یکشنبه 18 بهمن 1394 01:18 ق.ظ نظرات ()

در حدود یک سال پیش بود که حمله ی تروریستی به هفته نامه ی فکاهی شارلی اروپاییان را بهت و حیرت فروبرود. مهمانان ناخوانده ای که به ضرب من بمیرم توانسته بودند جواز ورود به خاک اروپا و اقامت در فرانسه را دریافت کنند بدون اینکه اعتنایی به میهمان نوازی میزبانان خود کنند عنان خود را به دست تعصب دینی-مذهبی خود سپردند و 12 کشته و 10 زخمی در پشت سرخود برجای گذاشتند. اکنون که روزها از این حمله سپری شده شاید با جملاتی از این دست که :"این اقدامات از جمله اقدامات کور داعش است" یا "جنایاتی چون این حمله تنها از دست عمال القاعده برمی آید" خود را تسلی دهیم اما آیا واقع این گونه است؟ آیا تنها داعش و القاعده هستند که به جای منطق و بحث و استدلال سلاح به دست می گیرند و جواب مخالفانشان را با سرب داغ می دهند؟ آیا ما ایرانیان در این گوشه از دنیا از آفات خشونتهای قومی-فرقه ای-مذهبی به دور هستیم؟ شاید خود را واکسینه به فرهنگ و تاریخ خود بدانید اما من بعید می دانم که دانش و فرهنگ و مطالعه و... از ما چیزی جز این که هستیم بسازند. فارغ از اینکه که هستیم و به چه می اندیشیم همگی ما بندگان خداوند خشونت هستیم و اگر خواسته ی خود را با خشونت به دست آوریم بعید است که به راه های دیگر فکر کنیم.