منوی اصلی
جنگها و تاریخ
  • چهارشنبه 2 خرداد 1397 12:56 ب.ظ نظرات ()

    هنگامی که جنگ جهانی اول در روزهای ابتدایی آگوست سال 1914 آغاز شد، نیروی دریایی امپراطوری آلمان گسترش کشتی های بزرگش را آغاز نکرده بود. بنابراین ناوگان آبهای آزاد آنقدر قدرتمند نبود تا در مصافی قاطع به مصاف ناوگان بزرگ بریتانیا برود. نیروی دریایی سلطنتی نیز قادر نبود تا یک حمله ی قاطع به نیروی دریایی آلمان در آبهای آن کشور انجام دهد. در پی انسدادی که حاصل شده بود فرماندهان هر طرف در فکر این بودند که در محدوده ی دریای شمال با حیله و فریب حریف را به تله بیاندازند. بنابر این جنگ دریایی این دو قدرت با روشی کنجکاوانه، محتاطانه و غیر قابل پیش بینی به پیش می رفت. بین آن دو تنها یک نبرد بزرگ دریایی ،نبرد ژوتلند، روی داد که کوتاه و بی سرانجام بود.

    در ابتدای جنگ هم آلمان و هم بریتانیا زیردریایی را در نقش یک سلاح تهاجمی بکار بردند. تاخت و تازهای اولیه ی آنها قابل ملاحظه است. زیردریایی های آلمانی 3 رزمناو سنگین و 2 رزمناو سبک بریتانیا را ، با بیش از 2000 نفر تلفات، غرق کردند. زیردریایی های بریتانیایی زیردریایی سبک هلا را غرق کردند. بنابراین هر دو طرف ناچار شدند تا به زیردریایی ها به عنوان یک تهدید جدید خطرناک نگاه کنند و بر اساس آن عکس العمل نشان بدهند. ناوگان بزرگ بریتانیا از پایگاه خود در اسکاپا فلو به آبهای شمال ایرلند رفت. ناوگان دریای آزاد آلمان عملیاتش را به آبهای ساحلی خود محدود کرد.

    بریتانیا یک محاصره ی دریایی را بر علیه آلمان اعمال کرد با این هدف که از رسیدن مواد لازم برای ماشین جنگی آنها جلوگیری کند. حتی کشتی های بی طرفی که مواد غذایی به آلمان می بردند مورد حمله قرار می گرفتند، راهشان سد می شد یا بازگردانده می شدند. در تلافی، نیروی دریایی آلمان به زیردریایی هایش دستور داد تا کشتی های تجاری متفقین را مورد حمله قرار بدهند. در روز بیستم اکتبر 1914، یک زیردریایی آلمانی در آبهای ساحلی نروژ یک کشتی باری بریتانیایی را پس از بازرسی غرق کرد. یک هفته بعد زیردریایی دیگری که در کانال مانش عملیات می کرد بدون اخطار یک کشتی بخار فرانسوی را به اژدر بست که پر از سرباز بود. در حقیقت کشتی توسط 2400 نفر پناهنده ی بلژیکی ،که بسیاری از آنان زن و بچه بودند پر شده بود. خوشبختانه این کشتی غرق نشد.

    این دو زیردریایی به کشتی های تجاری بی دفاعی حمله کردند که نجات بریتانیا وابسته به آنها بود. ممکن بود که جنگ با کشتی های تجاری ویرانگر باشد. بر این اساس، دولت بریتانیا این حملات را غیرقانونی،جنایت آمیز، دزدی دریایی و زشت اعلام کرد. دارندگان کشتی، تجار و شرکتهای بیمه با این شکایتهای هم نوا شدند.


    آخرین ویرایش: چهارشنبه 2 خرداد 1397 08:59 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • سه شنبه 3 مرداد 1396 10:45 ب.ظ نظرات ()
    زندگی آرتور پولن را از اینجا دانلود کنید.
    آخرین ویرایش: سه شنبه 3 مرداد 1396 10:57 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • چهارشنبه 22 آذر 1391 05:36 ق.ظ نظرات ()

    Croiseur de bataille Strasbourg 03-07-1940.jpg

    استراتسبورگ زیر آتش

    رضاکیانی موحد

    پیش زمینه

    پس از سقوط فرانسه در جنگ جهانی دوم و امضای پیمان متارکه با هیتلر، نگرانی فرماندهان نیروی دریایی سلطنتی را فراگرفت. ترس آنها از این بود که شاید آلمان نازی کشتی های جنگی فرانسه را مصادره کند و بر علیه بریتانیا بکاربگیرد. در این صورت، تعادل در دریاها به شدت بر ضد نیروی دریایی سلطنتی بهم می خورد. هر چند که در روز 24 ژوئن دریاسالار دارلان ،فرمانده وقت نیروی دریایی فرانسه، شخصا به چرچیل تضمین داد که چنین اتفاقی نخواهد افتاد اما چرچیل به نیروی دریایی فرانسه اطلاع داد که یا باید کشتی هایش را در اختیار نیروی دریایی سلطنتی قرار دهد یا آنها را به گونه ای خراب کند که به درد آلمانها یا ایتالیایی ها نخورد.

    در آن زمان کشتی های نیروی دریایی فرانسه در بندرگاه های مختلفی پراکنده بودند. تعدادی از آنها در بنادر فرانسه لنگر انداخته بودند، تعدادی به بریتانیا گریخته بودند و تعدادی در بنادر شمال آفریقا پهلو گرفته بودند. نیروی دریایی سلطنتی تصمیم گرفت در اولین گام کشتی هایی که به این کشور گریخته بودند تصاحب کرده و در اختیار مارشال دوگل گذاشته و بعد به سراغ دیگر کشتی های فرانسوی برود. این عملیات "منجنیق" نام گرفت.

    ناوشکن مگادور در آتش

    آخرین ویرایش: چهارشنبه 22 آذر 1391 06:53 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • شنبه 1 مرداد 1390 12:46 ب.ظ نظرات ()

    "احساس من این بود که دشمن می تواند هرچه را که بخواهد انجام دهد. او هیچ نشانه ای از ضعف نشان نمی داد، سلاح های اصلی گراف اسپی با دقت شلیک می کردند، اکستر از نبرد خارج شده بود و تنها دو رزمناو کوچک بین او و مسیر کشتی رانی ریورپلات قرارداشتند." ناخدا پری فرمانده آکیلس

    گراف اسپی در سال 1936

    در روز دوم دسامبر 1939 نیروی دریایی سلطنتی در ناوگان اطلس جنوبی خود 4 فروند رزمناو داشت:

    1-اچ.ام.اس آژاکس (HMS Ajax) به فرماندهی ناخدایکم وودهاوس که در فالکند پهلو گرفته بود.

    2- اچ.ام.اس اکستر (HMS Exeter) به فرماندهی ناخدایکم بل که آن هم در فالکند بود.

    3-اچ.ام.اس کامبرلند (HMS Cumberland) به فرماندهی ناخدایکم فالوفیلد.

    4-اچ.ام.ان.زی.اس آکیلس (HMNZS Achilles) به فرماندهی ناخدایکم پری.

    آژاکس

    فرماندهی این ناوگان برعهده دریادار هاروود (Commodore Harwood) بود.

    سرهنری هاروود(سمت چپ) پس از نبرد در خاک اروگوئه

    هاروود می دانست که نبردناو آلمانی گراف اسپی (Graf Spee)در اقیانوس اطلس جنوبی پرسه می زند اما از 15 نوامبر به بعد اطلاعاتی از مکان حقیقی آن به دست او نرسیده بود. هاروود درباره گراف اسپی به دو نتیجه رسید:

    1-گراف اسپی باید فریفته شود تا به کشتی های تجاری در مسیر آرژانتین/برزیل به بریتانیا حمله کند.

    2-بیست و پنجمین سالگرد شکست آلمانها در نبرد فالکلند فرصت خوبی بود تا گراف اسپی دست به یک حمله انتقام جویانه بزند.

    کشورهای آرژانتین، برزیل و اروگوئه سه کشوری بودند که در آمریکای جنوبی تأسیسات بندری خود را در اختیار کشتی رانی بین المللی گذاشته بودند. قوانین بین المللی به کشتی های نظامی اجازه می دادند که هر سه ماه یکبار به بنادر کشورهای بی طرف وارد شوند. به هر روی، هاروود در هر یک از این کشورها تماسهایی برقرارکرد درحالیکه قانون توسط طرفین درگیر به صورتی آزادانه تفسیر می شد.


    آخرین ویرایش: جمعه 2 فروردین 1398 11:40 ق.ظ
    ارسال دیدگاه