دوشنبه 7 اردیبهشت 1394 05:39 ق.ظ نظرات ()

پادشاهی کاستیل  (1230 - 1037 )

فردیناند اول لئونی در اواسط قرن 11 میلادی پادشاه غالب مسیحی در شبه جزیره بود . با فتح کویمبرا و حمله به پادشاهی های ضعیف مسلمان در دوره جنگ های طایفه ای بین مسلمین ، فردیناند توانست از راه باج گیری ثروت فراوانی کسب کند . مناطق مرزی هم در دوره فردیناند با افزایش شدید جمعیت مسیحی رو به رو شدند . با مرگ فردیناند در سال 1064 قلمرو او میان پسرانش تقسیم شد . سانچوی دوم که  به حکومت کاستیل رسیده بود سعی کرد قلمرو پدرش را یکپارچه کند و به قلمرو  برادرانش حمله کرد . یک اشراف زاده جوان هم در این زمان در کنار او بود : رودریگو دیاز که بعدها  با نام ال سید کومپیادور شهرت یافت . سانچو طی محاصره شهر زامورا  توسط خائنی به نام بلیدو دولفوس ( ولیدو آدولفو )  در سال 1072 کشته شد . آلفونسوی ششم ، برادر سانچو توانست لئون ، کاستیل و گالیسیا را تحت فرمان خویش درآورد .

آلفونسوی ششم ( آلفونسوی دلیر ) به اشراف زمین دار مهاجر قدرت بیشتری داد و  ترکیب جمعیت شهرهای سگوویا ، آویلا و سالامانکا را با اسکان دادن مهاجران تغییر داد . پس از امن کردن مرزها پادشاهی طایفه ای مسلمان تولدو در سال 1085 به دست آلفونسو افتاد . تولدو پیش تر پایتخت ویزیگوت ها بود و فتح آن آلفونسو را در جهان مسیحی مشهور کرد . با این حال این ( فتح ) مسیحی بیشتر به صورت مسالمت جویانه و به تدریج طی چند دهه صورت گرفت . تا زمانی که تغییر ترکیب جمعیتی و مهاجرت های بزرگ انجام نگرفته بود فتح تولدو عملی نشد .

آلفونسوی ششم نخستین پادشاه مسیحی بود که شناخت دقیقی از قلمروهای طایفه ای مسلمان کسب کرد و تاکتیک های مناسب و دیپلماسی فعال را پیش از به کارگیری نیروی نظامی به کار بست . آلفونسو عنوان ( امپراتور هیسپانیا ) را که به تمام قلمرو مسیحی شبه جزیره ایبری نظر داشت برگزید . سیاست تهاجمی آلفونسو در قبال قلمروهای طایفه ای شبه جزیره باعث نگرانی آنان شد و راه را برای ورود مرابطون به بهانه کمک به مسلمانان ایبری باز کرد .