منوی اصلی
جنگها و تاریخ
  • دوشنبه 23 دی 1398 07:31 ق.ظ نظرات ()


    سردار حاجی زاده عزیز در مصاحبه امروز خود درباره ی سقوط پرواز 752 اوکراین فرموده اند که:

    «در آن لحظاتی که این اتفاق می‌افتد این سامانه مواجه می‌شود با هدفی در 19 کیلومتری که «کروز» تشخیص داده می‌شود. این سامانه ساعت 12 شب در منطقه مورد نظر مستقر می شود و  و زمانی که هواپیمای اوکراینی پرواز می‌کند -با توجه به سمت پروازی که داشته است- از طرف سامانه، موشک کروز تشخیص داده می شود. اما اپراتور باید تماس می گرفته و تایید این موضوع را دریافت می کرده است.....»


    سوالات زیادی در همین  2- 3 خط پیش می آید که نیازمند پاسخگویی و تنویر افکار عمومی نسبت به این شبهات می باشد. داستان موشک کروز به قدری عجیب می نماید که ذهن خیلی ها را به سمت حتی عمدی بودن این واقعه پیش برده است. اما چرا نمی توان داستان تشخیص هواپیمای غول پیکر مسافربری به جای موشک کروز را باور نمود؟

    هواپیمای اوکراینی در ارتفاع حدود 1400 متری از سطح زمین مورد اصابت قرار گرفته است در حالی که عموم موشکهای کروز در ارتفاع زیر 100 متر از سطح زمین و بیشتر بین 30 تا 90 متر پرواز می کنند به همین علت به آنها کروز می گویند. 
    هواپیمای اوکراینی به تازگی از فرودگاه برخواسته و در حال اوج گیری می باشد. کدام موشک کروز فرضی دشمنی در نزدیکی هدف در حال اوج گرفتن می باشد در حالی که در خط سیر مستقیم و ارتفاع پایین در حال حرکت می باشد( هیچ مانع زمینی همچون کوه نیز وجود ندارد) و همین طور سمت هواپیمای اوکراینی به سمت دور شدن از تهران می باشد در صورتی که موشک کروز قاعدتا باید به سمت هدف حرکت کند.

    مورد بعدی بحث سطح مقطع راداری می باشد که در این مورد نیز برای رادار تفاوت یک هواپیمای مسافربری با یک  مشک کروز همانند فیل و فنجان می باشد. چه طور ممکن است راداری آن هم در فاصله ی چند کیلومتری  آن را موشک کروز تشخیص دهد؟

    تمام پروازهای عبوری دارای مسیر مشخص عبور می باشند که اطلاعات تمام این پروازها همچون مسیر و زمان و موقعیت مکانی در اختیار پدافند هوایی می باشد ولو اینکه هواپیمای اوکراینی تنها یک هواپیمای عبوری معمولی نبوده بر فراز ایران نبوده است بلکه از فرودگاه امام نزدیک همین پدافند بلند شده است که پروازهای آن در کنترل و دید خودشان می باشد.

    چگونه ممکن است پدافند یک هواپیمای غول پیکر مسافربری با تفاوت سطح مقطع راداری فاحش، با سرعت متفاوت، با ارتفاع پروازی متفاوت ( جدا از ارتفاع پروازی، هواپیمای مسافربری در حال اوج گیری است)، بلند شده از فرودگاه خود، به اشتباه موشک کروز شناسایی شود؟ 

    جدا از مسائل فنی بالا، سوالات مهمتری نیز اذهان را به خود مشغول کرده است و آن هم اینکه چرا پس از 3 روز دروغگویی و کتمان ماجرا، این موضوع به گردن گرفته شد؟ جز اینکه این سه روز دروغگویی تنها باعث سلب اعتماد بیشتر مردم نسبت به حاکمیت شده  و تنها هزینه و خسارات این اتفاق را دو چندان کرده است؟
    و همچنان مهمترین سوالی که هنوز جوابی برایش داده نشده است این می باشد که چرا در اوج آمادگی 100 صد در صدی پدافند و احتمال آغاز جنگ در هر لحظه به خاطر پاسخ احتمالی آمریکا به پرتاب موشکهای سپاه، پروازهای فرودگاه های کشورلغو نشد؟  مگر نه اینکه حتی در زمان صلح و در زمان رژه نیروهای مسلح و ارتش در 29 فروردین به علت پرواز نیروی هوایی ارتش و مسائل ایمنی، پروازهای دو فرودگاه مهرآباد و امام برای چندین ساعت لغو می شود؟  بیایید فرض کنید آمریکا تصمیم به پاسخ گرفته و تعداد زیادی شلیک موشکهای کروز به سمت اهداف مهم در تهران را شاهد بودیم. در شرایطی که پروازها را لغو نکرده اند، چند هواپیمای مسافربری در حال پرواز با آن سطح مقطع راداری بزرگ هدف سیستم های پدافندی خودی و شاید آمریکایی ها قرار می گرفتند؟ 

    اینها سوالاتی است که این روزها ذهنهای بسیاری را در جامعه ی ما به خود مشغول داشته است و نیازمند پاسخگویی سردار حاجی زاده و دیگر مسئولین در این رابطه برای برطرف کردن هر گونه شک و شبهه ای در حقیقت داستان می باشد.

    جنگها و تاریخ این ضایعه ی دردناک را تسلیت عرض می نماید و برای بستگان این عزیزان از دست رفته طلب صبر از خدای متعال می نماید.

    رضا کیانی موحد

    آخرین ویرایش: جمعه 27 دی 1398 10:56 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • جمعه 7 دی 1397 04:24 ق.ظ نظرات ()

    بمب پرنده ی کم هوشمند وی-1 که ساخته شد انگلیسی ها اسم جالبی برایش گذاشتند: وز وزوو....... علت این نام گذاری صدای عجیب موتور این بمب پرنده بود. وی-1 بر خلاف بمب های پرنده ی امروزی و دیروزی از نوعی موتور جت استفاده می کرد که سوخت را به صورت دائم نمی سوزاند و جریان سوخت در محفظه ی احتراق آن قطع و وصل می شد. این گونه موتورها را به نام موتورهای پالس جت می شناسیم. هر چه که بود وی-1 ها نیروی هوایی سلطنتی را با دردسر بزرگی مواجه کردند. این بمبها سرعت نسبتا زیادی داشتند که بسیاری از جنگنده های انگلیسی نمی توانستند آنها را به خوبی رهگیری کنند. از طرفی ارتفاع پرواز پایین آنها نیز مشکلی برای رهگیری آنها بوجود آورده بود. یکی از راه حلهای ابتکاری که خلبانهای انگلیسی برای مواجه با این بمبهای پرنده کشف کردند این بود بال به بال وی-1 می شدند و از زیر ضربه ی آرامی به بال آنها می زدند. وی-1 اندکی از مسیر خود منحرف می شد و چون هیچ سیستم هدایت خودکاری نداشت دیگر نمی توانست مسیر خود را تصحیح کند و در نتیجه در بیابان و دریا سرنگون می شد. عکس آخر عکسی است از همین عملیات جالب انگیز.




    آخرین ویرایش: جمعه 7 دی 1397 10:05 ق.ظ
    ارسال دیدگاه
  • چهارشنبه 8 آذر 1391 01:12 ق.ظ نظرات ()

    گزاف نیست که بگوییم زیردریایی های پرتاب کننده موشک های بالستیک و کروز اصلی ترین و قوی ترین سلاح اتمی ایالات متحده آمریکا هستند که باعث اعطای ابر قدرتی در آغاز قرن بیست و یکم به این کشور شدند، داشتن همچین سلاح متحرکی در زیر دریا نیازمند هزینه های سنگینی می باشد و دانش و منابع زیادی را می طلبد ولی با این حال با نقشی که می توانند بازی کنند و هر نقطه از دنیا را بدون اینکه مکانشان معلوم باشد مورد هدف قرار دهند، این هزینه را توجیه می کنند.
     این زیردریایی ها همچنین نقش بسیار راهبردی در طول جنگ سرد داشتند .ایده ی اولیه این طرح به زمان جنگ جهانی دوم بر می گردد. زمانی که آمریکاییها وارد جنگ شدند آلمانیها به دنبال راهی بودند تا بتوانند خاک آمریکا را مورد حمله قرار دهند. اما یک مانع بزرگ مانع این امر بود و آن هم محدودیت برد سلاحهای آن زمان بود، آلمانها برای غلبه بر این مشکل به طرح چندین نقشه  دست زدند، در ابتدا طرحی به اجرا در آمد که در آن زیردریایی های نیروی دریایی آلمان با پیاده کردن چندین دسته خرابکار در خاک آمریکا اقدام به وارد کردن خسارت کنند، این کار چندین بار توسط تعدادی از زیردریایی های نیروی دریایی آلمان صورت گرفت ولی در نهایت به علت نداشتن اطمینان کافی و بی فکری عوامل آلمانی کنار گذاشته شد.

    آخرین ویرایش: چهارشنبه 8 آذر 1391 02:51 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic