یکشنبه 25 آبان 1393 08:02 ق.ظ نظرات ()

رضاکیانی موحد

در روز 14 آگوست 1941 طلایه داران لشکر هشتم پانزر در سر راه خود به سوی لنینگراد به حومه ی کراسنویارسک  رسیدند. فرمانده ی ستون زرهی آلمانی نمی دانست که آنها به سوی یک کمین به خوبی تدارک دیده شده گام بر می دارند. در حقیقت، تنها واحد روسی که بر سر راه آلمانها قرار داشت عبارت بود از یک گروهان تانک به استعداد 7 دستگاه تانک سنگین کا.وی-1. فرمانده ی روسها ،ستوان کولوبانوف یک روز قبل منطقه را به دقت مطالعه کرده بود و موضع کمین خود را به دقت انتخاب کرده بود. وی در جنگ زمستانی با فنلاند خلع درجه شده بود و اکنون تصمیم گرفته بود که با انجام دادن یک حمله ی متهورانه موقعیت سابق خود را در ارتش سرق بدست آورد. او دستور داد تا در کناره ی مردابی که تنها راه عبور آلمانها از میان آن می گذشت زمین را بکنند و تانکها را در درون سنگرهای کنده شده استتار کنند.

کولوبانوف به خدمه ی تانکهایش دستورداد که دو برابر معمول مهمات بزنند و بیشتر این مهمات از گلوله های ضدتانک انتخاب کنند. او دستور داد تا تانکها از تیراندازی خودداری کنند و منتظر دستور وی باقی بمانند. نقشه ی او این بود که برای گیج کردن آلمانها تمام تانکها با هم حمله نکنند و هر زمان تنها یک تانک با دشمن درگیر بشود تا آلمانها نتوانند تعداد دقیق تانکهای او را حدس بزنند. او 2 دستگاه از تانکهایش را به عنوان ذخیره نگه داشته بود تا در موقعی که وضعیت وخیم شد وارد کارزار شوند.

هنگامی که ستون زرهی آلمانها به برد مؤثر تانک کولوبانوف رسید او با اولین شلیک خود تانک فرمانده ی ستون را منهدم کرد. تانکهای آلمانی گمان کردند که این تانک بر روی مین رفته به همین دلیل ستون زرهی متوقف شد. این بهترین فرصت برای کولوبانوف بود تا تانک دوم را هم هدف قراردهد. پس از آن بود که آلمانها فهمیدند در کمین افتاده اند و چون تانکهای روسی به خوبی مخفی شده بودند ناچار شدند به صورت کور به اطراف شلیک کنند.

کولوبانوف ستون زرهی آلمان ها را به توپ بست. تانکهای آلمانی از جاده خارج شدند تا آرایش دشتبان بگیرند اما در زمینهای نرم منطقه گرفتار شدند و به طعمه ی آسانتری برای تانکهای روسی تبدیل شدند. قبل از اینکه مهمات کولوبانوف به انتها برسد 22 دستگاه تانک آلمانی و 2 قبضه توپ کششی آلمان طعمه ی او شده بودند. کولوبانوف به تانکهای دیگر فرمان حمله داد و 21 دستگاه تانک آلمانی دیگر در طی نیم ساعت بعدی هدف قرارگرفتند. در مجموع تعداد 43 دستگاه تانک آلمانی توسط 5 دستگاه تانک کا.وی-1 روسی  منهدم شدند(2 دستگاه تانک ذخیره وارد نبرد نشدند).

خدمه ی تانک کولوبانوف پس از نبرد جای 135 گلوله ی تانک را بر روی بدنه ی تانک خود شمردند که هیچ کدام به زره ضخیم کا.وی-1 اثر نکرده بودند. تانکهای آلمانی در این نبرد اغلب پانزر-2 و پانزر-3 بودند که توپهای (20 میلیمتری و 37 میلیمتری) آنها هیچ اثری بر روی کا.وی-1 نداشت. در عوض توپ 76 میلیمتری کا.وی-1 می توانست از فاصله ای به مراتب دورتر و با دقت بیشتر در زره تانکهای آلمانی نفوذ کند.

این نبرد به عنوان یک نقطه ی عطف توسط دستگاه تبلیغاتی استالین بکار گرفته شد. ستوان کولوبانوف  دوباره به درجه ی سروانی رسید و به مدال "رتبه ی لنین" دست پیداکرد. راننده ی او نیز "نشان پرچم سرخ" گرفت. در سال 1980 به درخواست اهالی منطقه در محلی که تانکهای گروهان کولوبانوف به آلمانها حمله کردند بنای یادبودی ساخته شد و چون نتوانستند نمونه ای از تانکهای کا.وی-1 را بیابند به جای آن یک دستگاه تانک ژوزف استالین-2 را در آنجا قراردادند.

منبع

http://en.wikipedia.org/wiki/KV-1