جنگها و تاریخ

آرشیو موضوعی

آرشیو

لینکستان

جنگ مدیا

← آمار وب سایت

  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :


Think,Befor We Act

/ساعتی در خود نگر تا كیستی/ از كجائی وز چه جائی چیستی/ در جهان بهر چه عمری زیستی/ جمع هستی را بزن بر نیستی

نبردهای هوایی در جنگ جهانی اول

 

نبرد در هوا با ظهور تکنولوژی های جدید همراه شد. اولین هواپیما در سال 1903 به پرواز درآمد و تا سالها توانایی های بالقوه ی نظامی آن نادیده گرفته شد. اما در ابتدای درگیریها در سال 1914 ، در هر دو جبهه ی غرب و شرق، زمانی که واحدهای سنتی شناسایی مانند سواره نظام به خاطر قدرت توپخانه ی دوربرد مدرن تحرک خود را از دست دادند، هواپیماهای شناسایی به صحنه آورده شدند.

در سالهای بعدی، هواپیما برای عملیات زمینی وسیله ای حیاتی شد. هواپیما شناسایی ها را انجام می داد و در سال 1915 با گرادادن دقت توپخانه را افزایش داد. این امر سبب شد تا نیاز به جلوگیری از هواپیماهای دشمن برای انجام ماموریتهای شناسایی حس شود و از اینجا بود که هواپیماهای جنگنده پیداشدند.  اختراع مسلسلهای همزمان که از درون ملخ شلیک می کردند در سال 1915 به آلمانها یک برتری اولیه داد اما پس از آن با وجود چند تجدید حیات پر هزینه مانند آوریل خونبار 1917، برتری عددی متفقین در هوا به آنها تفوق می داد. خلبانهای موفق جنگنده ها تبدیل به تکخال شدند و با تبلیغات جنگی به عنوان شوالیه های آسمانی، قهرمانهای سنتی در عصر جنگهای مکانیزه، معرفی می شدند.

آدولف پیگو اولین تکخال نیروی هوایی فرانسه

فوکر ئی.آی اولین جنگنده ی تک سرنشین با مسلسل نصب شده در میان ملخ

نبردهای دریایی نیز نیاز روز افزونی به هواپیماها داشتند. در سالهای ابتدای جنگ، زیپلنهای نیروی دریایی آلمان به آنها توان بیهمتایی در شناسایی می داد. بعدتر، نیروی هوادریایی سلطنتی و نیروی هوایی سلطنتی هواپیماهایشان را به دریاها اعزام کردند. آنها ابتدا از ناوهایی که هواپیمای آب نشین را به پرواز درمی آوردند استفاده کردند اما بعدها برای شناسایی و حمله به مواضع زمینی دشمن و کشتی ها از هواپیماهایی که از کشتی های جنگی و ناوهای هواپیمابر،که به تازگی اختراع شده بودند، استفاده کردند. هواپیماها و زیپلنهای متفقین نقش مهمی در عملیات بر ضد زیردریایی ها بازی کردند.

ناو فرانسوی فودره اولین ناو حمل هواپیماهای آب نشین در تاریخ

ناو هواپیمابر ژاپنی واکامیا اولین حمله ی هوایی از روی ناوهواپیمابر را انجام داد.

 

عملیات با نیروی هوایی مستقل از هوانیروز یا هوادریا در طی جنگ آغازشد. ریشه ی اصلی این امر بمباران استراتژیک بود. ایده ی اصلی این بود که هواپیما می تواند از خطوط دفاعی دشمن عبور کند مستقیما به منابع درآمد و مراکز صنعتی او حمله کرده و اراده ی او برای مقاومت را هدف بگیرد. این حملات با حملات زیپلنهای آلمانی، و بعدتر بمب افکنهای سنگین گوتا، به بریتانیا آغاز شد، اما بعدتر در سال 1918 با حملات نیروی هوایی سلطنتی به مراکز صنعتی آلمان ادامه یافت.

یکی از زپلنهای کلاس کیو که در بمباران لندن توسط آلمانها به کار گرفته شدند.

در سال 1918، قدرت هوایی به عنوان یک بخش یکپارچه از سازمان رزم مدرن برقرار شد. توپخانه ی هدایت شده توسط هواپیما، عملیات بازدارنده و عملایت زمینی نقش مهمی در دفع حملات آلمان در سال 1918 بازی کردند. نیروی هوایی فرانسه با چتر آذوغه و مهمات را به یک تیپ در محاصره شده توسط آلمان رساند. گزارش شده که بیمارستانهای آلمان سربازهایی که با چرخ هواپیماهای جنگنده بمب افکن نیروی هوایی سلطنتی مجروح شده بودند درمان می کردند. هنگام ضدحمله ی متفقین در سال 1918 نیروی هوایی آلمان اولین عملیاتهای ضدتانک را انجام دادند و هواپیماهای تمام فلزی یونکرس را به تعاقب زرهی بریتانیا می فرستاند. متاسفانه، تجربه ی موفق همکاری بین نیروی هوایی و زمینی بریتانیا به سرعت پس از جنگ به فراموشی سپرده شد.

 

مترجم رضا کیانی موحد

منبع: اطلس نظامی جهان صفحات 180-181

 

نبردهای هوایی بر فراز افغانستان طی دوره 1988-1979، قسمت دوم

بالهای شکسته

در بعد از ظهر 4 آگوست 1988 یک گروه از جنگنده بمب افکن Su-24  در راه خود برای بمباران یک اردوگاه پناهندگان افغان در نزدیکی میران شاه بود . نیم ساعت پیش از غروب رادارهای پاکستانی حضور آنان را کشف کردند و دو فروند F-16A از اسکادران 14 به خلبانی آذر بخاری و  توفیق راجا برای رهگیری آن ها اقدام به اسکرامبل کردند . با رسیدن به هانگو خلبانان پاکستانی دریافتند که جنگنده های روس به حریم هوایی افغانستان بازگشته اند . با این حال خلبانان پاکستانی چند ساعت دیگر هم  برای انجام عملیات گشته هوایی در منطقه باقی ماندند . بخاری داستان را این گونه ادامه می دهد : در وضعیت 300 درجه به پروازم ادامه می دادم . کنترل زمینی گزارش داد اهدافی در 30 درجه چپ و فاصله 15 ناتیکال مایلی وجود دارند . به چپ گردش کردم و از مرکز کنترل درخواست اطلاعات کردم . مرکز کنترل از من درخواست کرد هدف را منهدم کنم . در فاصله 7.5 ناتیکال مایلی توانستم علائم فروسرخ هدفی را که در ارتفاع بالا پرواز می کرد کشف کنم . هواپیمای دشمن در فاصله 6.5 ناتیکال مایلی شروع به گردش به راست کرد و مرا در فاصله 3.5 ناتیکال مایلی خودش قرار داد . پس سوزهایم را روشن کردم و به فاصله 2.5 ناتیکال مایلی دشمن رسیدم . چراغ رسیدن به منطقه شلیک شروع به علامت دادن کرد . با رعایت پارامترها  موشک را شلیک کردم و مسیر آن را به سوی هدف در HUD مشاهده کردم . در نمایشگر سربالا یک گلوله آتش دیدم . با گردش به چپ به وضعیت 120 درجه بازگشتم . ضمن کاهش ارتفاع به 5 هزار فوت اقدام به رها کردن چف و فلیر کردم . با نگاه به عقب در وضعیت ساعت هشت فلیرهای خودم را در فاصله 3 تا 4 ناتیکال مایلی دیدم و آن ها را با موشک اشتباه گرفتم . قلبم در حال از کارافتادن بود اما کنترل زمینی اطمینان داد که هواپیمایی در آن منطقه حضور ندارد . بعد از آن من به سوی پایگاه برگشتم.

منابع روسی روایت می کنند که بعد از مورد حمله قرار گرفتن توسط F-16 ها  ، رهبر دسته پروازی Su-25 ، سرهنگ الکساندر روتسکی ، یک مانور سنگین 6.5 g برای فرار از موشک انجام داد . با این حال ، روتسکی دید خودش را از دشمن از دست داد و در تاریکی به وسیله AIM-9L پاکستانی سرنگون شد . Su-25 روسی دو تکه شد و لاشه آن صبح روز بعد پیدا شد ، اما کاکپیت جنگنده خالی بود. پاکستانی ها یک عملیات جستجو را آغاز کردند و در غروب روز بعد روتسکی توسط ساکنان محلی دستگیر و به مقامات دولتی تحویل داده شد . روس ها اعلام کردند روتسکی با یک موشک هدایت راداری و از روبه رو هدف قرار گرفته است و از باور این امر که بخاری تنها با یک موشک AIM-9L و از پشت روتسکی را هدف قرار داده است خودداری کردند . سه فروند فراگ فوت باقی مانده روسی در عمق خاک پاکستان به عملیات ادامه دادند . به نظر می رسید روتسکی با رویارویی اش در تلاش بود برای همراهانش جهت حمله به اهداف زمینی زمان بخرد . از دست رفتن روتسکی و فراگ فوتش تنها خبر بد برای روس ها در آن ماه نبود . چهار روز بعد یک خلبان افغان با MiG-21 اش به پاراچنار پاکستان رفت .



F-16A به شماره 85725   و خلبانی رهبر اسکادران آذر بخاری Su-25 تحت فرمان سرهنگ روتسکی را در 4 آگوست 1988 سرنگون کرد.

شاهین ها در کمین

در ساعت 6:06 صبح 12 سپتامبر 1986 ، دو فروند F-16A  اسکادران 14 ام  به خلبانی رهبران اسکادران خالد محمود (جنگنده شماره 728-85) و انور حسین  به منظور گشت رزمی در منطقه نواگای از پایگاه هوایی کمرا برخاستند . در حدود ساعت 6:40 کنترل زمینی خبر داد دو جسم پرنده در ارتفاع بالا در حال نزدیک شدن به مرز در جهت شرق هستند . هر دو F-16 به زودی در مسیر مناسب و در موازات مرز قرار گرفتند.  اهداف در حقیقت نه 2 فروند ، بلکه 12 فروند MiG-23MLD متعلق به هنگ 120 ام بودند که هشت فروند از آن ها برای حمله به اهدافی در دره کنر در حال حمل بمب بودند و چهار فروند دیگر در دو دسته پروازی  ( به خلبانی سرهنگ دوم سرگئی بولین ، سرگرد گولیسینکو ، سرگرد پتکوف و سروان دانچنکوف ) به عنوان اسکورت عمل می کردند . کنترل زمینی پاکستان با کشف چهار پرنده دیگر به سرعت توجه F-16  ها را به سوی یک تهدید جدید جلب کرد . محمود 6 هواگرد دیگر را هم کشف کرد که در گروه های چهارتایی و از پس آن دو تایی در حرکت بودند . مشکل پاکستانی ها این بود که خودشان در ارتفاع 3500 متری و حریفانشان در ارتفاع 10000 متری در پرواز بودند و گروه عقبی متشکل از 8 فروند میگ بسیار سریع تر از گروه 4 فروندی پیشین حرکت می کرد . کنترل های زمینی شوروی هم با کشف F-16 های پاکستانی از پتکوف و دانچنکوف خواستند راه را بر پاکستانی ها ببندند تا بقیه دسته بتواند به سوی غرب بازگردد . اما پاکستانی ها سریع تر بودند : با رسیدن به فاصله 12 کیلومتری محمود قابلیت قفل راداری را به دست آورد ، اما سایدوایندرهای او به دلیل اقدامات  متقابل فروسرخ خلبانان شوروی از کشف هدف عاجز ماندند . محمود در سه تلاش بعدی اش برای قفل سایدوایندرها عاجز ماند و با رسیدن به فاصله کمتر از 3 کیلومتر تلاش چهارمش را آغاز کرد . این بار تلاش محمود موفق بود و یک AIM-9L در راستای  پایین به بالا / چپ به راست و در وضعیت 135 درجه شلیک شد . هدف MiG-23MLD  کاپیتان سرگئی پریوالف بود که اخلال گر فروسرخ خود را فعال کرده بود . سایدوایندر با انفجار در بالای میگ ، صدها قطعه ترکش وارد بال ها و مخازن سوخت آن کرد . تمامی دسته پرواز روس دست به یک گردش به سمت غرب زدند . پتکوف و دانچنکوف بدون تلاش برای درگیری با موشک های R-24R با پاکستانی ها سعی کردند به دسته پروازی برگردند . بولین و گولیسینکو از شمال نزدیک شدند و سعی در قفل راداری بر روی F-16 ها داشتند . در همین حال محمود با انجام مانورهای پیچیده توانست در موقعیتی مناسب و زیر یک دسته پروازی متشکل از 6 فروند فلاگر روس قرار بگیرد . رادار محمود توانست بازهم روی هدف قفل کند اما محمود با رد کردن آن اقدام به قفل اتوماتیک کرد که دو موشک AIM-9P  را آماده حمله بعدی کرد . با رسیدن به فاصله 3 کیلومتری یک سایدوایندر به سمت فلاگر سرگرد پتکوف شلیک شد .در همین حال کنترل زمینی به محمود هشدار داد که دو جنگنده روس از پشت در حال نزدیک شدن به او هستند . محمود با گردش سعی کرد از خطر دور شود ، اما  چیزی در دور و برش ندید و تنها با گردش به غرب دریافت روس ها دورتر از آنند که رهگیری شوند و تقریبا به حریم هوایی افغانستان رسیده اند . خلبانان پاکستانی ناچار شدند به پایگاهشان برگردند .



گزارش های پاکستانی اشتباه گزارش جنگنده های شوروی پشت سر محمود را به کنترل کننده رادار ، عرفان الحق و دید اشتباه او از دو توده روی صفحه رادار نسبت می دهند . بولین و گولیسینکو  در آن جهت در حال نزدیک شدن بودند ، اما  رادارهای سافیر 23-ML  آن ها قادر به قفل کردن روی F-16 ها  که در ارتفاع پایین تری در حال پرواز بودند نبود و شانسی برای استفاده از موشک های R-24R نداشتند .به همین دلیل آن ها با تغییر جهت به سوی غرب به دسته پروازی شان برگشتند . فلاگر شماره 55  پریوالف با وجود برخورد ترکش های فراوان  توانست به بگرام برگردد. ( هر چند به دلیل خسارت شدید و درهم شکستن  چرخ فرود جلویی در حین فرود به شدت آسیب دید ) .

پتکوف نیز که هواپیمایش هیچ آسیبی ندیده بود وارد بگرام شد . پس از تحلیل فیلم ضبط شده HUD و اطلاعات راداری توسط نیروی هوایی پاکستان و یک تیم از متخصصان امریکایی مشخص شد که هر دو سایدوایندر شلیک شده توسط محمود به اهداف خود برخورد کرده اند . به همین دلیل یک عملیات جستجوی گسترده برای یافتن لاشه میگ ها شروع شد و یکی از آن ها در داخل خاک پاکستان پیدا شد . لاشه هواپیمای دیگر در داخل خاک افغانستان و در محدوده ای وسیع شامل یک میدان مین پخش شده بود . لاشه هواپیمای یافته شده در پاکستان ریل پرتاب موشک میگ را هم در بر می گرفت . فرمانده خالد محمود دو شکار در کارنامه خود ثبت کرد ( محمود ادعا می کرد اگر پیام اشتباه راداری نبود می توانست همه شش فروند MiG-23MLD تحت تعقیبش را ساقط کند ) . روس ها منکر هرگونه تلفاتی شدند و ادعا کردند کل عملیات تله ای برای پاکستانی ها بوده که انجامش موفق بوده اما به دلایلی قادر به سرنگونی جنگنده های دشمن نشده اند . ارتفاعی که روس ها در آن پرواز می کردند ادعای آن ها را تا حد زیادی تایید می کند . زیرا با پرواز در چنین ارتفاعی مشکلاتی که رادار سافیر در ارتفاع پایین داشت تا حد زیادی رفع می شد .


ادامه مطلب

فیلمی از لشگرهای زرهی شوروی در مرز ایران و شوروی در دهه ی 80

http://wars-and-history.persiangig.com/iran-soviet-border-wars-and-history.jpg

در زمان رژیم گذشته  محمدرضا پهلوی با صرف میلیاردها دلار دست به خریدهای نظامی گسترده ای زد تا ارتش ایران را به بالاترین سطوح برساند ، بعضی کارشناسان  حجم و تکتولوژی این خریدها را بیش از تسلط بر منطقه و برنامه های نظامی ایران را فرا منطقه ای می دانند. عمده ی این خریدها از ایالات متحده آمریکا صورت می گرفت. سردمداران آمریکا و غربی هدفشان از تسلیح رژیم ایران تا به این حد متحد بودن ایران در جنگ احتمالی با شوروی بود. از آنجا که ایران دارای مرز مشترک طولانی با روسها بود و خط مقدم بلوک غرب در مقابل تجاوز احتمالی روسها را تشکیل داده ، باید از سرازیر شدن نیروها و لشگرهای زرهی شوروی به منطقه خاورمیانه جلوگیری کرده و تا رسیدن قوای کمکی در مقابل آنها مقاومت کند. شاید گزاف نباشد که گوییم شوروی بزرگترین لشگرهای زرهی را در اختیار داشت. و توان تانکها و خودروهای زرهی شوروی در آن زمان هم سطح و بیشتر از نمونه های غربی بود. اصلی ترین نیروهای ایران برای سد کردن پیشروی این لشگرهای زرهی هوانیروز و نیروی هوایی بودند که تمرینات و آموزشهایی را برای مقابله با این هجومها دیده بودند. همین نیروها زمانی که صدام حسین جنگ علیه ایران را آغاز کرده و آرزوی فتح چند روزه ایران را داشت،  پیشروی لشگرهای زرهی عراق را متوقف و کند کرده و ضربات کوبنده ای را به آنها وارد کردند.بر طبق آمار ، عراق در زمان آغاز جنگ 2850 تانک و نزدیک به 2000 نفربر زرهی مسلح در اختیار داشت و در سال آخر جنگ این تعداد به بیش از 4500 تانک افزایش یافته بود.

فیلم زیر یک لشگر زرهی شامل 600 تانک و 1500 نفربر زرهی و مسلح شوروی در مرز ایران و شوروی در دهه ی 80 را نشان می دهد و این تنها گوشه ای از نیروهای شوروی در مرز با ایران است.
دیدن این فیلم

ادامه مطلب

چپ دیوانه

http://wars-and-history.persiangig.com/walter%20nowotny/grab.jpg

کلا اهانت به سنگ قبر محدود به ایران نمی شود.حتی در المان و اتریش هم هستند کسانی که سنگ قبر مرده برایشان غیر قابل تحمل است و باید به گونه ی ارمانهای والا و منش خود را به عرصه های ظهور رسانده و برگ زرینی بر مبارزات افتخارآمیز خود بیافزایند.

تصویر بالا مکان تدفین یکی از بزرگترین تکخالهای تاریخ هوانوردی است که همان طور که در تصویر مشهود است توسط یکی از مبارزان چپ کمونیست به وسیله رنگ سرخ منقوش شده است تا هم یادی از رفیق استالین شده باشد و هم مشت محکمی بر دهان دشمنان خلق قهرمان باشد. در این لحظات پر از غرور از موفقیت این دوستان بهتر است نگاهی کوتاه به این فردی که سنگ قبرش را در بالا مشاهده می کنید بیاندازیم.


ادامه مطلب

فیلم سقوط یک فروند جنگنده اف 5 نیروی هوایی در جریان رزمایش هوایی در شهر تبریز ، 19 شهریور 90

فیلم سقوط یک فروند جنگنده اف 5 نیروی هوایی  در جریان رزمایش هوایی در شهر تبریز در 19 شهریور 90

خوشبختانه خلبان این جنگنده توانست با اجکت جان سالم به در برد و توانست جنگنده را به یک منطقه غیر مسکونی هدایت کند.  با گذشت هر چه بیشتر زمان، جنگنده های نهاجا بیشتر فرسوده شده و توان خود را از دست می دهند و جایگزینی نیز با توجه به تحریمها و سیاست خارجی وجود ندارد.نکته ی تاسف بار واکنش مسئولین مریوطه به این قضیه می باشد که بعد از سانحه ان را هواپیمای اموزشی اعلام کردند.3 سقوط قبلی نیروی هوایی نیز هواپیما اموزشی اعلام شد.
 اولین دسته جنگنده اف 5 در مدلهای ای و بی در سال 1343 و اولین دسته جنگنده اف 5 ایی و اف ملقب به تایگر 2 در سال 1974 وارد ایران شد.

[]

دریافت فیلم Download




 تصویری از محل سقوط جنگنده و موقعیت ان نسبت به باند پرواز

اولین نیروی هوایی دنیا كه اف ـ۵ای را دریافت كرد نیروی هوایی ایران بود. در بین سال های دهه ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ نیروی هوایی ایران به بزرگترین و مجهزترین نیروی هوایی منطقه تبدیل شده بود. اولین اسكادران از این هواپیما به تعداد ۱۳ فروند را اوایل فوریه ۱۹۶۵ به خدمت گرفت. در آن تاریخ ۱۱ فروند اف ـ۵ای و دو فروند اف ـ۵بی در پایگاه یكم شكاری در مهرآباد جایگزین اف ـ۸۴ تاندرجت شدند تا نقش تهاجمی نیروی هوایی را برعهده بگیرند.
اف ـ
۵ای های ارتش ایران به استانداردهای بالا تجهیز شده بودند، این تجهیزات پیشرفته سیستم ناوبری آنبرد لیتون و كامپیوتر مركزی تسلیحات بود. در آن زمان ایران مدل های قبلی اف ـ۵ (اف ـ۵ای و بی)را به كشورهای یونان، تركیه، اتیوپی، ویتنام جنوبی و اردن فروخت، اما چند فروند برای انجام پروازهای تمرینی در ایران نگه داشته شدند.1 2

علت احتمالی سقوط


تصویر یکی از اف 5 ها در جریان رزمایش در تبریز

این تصویر و آتش خروجی از اگزوز موتور J-85 متعلق به استفاده از Afteburner (پس سوز) نمیباشد و در واقع بیانگر وقوع پدیده موسوم به Flame Out است. در این تصویر کاملا" نمایان است آتش خروجی از Combustion Chamber و یا همان محفظه احتراق موتور به توربین ها و سپس بخش اگزوز سرایت نموده است. پدیده Flame Out در اثر چندین عامل داخلی و خارجی به وجود می آید و متاسفانه در بیش از 90% موارد, به دلیل از بین رفتن کمپرسورها, منجر به Stall و سقوط هواپیماهای جنگنده تک و دو موتوره میگردد. عمده ترین دلیل بروز این پدیده در موتورهای جت, ورود اشیاء و اجسام خارجی (F.O.D) همچون پرندگان و ... به داخل موتور و انفجار در تیغه های کمپرسور میباشد که پس از آن به دلیل برهم خوردن نسبت ورود اکسیژن و سوخت به داخل محفظه احتراق, میتوانیم شاهد خروج آتش از بخش انتهای موتور باشیم. از آنجا که تکنولوژی موتورهای J-85 بر اساس Turbojet میباشد, بنابراین در اثر ورود اشیاء خارجی به دلیل عدم وجود Fan در بخش ورودی موتور, میتوانیم شاهد بروز خسارت سنگین باشیم. 1

در صورت استفاده در سایر وبلاگها و سایتها لینک مطلب در Wars and history و نام نویسنده و یا مترجم را ذکر کنید.



فیلمی از درگیری های اخیر سپاه با گروهک پژاک


سرباز فداکار نیروی زمینی ارتش درگذشت



شلیک موشک ضد تانک تاو توسط کبرانی ایرانی و هدف قرار دادن تانک عراقی




 
  • تعداد صفحات :2
  • 1  
  • 2  
 

درباره وب سایت

Wars & History
رضا کیانی موحد - محمدحسین پاز
مدیر وب سایت :

آخرین پست ها

جستجو

نویسندگان