منوی اصلی
جنگها و تاریخ
  • چهارشنبه 30 مرداد 1398 06:49 ب.ظ نظرات ()
    این فیلم رو یکی از دوستان با واتس آپ فرستاده.... دو تا پیام داره: واضح و مخفی.
    در پیام  واضح میگه که محمدرضا پهلوی آدم وطن پرستی بود و به همین دلیل با شرکتهای و کشورهای غربی درگیر شد.
    در پیام ی که در این فیلم مخفی شده اما میگه که کشورهای غربی بودند که مسبب انقلاب بودندچون که محمدرضا پهلوی در برابرشون ایستاده بود و دیگه ازشون فرمانبرداری نداشت.....
    یعنی همون تئوری معروف ......
    آخرین ویرایش: چهارشنبه 30 مرداد 1398 07:05 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • جمعه 25 آذر 1390 04:23 ب.ظ نظرات ()


    دریای جنوب چین؛ شاهراه حیاتی

    دریای جنوب چین پس از پنج اقیانوس جهان  بزرگ‌ترین ناحیه دریایی جهان است. جزیره‌های واقع بر دریای جنوبی چین بالغ بر صدها عدد هستند. كشورهای چین، ویتنام، فیلیپین، مالزی، برونئی و تایوان بر سر مالکیت این جزایر ،و آبهای اطراف آنها، اختلافات دارند. کشور چین دریای جنوبی را ،كه دارای منابع غنی نفت و گاز است، از آن خود می‌داند. این دریا یك مسیر عمده كشتیرانی بین المللی است كه ارزش تجاری سالانه آن به 5000 میلیارد دلار بالغ می شود. همین منازعات میان كشورها باعث شده تا آمریكا نیز فرصت را مغتنم شمرده و كشورهای همسایه چین را به رزمایش های مشتركی دعوت كند كه حاصل آن جز تهدید و تشدید تنش ها در دریای جنوبی و فروش تسلیحات پیشرفته به كشورهای مذكور نیست.

    شاید 30 سال قبل این پهنه دریایی برای پکن اهمیت زیادی نداشت اما امروزه که چین به یک قطب اقتصادی جهانی تبدیل شده است برای واردات مواد خام ،به ویژه نفت خام منطقه خلیج فارس، و صادارات کالاهای ساخت چین نیاز به یک مسیر امن کشتیرانی دارد.

     سواحل طولانی این کشور و ضعف مالی ارتش خلق چین هیچگاه به نیروی دریایی چین اجازه نداده بود تا خود را به عنوان یک نیروی دریایی قدرتمند نشان دهد. تا چند سال پیش، استراتژی دریایی چین بیشتر یک استراتژی دفاعی بود. تمرکز چین بیشتر بر روی ساخت زیردریایی هایی بود که بتوانند از سواحل این کشور دفاع کنند.

    بهبود وضعیت اقتصادی چین و پیشرفت این کشور در فناوری های نظامی سبب شده تا چین در دهه گذشته شناورهای مدرنی را به خدمت بگیرد. این شناورهای مدرن به اضافه ناوهواپیمابری که سالها قبل از روسیه خریداری شد و اکنون در حال ملحق شدن به ناوگان رزمی این کشور است سبب می شود تا نیروی دریایی چین توانایی داشته باشد تا کیلومترها دورتر از سواحل این کشور به عملیات رزمی بپردازد. اکنون نیروی دریایی چین این توان را یافته است تا در مواقع بحرانی شریانهای اقتصادی این کشور را بازنگاه دارد.

    آمریکا؛ رقیب چین در حوزه اقیانوس آرام

    آمریکا چین را رقیب استراتژیک خود در منطقه اقیانوس آرام می‌داند و نگران افزایش قدرت نیروی دریایی ارتش این کشور است. واشنگتن یک استراتژی مهار چند جانبه را در برابر افزایش قدرت چین در پیش گرفته است. آمریكا پیشتر چندین پایگاه نظامی در كره جنوبی و ژاپن ایجاد كرده است. اگر به نقشه دقت شود می توان به سادگی فهمید که سواحل چین توسط کشورهای متحد یا دوست آمریکا به محاصره درآمده اند.

    وضعیت جغرافیای سیاسی چین از دیدگاه کشتیرانی اصلا مطلوب نیست چرا که به هرحال کشتی ها برای رسیدن به بنادر چین ناچارند از تنگه هایی گذر کنند که کنترل آنها در اختیار کشورهای دیگر است. همین امر، اصرار چین را بر افزایش قدرت دریایی خود بیشتر می کند. این قدرت دریایی تا به امروز خود را در چند درگیری منطقه ای نشان داده است. در سال 1988 هنگامی که شناورهای چینی 3 فروند کشتی نظامی ویتنام را غرق کردند بیش از 70 دریانورد ویتنامی کشته شدند. در اواسط بهار نیز کابهای تحقیقاتی یک کشتی ویتنامی توسط شناورهای چینی قطع شد و سبب اعتراض ویتنامی ها شد.

    چین همواره تلاش كرده است كه موضوع جزیره های مورد اختلاف را از طریق گفت وگوهای دوجانبه با پنج مدعی دیگر آنها به سرانجام برساند. پكن مخالف دخالت واشنگتن در این زمینه است.

    خبرگزاری شین هوا در تحلیل تحرکات آمریکا درمنطقه می گوید:" این كشور اكنون راهبرد تازه نظامی را برای آسیا و اقیانوس آرام تنظیم كرده است ، از جمله اینكه از خیزش و ظهور چین جلوگیری كند." «یو تیه جان»، استاد مطالعات بین‌الملل دانشگاه پكن اعتقاد دارد:" در باطن آمریكا، نگرانی از رشد سریع چین وجود دارد. در عین حال اقدامات واشنگتن، راهبردی تبلیغاتی برای پیروزی اوباما در دور تازه انتخابات ریاست جمهوری آمریكاست. " واشنگتن سعی می کند تا با به چالش گرفتن چین در دریای چین تمرکز و توانایی چین را کاهش دهد و توجه چین را از توسعه رشد اقتصادی خود به درگیریهای منطقه ای منحرف کند.

    هدف استراتژیک آمریکا در این بازی رسیدن به وضعیت نه جنگ نه صلح بین کشورهای درگیر مناقشه است. این امر به واشنگتن قدرت مانور می دهد تا خود را به صورت حامی کشورهای کوچکتر منطقه معرفی کند و همچنین مشتریانی برای صنایع تسلیحاتی خود فراهم آورد. استراتژی آمریکا محدود کردن قدرتهای منطقه ای توسط کشورهای همان منطقه می باشد.

    اکنون آمریکا برای مهار چین بر روی سه محور تمرکز کرده است: محور آمریکا-استرالیا، محور آمریکا-فیلیپین و محور آمریکا-ویتنام. ممکن است که با افزایش تنشها در منطقه آمریکا به فکر ایجاد یک پیمان دفاعی مشترک ،شبیه پیمان ناتو، در منطقه شرق دور بیفتد. هر چند چنین سازوکاری با اعتراض شدید چین روبرو خواهدشد اما ممکن است آمریکا با ایجاد هراس در دل دوستان منطقه ای خود آنها را به ایجاد یک پیمان دفاعی ترغیب کند.


    آخرین ویرایش: جمعه 25 آذر 1390 10:40 ب.ظ
    ارسال دیدگاه