولید آن توسط لاکهید ادامه یافت.

    شلیک نمونه آزمایشی ام جی ام 140 با نام "اکس ام جی ام 140آ"

    مشخصات فنی

    نمونه اولیه این موشک -که بلاک1 نامیده سده است- از یک موتور یک مرحله ای با سوخت جامد استفاده می کند و برد آن به 165 کیلومتر می رسد. سیستم هدایت بلاک1 از نوع هدایت اینرسی با استفاده از ژیروسکوپهای حلقه-لیزری است. بلاک1 از بمب خوشه ای مجهز به 950 عدد بچه بمب "ام74" استفاده می کند. ام74  بر علیه نفرات و ادوات بکارگرفته می شود و پس از انفجار در بالای سر هدف، این بچه بمبها می توانند مربعی به مساحت 33000متر مربع را پوشش دهند. ام جی ام 140 بیشتر برای ضربه زدن به مواضع موشکی، دفاع ضدهوایی، مراکز فرماندهی و مخابراتی حریف به کاربرده می شود.

    در سال 1992 ساخت ام جی ام 140 بی(بلاک1آ) در دستور کار قرارگرفت. در بلاک1آ از تعداد 275 بچه بمب ام74 استفاده کردند که باعث کاهش وزن و افزایش برد موشک تا 300 کیلومتر شد. به علاوه، یک سیستم هدایت ماهواره ای[2] نیز بر روی موشک نصب شد که دقت آن را در فواصل طولانی به صورت معنی داری افزایش داد. بلاک1آ اولین آزمایش خود را در اکتبر 1994 پشت سر گذاشت و در سال 1998 وارد خدمت شد.

    پس از آن، لاکهیدمارتین نمونه جدیدتر ام جی ام 140 سی(بلاک 2) را عرضه کرد. در نمونه جدید یک کلاهک به وزن 250 کیلوگرم با سیستم هدایت جدیدی سرهم بندی شد که به موشک اجازه می داد به صورت عمودی بر روی هدف فرودآید. این روش هدفگیری سبب می شود که کاربرد این گونه جدید برای سرزمینهای کوهستانی یا مناطق شهری بسیار مناسب باشد. بلاک2 به صورت همزمان می تواند 13 بچه بمب ضدتانک جدید "برلیانت" را با خود حمل کند و بر سر نیروهای زرهی دشمن فرو ریزد. این بچه بمبهای باهوش ساخت شرکت "نورث روپ-گرومن" هستند. آزمایشهای اخیر بلاک2 را در رده سلاح های آینده قرارداد ولی با این همه پروژه بلاک2 در سال 2003 متوقف شد.

    نمونه های دیگری از این موشک در مرحله طراحی بود که همگی این پروژه ها مانند بلاک2 متوقف شدند. از میان این پروژه ها می توان به ساخت نمونه دریایی ام جی ام 140 -به منظور شلیک از کشتی ها- اشاره کرد.

    انواع گوناگون ام جی ام 140 در کنار هم.

    ام جی ام 140 را می توان از موشک اندازهای گوناگونی مانند انواع مختلف موشک انداز"ام270" و موشک انداز "هیمارس" شلیک کرد. ام270 می تواند 6 فروند از ام جی ام 140 ها را در خود جای داده وشلیک کند.

    بلوک1پس از شلیک

    تاریخچه عملیاتی

    این موشک برای اولین بار در جنگ اول خلیج فارس برعلیه ارتش صدام بکارگرفته شد و در آن جنگ تعداد 32 فروند موشک ام جی ام 140 به سوی نیروهای بعثی شلیک شد.

    ام جی ام 140 -که در جنگ اول خلیج فارس توان و کارایی خود را نشان داده بود- در جنگ دوم خلیج فارس به صورت گسترده تری بکاررفت و آمریکا بیش از 450 فروند از آنها را به سمت سربازان عراقی شلیک کرد.

    تا ماه مارس سال 2002 تعداد 1600 فروند بلاک1 و 500 فروند بلاک1آ توسط لاکهید ساخته شدند. درحال حاضر علاوه بر آمریکا، نیروی زمینی کره جنوبی تعداد 111 فروند از بلاک1 و 110 فروند از بلاک2 ام جی ام 140 را در خدمت خود دارد.

    تصویر هنری از ام.جی.ام-140 بلوک2 پس از رسیدن به هدف و بازشدن بچه بمبها

    جدول مشخصات (توجه کنید که بعضی از ارقام کاملا دقیق نمی باشند):

     

    ام جی ام 140بلوک1

    مشخصات

    طول

    4متر

    قطر

    0.61متر

    عرض

    1.4 متر

    وزن

    1670 کیلوگرم(بلاک1آ: 1320کیلوگرم)

    حداقل برد

    50کیلومتر

    حداکثربرد

    165کیلومتر(بلاک1آ: 300کیلومتر)

    موتور

    یک مرحله ای با سوخت جامد

    وزن کلاهک

    560کیلوگرم(بلاک1آ:160کیلوگرم)

    مترجم: رضا کیانی موحد

    منبع:ماهنامه جنگ افزار



    [1] Army Tactical Missile System  یا (ATACMS)

    [2] هدایت به وسیله جی پی اس

    آخرین ویرایش: چهارشنبه 20 آذر 1392 11:31 ق.ظ
    ارسال دیدگاه